>
ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: “Monday morning apocalypse” – EVERGREY
ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 2006
ΕΤΑΙΡΙΑ: InsideOut Music
ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Sanken Sandqvist
ΣΥΝΘΕΣΗ:
Tom S. Englund – κιθάρες, φωνητικά
Rikard Zander – πλήκτρα
Michael Hakansson – μπάσο
Henrik Danhage – κιθάρες
Jonas Ekdahl – ντραμς
Οι Σουηδοί EVERGREY, από το 2001 μέχρι το 2004, ήταν μία μηχανή που δημιουργούσε τεράστια άλμπουμ στο prog metal. Τα “In search of truth”, “Recreation day” και “The inner circle”, είναι δίσκοι που δύσκολα ξαναβγαίνουν, με μοναδικό ύφος, μπόλικο σκοτάδι, χαρακτηριστικά φωνητικά, κολλητικές μελωδίες μα πάνω απ’ όλα προσωπικότητα. Κάτι που λείπει από πάρα πολλά σχήματα, ακόμα και στις μέρες μας.
Αυτό, δεν σήμαινε ότι είχαν κάποια τρομερή αναγνωρισιμότητα. Μην κοιτάτε που στην χώρα μας, ίσως κι επειδή τους είχαμε δει με τους KAMELOT και τους CRIMSON GLORY την εποχή του “Solitude, dominance, tragedy”, τους γνωρίζαμε και τους ακολουθούσαμε, αφού η μελαγχολία ως ακροατές, είναι το δυνατό μας σημείο…
Κάποια στιγμή, θεώρησαν ότι έπρεπε να κάνουν κι εκείνοι το εμπορικό τους ξεπέταγμα και νομίζω ότι το “Monday morning apocalypse”, ήταν μία προσπάθεια να αλλάξουν επίπεδο, να γίνουν λίγο πιο προσβάσιμοι, να ακουστούν από λίγο περισσότερο κόσμο. Όλα αυτά, δεν είναι κατ’ ανάγκη άσχημα. Δεν καταλαβαίνω δηλαδή, γιατί ένα καλό συγκρότημα να μην ακούγεται και από πολύ κόσμο…
Η αλήθεια είναι ότι το εξώφυλλο με τα mugshots, «μύρισε» Αμερικανιά, αλλά το ίδιο και η μουσική. Τα συμφωνικά στοιχεία έχουν εξαφανιστεί, όπως και γενικότερα τα πλήκτρα του Zander, που παίζουν δευτερεύοντα ρόλο. Τα τραγούδια ακολουθούν την τυπική μορφή κουπλέ – ρεφρέν – κουπλέ – ρεφρέν, άντε με καμία γέφυρα, οι διάρκειες όλες ανάμεσα στα 3-4 λεπτά, οι δισολίες και τα μελωδικά σόλο είναι είδος υπό εξαφάνιση, ενώ και ο ήχος της κιθάρας ήταν πιο μοντέρνος, πιο ωμός.
Δεν είναι τυχαίο ότι πήραν παραγωγό τον Sanken Sandqvist, ο οποίος ποτέ στο παρελθόν δεν είχε δουλέψει με metal σχήματα έχοντας αυτόν το ρόλο και το γεγονός αυτό, είναι εμφανές. Το θέμα με το “Monday morning apocalypse”, δεν είναι ότι είναι «εμπορικός», αλλά ότι για πρώτη φορά περιέχει τραγούδια που μάλλον δεν είχαν λόγο ύπαρξης σε δίσκο των EVERGREY. Υπάρχουν το ομώνυμο, εναρκτήριο τραγούδι, το “Lost” (που για κάποιον λόγο μου θυμίζει FATES WARNING του “Inside out”) ή το “Obedience”, αλλά από κει και πέρα, λίγα τραγούδια στέκονται στο ύψος της υπόλοιπης δισκογραφίας του σχήματος.
Κοιτάζοντας πίσω, έχοντας γνώση της εποχής, θεωρώ ότι μάλλον αυτό το άλμπουμ ήταν η αρχή μίας παρακμής, που συνεχίστηκε με το “Torn” και ολοκληρώθηκε με το “Glorious collision”. Πήρε χρόνο στον Englund να καταλάβει ότι χρειαζόταν ένα διάλειμμα, και όταν έγινε αυτό, η επιστροφή με το “Hymns for the broken” ήταν θριαμβευτική.
Σάκης Φράγκος
