>
ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: “Beware of darkness” – SPOCK’S BEARD
ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 1996
ΕΤΑΙΡΙΑ: Giant Electric Pea
ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Neal Morse, SPOCK’S BEARD
ΣΥΝΘΕΣΗ:
Neal Morse – lead φωνητικά, πιάνο, κιθάρα
Alan Morse – κιθάρα, φωνητικά
Dave Meros – μπάσο
Nick D’ Virgilio – ντραμς, φωνητικά
Ryo Okumoto – Hammond
Οι δύο πρώτοι δίσκοι των SPOCK’S BEARD, ποτέ δεν είχαν φτάσει στην Ελλάδα στην ώρα τους. Έχει δημιουργηθεί λανθασμένα η εντύπωση ότι ανήκαν στο δυναμικό της Inside Out Music, καθώς ήταν στην Giant Electric Pea, με κοινό πρόσωπο τον Thomas Waber, άνθρωπο πίσω από σπουδαίες υπογραφές μεγάλων prog rock/metal σχημάτων στα 90s και μεγάλο fan της μουσικής αυτής.
Εγώ τους άκουσα για πρώτη φορά στο επόμενο άλμπουμ τους, “The kindness of strangers”, παρακινούμενος από τα συνεχόμενα 10/10 που έπαιρναν στο Γερμανικό Rock Hard και γύρισα να ακούσω το ντεμπούτο τους, “The light” και τούτο εδώ, που παρουσιάζουμε τώρα για τα 30 του χρόνια, το “Beware of darkness”. Και δεν μετάνιωσα, αφού την περίοδό τους με τον Neal Morse, υπήρξαν από τα πολύ αγαπημένα μου σχήματα, με συνεχή αλληλογραφία με την “Official SPOCK’S BEARD Appreciation Society” και τη Radiant Records, την εταιρία τους, που έβγαζε αναρίθμητα bootleg (τα οποία –ευτυχώς- έπαψα σχετικά νωρίς να αγοράζω).
Το συγκρότημα πλέον, είχε προσθέσει στο δυναμικό του, τον Ryo Okumoto στο Hammond και τα συμπληρωματικά πλήκτρα, καθώς μετά το ντεμπούτο, ο Neal Morse διαπίστωσε ότι δεν μπορούσε να παίζει όλα τα πλήκτρα και να τραγουδά ταυτόχρονα και πήραν τον Okumoto αρχικά για τις ζωντανές εμφανίσεις και κατόπιν ως μόνιμο μέλος.
Εντύπωση μου προκαλούσε πάντα, το γεγονός ότι ο δίσκος ονομάστηκε έτσι από μία διασκευή (!!!) που μάλιστα άνοιγε το άλμπουμ και ο λόγος για το “Beware of darkness” του George Harrison, των BEATLES, από την σόλο καριέρα του, φανερώνοντας από νωρίς την υπερβολική αγάπη του Neal Morse για τα «Σκαθάρια», η οποία στο μέλλον φανερώθηκε ακόμα και με διασκευομπάντα μαζί με τον Mike Portnoy και τον Paul Gilbert με το όνομα YELLOW MUTTER CUSTARD (πέρα από τις πάμπολλες, ευθείες αναφορές σε τραγούδια της σόλο καριέρας του, με τα Neal Morse Group υπό διάφορες ονομασίες). Το αυθεντικό τραγούδι, αξιώθηκα να το ακούσω πολλά χρόνια αργότερα, πάντως, σύμφωνα με συνεντεύξεις της εποχής, ο Neal Morse δήλωνε ότι ουσιαστικά διασκευάζει τη version του Leon Russell στο συγκεκριμένο τραγούδι, επειδή έχει κάποια piano jams και είναι λίγο διαφορετική από το αυθεντικό… Ποιος είμαι εγώ να έχω άλλη άποψη;
Νομίζω όμως ότι το τραγούδι το οποίο ξεχώρισε και «στιγμάτισε» την καριέρα των SPOCK’S BEARD, είναι το “Thoughts”, μία ευθεία αναφορά στους GENTLE GIANT με τα πολλαπλά αρμονικά φωνητικά (ακούστε το τραγούδι “Knots” των GENTLE GIANT και θα καταλάβετε αμέσως τι εννοώ). Το “Thoughts”, «συνεχίστηκε» σε τρία ακόμα άλμπουμ των BEARD καθώς και σε σόλο άλμπουμ του Neal Morse, καταδεικνύοντας τη βαρύτητα που είχε στον κατάλογό τους.
Οι άλλοι δύο πυλώνες του άλμπουμ, είναι σίγουρα το “The doorway”, που η ατμόσφαιρά του θυμίζει πολύ τους GENESIS της περιόδου του Peter Gabriel, καθώς και το “Walking on the wind”, από τα πλέον χαρακτηριστικά τραγούδια του σχήματος, που ενσωματώνουν τις επιρροές τους (YES, ELP, BEATLES, KANSAS κτλ). Πολύ αξιόλογο είναι και το acoustic rock track, “Waste away” (πολύ αγαπημένα αυτού του είδους τα τραγούδια των SPOCK’S BEARD), ενώ το “Time has come”, διάρκειας 16 λεπτών που κλείνει το δίσκο, είναι καλό, αλλά έχουμε ακούσει πολύ καλύτερα από το ίδιο συγκρότημα με διάρκεια άνω των 10 λεπτών.
Τα έξι πρώτα άλμπουμ των Αμερικάνων prog rockers, είναι σχεδόν Ευαγγέλια για το ιδίωμα κι επιβάλλετε να τα ακούσετε αν είστε οπαδός. Το “Beware of darkness”, μου ξυπνάει μνήμες της δεκαετίας του ’90, όπου όλα ήταν prog και είχαμε απολαύσει εξαιρετικούς δίσκους…
Did you know that:
- Οι SPOCK’S BEARD είχαν συνεργαστεί στο “The light”, με τον Kevin Gilbert, πολύ γνωστό μουσικό και μηχανικό ήχου, ιδιαίτερα σε ότι είχε να κάνει με το prog rock (κι όχι μόνο), που τους είχε κάνει το mastering. Για το “Beware of darkness”, βασισμένοι και στην συνεργασία του με τον Nick D’ Virgilio σε διάφορους δίσκους, αποφάσισαν να τον προσλάβουν να κάνει μίξη σε τρία τραγούδια. Για πρώτη φορά είχαν budget να ξοδέψουν να αναθέσουν σε εξωτερικό συνεργάτη τη μίξη, αλλά παρόλα αυτά, ο Gilbert ήταν πολύ ακριβός για να κάνει τη δουλειά σε όλο το δίσκο. Πρόλαβε να κάνει τα “Thoughts”, “Walking on the wind” και “Time has come”, και όταν ο Morse πέταξε να κάνει κάποια remix, ο Gilbert είχε βρεθεί νεκρός από ασφυξία!!!
- Έχουν πλάκα οι περιγραφές στο booklet σχετικά με το «ποιος έπαιξε τι». Συγκεκριμένα ο Neal Morse έπαιξε “boring electric guitar parts”, ο Alan Morse “really fun electric guitars (the actually good ones)”, o Dave Meros “fuzz bass, wah bass, fretless bass (he plays the bass)”, o Ryo Okumoto “Hammond organ (drawbar mover pas excellence) and mellotron (mover par excellence)” και ο Nick D’ Virgilio εκτός από τα ντραμς “all good sounding high notes (vocal)”.
Σάκης Φράγκος
