
Στον μακρινό κόσμο του Stanisław Lem ο ζωοδότης ωκεανός του πλανήτη Σολάρις είναι αυτός που δημιουργεί όντα εκ του μηδενός, που τους εμφυσεί έννοιες, και ενώ είναι αντίγραφα αναμνήσεων άλλων υποκειμένων αποκτούν συνείδηση και ελεύθερη βούληση. Έχοντας μάλλον το βιβλίο του Lem κατά νου, ο Robin Staps κάνει το παραλληλισμό στον μυαλό του με τον “δικό του” ωκεανό, ο οποίος δίνει ζωή σε ένα νέο μουσικό εγχείρημα, με εντελώς νέα μέλη που, ενώ κρατούν την σταθερή βάση της καλλιτεχνικής δημιουργία των THE OCEAN, προσπαθούν να φέρουν νέα προσωπικά στοιχεία στην όλη συνθετική διαδικασία. Εμείς σαν ακροατές βρισκόμαστε στη θέση του Kris Kelvin ο οποίος επισκέπτεται τον κόσμο του Σολάρις παλεύοντας (κι εμείς και εκείνος) να διατηρήσουμε τις σκέψεις και τα συναισθήματά μας σε μια συνοχή.
Στα πιο απτά πράγματα, όλα ξεκινάνε από το κομμάτι “52°30’11” N, 13°26’12” E”, τις συντεταγμένες δηλαδή της Pelagic Records, και από εκεί περνάμε σε ένα από τα πιο δυνατά ζευγάρια κομματιών που έχει γράψει η μπάντα. Τα “Departure song” και “Light pollution” μας συστήνουν σε ένα άλλο ηχητικό ζευγάρι, αυτό των Enrico Tiberi και Lane Shi, οι οποίοι έρχονται να αντικαταστήσουν τον μακροβιότερο τραγουδιστή του συγκροτήματος, Loïc Rossetti. Το δίπολο ανδρικών και γυναικείων φωνητικών φέρνει αναντίρρητα μια νέα δυναμική στις συνθέσεις, και παρά το γεγονός ότι η εμφάνισή τους γίνεται για πρώτη φορά, κάθε άλλο πάρα άγνωστα είναι τα νερά στα οποία πλέει η μπάντα. Μένοντας σε αυτά τα δύο κομμάτια, θα λέγαμε ότι οι δύο τραγουδιστές κάνουν εμφανή τα μεγέθη τους αλληλοεπιδρώντας είτε συγκλίνοντας είτε αποκλίνοντας ηχητικά.
Από εκεί και πέρα, το χάος. Ναι, από εκεί και πέρα η μπάντα βρίσκεται σε μια κατακόρυφη πτώση (όχι ποιοτική), ή για να πούμε καλύτερα βύθιση, η οποία παρομοιάζεται με την πορεία του δίσκου σταθμού στην δισκογραφική της πορείας “Pelagial”. Ακολουθώντας παράλληλες πορείες ως προς την φιλοσοφία της δομής των κομματιών, τα “Simulacra”, “Belligerence”, “Ultima Esperanza” χωρίζονται νέα μέρη, χαμηλώνοντας σε tempo και βαραίνοντας σε ατμόσφαιρα. Η επανάληψη αυτής της συνθήκης είναι όπως θα περίμενε κανείς ένα προβλέψιμο γεγονός, και από την στιγμή που δεν συνδυάζεται με ένα ηχητικό θέμα που θα καθηλώσει τον ακροατή, δεν λειτουργεί και τόσο θετικά. Αν σκεφτούμε και τον υπερβάλλον ζήλο στην διάρκεια των κομματιών, θα έλεγα συνοπτικά, ότι υπάρχει μια δημιουργική φλυαρία. Δεν είναι κακό, ειδικά όταν αναφερόμαστε σε μια τοπ μπάντα σαν τους THE OCEAN, ακόμα κι αν αυτή γεννήθηκε από την αρχή, ωστόσο μια συντομότερη εκδοχή αυτού του μέρους του δίσκου, σίγουρα θα μας έδινε ένα πιο συνεκτικό και δυνατό συνολικό αποτέλεσμα.
Έρχεται όμως το κλείσιμο του “Solaris” να μας βγάλει από την ζάλη των προηγούμενων λεπτών. Το μεγαλειώδες “Milk of my dreams” είναι μια σκέψη out of the box που θα λέγαμε στο χωριό μας, αφού σε αυτό συμμετέχει η ψυχή των σημερινών TANGERINE DREAM, Thorsten Quaeschning. Αφορμής δοθείσης, άλλη μια μπάντα που όχι απλά άλλαξε όλα της τα μέλη και ακόμα παράγει μουσική ακολουθώντας τον «κανόνα» του παρελθόντος, αλλά αυτό έγινε με την πλήρη άδεια των αρχικών μελών. Επιστρέφουμε στο “Milk of my dreams” όπου ο Staps φαίνεται να έχει παραδοθεί στην ορμητική ψυχεδέλεια του Thorsten, παραδίδοντάς μας ένα συλλεκτικό κομμάτι από το δισκογραφικό κόσμο των THE OCEAN. Κι ενώ βρισκόμαστε ακόμα στα ουράνια, προσγειωνόμαστε κυριολεκτικά και μεταφορικά στο “51°28′30″S, 73°6′11″W”, στη μέση ενός φιόρδ κάπου στην Παταγονία, αφήνοντάς μας να χαθούμε στο παγωμένο τίποτα κάτω από την στάθμη της θάλασσας.
Εν κατακλείδι, αν σκεφτούμε το “Solaris” σαν μια μεταβατική διαδικασία τότε θα λέγαμε ότι το αποτέλεσμα βρίσκεται σε πολύ υψηλό επίπεδο, καθώς σε αυτό βρίσκουμε μια συνθετική σταθερά αλλά και πειραματισμούς που δένουν. Η Lane Shi είναι σίγουρα η μεγαλύτερη έκπληξη που προσωπικά την απόλαυσα. Αν όμως τοποθετήσουμε το εν λόγω εγχείρημα δίπλα στα υπόλοιπα του συγκροτήματος, θα βρίσκεται σίγουρα πιο χαμηλά στην εκτίμησή μας. Παρόλα αυτά, είναι από τα άλμπουμ που μεγαλώνουν μετά από κάθε νέα ακρόαση και αυτό από μόνο του είναι κάτι εξαιρετικά σημαντικό.
7,5 / 10
Νίκος Ζέρης











