7 / 10
Το 2003 είχα πρήξει τον Φράγκο για ένα νέο συγκρότημα που θα υπήρχε και στο soundtrack της ταινίας “Daredevil”. Ήμουν από τους ελάχιστους τυχερούς στην Ελλάδα που χάρη στο Internet είχα ανακαλύψει demo τραγούδια των αμερικανών EVANESCENCE και είχα ενθουσιαστεί. Λίγες εβδομάδες μετά το CD έφτασε στα χέρια μας και φυσικά η κριτική ήταν αποθεωτική. Το “Fallen” ήταν μεν εμπορικό αλλά παράλληλα ποιοτικό με εξαιρετικά hits που ακούγονται με ευκολία και σήμερα, όπως τα “Bring me to life” και “Immortal”. Όμως η ξαφνική επιτυχία που γνώρισε ο πρώτος τους δίσκος φαίνεται ότι ζάλισε το συγκρότημα και έφερε στο προσκήνιο εγωισμούς με αποτέλεσμα να αποχωρήσει ο ένας εκ των δύο ιδρυτών και βασικός συνθέτης Ben Moody, αφήνοντας το πεδίο ελεύθερο στην Amy Lee. Δυστυχώς η Amy μπορεί να είναι καλή τραγουδίστρια αλλά ηγέτης δεν είναι, ούτε το βάρος των συνθέσεων μπορούσε να αναλάβει. Όλα τα παραπάνω είχαν σαν αποτέλεσμα τον μέτριο δεύτερό τους δίσκο “The open door” που δεν ενθουσίασε κοινό και κριτικούς. Μετά από πέντε χρόνια κυκλοφορούν το τρίτο ομώνυμο τους δίσκο. Με την πρώτη ακρόαση γίνεται ευδιάκριτο ότι το “Evanescence” είναι ανώτερη δουλειά συγκριτικά με το “The open door”, έχοντας, το συγκρότημα, ρίξει το βάρος στις συνθέσεις αποφεύγοντας να γράψουν ένα εμπορικό τραγούδι που θα τους φέρει πρόσκαιρη δημοσιότητα. Ο δίσκος περιέχει δώδεκα τραγούδια που εναλλάσσονται σε δυνατά μοντέρνα rock όπως τα “Made of stone”, “Oceans” και καλές μπαλάντες όπως το αγαπημένο μου “The change”. Προς τιμή τους δεν έχουν πήξει το δίσκο με μπαλάντες, όπως κάνουν έτερα συγκροτήματα του μοντέρνου rock (π.χ. STONE SOUR). Το “Evanescence” δεν είναι “Fallen”, αλλά σίγουρα ακούγεται ευχάριστα και δείχνει ότι το συγκρότημα βρίσκεται στο σωστό δρόμο ώστε να επανέλθει στις επιτυχίες.
Παναγιώτης Δημητρόπουλος
