A day to remember… 29/1 [PRIMAL FEAR]

0
17
Primal












Primal

ΟΝΟΜΑ ΛΜΠΟΥΜ: “Rulebreaker” – PRIMAL FEAR
ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 2016
ΕΤΑΙΡΙΑ: Frontiers
ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Mat Sinner
ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ:
Φωνητικά – Ralf Scheepers
Κιθάρα & πλήκτρα – Magnus Karlsson
Κιθάρα –  Alex Beyrodt
Κιθάρα – Tom Naumann
Μπάσο – Mat Sinner
Τύμπανα – Francesco Jovino

Ο απόηχος του “Delivering the black” δεν έχει κοπάσει και οι Γερμανοί μεταλλουργοί συνεχίζουν απρόσκοπτα να εξαπολύουν την καταιγιστική τους επίθεση προς πάσα κατεύθυνση. Για μισό λεπτό, όμως. Σαν πολύ ενθουσιασμός με το καλημέρα. Τουναντίον. Πάντοτε πρέσβευα την θέση πως ένα σημαντικό μέρος που καθορίζει την επιτυχία ενός μουσικού έργου έγκειται στην διαχρονικότητά του. Να το ακούς μετά από χρόνια και να νιώθεις ακριβώς τα ίδια συναισθήματα που σε είχαν πλημμυρίσει με την παρθενική επαφή μαζί του. Να εξακολουθείς να το επισκέπτεσαι με την ίδια θέρμη, την ίδια κάψα και να το περιβάλλεις με την αφοσίωση του τότε. Με αυτόν ακριβώς τον τρόπο λατρέψαμε όλα εκείνα τα αριστουργήματα που μας ακολουθούν πιστά από τη νιότη μας μέχρι και σήμερα.

Υπό αυτό το πρίσμα ο υπ’ αριθμόν 11 δίσκος της εξάδας που κλείνει αισίως μία δεκαετία, ηχεί φρέσκος, δυναμικός και με όλα εκείνα τα ποιοτικά χαρακτηριστικά που είχαν κάνει τους οπαδούς τους να “ρουφήξουν” ως το μεδούλι κάθε νότα, κάθε φωνητική γραμμή. Πιστοί στο heavy μεταλλικό τους μανιφέστο, ένα αμάλγαμα PRIESTικής αποθέωσης και power metal αναφορών, οι PF εξακολουθούν και αποφεύγουν τα “κακά συναπαντήματα” με την επανάληψη όχι μόνο των επιρροών που τους καθόρισαν αλλά και του ίδιου τους του εαυτού. Προφανώς και δεν ευαγγελίστηκαν ποτέ ότι επιθυμούν διακαώς την επανάσταση στο heavy metal. Οι όποιες ρηξικέλευθες – σωστότερα, ελαφρώς διαφορετικές- προσεγγίσεις έχουν να κάνουν με το συγκεκριμένο ύφος που υπηρετούν και επ’ ουδενί με την εξερεύνηση νέων παραμέτρων.

Ξεκινώντας από το λιτό αλλά επιβλητικότατο εξώφυλλο – το οποίο κατά την ταπεινή μου γνώμη συγκαταλέγεται στα κορυφαία τους- την άψογη παραγωγή και την δεδομένη εξαιρετική απόδοση των μουσικών που συμμετέχουν -με προεξάρχοντα τον έναν και μοναδικό Scheepers-  η νίκη φαίνεται πως έχει κερδηθεί από τα αποδυτήρια. Και αν εγείρονται εύλογα ερωτήματα για το κατά πόσο το εναρκτήριο “Angels of mercy” είναι ικανό να προκαταβάλλει τον ακροατή για το τι θα επακολουθήσει, ο όλεθρος που ακολουθεί δύσκολα περιγράφεται με άψυχες λέξεις. Ανάσες και καταγράφουμε σε κατάσταση ανηλεούς headbanging και πλήρους ευφορίας. “Bullets & tears”, “The end is near”, “Rulebreaker”, “In metal we trust”, “We walk without fear”, “The sky is burning”. Μία “χρυσή” εξάδα που ανεβάζει αυτομάτως την ποιοτική στάθμη του άλμπουμ, τοποθετώντας το εύκολα στην πρώτη δεκάδα της πλούσιας δισκογραφίας τους.

Ακόμα κι αν επιχειρήσουμε να σταχυολογήσουμε τις στιγμές εκείνες που υπολείπονται συγκρινόμενες με τα προαναφερθέντα διαμάντια, οι πρώτες που μου έρχονται στο μυαλό είναι το “Devil in me” και το “Raving mad” που κλείνει την αυλαία της standard έκδοσης του “Rulebreaker”. Και πάλι, όμως, δεν κρίνονται ικανές να μειώσουν ούτε στο ελάχιστο την συνολική αποτίμηση μας. Απολαυστικό υλικό, η πεμπτουσία του heavy metal που αρνείται να κοιτάξει πίσω στο παρελθόν με μεμψιμοιρία και μιμητισμό αλλά στέκεται αγέρωχο στην elite όχι μόνο του ευρωπαϊκού αλλά και του παγκόσμιου (μαζί με τους BRAINSTORM φυσικά) του παγκόσμιου heavy metal!!!

Did you know that?

  • H περιοδεία που ξεκίνησε για την προώθηση του άλμπουμ τον Φεβρουάριο με τίτλο “Ruling Europe 2016” είχε ως support τους συμπατριώτες τους BRAINSTORM και τους Καναδούς STRIKER. Φυσικά και δεν πέρασε από τα μέρη μας…
  • Όταν οι JUDAS PRIEST έψαχναν για αντικαταστάτη του Halford, ένα από τα ονόματα που είχαν ακουστεί ήταν και αυτό του Scheepers. Η επιλογή του Tim Owens ήταν αυτή που τελικά προκρίθηκε και ο Γερμανός τραγουδιστής αυτό που είχε να κάνει ήταν απλά να δημιουργήσει το δικό του όχημα έκφρασης με τα γνωστά εξαιρετικά αποτελέσματα.
  • To “Walk without fear” αποτέλεσε το πρώτο μόλις κομμάτι της μέχρι εκείνης της στιγμής δισκογραφικής πορείας των PF που ξεπερνούσε τα δεκάλεπτο. Κι όλα αυτά μέχρι το μεγαλεπίβολο έπος του “Infinity” από το “Metal commando” το οποίο και σταμάτησε λίγο πάνω από τα δεκατρία λεπτά.
  • Στο “Rulebreaker” καταγράφηκαν μία επιστροφή αλλά και μία αποχώρηση. Συγκεκριμένα, επέστρεψε (για τρίτη φορά μάλιστα) ο κιθαρίστας Tom Naumann, ένα από τα ιδρυτικά μέλη του σχήματος, με αποτέλεσμα το σχήμα να έχει τρεις κιθαρίστες… Παράλληλα, αποχώρησε ο Randy Black κι έτσι στην θέση του πίσω από το drum kit βρίσκουμε τον Francesco Novino, γνωστό μας από την συμμετοχή του στο σχήμα του Udo Dirkschneider.

Γρηγόρης Μπαξεβανίδης

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here