>
Φτάσαμε αισίως στον τρίτο ολοκληρωμένο δίσκο των ανερχόμενων Power Metallers INDUCTION, της μπάντας της οποίας ιδρυτής ήταν ο Martin Beck, με τον Tim Hansen να γίνεται μέλος στην πορεία (πατέρας του είναι ο Kai Hansen, δεν πρόκειται για συνωνυμία). Μετά την αποχώρηση του πρώτου, ο Tim ανέλαβε τα ηνία και πλέον ως ο εγκέφαλος του γκρουπ, είναι υπεύθυνος για το μεγαλύτερο συνθετικό κομμάτι καθώς και για την παραγωγή του “Love kills”. Το άλμπουμ αποτελεί μία νέα αφετηρία για την πεντάδα, αφού τρία από τα πέντε μέλη είναι καινούρια συμπεριλαμβανομένου και του τραγουδιστή. Είναι πολύ δύσκολη η αντικατάσταση ενός frontman, ειδικά αν το συγκρότημα βρίσκεται στα πρώτα του ανοδικά βήματα, αλλά ο Gabriele Gozzi (ETERNAL IDOL) φαίνεται εκ του αποτελέσματος ως μία σωστή επιλογή που υποστηρίζει το όραμα των INDUCTION. Ας ελπίσουμε να στεριώσει και να μην υπάρχει τέταρτος τραγουδιστής στο τέταρτο άλμπουμ όταν αυτό έρθει.
Μεγάλες αλλαγές οι οποίες κράτησαν μεν σταθερή τη μουσική βάση που είχε χτιστεί στο “Born from fire”, φέρνοντας ταυτόχρονα κάποια νέα στοιχεία από την άλλη. Το επικό στοιχείο πλέον υποχωρεί και δίνει την σκυτάλη σε μία πιο μοντέρνα προσέγγιση, οι συνθέσεις είναι πιο σφιχτές και σύντομες, ενώ η έμφαση στις δυνατές μελωδίες και τα κολλητικά ρεφραίν είναι εντονότερη από ποτέ. Πρόκειται ξεκάθαρα για ένα σταυροδρόμι στο οποίο συναντώνται οι DYNAZTY με τους BEAST IN BLACK, άρα γίνεται απευθείας αντιληπτό το κοινό στο οποίο απευθύνεται η κριτική αυτή.
Μετά το πέρας των πρώτων ακροάσεων, δεν θα κρύψω πως μου δημιουργήθηκαν κάποιες ενστάσεις. Άκουσα μία μπάντα η οποία δεν έχει δική της ταυτότητα, αφού πιο πολλά δανείζεται παρά τροφοδοτεί στο ιδίωμα, σκεπτόμενος ότι έχουμε μία από τα ίδια. Λίγα play αργότερα, άλλαξα τελείως προσέγγιση και πλέον τον έχω ευχαριστηθεί και με το παραπάνω το δίσκο! Γιατί θυμήθηκα το λόγο που ακούω τους καλλιτέχνες που ανέφερα παραπάνω. Γιατί δεν υπάρχει περίπτωση να εκτεθώ στην μουσική που παίζουν και να μην μου φτιάξει η διάθεση. Γιατί αν αφεθείς στο “Love kills”, ξεχνάς για 40 λεπτά όλα τα προβλήματα που υπάρχουν, η ακρόαση κυλά σαν γάργαρο νερό και η ζωή είναι ωραία.
Να ξεκινήσω από την ωραία του ροή, αφού τα “Virtual insanity” και “War of hearts” είναι απλά οι διατάσεις, το ζέσταμα πριν τον αγώνα. Το “Dark temptation” θα μας δώσει την πρώτη μεγάλη πώρωση, με την ένταση να συνεχίζεται στο “Steel and thunder”. Η Clémentine Delauney των VISIONS OF ATLANTIS αφήνει τα πειρατικά ρούχα στην άκρη για το μελωδικό “Strangers to love” σε μία άκρως καλοδεχούμενη συνεργασία. Συνεχίζουμε με τρία πολύ δυνατά hits για να κλείσουμε με το λίγο διαφορετικό “The veil of affection” που επαναφέρει το ξεχασμένο επικό στοιχείο. Είπα να κλείσουμε; Όχι ακριβώς, αφού σκάει από το πουθενά το “Empress” των GAMMA RAY για πραγματικό επίλογο. Είναι πιστό στο original και φωνητικά κανείς δεν αξίζει να συγκριθεί με τον μπαμπά όχι του Tim, αλλά του Power Metal. Αφήνοντας λοιπόν στην άκρη άδικες συγκρίσεις, αρπάζω την ευκαιρία να ακούσω για άλλη μια φορά μία από τις αγαπημένες μου συνθέσεις των RAYS χωρίς πολλή σκέψη.
Δεν ξέρω αν σε δύο χρόνια θα θυμάμαι αυτή τη δουλειά, όπως επίσης δεν ξέρω αν είναι αρκετό σαν πειστήριο για να πάω σε συναυλία όπου INDUCTION θα ήταν οι headliners. Έχουν δρόμο μπροστά τους και για τον λόγο αυτό ανοίγουν στους VISIONS OF ATLANTIS (δικαίως) και τους WARKINGS (ίσως όχι τόσο δικαίως αν κρίνω από το “Armageddon”). Από την άλλη, το “Love kills” έχει προς τιμήν του πολύ καλύτερη δομή από πολλούς πρόσφατους δίσκους συγκροτημάτων που ανήκουν στο είδος που ίσως πρέπει κάποια στιγμή να ονομάσουμε New Wave Of Power Metal, για να συνεννοούμαστε, και θα περιέχει όλες τις SABATON-ομπάντες. Αν το δούμε απενοχοποιημένα για αυτό που είναι, χωρίς πολλές φιλοσοφίες, είναι ένας δίσκος που δίνει στους οπαδούς ακριβώς αυτό που τους αρέσει πιέζοντας τα σωστά κουμπιά. Αν δηλαδή έχετε πάρει εισιτήριο από τώρα για το φετινό Release για να δείτε τους SABATON, πιστεύω θα ευχαριστηθείτε και το άλμπουμ αυτό. Αυτό δεν αναιρεί το γεγονός πως οι INDUCTION χρειάζεται να εξερευνήσουν λίγο παραπάνω, ώστε να ανακαλύψουν μία δική τους ταυτότητα.
7,5 / 10
Παύλος Παυλάκης
