>
Έχετε διαβάσει εκατοντάδες (αν όχι χιλιάδες) κριτικές δίσκων. Άλλοτε συμφωνείτε και αρκετές φορές διαφωνείτε αφού το υποκειμενικό στοιχείο στην τέχνη κυριαρχεί όσο και αν προσπαθούμε να εστιάσουμε στο αντίθετο. Υπάρχουν όμως και κάποια πράγματα που ξεπερνούν τα στενά όρια της ψυχρής αποτίμησης ενός άλμπουμ τα οποία στο τέλος της ημέρας είναι και τα πιο σημαντικά. Για μένα αυτά είναι που έχουν τη μεγαλύτερη σημασία. Και ειλικρινά δεν θα μπορούσα να σκεφτώ μια πιο ταιριαστή περίπτωση από αυτή του Χρήστου Κάππα.
Βλέπετε, γνωρίζω πολύ καλά τι σημαίνει να κάνεις κάτι γιατί το γουστάρεις όσο δεν πάει, ξοδεύεις χρόνο και χρήματα, στερείσαι στιγμές με τα αγαπημένα σου πρόσωπα για να κυκλοφορήσεις ένα δίσκο σε μία ελληνική (κυρίως) αγορά που είναι τόσο περιορισμένη που σε κάνει να αναρωτιέσαι αν τελικά αξίζει τον κόπο. Αν ο Χρήστος αναρωτήθηκε ποτέ για αυτό και διαβάζει τώρα αυτές τις γραμμές, του απαντώ ξεκάθαρα: «ναι, φίλε…αξίζει και με το παραπάνω»! Ξέρετε γιατί;
Πρώτον, λειτουργεί ψυχοθεραπευτικά και δεύτερον, όντας εγώ προσωπικά υπέρμαχος αυτού του hard rock ήχου, ξέρω πόσο σημαντικό είναι για όλους μας να ακούμε τόσο αξιόλογες και ειλικρινείς δουλειές. Αυτό ακριβώς είναι το “Breaking the chains”. Κάποιοι θα εντοπίσουν μελωδικά metal στοιχεία. Κάποιοι θα πουν ότι αυτό το τραγούδι ακούγεται σαν SAXON ή σαν RIOT ή δεν ξέρω εγώ σαν τι άλλο. Η ουσία όμως είναι ότι το πρώτο προσωπικό άλμπουμ του Χρήστου, είναι ένα hard rock πόνημα που εστιάζει ξεκάθαρα στη δεκαετία του ‘80, τότε που βγήκαν οι σπουδαιότεροι δίσκοι του σκληρού ήχου.
Τα όποια μειονεκτήματα που σίγουρα υπάρχουν στην παραγωγή (είμαι σίγουρος ότι τα παιδιά προσπάθησαν να προσεγγίσουν τον Mutt Lange αλλά δεν ήταν διαθέσιμος!) υπερσκελίζονται από την αδιαμφισβήτητη ποιότητα των συνθέσεων οι οποίες σου μένουν με τη μία. Καταλυτικός ο ρόλος, εδώ, των δεύτερων γυναικείων φωνητικών αλλά και της αψεγάδιαστης απόδοσης στο studio ενώ θα ήταν παράλειψη εάν δεν τονίζαμε με τον πλέον εμφατικό τρόπο ότι μπορεί όλο αυτό να έχει μία προσέγγιση ενός project αλλά ουσιαστικά έχει όλα τα εχέγγυα μιας κανονικής μπάντας. Να ευχηθώ να υπάρξει συνέχεια ή είναι πολύ νωρίς;
Όπως και να έχει, όλοι οι φίλοι του ορθόδοξου hard rock καλά θα κάνουν να τσεκάρουν το “Breaking the chains”… πιστέψτε με, δεν θα το μετανιώσετε! Το αντίθετο, μάλιστα! Και επειδή στην εποχή μας που όλοι και όλα τρέχουν με ιλιγγιώδεις ρυθμούς και ο χρόνος είναι φαινομενικά περιορισμένος, επιλέξτε να ακούσετε το ομώνυμο κομμάτι, το “Lies” (το οποίο θα μπορούσε να είναι outtake του “Indiscreet” των FM) και το “Light my fire” (που είναι ένας άτυπος φόρος τιμής στους THE CULT). Πολλά συγχαρητήρια στο Χρήστο και σε όλους τους συντελεστές πίσω από το “Breaking the chains”. Το εννοούμε!
(8 / 10)
Χρήστο, γνωρίζω ότι ετοιμάζατε το “Breaking the chains” εδώ και πολύ καιρό. Δώσε μας ένα χρονοδιάγραμμα πίσω από τη σύνθεση, την προ-παραγωγή και την ηχογράφηση του δίσκου;
Καταρχάς, Σάκη, να σε ευχαριστήσω για αυτή την συνέντευξη. Είναι η πρώτη που δίνουμε για το συγκεκριμένο δίσκο! Το συγκεκριμένο project το είχα στο μυαλό μου πολλά χρόνια. Το είχαμε συζητήσει με το Γιώργο εδώ και πάρα πολύ καιρό (ίσως και πάνω από 15 χρόνια) και το τοποθέτησα στο πίσω μέρος του μυαλού μου. Τελικά, κάπου στα τελειώματα του τελευταίου δίσκου των ACHELOUS και αφού είχαμε παραδώσει το master στην εταιρία, κάπου στο τέλος του καλοκαιριού του 2023, έκανα μια συζήτηση με το Γιώργο για το αν θα προλαβαίναμε να φτιάξουμε ένα δίσκο μέχρι να ξαναμπώ στο studio με τη μπάντα. Ο Γιώργος φυσικά είδε ότι είχε αρκετό υλικό το οποίο θα μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε αλλά και νέες ιδέες οπότε μπήκαμε στο studio για να φτιάξουμε τη προπαραγωγή και το σκελετό του δίσκου. Δουλέψαμε πραγματικά πάρα πολύ και ομαδικά αλλά και ατομικά, έτσι ώστε το Μάρτιο του 2024 να ξεκινήσουμε τις ηχογραφήσεις. Έναν χρόνο και κάτι μετά το άλμπουμ ήταν έτοιμο! Είμαστε πάρα πολύ ευχαριστημένοι με το αποτέλεσμα και χαρούμενοι που τελικά κυκλοφόρησε στην ώρα του!
Το “Breaking the chains” μπορεί να κυκλοφορεί κάτω από την ταμπέλα ενός προσωπικού δίσκου αλλά πίσω από αυτό υπάρχουν κάποιοι πολύ σημαντικοί συνεργάτες και συντελεστές που έπαιξαν καθοριστικό ρόλο. Ποιοι είναι αυτοί και ποιος ο ρόλος τους;
Όπως γνωρίζεις, Σάκη, σε κάτι τέτοια θέματα είμαι αρκετά παλαιομοδίτης. Ήθελα το άλμπουμ να βγει ωραίο και μερακλήδικο! Φυσικά και η συνεργασία με το Γιώργο Κασαπίδη (TAPEWORM ELECTRIC) ήταν μονόδρομος, αφού όχι μόνο τον θεωρώ έναν από τους καλύτερους μουσικούς και συνθέτες στην Ελλάδα αλλά είμαστε και φίλοι πάνω από 20 – 25 χρόνια. Από κει και πέρα ήμουν πολύ τυχερός που συνεργάστηκα όχι μόνο με καλούς φίλους αλλά και εξαιρετικούς μουσικούς. Ο Νίκος Αναστασιάδης (ROCK ‘N’ ROLL CHILDREN, Jerome Kaluta) στα τύμπανα είναι ένας από τους κορυφαίους Έλληνες drummer ενώ ο Κώστας Αναστασόπουλος (TAPEWORM ELECTRIC, ex-REFLECTION) είναι ένας εκπληκτικός πληκτράς, με τον οποίο είχα την τύχη να συνεργαστώ στην «Οδύσσεια» των REFLECTION, το 2003. Όπως βλέπεις, πίσω από το project υπάρχει κανονική μπάντα. Από κει και πέρα, είχαμε και πολλούς φίλους οι οποίοι έκαναν guest εμφανίσεις σε solos, φωνητικά, μπάσο κλπ. Αυτοί ήταν οι Στάθης Παυλάντης (REFLECTION), Γιώργος Μαυρομάτης (ACHELOUS), Θανάσης Λαμπράκης (LIGHTFOLD, THSL, GENETIC SEQUENCE), Chris Achelous (ACHELOUS), Φαίη Καραστεργίου (solo), Αργυρώ Ιγκιλιζιάν (TAPEWORM ELECTRIC) και ο Γιώργος Βράιλας. Νομίζω ότι έχουμε ένα all star roster στον συγκεκριμένο δίσκο!
Γνωριζόμαστε προσωπικά από το 1988/89 και ξέρω πολύ καλά ότι υπήρχε μέσα σου μία μεγάλη γκάμα επιρροών από τον hard rock ήχο. Να σου πω την αλήθεια, περίμενα πολύ νωρίτερα την κυκλοφορία ενός hard rock δίσκου από σένα, ύστερα από τόσα αμιγώς metal άλμπουμ. Γιατί τώρα; Είναι απλώς μία χρονική συγκυρία;
Ναι αλλά τώρα που έβαλες ημερομηνίες στο παιχνίδι, θα φανεί η ηλικία μας! (γέλια) Να σου πω την αλήθεια και εγώ θα ήθελα να φτιάξω ένα τέτοιο δίσκο νωρίτερα αλλά πάντα υπήρχαν και υπάρχουν οι μπάντες που παίζω και είναι metal. Ειδικά με τους ACHELOUS, είναι σα να έχω δεύτερη δουλειά και χρειάζεται πολύ τρέξιμο, ειδικά όταν ετοιμάζεται νέος δίσκος (προετοιμασία τραγουδιών, στούντιο, ετοιμασία tour, κλπ). Όλα αυτά τρώνε πολύ χρόνο. Από την άλλη, έπρεπε να δουλέψω αρκετά τη φωνή μου για να βγει ένα καλό αποτέλεσμα αφού δεν είχα τραγουδήσει ποτέ melodic hard rock. Και πίστεψέ με, είναι πολύ δύσκολο! Έτσι λοιπόν, μόλις πήραμε την απόφαση να γράψουμε το δίσκο, δούλεψα τη φωνή μου με τη Φαίη, την καθηγήτριά μου στη φωνητική, καθαρά για melodic hard rock κομμάτια, έτσι ώστε στις ηχογραφήσεις να είμαι έτοιμος. Χρειάστηκε πολύ δουλειά και χρόνος για κάτι τέτοιο. Σκέψου ότι μόλις βγήκε ο δίσκος, και εγώ ετοιμάζομαι για νέες ηχογραφήσεις το επόμενο δίμηνο με τους ACHELOUS. Θέλει να αφιερώσεις πολύ από το χρόνο σου για να κάνεις όλα αυτά τα πράγματα, οπότε ναι πιστεύω ότι όλα έγιναν το χρόνο που έπρεπε να γίνουν.
Ο τίτλος “Breaking the chains” ενέχει κάποια ιδιαίτερη σημειολογική σημασία για σένα (πέραν του ότι παραπέμπει στο θρυλικό ντεμπούτο των DOKKEN);
Ναι, το συγκεκριμένο κομμάτι όπως και το “I’m alive” έχουν πολύ μεγάλη σημασία για μένα. Πέρασα αρκετά ζόρια τα προηγούμενα χρόνια, οπότε όταν ξεκινήσαμε να γράφουμε το δίσκο (αυτά ήταν και τα δυο πρώτα κομμάτια που φτιάξαμε) οι στίχοι αυτοί ήταν αρκετά λυτρωτικοί για εμένα. Θεωρώ πως ό,τι δυσκολίες έχεις στη ζωή, πρέπει να «σπας τις αλυσίδες» οι οποίες σε κρατάνε πίσω και να προχωράς μπροστά φρέσκος και «ζωντανός». Γενικά, οι στίχοι στο άλμπουμ είναι αρκετά προσωπικοί και για μένα και για το Γιώργο. Πήραμε μια απόφαση να γράψουμε για πιο «εσωτερικά» μας θέματα και λιγότερο για κλασσική rock ‘n’ roll θεματολογία. Όχι πως δεν έχουμε και πιο ερωτικά κομμάτια όπως το “Crawling in the fire”, όπως και πιο rock ‘n’ roll σαν το “Electified” και το “Light my fire” αλλά θεωρώ ότι το μεγαλύτερο μέρος του δίσκου είναι αυτοβιογραφικό.
Στην επίσημη παρουσίαση/προακρόαση του δίσκου πριν από λίγο καιρό στο En Vivo χρησιμοποίησες τη λέξη “project”, αλλά θα μου επιτρέψεις να σου πω ότι ο δίσκος σου δίνει ξεκάθαρα την εντύπωση ότι πρόκειται για κανονική μπάντα. Θα ήθελα το δικό σου σχόλιο…
Φυσικά και υπάρχει μπάντα από πίσω και όλο αυτό το εγχείρημα έγινε με μεγάλη αγάπη και όλοι μας δώσαμε το 100% του «είναι» μας. Απλά εγώ όταν λέω “project”, εννοώ ότι δε θα υπάρξει live προώθηση του δίσκου με tours, παρουσιάσεις, κλπ. Όλοι μας έχουμε τις δουλειές μας αλλά και την ενασχόλησή μας με τις μπάντες μας, οπότε είναι δύσκολο να στήσουμε live μπάντα. Αν τώρα στο μέλλον έχουμε λίγο χρόνο να κάνουμε ένα ωραίο επετειακό live με διάφορα κομμάτια από τις μπάντες μας και από το συγκεκριμένο δίσκο αλλά και από άλλα projects μας (πχ WHISPER KILLERS) θα το σκεφτούμε και θα πράξουμε αναλόγως.
Υπάρχει μέλλον άραγε σε όλο αυτό; Δηλαδή, μπορεί άραγε να βρεθεί χρόνος εξέλιξης όλου αυτού του πράγματος και να δούμε και άλλες κυκλοφορίες ή και συναυλίες;
Όπως σου είπα, είναι πολύ δύσκολο. Ο Γιώργος εκτός από τους TAPEWORM ELECTRIC, οι οποίοι μόλις κυκλοφόρησαν το δίσκο τους και είναι σε διαδικασία προώθησης, έχει και άλλες live μπάντες με τις οποίες παίζει, οπότε είναι από δύσκολο μέχρι αδύνατο. Εγώ από την άλλη, με τους ACHELOUS, μπαίνω ξανά σε διαδικασία νέου δίσκου, κάτι που σημαίνει ότι τα επόμενα 2-3 χρόνια πέρα από τις ηχογραφήσεις, θα έχω να στήσω και ένα ελληνικό αλλά και ένα ευρωπαϊκό tour για την προώθησή του και μετά να βγούμε στο δρόμο. Όλα αυτά θέλουν πολύ χρόνο και αν συνυπολογίσεις ότι έχουμε και τις δουλειές μας, καταλαβαίνεις ότι δε μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο το επόμενο διάστημα. Θα δείξει όμως. Είμαστε και οι δυο σούπερ πωρωμένοι, οπότε, αν βρεθεί ο χρόνος, ίσως κάνουμε κάτι.
Γνωρίζεις και εσύ πολύ καλά ότι έχουν παρέλθει ανεπιστρεπτί οι χρυσές εποχές για τον hard rock ήχο. Ειδικά, μάλιστα, στη χώρα μας τα πράγματα ποτέ δεν ήταν ρόδινα για το συγκεκριμένο ιδίωμα και αν δεν υπήρχαν κάποιοι…επίμονο ηλικιωμένοι τότε θα ήταν ακόμη χειρότερη η κατάσταση. Αλήθεια, ποιο είναι το μέλλον για το συγκεκριμένο στυλ μουσικής;
Δυστυχώς, στην Ελλάδα, το συγκεκριμένο ύφος ήταν πάντα πολύ, πολύ πίσω. Δυστυχώς, δεν υπήρχε καθόλου κοινό. Να σου θυμίσω το επικό live με DANGER DANGER, HOUSE OF LORDS, BLUE TEARS πόσο λίγο κόσμο είχε; Κάτι πήγε να γίνει αν θυμάσαι στα early 10s με κάποια ωραία ακουστικά shows τα οποία όμως έγιναν μεταξύ γνωστών και φίλων. Νομίζω σαν μουσικό ιδίωμα θα συνεχίσει να υφίσταται, αφού βγαίνουν νέες μπάντες στο εξωτερικό αλλά για Ελλάδα δεν ξέρω… μακάρι να φτιάξουν λιγάκι τα πράγματα και να μαζεύονται και νέοι fans γιατί εμείς σιγά-σιγά βαραίνουμε ηλικιακά! (γέλια)
Αν είχες μία χρονομηχανή που θα σου επέτρεπε να γυρίσεις πίσω στο χρόνο και να δεις μόνο μία συναυλία από κάποια αγαπημένη σου μπάντα, ποια θα ήταν αυτή;
Το 1983 στο US festival ή τον Απρίλιο του 1984 στην Καλιφόρνια, για να δω SCORPIONS στα καλύτερά τους! Στο US festival με Ozzy, MOTLEY CRUE, VAN HALEN, JUDAS PRIEST, QUIET RIOT, TRIUMPH, οι Σκορπιοί έδωσαν ένα από τα καλύτερά τους live ever και φυσικά το 1984 σε κάποιο από τα live όπου ηχογραφήθηκε το καλύτερο και αγαπημένο μου άλμπουμ όλων των εποχών, το “World Wide Live”!
Έρχονται εξωγήινοι και σε απαγάγουν για έναν μακρινό πλανήτη ενός άλλου γαλαξία. Καταφέρνεις όμως και παίρνεις μαζί σου ένα πολυαγαπημένο σου άλμπουμ… ποιο είναι αυτό;
Ευκολάκι… “World Wide Live”! Οι καλύτεροι SCORPIONS όλων των εποχών, στην καλύτερη φάση τους. Ο δίσκος που το 1985 με έκανε να αρχίσω να ακούω αυτήν τη μουσική. Θα έπρεπε όμως να πάρω αρκετές κόπιες γιατί οι δικές μου με τα χρόνια και τα παιξίματα έχουν λιώσει!
Κλείνοντας, θα ήθελα να μου πεις από πού μπορεί κάποιος να προμηθευτεί το “Breaking the chains” και επίσης τι γίνεται με τους ACHELOUS. Σε τι φάση βρίσκεται η προετοιμασία της επερχόμενης δουλειάς σας;
Το “Breaking the chains” το προμηθεύεται κάποιος με ένα μήνυμα είτε στην προσωπική μου σελίδα στο facebook είτε στο προσωπικό μου mail (chriskappas3@gmail.com). Όσον αφορά τους ACHELOUS, όλα δουλεύουν ρολόι. Το demo είναι έτοιμο, έχουμε νέα εταιρεία και την εβδομάδα μετά το Πάσχα ξεκινάμε ηχογραφήσεις. Ταυτόχρονα θα ξεκινήσουμε και το χτίσιμο ενός ελληνικού αλλά και ενός ευρωπαϊκού tour για την προώθηση της δουλειάς αυτής. Αν όλα πάνε καλά, το άλμπουμ θα κυκλοφορήσει μέσα στο πρώτο τρίμηνο του 2027, οπότε stay tuned! Ευχαριστώ πάρα πολύ για αυτή την συνέντευξη! C U all on stage!
Παρουσίαση δίσκου/συνέντευξη: Σάκης Νίκας
