7 / 10
Από τότε που έμαθα τον Peter Tagtgren μέσω των HYPOCRISY και των PAIN, κάθε ανακοίνωση νέας κυκλοφορίας με όποιο από τα δύο κύρια συγκρότηματά του, είτε σε συμμετοχή του σε διάφορα projects (π.χ. BLOODBATH), με έκανε να προσμένω άλλο ένα πολύ δυνατό άλμπουμ στο χώρο του metal που θα γινόταν μέρος της δισκοθήκης μου. Έτσι και με το “You only live twice”. Βέβαια όταν βγήκε το πρώτο single και βίντεο κλιπ, το “The great pretender”, δε με έπεισε ιδιαίτερα ότι μπορούσε να πιάσει σε ποιότητα χιτάκια από τα προηγούμενα άλμπουμ των Σουηδών electronic/industrial/rock/metallers (π.χ. “Supersonic bitch”, “Shut your mouth”, “Same old song”, “Zombie slam” ή “I’m going in”). Εν αναμονή του δίσκου λοιπόν «έσκασε» και το δεύτερο single (“Dirty woman”) συνοδευόμενο από το ανάλογο βίντεο κλιπ. Δε φαινόταν ιδιαίτερη βελτίωση στον ορίζοντα. Και όντως, όταν έφτασα να ακούσω όλο το δίσκο από αρχή ως τέλους, αρκετές φορές, δε μπορώ να πω ότι ενθουσιάστηκα. Παραγωγή άψογη, σχεδόν κλινικά καθαρή, δυνατή, με την industrial ατμόσφαιρα να ξεχωρίζει. Η απόδοση του Peter Tagtgren είναι σε πολύ υψηλά επίπεδα, ειδικά στα φωνητικά που νιώθεις ότι βρήκε την τέλεια συνταγή για τα τσιριχτά, τα μελωδικά και κάφρικα φωνητικά του. Το κακό είναι όμως ότι παρόλο που οι περισσότερες συνθέσεις έχουν αυτό το ρυθμικό up tempo ρυθμό που σε ωθεί να λικνίσεις το κορμί σου στις μελωδίες, «ξεγυμνώνοντάς» τες νιώθεις ότι λείπει αυτό που πραγματικά κάνει τους PAIN τη μπάντα που γουστάρεις. Κι αυτό είναι το εξόφθαλμο hit που θα τα ισοπεδώσει όλα και θα το σιγοτραγουδάς ακόμα και στον ύπνο σου. Μη με παρεξηγείτε, το άλμπουμ όποτε το ακούω γουστάρω και αφήνομαι στις μελωδίες να με παρασύρουν. Απλά βρίσκεται ένα κλικ πιο κάτω από ό,τι τα προηγούμενα άλμπουμ των PAIN στο συνθετικό τομέα. Μπορεί κάποιος όμως να μου εξηγήσει γιατί διάολε να υπάρχει διασκευή ως κανονικό τραγούδι του άλμπουμ σε κομμάτι των SONIC SYNDICATE από ένα άλμπουμ που έβγαλαν πριν περίπου ένα χρόνο; Δε φτάνει δηλαδή που το τελευταίο άλμπουμ των SONIC SYNDICATE ήταν μετριότατο, για κάποιο λόγο πρέπει να ακούσουμε και διασκευή από το εν λόγω άλμπουμ. Έγινε ξαφνικά κλασικό και δεν το κατάλαβα επειδή ζω στη Μάλτα; Με το συμπάθιο, αλλά μου φαίνεται πολύ φτηνός τρόπος να προωθήσει ένα συγκρότημά της η Nuclear Blast.
Κωνσταντίνος Βασιλάκος