ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: “Atoma” – DARK TRANQUILLITY
ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 2016
ΕΤΑΙΡΕΙΑ: Century Media
ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Martin Brändström
ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ:
Φωνητικά – Mikael Stanne
Κιθάρες – Niklas Sundin
Μπάσο – Anders Iwers
Drums – Anders Jivarp
Keyboards – Martin Brändström
Οι σπόροι είχαν ήδη φυτευτεί από το “Construct”, που είχε κυκλοφορήσει το 2013. Οι DARK TRANQUILLITY είχαν πετάξει κατά μεγάλο ποσοστό από πάνω τους την ταμπέλα του melodic death σχήματος, δίνοντας άπλετο χώρο στα πλήκτρα του Martin Brändström και στις σκοτεινές ατμόσφαιρες. Ο υποφαινόμενος άρχιζε να τρίβει τα χέρια του και το brand των Σουηδών άνοιξε σε ένα ευρύ κοινό. Όπως συμβαίνει όμως στο σύμπαν, που προσπαθεί να σαμποτάρει με κάθε απίθανο τρόπο τις σαρωτικές αλλαγές, έτσι συνέβη και με τους φίλους μας.
Ο Martin Henriksson, κιθαριστάς και ιδρυτικό μέλος των DT έχασε το ενδιαφέρον του για τη μουσική (ή έτσι δήλωσε τελός πάντων) και αποχωρεί από τις τάξεις του γκρουπ. Οι υπόλοιποι ξεπερνούν την αρχική παγωμάρα και δίνουν τις κιθάρες αποκλειστικά στον Niklas Sundin, ενώ στο μπάσο κάνουν μεταγραφή αεροδρομίου, προσλαμβάνοντας τον Anders Iwers των gothic metallers CEMETARY (που μετεξελίχθηκαν σε SUNDOWN) και εννοείται της χρυσής εποχής των ΤΙΑΜΑΤ. Πλέον, το πράγμα έδειχνε ξεκάθαρα προς τα που θα πήγαινε.
Με μια υποδειγματική παραγωγή από τον πληκτρά Martin Brändström, το “Atoma” είναι ένα άλμπουμ που ακροβατεί μεταξύ του trademark ήχου των DARK TRANQUILLITY και του gothic metal. Ο Stanne εδώ είναι πλήρως απελευθερωμένος να μοιραστεί αναμέσα σε growls και καθαρά φωνητικά, ενώ και το όλο σύνολο των συνθέσεων διακρίνεται από τους mid-tempo ρυθμούς, την έμφαση στα πλήκτρα και στο γοτθικό σκοτάδι. Ακούς τα “Forward momentum” και “Our proof of life” και, ενώ αρχικά αναρωτιέσαι αν ακούς λάθος άλμπουμ, στη συνέχειια πιάνεις τον εαυτό σου να βγάζει γούστα.
Όταν πρωτοκυκλοφόρησε, το “Atoma’ έφαγε αδικαιολόγητο κράξιμο από διάφορους αρτηριοσκληρωτικούς, που πλέον δεν έβρισκαν κάποιο δεσμό με το συγκρότημα των “The mind’s I” και “Haven”. Οι υγιείς οργανισμοί πρέπει πάντα να βρίσκουν τρόπους να εξελίσσουν τη μουσική τους, να πειραματίζονται και να διψούν για δημιοργία. Και οι DT έδειξαν αποφασισμένοι να κάνουν αυτό που θεωρούσαν απαραίτητο για μη μείνουν στάσιμοι.
Προσωπικά μιλώντας, το “Atoma’ είναι ο πλέον αγαπημένος μου δίσκος των DARK TRANQUILLITY, ίσως και επειδή είναι πιο κοντά στα δικά μου γούστα. Και σίγουρα είναι και ο δίσκος που κάποια χρόνια μετά θα ήταν ο θεμέλιος λίθος ενός project ονόματι CEMETERY SKYLINE. Μπορεί να μη δικαιώθηκε όταν πρωτοκυκλοφόρησε (κάτι αντίστοιχο είχε συμβεί κάποτε και με κάποιο “Endorama”), αλλά μετά από μια δεκαετία στέκεται επάξια δίπλα στα κλασικά δημιουργήματα της παρέας από το Gothenburg.
Γιώργος Κόης
