>
Oι WITCHCRAFT, ουσιαστικά το πνευματικό παιδί του Σουηδού Magnus Pelander, έχουν καταφέρει εδώ και δύο δεκαετίες να συνδυάζουν τα old-school grooves του rock της δεκαετίας του ’70 με μια μοντέρνα, heavy χροιά. Αυτό το ΕΡ σηματοδοτεί μια σημαντική αλλαγή μιας που μειώνει την ακατέργαστη, γεμάτη riffs, ένταση των προηγούμενων έργων τους, προτιμώντας να μας προσφέρουν τώρα έναν πιο εύθραυστο, μελαγχολικό τόνο με πιο περίπλοκες και πολυεπίπεδες μελωδίες από πριν, ενσωματώνοντας bluesy πινελιές, ακουστικές στιγμές, ακόμη και μερικές folk επιρροές.
Ωστόσο, εξακολουθεί να υπάρχει αυτή η αναμφισβήτητη doom-βαρύτητα που καθορίζει τον ήχο τους. Πρόκειται για έναν στοιχειωτικό δίσκο που συνδυάζει SABBATH-esque riffs και πιο μελωδικά leads προκαλώντας έτσι μια βαθιά αίσθηση μελαγχολίας κι εκεί έγκειται είναι ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά που διαφοροποιεί αυτό το άλμπουμ από τα προηγούμενα έργα τους. Ενώ ο δίσκος διατηρεί ακόμα την βαριά, doom-φορτωμένη ατμόσφαιρα για την οποία είναι γνωστοί ο Magnus και η παρέα του, περισσότερο συναισθηματικό βάθος και πολλές ηχητικές αποχρώσεις που ανακαλύπτονται μετά από επαναλαμβανόμενες ακροάσεις.
Δεν είναι απλώς ένα άλμπουμ για τους λάτρεις του stoner rock ή του doom metal – είναι για όποιον ενδιαφέρεται να ακούσει ένα συγκρότημα να εξελίσσεται, να πειραματίζεται και να εξερευνά νέες ηχητικές δυνατότητες, χωρίς να χάνει τις ρίζες του. Ο Magnus Pelander έχει δημιουργήσει κάτι που είναι ταυτόχρονα διαχρονικό και βαθιά προσωπικό, κάνοντας έτσι αυτό το ΕΡ το τέλειο συμπλήρωμα του “Idag”, του πιο πρόσφατου και καταξιωμένου LP τους.
Γιώργος Γκούμας
