Έχω μια αγάπη στα live που γίνονται Κυριακή βράδυ. Πρόκειται για μέρα που την επόμενη ξεκινάει η εβδομάδα και νιώθω ότι το να δεις και να ακούσεις ζωντανά heavy metal κυριακάτικα είναι το καλύτερο αντίδοτο στη μουντίλα.
20.30 βρέθηκα στο γνωστό υπόγειο στέκι των Εξαρχείων που μας έχει ατσαλώσει. An Club λοιπόν, για να απολαύσω μια βραδιά βγαλμένη από βιβλίο ηρωικής φαντασίας στην παρουσίαση του δεύτερου δίσκου των Power Metallers, VALIANT SENTINEL.
Η προσέλευση ήταν αρκετά ικανοποιητική για τέτοια μέρα και τέτοια «φάση» γενικότερα. Γνωρίζουμε ότι το Underground πολλοί το αγάπησαν, το στηρίζουν όμως λίγοι.
Μικρή παρένθεση. Το metal ζει και αναπνέει στα ζεστά μικρά clubs. Προϋπόθεση βέβαια οι μπάντες να παίζουν καλά και ένα τέτοιο case έχουμε εδώ.
Λίγο μετά τις 9 ξεκινούν να παίζουν οι VK PROJECT. Πρόκειται για ένα Studio project των Billy Vass και Bob Katsionis το οποίο κινείται σε prog rock φόρμες τύπου QUEENSRYCHE, FATES WARNING. Εδώ να πω ότι δεν είμαι καθόλου γνώστης του συγκεκριμένου ήχου ενώ τα πολύ περίεργα μετρήματα με ξενίζουν. Κι όμως το συγκρότημα έχει ενσωματώσει κάποια πολύ ωραία 80s metal ηχοχρώματα στις συνθέσεις. Το τελικό αποτέλεσμα δεn με κούρασε καθόλου, αλλά το απόλαυσα πάρα πολύ γιατί έχει μελωδίες που σου μένουν. Αν δε γνωρίζαμε ότι ήταν studio project και ότι ήταν η πρώτη φορά που εμφανίζονταν live δεν θα το καταλαβαίναμε ποτέ. Τόσο δεμένα έπαιζε η μπάντα. Ο Κώστας Παπακώστας στα τύμπανα, στυλοβάτης, κράτησε το Rythm Section μαζί με τον Μάνο Σιδέρη στο μπάσο. Οι Μιχάλης Φεργαδιώτης στην κιθάρα και Μάριος Θεοφιλάτος στα πλήκτρα δεν έχασαν νότα. Ο ιθύνων νους του σχήματος Billy Vass (TERRA INCOGNITA) έχει μια καταπληκτική φωνή και ήταν σε πραγματική φόρμα. Όλο το στυλ του δε, με το γυαλί ηλίου δίνει την αίσθηση βετεράνου ροκ σταρ. Μου έκανε θετική εντύπωση το πως ανέπνεαν τα πλήκτρα στο σύνολο χωρίς να ακούγεται μια χάβρα. Mας αιφνιδίασαν με μια πολύ ενδιαφέρουσα διασκευή στο ελληνικό κομμάτι «Ξένος» του Γιώργου Νταλάρα, το οποίο το έχουν κάνει αγνώριστο και πραγματικά metal μεταφράζοντας και τους στίχους στα αγγλικά. Εξαιρετικό. Ο Bob Katsionis, αν και ιδρυτικό μέλος του σχήματος δεν συμμετέχει στα live ήταν όμως στο κοινό για support και μετά το «Ξένος» ανέβηκε στη σκηνή να πει δυο λόγια.
Περιέγραψε την διαδικασία και την αγάπη με την οποία έφτιαξαν αυτό το project με τον Billy Vass το οποίο από studio εγχείρημα βγήκε στη σκηνή. Εννοείται είχαμε και «ζήλιες» που έβλεπε άλλον πληκτρά αντί εκείνου στο Stage. Φυσικά όλα στο πλαίσιο του χιούμορ. Ωραίες, ζεστές στιγμές. Από το σετ των VK Μου έμειναν ιδιαιτέρως τα κομμάτια “Mark the moment” το οποίο έχει γίνει και video clip και το “Cynical silence”.
Περιμένοντας τους BRAVERIDE από την Καστοριά έκανα μια σύντομη επιδρομή στον πάγκο του Merch όπου πραγματικά με εντυπωσίασαν τα εξώφυλλα των άλμπουμ τους. Ξεχώριζαν ιδιαιτέρως με εντυπωσιακές σκηνές από μάχες και δράκους λες και βγήκαν από Player’s Handbook για DnD, κάτι που με έκανε να ανυπομονώ ιδιαιτέρως να τους ακούσω. Μάλιστα στις επάλξεις του συγκροτήματος έχει προστεθεί ο Mike Livas πίσω από το μικρόφωνο. Έχοντας ακούσει ορισμένες studio δουλειές της μπάντας με άλλους τραγουδιστές είχα περιέργεια να δω πως θα αποδοθεί live η ατμόσφαιρα που βγάζουν στους δίσκους.
H πεντάδα βγήκε με ένα επιβλητικό ακουστικό – ορχηστρικό intro το οποίο έχτισε την κατάλληλη ατμόσφαιρα για το επικό metal που θα ακολουθούσε. Ξεκίνησαν την εμφάνιση παίζοντας back to back τα κομμάτια “Executioner” και “Nightmares are real” από τον δίσκο τους “The Great Awakening” ο οποίος βγήκε το 2025. Δεν άφησαν πολλά περιθώρια για αιχμαλώτους. O Λίβας, αεικίνητος και έμπειρος στο σανίδι άλλοτε με γρέζες μεσαίες άλλοτε με σκισμένες κορώνες έδινε μια πιο Heavy «Mεϊντενοχέλλοουιν» (επιστημονικός όρος) χροιά στις επικές συνθέσεις.
Στον δίσκο, τα ορχηστρικά samples των τραγουδιών έχουν αρκετό χώρο. Ζωντανά τα κομμάτια παρουσιάζουν μια διαφορετική εικόνα. Είναι πολύ πιο Heavy. Αν στην ηχογράφηση σε ταξιδεύουν στο live σε πορώνουν. Τα αγοράζω και τα δύο. Mπασοτύμπανο βαρύ και στακάτο από τους Γιώργο Στάμογλου – τύμπανα και Κώστα Ταλταμπάνη – μπάσο, ενώ οι κιθαρίστες Μάριος Χρηστάκης, Κυριάκος Βασδώκας έδωσαν πόνο με το παικτικό επίπεδο να είναι πολύ υψηλό. Φαίνεται ότι έχουν δουλέψει και έχουν προβάρει. Κι όμως τα παιδιά λόγω απόστασης δεν είχαν κάνει πολλές πρόβες όλοι μαζί με τον τραγουδιστή Μιχάλη Λίβα. Παρόλα αυτά ήταν καταιγιστικοί και είναι βέβαιο ότι τους αξίζουν πολλά περισσότερα. Το συγκρότημα έχει δουλέψει πολύ τη σκηνική του παρουσία και εμφάνιση. Στον ήχο μας αυτό είναι σημαντικό. Βέβαια όταν βλέπεις Μπασίστα να φοράει t-shirt με το έμβλημα της Gondor τι μπορεί να πάει λάθος.
Οι προ ηχογραφημένες ορχήστρες στο φόντο ήταν διακριτικές και εκεί που πρέπει. Οι πιο mid tempo συνθέσεις τους παρατήρησα ότι δουλεύουν πολύ καλά στο live χωρίς αυτό να σημαίνει ότι τα πιο γρήγορα κομμάτια δεν μας έκαναν να πορωθούμε όπως πρέπει. Αν και σχήμα που δραστηριοποιείται από τις αρχές του 2000 δεν τους έχω ξανά δει live και μου άφησαν πολύ καλή εντύπωση. Ξεχώρισα τα κομμάτια “Souls are marching” και “Temple of the unholy reign” το οποίο έχει μια εντυπωσιακή εισαγωγή με blast beat. Όλα εκτελεσμένα άψογα από έναν ντράμερ-οδοστρωτήρα. Ευχάριστη έκπληξη ήταν η διασκευή στο “Call to arms” από ΜANOWAR η οποία μας τσίτωσε ωραία.
Ο Μάριος Χρηστάκης ιδρυτής του σχήματος μίλησε στο μικρόφωνο και ευχαρίστησε όχι μόνο τον κόσμο αλλά και τα μέλη του σχήματος κάνοντας παράλληλα και ένα δεικτικό σχόλιο για το πως πρέπει να « στηρίζουμε τα συγκροτήματα που μας αρέσουν ώστε να μην ακούμε στο τέλος μόνο μουσική από υπολογιστές.» Και δε θα μπορούσε να με βρει πιο σύμφωνο.
Ώρα για τους οικοδεσπότες της βραδιάς, VALIANT SENTINEL οι οποίοι παρουσίαζαν υλικό από το νέο τους δίσκο και δεύτερο κατά σειρά με τίτλο “Neverealm”. Μετά από ένα πολύ επιβλητικό Intro που μας έβαλε στο κλίμα ξεκίνησαν σαν οδοστρωτήρες με το “War in heaven” που έχει ρεφρέν το οποίο σου κολλάει στο μυαλό.
Eίναι το εναρκτήριο κομμάτι του νέου τους δίσκου για το οποίο έχουν κυκλοφορήσει πρόσφατα και ένα video clip. Ο εμπνευστής του σχήματος Δημήτρης Σκόδρας εκτός από εξαιρετικός κιθαρίστας ξέρει να διαλέγει συνεργάτες. Στο δίσκο παίζει τύμπανα ο Frederik Ehmke. Ωστόσο στο live πίσω από το σετ έκατσε ο Γιάννης Αλλαγιάννης και πραγματικά το αριστοτεχνικό του επίπεδο με εντυπωσίασε και με προβλημάτισε ευχάριστα για το πως απέδωσε ζωντανά τόσο τέλεια τα τύμπανα που έγραψε στο δίσκο ο drummer των BLIND GUARDIAN.
Δεύτερο κομμάτι το “Underdark” που μπήκε με μια ακουστική αψεγάδιαστη κιθαριστική εισαγωγή και μια υπέροχη ερμηνεία από τον τραγουδιστή Veandok, η οποία κυμαινόταν από ήπια φωνητικά σε πιο δυνατά.
Από τις πρώτες νότες ο Veandok άφησε τους πάντες με το στόμα ανοιχτό. Μεστά δουλεμένα φωνητικά με γρέζι εκεί που πρέπει ενώ οι power τσιρίδες του ήταν λες και άκουγες το δίσκο. Καρφωμένες στη νότα. Ο άνθρωπος δε χανόταν στη μίξη και ακουγόταν πεντακάθαρα γιατί προφανώς η τεχνική του είναι τέτοια που κάνει τις κονσόλες και τα ηχεία να λυγίζουν και τους πάντες να απολαμβάνουν μια επαγγελματική εμφάνιση. Η παρουσία του επιβλητική με αυτοπεποίθηση, χωρίς περιττές κινήσεις ή αλαζονικό υφάκι. Δεν χρειάζεται άλλωστε να αποδείξει κάτι με το «στυλ του» όταν απλά τα ισοπεδώνει όλα με τη φωνή του. Προσωπικά τον κατατάσσω στους καλύτερους live τραγουδιστές που έχω δει τελευταία μαζί με τον Michael Hall από τους RIOT V. Άλλος τύπος φωνητικών αλλά ο παρονομαστής είναι κοινός. ΤΑ ΒΓΑΖΕΙ LIVE.
O Veandok είναι ένας frontman που αξίζει στους VALIANT SENTINEL οι οποίοι ξεκίνησαν σαν προσωπικό πρότζεκτ του shredder Δημήτρη Σκόδρα και εξελίσσονται σε ένα από τα πιο υποσχόμενα power metal εγχώρια συγκροτήματα θυμίζοντας τις χρυσές 90s εποχές του ήχου. Με ριφάτα σημεία από τον έτερο κιθαρίστα Νίκο Σαρμπάνη καταιγιστικά τύμπανα και εξαιρετικές μπασογραμμές από τον Πάνο Μανίκα ο οποίος είναι από τις χαρακτηριστικότερες μορφές επάνω στο Stage. Η μπάντα έχει δουλέψει όχι μόνο την τεχνική και το δέσιμο αλλά και τη σκηνική παρουσία.
Ολοκληρώνοντας έναν κύκλο από τα νέα κομμάτια ξεκίνησαν να παίζουν τραγούδια από τον προηγούμενο δίσκο. Είναι εμφανές ότι τα νέα τραγούδια είναι ένα επίπεδο πάνω και αυτό είναι πολύ θετικό. Φαίνεται ότι ο Σκόδρας την ιδρώνει τη φανέλα όχι μόνο σαν παίκτης αλλά και σαν συνθέτης καθώς είμαι σε θέση να γνωρίζω ότι πρόκειται για έναν άνθρωπο με αστείρευτη δημιουργικότητα ο οποίος μπορεί τη μία να σου γράψει power την άλλη doom και καπάκια black. Εδώ έχει επικεντρώσει το focus του στο επικό και ολίγον τι συμφωνικό Power metal ένα είδος που το γνωρίζει καλά. Επομένως η βελτίωση είναι εμφανής και θεωρώ ότι έχει να δώσει πολλά περισσότερα στο power ιδίωμα καθώς το προσεγγίζει σαν ριφάτο ΜΕTAL όπως του αρμόζει και όχι σαν συμφωνική pop σούπα.
Η στιγμή αποκορύφωμα ήταν όταν έπαιξαν το “Κing in the north”. Στην αρχική ηχογράφηση το έχει ερμηνεύσει ο Tim Ripper Owens. Μην αρχίσω πάλι να εκθειάζω τον Veandok αλλά δεν είναι απλό να κοντράρεις τον Ripper στα ίσα. Τολμώ μάλιστα να πω ότι τόσο το συγκεκριμένο κομμάτι όσο και ορισμένα από τα υπόλοιπα του πρώτου δίσκου τα προτιμώ live από ότι στην ηχογράφηση. Νιώθω ότι έχουν πάρει έναν πιο προσωπικό «VALIANT SENTINEL” ήχο.
Kαι καθώς έπαιζε το ορχηστρικό μέρος του “King in The North” και είχαμε χαθεί στην ατμόσφαιρα ξαφνικά ακούμε έναν περίεργο ήχο από κλαγγή μετάλλου. Αρχικά όσοι ήμασταν μπροστά νομίζαμε ότι ήταν κάποιο Sound effect. Όχι. Ήταν ένας Ιππότης σε Full Armor. Η μασκότ του σχήματος. Ανέβηκε με το ξίφος του στη σκηνή και έχρισε έναν έναν τα μέλη του συγκροτήματος. Στη συνέχεια κατέβηκε στο κοινό όπου ο κόσμος έσπευσε να γονατίσει μπροστά στον Real Life Valiant Sentinel για να πάρει το ιπποτικό χρίσμα όσο σόλαρε από πίσω ο Δημήτρης Σκόδρας. Κυρίες και κύριοι. Αυτό είναι το Epic metal που θέλουμε. Να ταξιδεύουμε σε κόσμους φαντασίας και να δίνουμε χώρο στο παιδί μέσα μας να αναπνεύσει. Σοβαρότητα έχουμε και στους επαγγελματικούς μας χώρους δεν θέλουμε άλλη.
Για κλείσιμο – σβήσιμο οι VALIANT SENTINEL μας είχαν ετοιμάσει το Power Ranger theme σε μία heavy Power εκτέλεση για να κλείσει όπως πρέπει αυτή η επική βραδιά με τον Veandok να μας προτρέπει από το μικρόφωνο «Να μην χάνουμε ποτέ την παιδικότητά μας.»
Δεν θα μπορούσα να σκεφτώ καλύτερη κατακλείδα για Κυριακή βράδυ. Μετά την ανάγνωση αυτού του κειμένου όσοι ακούτε αυτού του είδους τη μουσική πηγαίνετε να σκαλίσετε τις δισκογραφίες των εν λόγω συγκροτημάτων θα ανακαλύψετε διαμάντια για τις λίστες σας.
Άρης Λάμπος
Φωτογραφίες: Ηρώ Καλλιγέρη (@irokalligeriphotography)
