>
8/10
Οι NIGHTRAGE δεν χρειάζονται συστάσεις και όποιος δεν τους ξέρει του δίνουν έναν ακόμη καλό λόγο να τους μάθει… Και το όνομα αυτού “Insidious”. Πιστοί στο ραντεβού τους που τους θέλει κάθε δύο χρόνια να μας προσφέρουν και μια νέα δουλειά από το 2003 και έπειτα, έρχονται με τον “do the math” δίσκο τους να αποδείξουν για ακόμη μία φορά στους Σουηδούς πως πρέπει να παίζουν το μελωδικό death metal τους! Οι όποιες ανακατατάξεις στο line – up μετά το αριστουργηματικό “Descent to chaos” δεν έδειξαν να πτοούν ιδιαίτερα τον mastermind της μπάντας Μάριο Ηλιόπουλο, ο οποίος με σταθερή «ομάδα» στο πλάι του για δεύτερο συνεχή δίσκο, μας παρουσιάζει την καλύτερη στιγμή της δεύτερης εποχής της.
Από το εισαγωγικό instrumental “So far away” καταλαβαίνουμε ότι οι χαρακτηριστικές – εθιστικές – τις ακούω ακόμη και στο όνειρο μου κιθαριστικές μελωδίες τους, θα κάνουν κυριολεκτικά πάρτι στα ηχεία μας! Τα “Delirium of the fallen” και “Hate turns black” καβατζώνουν σταθερή θέση στο setlist ως οι νέοι ύμνοι τους και στα “Insidious” και “Cloaked in wolf skin” θα γίνει του «pit το πανηγύρι»! Τα mid – tempo “Wrapped in deceitful dreams” και “This world is coming to an end” μας αφήνουν να πάρουμε ανάσα όπως επίσης και τα «και εμείς οι κάφροι έχουμε συναίσθημα» “Sham piety” και “Solar corona”. Τα τραγούδια μπορεί να είναι πολλά (15 στον αριθμό με intro, outro και prelude), αλλά ο δίσκος δεν κάνει «κοιλιά» και δείχνει πως η μπάντα πιστεύει στο υλικό της ξεφεύγοντας από την παγίδα της άσκοπης υπερπαραγωγής. Επίσης η κίνηση να τραγουδήσουν τα καθαρά μέρη φωνητικών οι Apollo Papathanasio, Tomas S. Englund και John K. κρίνεται επιτυχής στην ενίσχυση της ατμόσφαιρας και η συμμετοχή σε μερικά κομμάτια των Gus G. και Tomas Lindberg αποτελούν το εγγυημένα γευστικό κερασάκι στην τούρτα!
Ας μην ξεχνάμε όμως πως η «τούρτα» είναι οι NIGHTRAGE και χωρίς καμία αμφιβολία αξίζουν τα εύσημα μας. Μετά από μια δεκαετία παρουσίας στα metal δρώμενα δείχνουν πως έχουν αφήσει πίσω τα όποια προβλήματα υπήρξαν και πως δεν ήταν μια all star μπάντα πυροτέχνημα. Σίγουρα δεν ανακαλύπτουν τον τροχό στο είδος (όταν και αν γίνει αυτό η κραυγή ικανοποίησης μου θα ακουστεί μέχρι τη Σουηδία), αλλά βάζουν άνετα τα γυαλιά σε πολλούς συναδέλφους τους και μας κάνουν να περιμένουμε με ενδιαφέρον τη νέα τους δουλειά… Σε δύο χρόνια λογικά! Έως τότε ας «λιώσουμε» το “Insidious” και που ’στε… Και ο Σουηδός θέλει τον Έλληνα του!
Βασίλης Γκορόγιας
