>
“The return of the melancholic Northern darkness”
Είπαμε να επισκεφθούμε για μία ακόμη φορά τα αρχεία του έντυπου Rock Hard και με αφορμή τα 20 χρόνια από την κυκλοφορία του “The great cold distance” των KATATONIA, ενός εξαιρετικού δίσκου που κοσμούσε το οπισθόφυλλο του περιοδικού μας εκείνα τα χρόνια. Η Κατερίνα Φαλέκα, είχε συνομιλήσει με τον Jonas Renkse, ηγέτη του σχήματος και η κουβέντα τους ήταν πάρα πολύ ενδιαφέρουσα…
Προσωπικά το βρίσκω πραγματικά πολύ ευχάριστο να καταρρίπτονται κάθε είδους στερεότυπα! Στη συγκεκριμένη περίπτωση οι απόψεις του στιλ «οι Σκανδιναβοί είναι ψυχρός λαός» και «οι μουσικοί που παίζουν μελαγχολικά τραγούδια είναι λιγομίλητοι και κατηφείς» αποδείχτηκαν πέρα για πέρα λανθασμένες εφόσον ο τραγουδιστής των KATATONIA Jonas Renkse, που τηλεφώνησε από την παγωμένη (σ.σ. -5°C) Σουηδία, ήταν ένας από τους πιο ευγενικούς και ευχάριστους μουσικούς που έχω συνομιλήσει. Διαβάστε λοιπόν τα νέα για τους KATATONIA αλλά και τις τελευταίες εξελίξεις (σ.σ. δυστυχώς λιγοστές) από το στρατόπεδο των BLOODBATH!
Όπως καταλαβαίνεις έχω στα χέρια μου το promo, που δεν έχει καμία πληροφορία για το άλμπουμ επομένως θα αναγκαστείς να μας τις δώσεις εσύ!
Το “The great cold distance”, ηχογραφήθηκε σε μία περίοδο τριών μηνών, από τον Ιούνιο ως τον Σεπτέμβριο, απίστευτα μεγάλο χρονικό διάστημα για KATATONIA άλμπουμ! Πιστεύαμε ότι θα τελειώναμε σε ένα περίπου μήνα αλλά στην πορεία βγήκαν στην επιφάνεια νέες ιδέες και νιώσαμε πολύ έντονη την ανάγκη να κάνουμε το άλμπουμ όσο το δυνατόν καλύτερο μπορούσε να γίνει. Εξάλλου πάντα συνθέτουμε τα κομμάτια μας κατά τέτοιο τρόπο ώστε να υπάρχει η δυνατότητα για εισαγωγή νέων ιδεών, πριν αυτά ολοκληρωθούν στο studio. Έτσι επικεντρωθήκαμε πάρα πολύ στην απόδοση του καθενός μας καθώς και στην παραγωγή. Ηχογραφήσαμε στα “Fascination street” και την παραγωγή την κάναμε οι συνήθεις ύποπτοι, δηλαδή εγώ και ο Anders (σ.σ. Νyrstrom-κιθαρίστας) ενώ μας βοήθησε ως μηχανικός ήχου, καθώς και στην μίξη, ο ιδιοκτήτης των studio. Είμαι υπερβολικά ευχαριστημένος με το αποτέλεσμα!
Το “Viva emptiness” ήταν ένας εξαιρετικά επιτυχημένος δίσκος. Νιώσατε καθόλου την πίεση από τις υψηλές προσδοκίες που είχαν όλοι από την μπάντα;
(σ.σ. σκέφτεται λίγο). Ναι, υπήρχε κάποια μικρή πίεση, αλλά θα την χαρακτήριζα θετική – αυτή που χρειάζεται για να σε σπρώξει να ξεπεράσεις έναν πολύ καλό δίσκο! Πάντα είμαστε έτοιμοι να αντιμετωπίσουμε τέτοιου είδους προκλήσεις – είναι αυτό που μας κρατά σε εγρήγορση!
…και η αλήθεια είναι ότι και πάλι τα καταφέρατε εφόσον το άλμπουμ είναι πραγματικά πολύ καλό – άποψη που συμμερίζεται πολύ κόσμος που το έχει ακούσει παρόλο που θα κυκλοφορήσει τον Μάρτιο…(σ.σ. ας είναι καλά το downloading).
Κοίτα, η αλήθεια είναι ότι δεν μου αρέσει που η δουλειά μου είναι στο Internet ενώ δεν έχει καν κυκλοφορήσει επίσημα! Αυτά όμως είναι σημεία των καιρών μας, όποιος θέλει να το κατεβάσει θα το κάνει, και αν του αρέσει και το αγοράσει, αυτό είναι δικό του θέμα. Εγώ δε μπορώ να κάνω κάτι γι’ αυτό!
Έχω την εντύπωση ότι χωρίς να χάνει την επιθετικότητα του, το “The great cold distance” είναι πιο σκοτεινό από τον προκάτοχό του…
Συμφωνώ απολύτως κι αυτό ήταν ένα από τα θέματα πάνω στο οποίο θέλαμε να επικεντρωθούμε αυτή την φορά. Δεν σκεφτήκαμε με εμπορικό γνώμονα – αυτή είναι η μουσική που θα θέλαμε να ακούμε οι ίδιοι σαν ακροατές! Απλά προσπαθήσαμε να «φέρουμε στα μέτρα» των KATATONIA αυτή την σκοτεινή αίσθηση.
Μου αρέσει να μαντεύω στα νέα άλμπουμ πιο κομμάτι θα είναι το hit – για παράδειγμα το “Deliberation” είναι ένα από τα κομμάτια που ξεχωρίζει! Έχεις ποτέ παρόμοια αίσθηση για κάποιο κομμάτι;
Φυσικά.! Τόσο κατά την διάρκεια της σύνθεσης, όσο και κατά τη διάρκεια ηχογραφήσεων είχαμε συγκεκριμένα συναισθήματα για κάποια κομμάτια. Για παράδειγμα νιώθαμε π.χ. ότι το τάδε κομμάτι θα είναι πολύ ωραίο να το παίξουμε live ή το δείνα κομμάτι δε θα το παίξουμε ποτέ live (σ.σ. γέλια). Κάναμε διάφορες σκέψεις αλλά τελικά το “My twin” (σ.σ. άλλη κομματάρα!) φάνηκε ότι ήταν προορισμένο να γίνει το πρώτο single, γιατί ήδη από τα demo φαινόταν ότι είναι ένα πολύ κλασικό KATATONIA κομμάτι. Πρέπει όμως να παραδεχτώ ότι συζητούσαμε το ενδεχόμενο αυτό και για το “Deliberation”, οπότε δεν είσαι λάθος!
Τι θα περιέχει το single για το “My twin”;
Εκτός φυσικά από την album version, θα περιέχει και ένα remix στο συγκεκριμένο κομμάτι, κάτι που δεν έχουμε επιχειρήσει ποτέ ως τώρα! Είναι κάπως πιο αργό από την κανονική έκδοση και πιο ηλεκτρονικό – αρκετά διαφορετικό! Επίσης θα περιέχονται και δύο ακυκλοφόρητα κομμάτια από τα sessions για το “The great cold distance”, έτσι ώστε να αξίζει κάποιος να δώσει τα λεφτά του για να το αποκτήσει!
Οι στίχοι σου, που είμαι σίγουρη ότι δε θα θέλεις να μας τους εξηγήσεις (σ.σ. γελάει) φαίνονται αρκετά συμβολικοί. Ποια είναι η ιστορία πίσω από το “In the white”;
Το “In the white” μιλάει για την περίπτωση του να συναντήσεις κάποιον για τον οποίο έχεις το προαίσθημα ότι θα προκύψει κάτι μεταξύ σας στο μέλλον. Είναι σαν ερωτικό τραγούδι αλλά περιλαμβάνει και αμφισβήτηση και διστακτικότητα. Δεν ήθελα να γράψω ένα τραγούδι το οποίο είναι πολύ εμφανές ότι είναι ερωτικό. Μερικές φορές όμως έχω την εντύπωση ότι σκέφτομαι και αναλύω περισσότερο από ότι χρειάζεται κάποια πράγματα…
Παρομοίως, και δυστυχώς αυτό είναι δίκοπο μαχαίρι, γιατί πολλές φορές αλλοιώνεται η πραγματική εικόνα και οδηγείσαι σε εντελώς λανθασμένες αποφάσεις!
Συμφωνώ απόλυτα, αν και τείνω πλέον να πιστέψω ότι είναι κακό να κάνεις κάτι τέτοιο. Είναι πάντως ένα από τα προσωπικά θέματα που προσπαθώ να δουλέψω.
Και το “We must bury you”(σ.σ. από το “Last fair deal gone down”); Είναι κάπως κωμικοτραγικός ο τρόπος που περιγράφεις την ιστορία σου.
Καταλαβαίνω τι εννοείς. Είναι βασισμένο σε ένα άρθρο που διάβασα για μια παρέα νεαρών ατόμων που βγήκαν εκτός ελέγχου στη συμπεριφορά τους απέναντι σε ένα φίλο τους (σ.σ. φυσικά αφού τον σκότωσαν και τον έθαψαν!).
Επομένως βασίζεται σε αληθινή ιστορία.
Ναι, αλλά όπως καταλαβαίνεις άλλαξα λίγο τα γεγονότα. Προσπάθησα να βάλω τον εαυτό μου στην ίδια κατάσταση και προσπάθησα να εστιάσω στο αίσθημα μετάνοιας και τις τύψεις που θα ένιωθαν αυτά τα άτομα μετά το συμβάν. Πιστεύω ότι είναι κάτι που γίνεται συχνά, επειδή όταν είσαι νέος πολλές φορές δεν συνειδητοποιείς τις επιπτώσεις των πράξεών σου και όταν τα πράγματα βγαίνουν εκτός ελέγχου το αποτέλεσμα είναι άσχημο. Κινητοποιήθηκα πολύ λοιπόν στο να γράψω κάτι για αυτό.
Στο εξώφυλλο έχετε χρησιμοποιήσει ένα χρώμα – το κόκκινο – που αφενός ξεφεύγει από τους σκοτεινούς τόνους στους οποίους μας έχετε συνηθίσει, και αφετέρου είναι «ζεστό» και συνήθως σχετίζεται με τη φωτιά. Ο τίτλος “The great cold distance” παραπέμπει σε πιο «ψυχρές» αποχρώσεις, και φαίνεται να υπάρχει μια αντίθεση εδώ.
Συζητούσαμε για το χρώμα που θα χρησιμοποιήσουμε και θέλαμε να κάνουμε κάτι διαφορετικό από το μπλε-γκρι που έχουμε συνήθως. Το κόκκινο ήταν ένα χρώμα που δεν είχαμε αγγίξει και σκεφτήκαμε να το δοκιμάσουμε, και για την ακρίβεια όλα αυτά έγιναν πριν αποφασίσουμε τον τίτλο του άλμπουμ, οπότε πιστεύω ότι αν και δεν έγινε σκόπιμα αποτελεί ωραία αντίθεση.
Θα σε πάω πίσω στο χρόνο στο “For funerals to come” EP (σ.σ. την τελευταία δουλειά στην οποία η KATATONIA έπαιξαν black). Υπήρχε λοιπόν εκεί η δήλωση ότι η μουσική και οι στίχοι είναι το soundtrack από μια επικείμενη καταστροφή, και για να είμαι ειλικρινείς περίμενα μια πολύ ακραία συνέχεια αλλά εσείς βγάλατε το ενδιάμεσο “Brave murder day” και στη συνέχεια το “Discouraged ones”, όπου αλλάξατε τον ήχο σας σε ένα πιο μελωδικό στιλ. Τι ακριβώς έφερε αυτή την δραστική αλλαγή;
Πρώτα από όλα έχασα την ικανότητα να τραγουδώ με αυτό το death-black style γιατί το λαρύγγι μου δεν άντεχε πλέον τέτοια μεταχείριση και πολλές φορές ακουγόμουν σαν junkie! Εκτός αυτού νιώσαμε ότι η μπάντα έμενε στάσιμη – δεν ξέραμε τί να κάνουμε στη συνέχεια. Έτσι αποφασίσαμε να προχωρήσουμε σε δραστική αλλαγή και να χρησιμοποιήσουμε αποκλειστικά καθαρά φωνητικά. Σαν συνέπεια όμως έπρεπε να αλλάξουμε και την δομή των τραγουδιών για να μπορούμε να τα ταιριάξουμε με τα φωνητικά. Αν συνεχίζαμε να γράφουμε συνθέσεις μεγάλης διάρκειας και είχαμε την progressive δομή των κομματιών – ξέρεις πως το εννοώ, progressive με ένα παράξενο τρόπο κα όχι με την απόλυτη έννοια του όρου – δε θα ταίριαζε με τα φωνητικά. Έπρεπε να βρούμε την κατάλληλη φόρμουλα και καταλήξαμε σε αυτή την κάπως pop δομή με την εναλλαγή versus-chorus και το “Discouraged ones” ήταν η πρώτη μας προσπάθεια. Πιστεύω ότι το αποτέλεσμα ήταν καλό, αλλά αυτό που κάνουμε τώρα είναι αυτό που εξαρχής θέλαμε να επιτύχουμε, να φτάσουμε δηλαδή στα όρια μας κρατώντας ταυτόχρονα τον ήχο μας αληθινό.
Πάντως είναι αλήθεια ότι πολλοί οπαδοί του ακραίου χώρου που θεωρούν μπάντες όπως τους ANATHEMA και τους PARADISE LOST «φλώρους», παραμένουν ακόμη οπαδοί σας!
Το έχω προσέξει και εγώ αυτό και πιστεύω ότι είναι φανταστικό γιατί δεν είχαμε ποτέ την πρόθεση να αλλάξουμε εντελώς ή να αδιαφορήσουμε πλήρως για τους παλιούς οπαδούς μας. Κάποιες από αυτές τις μπάντες που απομακρύνθηκαν εντελώς από τον ήχο τους πήγαν προφανώς σε πιο εμπορικά μονοπάτια για να γίνουν οικονομικά επιτυχημένοι. Εμείς ποτέ δε νιώσαμε αυτή την απελπιστική ανάγκη να γίνουμε πλούσιοι και διάσημοι, και πιστεύω ότι αυτό φαίνεται στις δουλειές μας! Αυτός ίσως είναι και ο λόγος που πιθανότατα οι άνθρωποι μας σέβονται κατά κάποιο τρόπο.
Πάμε πάλι πίσω στο νέο άλμπουμ – έχετε κάποια σχέδια για περιοδεία και είναι πολύ νωρίς να ρωτήσω για την Ελλάδα;
Προς το παρόν δεν ξέρουμε σίγουρα πότε θα ξεκινήσει η περιοδεία, πιθανότατα όμως να γίνει το Μάιο όπου και θα βγούμε στην Ευρώπη με σκοπό να παίξουμε σε όσο το δυνατόν περισσότερα καλοκαιρινά festivals. Όσο για την Ελλάδα, όπως σίγουρα ξέρεις οι περισσότερες ευρωπαϊκές περιοδείες δεν περνούν από την Ελλάδα, υποθέτω λόγω απόστασης, αλλά είναι εύκολο για εμάς να πάρουμε ένα αεροπλάνο και να κατεβούμε για 2-3 show, οπότε περιμένω πραγματικά με ανυπομονησία να κατέβουμε στην Ελλάδα!
Είσαι σίγουρος; Ένα πουλάκι που ήταν στο party μετά το Rockwave λέει ότι δεν νιώθατε και τόσο καλά στην Ελλάδα!
(Τρελά γέλια) Εμ…η αλήθεια είναι ότι είχαμε τρελαθεί με όλη αυτή τη ζέστη, και όπως καταλαβαίνεις ως Σουηδοί δεν είμαστε συνηθισμένοι σε τέτοιες θερμοκρασίες! Είχαν λοιπόν στο backstage ένα μεγάλο βαρέλι γεμάτο με νερό και πάγο όπου κρατούσαν δροσερά τα αναψυκτικά και τις μπύρες. Κάποια στιγμή, και αφού είχαμε πιει και λίγο παραπάνω, δεν αντέξαμε άλλο και…βουτήξαμε όλοι μέσα τα κεφάλια μας – δεν πήγαινε άλλο, είχαμε υπερθερμαθεί (σ.σ. πάντως κάποιοι μετά από αυτό δεν τόλμησαν να πιούν ξανά μπύρα)! Τέλος πάντων, η ζέστη ήταν πρόβλημα, αλλά το φαγητό ήταν το καλύτερο που έχω φάει ως τώρα! Εξάλλου το ελληνικό φαγητό είναι από τα αγαπημένα μου, και να το έχω μπροστά μου σε ποσότητες ΚΑΙ δωρεάν ήταν τέλειο!
ΟΚ! Να ρωτήσω τώρα, εφόσον και η κουτσή Μαρία έχει βγάλει DVD, σκέφτεστε να κάνετε και εσείς κάτι αντίστοιχο;
Η αλήθεια είναι ότι συζητούμε να κάνουμε κάποια γυρίσματα στην επικείμενη περιοδεία μας και να κυκλοφορήσουμε ένα «κανονικό», ξεχωριστό DVD. Έχουμε βέβαια το show που ηχογραφήσαμε στην Πολωνία για το “Viva emptiness” αλλά ήταν η τρίτη μας εμφάνιση και δεν είχαμε προθερμαθεί αρκετά. Έτσι θεωρήσαμε ότι θα ήταν άδικο να το κυκλοφορήσουμε σαν ξεχωριστό DVD, και το περιλάβαμε στο “The black sessions” box set. Αυτή τη φορά θέλουμε να κάνουμε κάτι πολύ καλό και ολοκληρωμένο, με πολύ bonus υλικό ώστε να αξίζει τα χρήματά του.
Αναρωτιόμουν αν ακόμη νιώθεις νευρικότητα όταν ανεβαίνεις στη σκηνή;
Ναι, βέβαια (γελάει). Υπάρχει πάντα μια μικρή νευρικότητα, αλλά την αντιμετωπίζω ως κάτι θετικό, ως κάτι που με κάνει να συγκεντρώνομαι, γιατί αν δεν είσαι λίγο νευρικός, πιθανότατα να αντιμετωπίσεις την εμφάνιση με αδιαφορία. Αυτή δεν είναι και η καλύτερη διάθεση που μπορείς να έχεις όταν παίζεις μπροστά σε κόσμο.
Πια είναι η αντίδραση του κοινού όταν παίζετε στη Σουηδία; Έχοντας μιλήσει με σουηδικές μπάντες, πολλές (σ.σ. αν όχι όλες!) μου είπαν ότι συνήθως οι οπαδοί είναι αδιάφοροι και σχολιάζουν συνεχώς, γιατί αν δεν είναι οι ίδιοι σε μπάντα, τουλάχιστον ξέρουν να παίζουν κάποιο όργανο…
Δυστυχώς αυτό είναι απολύτως σωστό, και για αυτό μας αρέσει τόσο πολύ περισσότερο να παίζουμε στο εξωτερικό. Στη Σουηδία, δεν είμαι απόλυτα σίγουρος, αλλά υποθέτω ότι λόγω ζήλιας, οι περισσότεροι δείχνουν κάτι περισσότερο από ενδιαφέρον για το πότε θα κάνεις ένα λάθος ώστε να κριτικάρουν και να χλευάσουν (σ.σ. ο κακομοίρης δεν έχει έρθει σε συναυλία ελληνικού γκρουπ για να δει τι εστί κράξιμο!). Είναι κάτι που με ενοχλεί πάρα πολύ και τουλάχιστον όταν παίζουμε στο εξωτερικό, νιώθουμε ότι αυτό που κάνουμε είναι πολύ περισσότερο επιβραβευτικό για εμάς.
Βαριέσαι να τραγουδάς τα παλιά κομμάτια για τη νιοστή φορά (και τι να πουν οι BLACK SABBATH για το “Paranoid”!;!);
Μπορώ να νιώσω βαρετά μέχρι ενός σημείου, αλλά παράλληλα το βλέπω και σαν ευκαιρία για να βελτιώσω τον τρόπο που ερμηνεύω το κάθε κομμάτι. Εξάλλου πιστεύω ότι έτσι πρέπει να το αντιμετωπίζουμε, γιατί αλλιώς θα γινόταν εμφανές στο κοινό ότι σκυλοβαριόμαστε (γελάει)! Συν τοις άλλοις κάθε κοινό είναι διαφορετικό και αντιδρά διαφορετικά! Συμβαίνει δηλαδή σε μια χώρα οι οπαδοί να τρελαθούν με ένα κομμάτι στο οποίο συνήθως έχουμε χλιαρή αντιμετώπιση και αυτό κάνει ακόμη περισσότερο ενδιαφέρουσα την κάθε εμφάνιση, ακόμα και αν τραγουδώ κάθε βράδυ τις ίδιες γραμμές. Τουλάχιστον έτσι δε ξεχνώ τους στίχους (γελάει)!
Αναπολείς καθόλου τις εποχές που ήσουν εκτός μουσικής σκηνής, ένας απλός νεαρός οπαδός;
Ναι, φυσικά! Εκείνες τις εποχές εξάλλου διαμόρφωνα τις αξίες μου και σχεδόν κάθε μέρα είχα καινούρια ερεθίσματα. Είναι αστείο πάντως που μου κάνεις τώρα αυτή την ερώτηση γιατί πρόσφατα σκεφτόμουν ότι όταν ήμουν μικρότερος και οι μεγαλύτεροί μου, μου έλεγαν ότι η μουσική που άκουγα εγώ δεν είναι τόσο καλή όσο αυτή της δικής τους εποχής, γελούσα, και τώρα πιάνω τον εαυτό μου να σκέφτεται ακριβώς με τον ίδιο τρόπο! Υποθέτω ότι έχει να κάνει με το ότι μεγαλώνω (γελάει).
Και η φιλία σου με τον Anders ξεκινά από παλιά;
Αν και δεν πηγαίναμε στο ίδιο σχολείο, γνωριστήκαμε όταν ήμασταν στο γυμνάσιο και ανακαλύψαμε ότι έχουμε κοινά μουσικά ενδιαφέροντα. Αποφασίσαμε λοιπόν το 1991 να φτιάξουμε μια μπάντα, και το επόμενο βήμα ήταν φυσικά να μάθουμε κάποιο όργανο (γέλια). Ο Anders είχε μια κιθάρα άλλα δεν είχε πολυασχοληθεί και δεν είχαμε και κάποιο χώρο για πρόβες. Εγώ για να φανταστείς χρησιμοποιούσα κάποια άδεια κουτιά για drums, και κοίτα μας τώρα με επτά άλμπουμ στην πλάτη μας! Φοβερό συναίσθημα!
Και για το τέλος θα μας πεις και τα νέα από τους BLOODBATH;
Βασικά θα κυκλοφορήσουμε κάποιο καινούριο άλμπουμ μάλλον μέσα στο 2006, αλλά δεν έχουμε ακόμη αποφασίσει για το ποιος θα τραγουδήσει. Σε μερικούς μήνες από τώρα θα πρέπει να καταλήξουμε όμως κάπου γιατί ήδη έχουμε κάποιες βασικές ιδέες για τραγούδια έτοιμες. Πάντως είναι πολύ αναζωογονητική η φάση με τους BLOODBATH γιατί είναι τόσο διαφορετικοί από τους KATATONIA, και σε αυτούς δε θέτουμε κανένα όριο. Στους BLOODBATH η μουσική δεν προοδεύει, μάλλον το αντίθετο (γέλια)! Πραγματικά το απολαμβάνω!
Και το φοβερό είναι ότι ενώ εσείς θέλατε να κάνετε φόρο τιμής στις παλιές μπάντες, καταλήξατε να δημιουργήσετε, σε ένα βαθμό, νέο trend με μπάντες όπως οι RIBSPREADER!
Ναι είναι αστείο, γιατί αντί να αναφέρουν μπάντες όπως οι ENTOMBED και οι DISMEMBER, από τις οποίες είναι ξεκάθαρο ότι επηρεαστήκαμε εμείς, αναφέρουν τους BLOODBATH!
Κατερίνα Φαλέκα
