“The usual suspects”
Στις 3/2/2006, οι Σουηδοί IN FLAMES είχαν κυκλοφορήσει το “Come clarity” και η συνέντευξη που θα διαβάσετε παρακάτω ήταν θέμα εξωφύλλου, έχοντας κιόλας και μια αποκλειστική φωτογράφηση με το συγκρότημα. Τελικά είναι πολύ ωραίο να «κάνεις ανασκαφές» στα αρχεία του εντύπου Rock Hard!!!
Έχοντας κάνει στο παρελθόν δύο συνεντεύξεις με τον Anders Friden των IN FLAMES, αυτή τη φορά θέλησα να μιλήσω με τον βασικό συνθέτη (μαζί με τον Jesper) και κιθαρίστα του συγκροτήματος Bjorn Gellote μιας και είναι ο άνθρωπος στον οποίο οφείλεται κατά πολύ η σύγχρονη εικόνα των Σουηδών. Το αίτημά μου έγινε δεκτό και το αποτέλεσμα ήταν μια από τις καλύτερες συζητήσεις που έχω κάνει με μουσικό μέχρι σήμερα…
Bjorn το άλμπουμ σας ήταν έτοιμο από το καλοκαίρι. Γιατί σας πήρε τόσο καιρό να το κυκλοφορήσετε;
Σκοπός μας ήταν να κυκλοφορήσουμε το νέο μας άλμπουμ τον Σεπτέμβριο ή τον Οκτώβριο, αλλά δεν είχαμε αποφασίσει ακόμα ποιος θα το κυκλοφορήσει στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το συμβόλαιο με το αμερικάνικο τμήμα της Nuclear Blast είχε τελειώσει και θέλαμε να βρούμε κάποια άλλη εταιρία εκεί. Μπορούσαμε βέβαια να το βγάλουμε νωρίτερα στην Ευρωπαϊκή αγορά αλλά μετά από πολλές συζητήσεις αποφασίσαμε να το βγάλουμε ταυτόχρονα σε ολόκληρο τον κόσμο. Όπως καταλαβαίνεις οι διαπραγματεύσεις κράτησαν λίγο παραπάνω κι εκεί οφείλεται και αυτή η καθυστέρηση.
Στην αρχή είχε ανακοινωθεί ότι το άλμπουμ θα έχει τίτλο “Crawling through knives”. Τι σας έκανε να αλλάξετε γνώμη και το ονομάσετε τελικά “Come clarity”;
Το “Crawling through knives” ήταν το δεύτερο τραγούδι που γράψαμε όταν ξεκινήσαμε τη σύνθεση των κομματιών για το νέο μας άλμπουμ. Εκείνο το διάστημα αυτό το κομμάτι αντιπροσώπευε το πώς ακριβώς αισθανόμασταν και το πώς θέλαμε να ακουγόμαστε το 2005 γι’ αυτό και νομίσαμε ότι προς στιγμήν είχαμε βρει τον τίτλο. Όταν όμως γράψαμε το “Come clarity” ανακαλύψαμε κάποια νέα στοιχεία τα οποία έλεγαν πολλά περισσότερα για τους IN FLAMES του σήμερα, τα οποία με τον καιρό τα προσθέσαμε και σε άλλες συνθέσεις, γεγονός που μας οδήγησε και στην τελική μας απόφαση για την ονομασία του δίσκου.
Το τελευταίο σας άλμπουμ είχατε επιλέξει να το ηχογραφήσετε σε ένα ειδικά διαμορφωμένο σπίτι κάπου στην Δανία ενώ τώρα επιλέξατε ένα studio που βρίσκεται πολύ κοντά στα σπίτια σας. Τι ήταν αυτό που συνετέλεσε σε αυτή σας την απόφαση;
Αν και κάποια στιγμή πέρασε από την σκέψη μας να κάνουμε κάτι ανάλογο, γρήγορα το εγκαταλείψαμε. Προσπαθούμε όσο το δυνατόν περισσότερο να μην επαναλαμβάνουμε τους εαυτούς μας. Όσο και να θέλαμε να δημιουργήσουμε το «μαγικό» κλίμα που υπήρχε εκείνο το διάστημα στο συγκεκριμένο χώρο δε νομίζω ότι θα ήταν ιδιαίτερα εύκολο να επαναληφθεί. Από την άλλη πλέον όλοι έχουμε οικογένειες και παιδιά τώρα, ή τουλάχιστον οι περισσότεροι από εμάς. Είναι πολύ πιο βολικό να βρίσκεσαι πολύ κοντά στο σπίτι σου και να γυρίζεις το βράδυ να κοιμηθείς εκεί. Λείπουμε όταν βρισκόμαστε σε περιοδείες μακριά από τις οικογένειές μας, δεν θέλαμε να το κάνουμε και όταν ηχογραφούμε το νέο μας υλικό. Έτσι επιλέξαμε μερικά studio στη Σουηδία και αφού ηχογραφήσαμε το υλικό, το στείλαμε σε δύο πολύ ταλαντούχους νέους μηχανικούς ήχου οι οποίοι συνεργάζονται με τους ENTOMBED και είχαν μια πολύ ενδιαφέρουσα άποψη για το πώς πρέπει να ακούγεται η μουσική μας. Μας αρέσει να ακούμε νέες ιδέες και γι’ αυτό τους εμπιστευτήκαμε.
Σκεφτήκατε ποτέ να ηχογραφήσετε ένα άλμπουμ στις Ηνωμένες Πολιτείες;
Δε νομίζω ότι θα ήθελα ποτέ να κάνω κάτι τέτοιο. Το μέρος στο οποίο ηχογραφούμε θέλω να έχουμε άνεση και να μη μας πιέζει ο χρόνος για να τελειώσουμε τη δουλειά μας. Ένα άλμπουμ ηχογραφημένο στην Αμερική θα απαιτούσε πολλά έξοδα καθώς θα έπρεπε να πάρουμε μαζί και τις οικογένειές μας πράγμα που δεν ξέρω αν θα ήμασταν διατεθειμένοι να το κάνουμε τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή. Το παιδί μου είναι μόλις τριών ετών και δεν θα ήθελα να το πάω σε μια τέτοια χώρα προς το παρόν. Από την άλλη όμως, είμαστε ένα συγκρότημα ανοιχτό στις προκλήσεις γι’ αυτό και δεν θέλω να σου πω ότι δεν υπάρχει ποτέ περίπτωση να επιχειρήσουμε κάτι τέτοιο αλλά θα προσπαθούμε να το αποφύγουμε όσο υπάρχουν σοβαροί λόγοι (γέλια).
Ακούγοντας το “Come clarity” μου δημιουργήθηκε η εντύπωση ότι επιχειρείτε μία αναδρομή στον ήχο του παρελθόντος σας με ένα αρκετά μοντέρνο τρόπο. Εσύ τι πιστεύεις;
Κατά κάποιο τρόπο αυτό είναι αλήθεια. (κάπου εδώ έγινε μια διακοπή μιας και ο manager τους, τηλεφώνησε τον Bjorn στο κινητό αφήνοντας με να περιμένω στη γραμμή πέντε λεπτά περίπου). Συγγνώμη αλλά βρισκόμαστε σε ένα σημείο που καθημερινά κλείνουμε νέες συναυλίες και πρέπει να ενημερώνομαι. Που είχαμε μείνει; Α ναι, με το ‘Come clarity” δεν θέλουμε να αγγίξουμε τις ρίζες μας, άλλωστε ποτέ δεν είχαμε την ανάγκη να κάνουμε κάτι τέτοιο. Πάντα προσπαθούμε να φέρουμε νέα στοιχεία στη μουσική μας και να δημιουργήσουμε μια μικρή επανάσταση στον τρόπο που δημιουργούμε. Θα σου πω ένα παράδειγμα. Η μελωδία έπαιζε πάντα σημαντικό ρόλο στον ήχο των IN FLAMES. Στο “Soundtrack to your escape” προσπαθήσαμε για πρώτη φορά να μη μεταδώσουμε τις μελωδίες τόσο μέσα από τις κιθάρες αλλά από τα φωνητικά και τα πλήκτρα αντίστοιχα. Αυτή τη φορά μας θέλαμε κάτι διαφορετικό. Επιστρέψαμε πάλι τις μελωδίες στις κιθάρες πράγμα που ίσως θυμίζει λίγο το παρελθόν μας.
Επικρατεί η άποψη ότι με το “Come clarity” μένετε σταθεροί χωρίς να προχωρήσετε τον ήχο σας όπως κάνατε στο παρελθόν με κάθε σας άλμπουμ. Ποια είναι η γνώμη σου;
Για εμάς ποτέ ένα άλμπουμ δεν είναι ίδιο με το προηγούμενο. Το μόνο που παραμένει σταθερό είναι ο τρόπος με τον οποίο γράφουμε μουσική εγώ και ο Jesper. Δεν φοβηθήκαμε ποτέ να πειραματιστούμε ή να προσθέσουμε νέα στοιχεία στη μουσική μας. Αυτός είναι και ο λόγος που γράφουμε μουσική. Να προοδεύουμε και πηγαίνουμε μπροστά. Τώρα αν κάποιος δεν θέλει να το καταλάβει αυτό είναι δικό του πρόβλημα και δεν με απασχολεί.
Υπήρξε ποτέ κάποια στιγμή που κάποιος manager ή η δισκογραφική εταιρία προσπάθησε να σας πείσει να κάνετε κάτι άλλο από αυτό που θέλατε;
Πάντα τις αποφάσεις τις παίρνουμε μόνοι μας. Πολλές φορές μας προτείνουν κάποια πράγματα ή μας ζητάνε να κάνουμε κάποια άλλα όμως μόνο αν το θέλουμε εμείς οι ίδιοι. Στο παρελθόν όταν ήμασταν ακόμα άπειροι υπήρχαν κάποιες πιέσεις αλλά δεν μπορώ να πω ότι ήταν σημαντικές. Οι αποφάσεις ανήκουν σε μας. Μπορεί να μην είναι πάντα οι καλύτερες αλλά τουλάχιστον εμείς είμαστε υπεύθυνοι για τις επιλογές μας.
Πρόσφατα κάνατε ένα video με το οποίο παρουσιάσατε όλο το νέο σας άλμπουμ στον κόσμο των media στη Σουηδία. Υπάρχει περίπτωση να δούμε κάποια στιγμή αυτό το video σε κάποια ειδική έκδοση του άλμπουμ, μήπως;
Μάλλον κάτι τέτοιο θα γίνει. Η Nuclear Blast πρόκειται να το συμπεριλάβει στην πρώτη κοπή του άλμπουμ σε μια limited edition έκδοση αλλά ακόμα όλα είναι υπό συζήτηση. Στην ουσία αυτό το video δείχνει εμάς να παίζουμε το άλμπουμ στο studio με ασπρόμαυρη εικόνα και πολύ κίνηση. Το τελικό αποτέλεσμα ήταν άκρως ικανοποιητικό μιας και η σκηνοθεσία ανήκει στον Patric Ullaeus, άνθρωπο που είναι υπεύθυνος για τα τελευταία μας video clip, οπότε και το αποτέλεσμα ήταν εγγυημένο.
Πριν από λίγες μέρες υπογράψατε στην Αμερική συμβόλαιο με την Ferret Records. Τι ήταν αυτό που σας έπεισε να συνεργαστείτε μαζί τους; Είμαι σίγουρος ότι θα ήταν πολλοί αυτοί που θα ενδιαφέρθηκαν.
Πίστεψέ με ήταν πάρα πολλοί αυτοί που μας πρότειναν να συνεργαστούμε, πολυεθνικές εταιρίες και ανεξάρτητες. Όταν δουν πως μπορούν να βγάλουν λεφτά από εσένα τότε κάνουν τα πάντα για να σε εντάξουν στο δυναμικό τους και γι’ αυτό πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός στις επιλογές σου. Η μόνη εταιρία που είχε πραγματικά ωραίες και ενδιαφέρουσες ιδέες σχετικά με το πώς πρέπει να κινηθούμε στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού ήταν τα παιδιά από την Ferret Records. Μας φέρθηκαν πολύ ειλικρινά και έκαναν κάτι που κανένας άλλος με τον οποίο συζητήσαμε δεν τόλμησε. Μας είπαν ανοιχτά πως θα αφιερώσουν το μεγαλύτερο μέρος της δουλειάς τους στο νέο μας άλμπουμ και στο μέλλον των IN FLAMES. Αυτό ήταν βασικά και το σημείο που μας έπεισε από τις κουβέντες που είχαμε μαζί τους.
Πρόσφατα ο Daniel έγινε πατέρας και για την περιοδεία σας με τους MOTORHEAD τον αντικαταστήσατε με τον Tobbe Kellgren. Πως καταλήξατε σε αυτήν την επιλογή;
Ο Daniel λόγω της γέννησης του παιδιού του θα έπρεπε να λείψει για ένα μικρό χρονικό διάστημα και έπρεπε να βρούμε κάποιον που να μπορεί να μάθει τα κομμάτια μας πολύ γρήγορα. Τον Tobbe τον ξέρουμε εδώ και πολλά χρόνια μιας και κάποτε είχαμε περιοδέψει μαζί όταν αυτός ήταν drummer των DISSECTION. Αν θυμάμαι καλά, τότε μαζί μας ήταν και οι CRADLE OF FILTH. Από τότε είχαμε κρατήσει επαφές μιας και μένει πολύ κοντά σε μας πράγμα που διευκόλυνε την κατάσταση. Είναι άνθρωπος με πολύ χιούμορ και φυσικά πολύ καλός drummer.
Είσαι ένας από τους ελάχιστους κιθαρίστες που δεν έχεις ακόμα σχηματίσει το δικό σου προσωπικό project. Δεν έχεις σκεφτεί ποτέ να κάνεις κάτι τέτοιο;
Είναι πολύ περίεργο που το λες μιας και μόλις πριν από λίγες μέρες ξεκίνησα μαζί με τον Jesper να ασχολούμαι με κάτι. Δεν έχουμε ακόμα σχηματίσει κάποιο συγκρότημα αλλά μάλλον θα το κάνουμε στο μέλλον. Είναι ένα metal project στο οποίο τραγουδάει η αδελφή μου και μία φίλη της και μάλλον θα ονομάζετε ALL ENDS. Με λίγα λόγια θα πρόκειται για metal μουσική με δύο τραγουδίστριες. Ελπίζω να βρούμε τον ανάλογο χρόνο στο μέλλον να ηχογραφήσουμε ένα άλμπουμ και να κάνουμε μια μικρή περιοδεία. Έχουμε δώσει κάποια live αλλά χωρίς σταθερό line up. Το μέλλον θα δείξει
Εσύ και ο Peter συνεργαστήκατε μαζί με τον James Murphy πριν από λίγο καιρό πάνω σε ένα tribute για τον Chuck Schuldiner. Αν δεν κάνω λάθος συμμετέχεις στο “Flattening of emotions”. Πως ήταν η εμπειρία και πως ξεκίνησαν όλα;
Είναι μία πολύ αστεία ιστορία. Ήμουν στο σπίτι και χτύπησε το τηλέφωνο. Ήταν ο Fredrik από τα Fredman studios και μου είπε ότι κάποιος ήταν εκεί και ήθελε να μου μιλήσει. Ξαφνικά ακούστηκε μια φωνή που είπε “Γεια σου Bjorn, είμαι James Murphy”. Δεν μπορείς να φανταστείς πως αντέδρασα. Έπαθα μεγάλο σοκ. Δεν μπορούσα να θυμηθώ τα αγγλικά μου. Είμαι τεράστιος οπαδός του James σε ότι και αν έχει κάνει μέχρι σήμερα. Μου είπε πως ταξιδεύει σε όλο τον κόσμο και συγκεντρώνει μουσικούς για το συγκεκριμένο tribute. Μου ζήτησε να συμμετέχω αλλά του είπα ότι θα περάσω από το studio να δοκιμάσω γιατί δεν ήξερα αν θα μπορέσω να ανταπεξέλθω στις απαιτήσεις του κομματιού. Τελικά τα πράγματα πήγαν πάρα πολύ καλά μιας και ο James με πίεσε να παίξω κάτι που δεν ήξερε ότι θα μπορούσα ποτέ να το καταφέρω. Νομίζω ότι στο συγκεκριμένο κομμάτι drums παίζει ο Richard Christy ενώ κάποια δεύτερα φωνητικά κάνει ο Jeff Walker των CARCASS. Δυστυχώς δεν ξέρω αν έχουν ηχογραφηθεί τα φωνητικά και το μπάσο αλλά ελπίζω το τελικό αποτέλεσμα να είναι πολύ καλό.
Οι IN FLAMES είναι μια death metal μπάντα που έχει παίξει μαζί με συγκροτήματα όπως οι SLIPKNOT, οι KILLSWITCH ENGAGE αλλά και σχήματα όπως οι MOTORHEAD, MOTLEY CRUE, IRON MAIDEN και METALLICA. Πως εξηγείς ότι ο κόσμος σας δέχεται εξίσου καλά είτε παίζετε με συγκροτήματα παρόμοιου ήχου είτε με άλλα πολύ διαφορετικά;
Αυτό είναι από τα πράγματα που δεν μπορώ να εξηγήσω. Νομίζω ότι έχει να κάνει περισσότερο με τη θετική μας άποψη για τη μουσική αλλά φυσικά και για το ότι έχουμε πολύ μελωδία στις συνθέσεις μας. Παρόλο που πολλές φορές έχουμε brutal φωνητικά η μελωδία παραμένει. Γι’ αυτό μάλλον και λειτουργούμε πολύ αρμονικά με συγκροτήματα όπως οι IRON MAIDEN, οι JUDAS PRIEST και οι METALLICA.
Απ’ ότι ξέρω ένα από τα αγαπημένα σου συγκροτήματα είναι οι SLAYER. Θα ήθελες να μου πεις ποια είναι η γνώμη σου γι’ αυτούς σήμερα;
Σίγουρα ήταν μία από τις καλύτερες στιγμές της καριέρας μου όταν περιοδέψαμε μαζί τους επί δύο συνεχόμενους μήνες μαζί με τους SLAYER και τους SOULFLY. Έχουν τόσο πολύ καλό υλικό που μπορούν να παίζουν δύο ολόκληρες ώρες και να μην ακούσεις ούτε ένα βαρετό κομμάτι. Είναι πραγματικός οδοστρωτήρας πάνω στη σκηνή. Όσο για τα άλμπουμ τους μου άρεσε πάρα πολύ το “God hates us all” αλλά θα έλεγα ότι δεν έδωσα ιδιαίτερη προσοχή στους δίσκους τους όταν ο Dave Lombardo είχε φύγει μιας και είναι από τους αγαπημένους μου ντράμερ.
Αλήθεια, πως σου φαίνεται ότι στην Αμερική συγκροτήματα όπως οι SOILWORK χαρακτηρίζονται ως underground και πως είναι η κατάσταση με σας εκεί;
Στην Αμερική όταν φτιάξεις ένα συγκρότημα με τις κατάλληλες προϋποθέσεις μπορείς να περιοδεύσεις και να δώσεις εκατοντάδες συναυλίες. Το να φτιάξεις ένα συγκρότημα που θα παίζει hardcore ή metalcore και να βγεις σε περιοδεία αν είσαι Αμερικάνος είναι το πιο εύκολο. Η σκηνή εκεί είναι πολύ δυνατή και ο κόσμος σε στηρίζει. Για ένα συγκρότημα όμως που ξεκινά από τη Σουηδία για να κατακτήσει την άλλη πλευρά του Ατλαντικού είναι ιδιαίτερα δύσκολο. Δεν μπορείς να είσαι συνέχεια εκεί. Θα παραμένεις underground εφόσον δεν μπορείς να δίνεις τόσες συναυλίες όσο ένα τοπικό συγκρότημα. Δες για παράδειγμα μπάντες όπως οι KILLSWITCH ENGAGE και οι SHADOWS FALL. Υπάρχουν λιγότερα χρόνια από εμάς και κάποτε έπαιζαν support σε εμάς όταν πηγαίναμε στις Ηνωμένες Πολιτείες. Με τον καιρό όμως και έχοντας το πλεονέκτημα να βρίσκονται συνεχώς εκεί η φήμη τους διαδόθηκε πάρα πολύ. Φυσικά κανείς δεν μπορεί να παραβλέψει το γεγονός ότι πρόκειται για πολύ ταλαντούχες μπάντες. Πιστεύω ότι τα περισσότερα ευρωπαϊκά συγκροτήματα που παίζουν αυτό το είδος μουσικής παραμένουν underground εκεί, εκτός από τους AT THE GATES που μια περίοδο είχαν ξεχωρίσει. Εμείς, αυτό το διάστημα πιστεύω ότι ξεφεύγουμε σιγά-σιγά μιας και τώρα τελευταία ηγούμαστε σε πολλές περιοδείες.
Εσύ, ξεχωρίζεις κάποια από αυτά τα συγκροτήματα;
Σίγουρα τους KILLSWITCH ENGAGE. Είναι πολύ ταλαντούχοι μουσικοί και οι περισσότεροι πολύ καλά παιδιά. Δουλεύουν πάρα πολύ και αυτό φαίνεται στα άλμπουμ τους. Επίσης, είμαι οπαδός των GOD FORBID και των SHADOWS FALL.
Ποιοι μουσικοί θα σχημάτιζαν την απόλυτη μπάντα σύμφωνα με τη γνώμη σου;
Ο DIO στα φωνητικά, ο Zakk Wylde, ο Ritchie Blackmore και ο Chris Amott στις κιθάρες, ο Kevin Moore στα πλήκτρα, o Rob Trujillo στο μπάσο και στα drums ή ο Gene Hoglan ή ο Daniel από μας.
Σάββας “Krusty” Στανής
