>
Κι ενώ ο Οκτώβριος έχει μόλις μπει, εμείς καλωσορίσαμε με ταιριαστό φθινοπωρινό καιρό του Βρετανούς CATHEDRAL στην αποχαιρετιστήρια περιοδεία τους. Έχοντας μας επισκεφθεί άλλες τέσσερις φορές στο παρελθόν, οι θρυλικοί doomsters μπορεί να μην κατάφεραν να προσελκύσουν ικανοποιητικό αριθμό κόσμου αλλά αυτοί που τους τίμησαν με τη παρουσία τους έδειξαν την αγάπη του καθ’ όλη τη διάρκεια του set τους.
Τα ελληνικά σχήματα που άνοιξαν τη συναυλία ήταν ικανοποιητικά σε απόδοση, με τους INIFIDEL αφού έπαιξαν ένα τραγούδι από το ντεμπούτο του 2006 “I, Oathbreaker”, το υπόλοιπο set επικεντρώθηκε στην επερχόμενή τους δουλειά “King οf cynical control”, το οποίο τους βρίσκει σε σχετικά πιο μονολιθικούς ήχους και λιγότερο groove-αριστούς απ’ ότι τους είχαμε συνηθίσει ενώ οι VIOLET VORTEX έχοντας τα αυθεντικά μέλη στη σύνθεσή τους και στα πλαίσια ενός άτυπου reunion, έπαιξαν το επηρεασμένο από PENTAGRAM / SAINT VITUS doom metal τους κι ένα δέσιμο μεταξύ τους που εντυπωσίασε για όσους γνώριζαν πόσο καιρό είχαν να παίξουν όλοι μαζί.
Η σειρά των CATHEDRAL όμως είχε φτάσει και τα “Vampire sun” και “Enter the worms” καταφέρνουν να μας ταξιδέψουν παραπάνω από μια δεκαπενταετία πίσω και η αναδρομή στις σημαντικότερες στιγμές της εικοσάχρονης καριέρας τους στη δισκογραφία έχει μόλις ξεκινήσει. Η βουτιά στο παρελθόν συνεχίστηκε με τα “Soul sacrifice” και “Midnight mountain” και διακόπηκε αμέσως μετά με το “Funeral of dreams” από το πρόσφατο και αμφιλεγόμενο άλμπουμ τους “Guessing game”. Με τον παλιό τους γνώριμο και μέλος των REPULSION, Scott Carlson στο μπάσο να αντικαθιστά τον Leo Smee, οι CATHEDRAL συνέχισαν την εμφάνισή τους αγνοώντας τελείως τη 1996-2002 περίοδο τους αλλά ξεθάβοντας από την άλλη τραγούδια όπως “Carnival 
bizarre”, “Night of the seagulls” και “Ebony tears” κλείνοντας το βασικό τους set με τα “Upon Azrael’s wings” και “Corpsecycle” από το “The garden of unearthly delights”. H επιστροφή τους στη σκηνή με το “Ride” ξεσήκωσε ακόμα περισσότερο τους παρευρισκόμενους, με τον Lee Dorrian να λικνίζεται με τον χαρακτηριστικό του τρόπο ενώ ο Gaz Jennings ξέρναγε τα ογκώδη riff και το κλείσιμο με τα “Utopian blaster” και “Hopkins (Witchfinder General)” αποτέλεσε τον πιο ταιριαστό αποχαιρετισμό μιας μπάντας που αναζωπύρωσε το ενδιαφέρον του κόσμου για το doom metal στις αρχές των 90’s και λατρεύτηκε από τους φίλους του εν λόγω όσο λίγες. Έτσι χωρίς δακρύβρεχτούς αποχαιρετισμούς, ο Lee Dorrian «απαγχονίστηκε» επί σκηνής με το μικρόφωνό του προμηνύοντας το τέλος των CATHEDRAL κι εμείς να μένουμε με τις αναμνήσεις.
Κώστας Αλατάς
Φωτογραφίες: Νίκος Παλαιολόγος
Set-list:
“Vampire sun”
“Enter the worms”
“Soul sacrifice”
“Midnight mountain”
“Funeral of dreams”
“Cosmic funeral”
“Carnival bizarre”
“Night of the seagulls”
“Ebony tears”
“The casket chasers”
“Upon Azrael’s wings”
“Corpsecycle”
“Ride”
“Utopian blaster”
“Hopkins (Witchfinder General)”
