Δεν είχα ιδέα περί του τι έκαναν όλα αυτά τα έξι χρόνια οι YEAR OF THE GOAT. Υπέθεσα μάλιστα πως διαλύθηκαν. Όταν λοιπόν ήρθε στα χέρια μου το promo από το καινούργιο τους άλμπουμ, ξαφνιάστηκα θετικά και χάρηκα! Αφενός διότι με δίσκους σαν το “Angels Necropolis” (2012), το “The Unspeakable” (2015) και το “Novis Orbis Terrarum Ordinis” (2019) με έχουν κερδίσει ως ακροατή, αλλά κι αυτό να μην είχε συμβεί, πάντα πρέπει να υπάρχει χώρος για αξιόλογα συγκροτήματα στο rock και στο metal πέραν από κάθε γούστο και οι YEAR OF THE GOAT, αντικειμενικά, είναι ένα από αυτά.
Το “Trivia goddess” είναι ένα concept άλμπουμ, με βάση τα γεγονότα της περιόδου του “Det stora oväsendet” (“the Great Noise”, «ο Μεγάλος Θόρυβος»), δηλαδή ενός εκτεταμένου κυνηγιού μαγισσών, μεταξύ 1668 και 1676, κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Καρόλου 11ου. Η δίωξη εκείνη ήταν μεγαλύτερη από κάθε άλλη στο παρελθόν, έλαβε χώρα στα βόρεια της χώρας και συγκεκριμένα στην επαρχία Bohuslän, οδηγώντας στον θάνατο 280 γυναικών. Ως ένα occult rock σχήμα, οι YEAR OF THE GOAT βρίσκονται «στο στοιχείο τους». Προσεγγίζουν το ζήτημα από τη δική τους πλευρά, διατηρούν το ιστορικό του πλαίσιο, επεκτείνουν τις αναφορές τους και προς σε άλλες πτυχές ανάλογων θεμάτων (όπως πχ τον εξορκισμό της Anneliese Michel – η έμπνευση για την ταινία με την Emily Rose) και δίνουν πολύ «χώρο» σε λαογραφικά και ποιητικά στοιχεία.
Ορμώμενοι από τους σκοτεινούς rock ήχους των 60s και 70s, οι YEAR OF THE GOAT τιμούν το παρελθόν του occult rock και χειροκροτούν το παρόν του. Κοιτώντας «πίσω» τους, οι YEAR OF THE GOAT βρίσκουν και πάλι έμπνευση σε συγκροτήματα όπως οι BLACK SABBATH, ATOMIC ROOSTER, BLUE OYSTER CULT, IRON BUTTERFLY, 13TH FLOOR ELEVATORS και DEMON (της δεύτερης περιόδου, όταν απέκτησαν ακόμη πιο έντονη μελωδικότητα), ενώ κοιτώντας «δίπλα» τους, αντλούν έμπνευση από τους αδικοχαμένους THE DEVIL’S BLOOD, τους GHOST, τους WITCHCRAFT… Η ψυχεδέλεια είναι όπως πάντα διακριτικά παρούσα, ενώ τα δεύτερα και τρίτα φωνητικά εξακολουθούν να αποτελούν σήμα κατατεθέν. Θα μπορούσα να πω ότι, αν η Hammer Horror δραστηριοποιείτο ξανά και γύριζε έργα στο ύφος και στο κλίμα των κλασσικών της ταινιών, μπάντες σαν τους YEAR OF THE GOAT θα ταίριαζαν πολύ στο soundtrack κάποιας ταινίας της.
Από μεμονωμένα κομμάτια, χωρίς αυτό να σημαίνει πως τα υπόλοιπα υστερούν δραματικά, μου άρεσαν ιδιαίτερα το “The power of Eve”, το “Trivia goddess” με το εντελώς RAINBOW solo, το “Alucarda” που στοχεύει να γίνει το επόμενό τους hit και το “The king of damnation” που ακούγεται σαν AVATARIUM ή σαν αργή σύνθεση των FIREBIRD και SPIRITUAL BEGGARS. Τί δε μου άρεσε; Πρώτον, σε κάποιες συνθέσεις, υπάρχουν gothic rock στοιχεία, λες και εισχώρησαν στο studio οι 69 EYES. Ωραίοι είναι οι 69 EYES, αλλά μόνοι τους, όχι σε συνεργασία με το occult rock. Για παράδειγμα, το “Kiss of a serpent” θα ήταν από τα καλύτερα τραγούδια του δίσκου, αν δεν γινόταν gothic rock στο τελευταίο δίλεπτο. Δεύτερον, τα δύο μεγάλα σε διάρκεια κομμάτια του δίσκου, “Mét Agwe” και “The witch of the woods”, είναι μεγαλύτερα σε διάρκεια από όσο χρειαζόταν, με συνέπεια να χάνουν σε ευθύτητα και αμεσότητα. Έτσι όμως τα οραματίστηκε ο συνθέτης, έτσι τα έγραψε. Δικαίωμά του, όπως πάντα.
Το τελικό συμπέρασμα πάντως, μετά από πλείστες ακροάσεις, είναι πως η επιστροφή των YEAR OF THE GOAT χαρακτηρίζεται τουλάχιστον «επιτυχημένη». Το σερί των πολύ καλών δίσκων δε χαλάει, το συγκρότημα δείχνει να πατά γερά στα πόδια του και αυτό που θέλουμε να μας δώσει, μας το δίνει απλόχερα. Τώρα, οποιαδήποτε άλλη λεπτομέρεια, είναι ακριβώς αυτό: Λεπτομέρεια.
7,5 / 10
Δημήτρης Τσέλλος
