>
«Πόσα αντίτυπα έχει πουλήσει το συγκρότημα; Από ποια εταιρεία κυκλοφορεί το άλμπουμ; Παίζει μέσα κανένας γνωστός;». Ερωτήματα που τουλάχιστον εδώ, δεν υφίστανται. Και δεν υφίστανται, διότι πολύ απλά, δε μας ενδιαφέρουν οι απαντήσεις τους. Η ποιότητα στη μουσική είναι αυτό που μας ενδιαφέρει. Το να ανακαλύπτει κανείς νέες αγαπημένες μπάντες εκεί που δεν το περιμένει, θα αποτελεί πάντα, εκτός από μεγάλη ικανοποίηση, την πλέον ευχάριστη πρόκληση, καθώς κι εμείς είμαστε πρωτίστως οπαδοί. Σε μια στήλη λοιπόν όπου τα «αδηφάγα» αυτιά των ολοένα και αυξανόμενων φίλων της δεν έχουν σύνορα, έτσι κι εμείς θα προσπαθούμε κάθε φορά να παρουσιάζουμε τη μεγαλύτερη δυνατή γκάμα ήχων και συγκροτημάτων. Άλλωστε, κανένα best seller δε θα υπήρχε, αν δεν υπήρχε η σκηνή του UNDERGROUND.
ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑ/ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ: AGGRESSIVE PERFECTOR
ΤΙΤΛΟΣ ΔΙΣΚΟΥ: “Come creeping fiends”
ΕΤΑΙΡΕΙΑ: Dying Victims Productions
ΣΥΝΘΕΣΗ:
Dan “General Holocausto” Shaw – Φωνητικά, κιθάρα
Michael “Mr. 666” Czerwoniuk – Μπάσο
Tim “Intimidator” Horrocks – Τύμπανα
ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ:
Bandcamp
Facebook
Spotify
Instagram
Θα ξεκινήσω λίγο ανάποδα λέγοντας πόσο πολύ λατρεύω αυτό το άλμπουμ! Ξέρετε, για μένα, το ιδανικό crash test για την ακρόαση ενός νέου δίσκου, είναι μέσα στο αυτοκίνητο. Εκεί έχεις όλο τον χρόνο να ακούσεις τον δίσκο απερίσπαστος και να σχηματίσεις μια καλύτερη άποψη. Και, έχοντας ακούσει το “Come creeping fiends” αρκετές φορές στο πήγαινε-έλα από το σπίτι στη δουλειά, κατέληξα στο συμπέρασμα ότι μιλάμε για δισκάρα.
Αν και από το απεχθές Manchester (μόνο Liverpool στο Νησί!) οι τρεις λεβέντες που απαρτίζουν τους AGGRESSIVE PERFECTOR δείχνουν να ξέρουν καλά τη δουλειά τους. Με όνομα δανεισμένο από το θρυλικό κομμάτι των SLAYER, θα περίμενε κανείς να ακούσει κάτι αποκλειστικά ανάλογο. Και όμως, όχι!
Στο δεύτερο άλμπουμ τους (με το ντεμπούτο τους “Havoc in the midnight hour” να έχει κυκλοφορήσει το 2019) θα ακούσετε τσαμπουκαλεμένο, σπινταριστό heavy metal. Heavy metal που έχει τις επιρροές του από το NWOBHM, τους JUDAS PRIEST της δεκαετίας του ‘80, τους IRON MAIDEN της εποχής του “Killers” και τους MOTORHEAD, όλα αυτά πασπαλισμένα με χρυσόσκονη από την αύρα των SLAYER του “Show no mercy”. Ψηθήκατε; Πάμε παρακάτω!
Σαφώς καλύτερο από το ντεμπούτο τους, το “Come creeping fiends” βρωμάει και ζέχνει αλητεία. Μουσικά τουλάχιστον, γιατί στιχουργικά έχουμε διαβόλια και τριβόλια. Μουσικά λοιπόν, θα ακούσετε έξυπνα, πωρωτικά riffs που μπορεί να αποπνέουν μια αίσθηση νοσταλγίας, δεν ακούγονται όμως καθόλου, μα καθόλου παρωχημένα! Το αντίθετο θα έλεγα, καθώς καταφέρνουν να μεταδώσουν μια αύρα φρεσκάδας και δυναμισμού. Τα μελωδικά solos κουμπώνουν υπέροχα με το όλο σύνολο, κάτι που γίνεται εμφανές με το καλημέρα και την εναρκτήρια κομματάρα “Dead undead”.
Και τα οκτώ κομμάτια είναι καταπληκτικά (το ένατο “Gallows’ eve” το αφήνω έξω καθώς πρόκειται για ένα μονόλεπτο instrumental) απλά τα πιο ας πούμε τραχιά τραγούδια του δίσκου είναι τα “Harlot’s spell” και “Return of the axe”, με το πρώτο μάλιστα να προέρχεται από το πρώτο demo της μπάντας που κυκλοφόρησε το 2016 και σε αυτά φαίνεται και η μεγάλη τους αγάπη για τους SLAYER.
Δεν νομίζω ότι χρειάζεται να πω κάτι περισσότερο για αυτή τη δισκάρα. Απλά ακούστε την, δυνατά! Και αν μάλιστα τα καμάρια μετακομίσουν από το Manchester στο γειτονικό Liverpool, θα τους εκτιμήσω ακόμα περισσότερο!
8,5 / 10
Θοδωρής Κλώνης
ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑ/ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ: DOMHAIN
ΤΙΤΛΟΣ ΔΙΣΚΟΥ: “In perfect stillness”
ΕΤΑΙΡΕΙΑ: These Hands Melt
ΣΥΝΘΕΣΗ:
Andy Ennis – Φωνητικά, μπάσο
Anaïs Chareyre-Méjan – Τσέλο, τύμπανα, φωνητικά
Nathan Irvine – Κιθάρες
Bryn Mills – Κιθάρες, β’ φωνητικά
ΚΑΛΕΣΜΕΝΟΙ ΜΟΥΣΙΚΟΙ:
John Wilson – Πιάνο
Raul Andueza – Τσέλο
Sarah Fielding – Φωνητικά
ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ:
Bandcamp
Deezer
Facebook
Instagram
Spotify
Οι DOMHAIN είναι ένα νέο σχήμα από τη Βόρεια Ιρλανδία που κινείται στον χώρο του ατμοσφαιρικού post black metal. Το συγκρότημα αποτελείται από τέσσερις μουσικούς που έχουν ήδη παρουσία στην ιρλανδική metal σκηνή και αποφάσισαν να συνεργαστούν σε ένα σχήμα με πιο ατμοσφαιρικό προσανατολισμό. Το πρώτο ολοκληρωμένο τους άλμπουμ, το “In perfect stillness”, ακολουθεί τις πρώτες κυκλοφορίες της μπάντας. Το 2023 οι DOMHAIN παρουσίασαν το πρώτο τους EP με τίτλο “Nimue”, μια μικρή κυκλοφορία τριών κομματιών που έδειξε από νωρίς τη διάθεση της μπάντας να γράφει μεγάλες συνθέσεις με αργή ανάπτυξη.
Η ηχογράφηση εκείνου του υλικού έγινε στο Foel Studio με παραγωγό τον Chris Fielding, γνωστό από τη δουλειά του με σχήματα όπως οι CONAN και οι PRIMORDIAL. Σε εκείνη την κυκλοφορία συμμετείχε και η τσελίστρια Jo Quail, ένα στοιχείο που βοήθησε να διαμορφωθεί ο ιδιαίτερος ήχος της μπάντας. Δύο χρόνια αργότερα ακολούθησε το split EP “Of pine and oak” με τους EPHEMERAL, μια κυκλοφορία που η ίδια η μπάντα περιέγραψε ως έναν φόρο τιμής στη φύση.
Το “In perfect stillness”, συνεχίζει σε μεγάλο βαθμό τη λογική εκείνων των πρώτων κυκλοφοριών αλλά σε πιο αναπτυγμένη μορφή. Η μουσική των DOMHAIN συνδυάζει στοιχεία από post black metal, blackgaze και πιο παραδοσιακό ατμοσφαιρικό black metal. Το τσέλο έχει σημαντική παρουσία σε αρκετά σημεία και προσθέτει μια διαφορετική υφή στον ήχο της μπάντας, κινούμενο παράλληλα με τις κιθάρες και συμμετέχοντας στη διαμόρφωση των βασικών θεμάτων των κομματιών. Ένα ακόμη χαρακτηριστικό στοιχείο είναι τα φωνητικά. Εκτός από τη βασική φωνή, εμφανίζονται και φωνητικές αρμονίες που δίνουν μεγαλύτερο βάθος στον ήχο.
Οι τέσσερις από τις πέντε συνθέσεις του δίσκου είναι μεγάλες, με την μικρότερη (πέραν της εισαγωγής) να εκτείνεται στα επτά λεπτά και εξελίσσονται αργά. Οι DOMHAIN δεν βιάζονται να οδηγήσουν τα κομμάτια σε έντονες κορυφώσεις. Προτιμούν να χτίζουν τη μουσική τους σταδιακά με μικρές μεταβολές στον ρυθμό.
Το “In perfect stillness”,μας δείχνει ότι οι Βορειοϊρλανδοί βασίζονται στην ατμόσφαιρα, στις μεγάλες συνθέσεις και σε μια προσεκτική ισορροπία ανάμεσα στην ένταση και στη μελωδία, παράλληλα όμως το συγκρότημα διατηρεί επαφή με τις βασικές αρχές του black metal, ιδιαίτερα στον τρόπο που χρησιμοποιεί τις κιθάρες και τους ρυθμούς. Για μια πρώτη ολοκληρωμένη δουλειά, το άλμπουμ δείχνει μια μπάντα που είναι ικανοποιημένη με ότι έχει παρουσιάσει αποσπασματικά ως τώρα και έτοιμη να συνεχίσει προς την ίδια κατεύθυνση.
(8 / 10)
Φανούρης Εξηνταβελόνης
ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑ/ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ: MISERERE LUMINIS
ΤΙΤΛΟΣ ΔΙΣΚΟΥ: “Sidera”
ΕΤΑΙΡΕΙΑ: Debemur Morti Productions
ΣΥΝΘΕΣΗ:
Neptune – Κιθάρες, μπάσο, πιάνο
Icare – Φωνητικά, τύμπανα
Annatar – Φωνητικά, κιθάρες
ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ:
Bandcamp
Facebook
Official site
Instagram
Spotify
YouTube
Οι MISERERE LUMINIS είναι ένα συγκρότημα από τον Καναδά που κινείται στον χώρο του ατμοσφαιρικού black metal με έντονες επιρροές από το doom. Ο δίσκος “Sidera” αποτελεί την τρίτη ολοκληρωμένη δουλειά τους και έρχεται αρκετά χρόνια μετά τον δεύτερο δίσκο τους και ακόμα περισσότερα από το ντεμπούτο τους, το οποίο κυκλοφόρησε το 2008. Η μεγάλη χρονική απόσταση ανάμεσα στις κυκλοφορίες, δείχνει ότι το σχήμα δεν λειτουργεί με γρήγορους ρυθμούς παραγωγής.
Αντίθετα, η δημιουργία του υλικού φαίνεται να γίνεται με αργό τρόπο και με προσοχή στη σύνθεση. Το αποτέλεσμα είναι ένας δίσκος που βασίζεται κυρίως στη συνολική ατμόσφαιρα και λιγότερο σε τεχνικές επιδείξεις. Τα φωνητικά είναι έντονα αλλά δεν βρίσκονται συνεχώς μπροστά στη μίξη. Η μπάντα επιλέγει να τα ενσωματώνει μέσα στον συνολικό ήχο αντί να τα παρουσιάζει ως κύριο στοιχείο. Από τα πρώτα λεπτά του δίσκου γίνεται σαφές ότι οι MISERERE LUMINIS ενδιαφέρονται περισσότερο για τη συνοχή των τεράστιων σε διάρκεια κομματιών παρά για την άμεση εντύπωση.
Οι ρυθμοί στον δίσκο κινούνται κυρίως σε μεσαίες και αργές ταχύτητες. Το υλικό δεν βασίζεται σε συνεχείς εντάσεις ούτε σε γρήγορα περάσματα. Οι μελωδίες εμφανίζονται μέσα από επαναλήψεις που εξελίσσονται σταδιακά. Σε αρκετά σημεία υπάρχουν αλλαγές δυναμικής χωρίς όμως απότομες μεταβάσεις. Το ύφος παραμένει σταθερό σε όλη τη διάρκεια του δίσκου. Ορισμένα σημεία περιλαμβάνουν καθαρές κιθάρες που διαφοροποιούν προσωρινά τον ήχο.
Αυτά τα μέρη λειτουργούν ως μεταβάσεις μέσα στις συνθέσεις. Η παραγωγή είναι καθαρή αλλά δεν επιδιώκει έντονα επεξεργασμένο αποτέλεσμα, χωρίς όμως να θέλει να παρουσιάζεται ως old school. Ο ήχος διατηρεί μια σχετική τραχύτητα που είναι συνηθισμένη σε πολλές κυκλοφορίες του συγκεκριμένου χώρου. Η επιλογή αυτή ενισχύει τη συνοχή του δίσκου και κρατά το ύφος του συγκροτήματος σταθερό.
Η δομή των κομματιών βασίζεται σε σχετικά μεγάλες διάρκειες. Αυτό επιτρέπει στις ιδέες να αναπτύσσονται χωρίς βιασύνη. Τα βασικά μουσικά θέματα επανέρχονται αρκετές φορές μέσα στα κομμάτια. Η μπάντα αποφεύγει τις συνεχείς αλλαγές και προτιμά μια πιο σταθερή εξέλιξη. Έτσι δίνεται μεγαλύτερη έμφαση στη συνολική υφή του ήχου. Η ροή του δίσκου παραμένει σταθερή από την αρχή μέχρι το τέλος. Τα κομμάτια συνδέονται μεταξύ τους χωρίς έντονες διαφοροποιήσεις ύφους. Η επιλογή αυτή απαιτεί μεγαλύτερη συγκέντρωση από τον ακροατή, επειδή η μουσική δεν βασίζεται σε άμεσα αναγνωρίσιμα σημεία.
Το “Sidera” είναι ένας δίσκος που ακολουθεί μια συγκεκριμένη κατεύθυνση χωρίς μεγάλες αποκλίσεις. Οι MISERERE LUMINIS παρουσιάζουν υλικό που στηρίζεται στη σταθερή ανάπτυξη των συνθέσεων και στη δημιουργία ενιαίου κλίματος. Δεν υπάρχουν στοιχεία που να στοχεύουν σε εμπορική προσέγγιση ή σε εύκολη ακρόαση. Η μπάντα παραμένει κοντά στις βασικές αρχές του ατμοσφαιρικού black metal και του doom, προσφέρει όμως μια ελεγεία, που αν σου αρέσει να ταξιδεύεις με την μουσική χωρίς, να περιμένεις την έκρηξη αδρεναλίνης αλλά την σταδιακή αύξησή της, εδώ είσαι.
(8 / 10)
Φανούρης Εξηνταβελόνης
ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑ/ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ: WINTER ETERNAL
ΤΙΤΛΟΣ ΔΙΣΚΟΥ: “Unveiled nightsky”
ΕΤΑΙΡΕΙΑ: Hells Headbangers Records
ΣΥΝΘΕΣΗ:
Soulreaper – Φωνητικά, κιθάρες, μπάσο
Varvara Tsotra – Τσέλο
Dimitris Charisis – Βιολί
V.Nuctemeron – Τύμπανα
ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ:
Bandcamp
Facebook
Instagram
Spotify
Official site
Μόνο άγνωστοι δεν μας είναι οι WINTER ETERNAL, και στην στήλη (flashback στο προηγούμενό τους άλμπουμ, “Echoes of primordial gnosis”, εδώ) αλλά και γενικά στην χώρα μας, καθώς είναι ένα συγκρότημα που δραστηριοποιείται τα τελευταία χρόνια στον χώρο του μελωδικού black metal και συνδέεται άμεσα με την ελληνική σκηνή. Στο καινούργιο της εγχείρημα, με τίτλο “Unveiled nightsky”, η μπάντα παρουσιάζει υλικό που βασίζεται έντονα στη μελωδία και στην καθαρή δομή των κομματιών.
Οι κιθάρες έχουν τον βασικό ρόλο και διαμορφώνουν σχεδόν όλο το μουσικό περιβάλλον του δίσκου. Από την αρχή γίνεται φανερό ότι η μπάντα κινείται κοντά στην παράδοση του ευρωπαϊκού black metal των δεκαετιών του 1990 και του 2000, όπου η μελωδία και οι καθαρές κιθαριστικές γραμμές αποτελούν βασικό στοιχείο, διανθισμένο με όργανα όπως το βιολί και το τσέλο.
Ένα από τα στοιχεία που ξεχωρίζουν στον δίσκο είναι ο τρόπος με τον οποίο χρησιμοποιούνται οι μελωδίες. Οι κιθάρες δημιουργούν ένα συνεχές μελωδικό υπόβαθρο που συνοδεύει τα περισσότερα κομμάτια. Σε αρκετά σημεία εμφανίζονται μικρά lead περάσματα που λειτουργούν ως σύντομες κορυφώσεις μέσα στη ροή της μουσικής, ενώ οι ρυθμοί είναι κυρίως γρήγοροι και τα τύμπανα χρησιμοποιούν συχνά blast beats, χωρίς όμως να περιορίζονται μόνο σε αυτά. Οι αλλαγές ανάμεσα στα μέρη είναι σαφείς και δεν βασίζονται σε απότομες μεταβάσεις.
Το συγκρότημα δείχνει να προτιμά μια σταθερή ροή που επιτρέπει στις μελωδίες να παραμένουν στο κέντρο της προσοχής. Σε ορισμένα σημεία η ένταση μειώνεται προσωρινά ώστε να παρουσιαστούν πιο καθαρές μελωδικές γραμμές πριν επιστρέψει ο πλήρης ήχος της μπάντας. Αυτές οι μικρές μεταβολές δίνουν στα τραγούδια μια καλύτερη ισορροπία. Παράλληλα κρατούν τη συνοχή του δίσκου, αφού το ύφος παραμένει σταθερό από την αρχή μέχρι το τέλος.
Η πέμπτη ολοκληρωμένη δουλειά του συγκροτήματος, το οποίο σταθερά από το 2013 βρίσκεται σε δημιουργική φάση, παρουσιάζει μια μπάντα που γνωρίζει καλά το ύφος στο οποίο κινείται και επιλέγει να το υπηρετήσει με συνέπεια. Οι WINTER ETERNAL επικεντρώνονται στη δημιουργία τραγουδιών με ξεκάθαρο προσανατολισμό, χωρίς να χρειάζεται να χρησιμοποιήσεις δέκα όρους για να περιγράψεις αυτό που ακούς. Μας αρέσει; φυσικά! Είναι ένα καλοστημένο άλμπουμ, με βάσεις στην ελληνική μαύρη σκηνή, αλλά με ευρωπαϊκό προφίλ και ναι, αυτό το πάντρεμα του ταιριάζει πολύ! Εξαιρετικό και το εξώφυλλο από τον Mars Triumph των TRIUMPHER.
(8 / 10)
Φανούρης Εξηνταβελόνης
