>
Ασφαλώς και η επανασύνδεση των BLACK SABBATH είναι ένα εξαιρετικά σημαντικό γεγονός. Η θρυλική τετράδα των Iommi, Osbourne, Butler, Ward, αποφάσισε την ημέρα που κάποιοι καταστροφολόγοι έλεγαν ότι θα έρθει η συντέλεια του κόσμου, στις 11/11/11, να ανακοινώσει την εκ νέου συνεργασία της, αυτή τη φορά για studio άλμπουμ, το πρώτο μ’ αυτό το line up μετά το 1978 και το “Never say die”. 13 χρόνια πριν, οι SABBATH κυκλοφόρησαν το live άλμπουμ, “Reunion” και προσπάθησαν να ηχογραφήσουν νέο άλμπουμ. Άλλες φορές υποστήριζαν ότι είχαν καλό υλικό, αλλά δεν έβρισκαν χρόνο να βρεθούν να το ηχογραφήσουν, άλλες φορές υπαινίσσονταν ότι δεν ήταν αρκετά ικανοποιητικό για να το κυκλοφορήσουν ύστερα από τόσα χρόνια… Το θέμα είναι ότι από το 1997 μέχρι το 2006, τα χρόνια περνούσαν και το μόνο που βλέπαμε από τους SABBATH, ήταν κάποιες περιοδείες, όσο τους το επέτρεπε το πρόγραμμά τους, μία εκ των οποίων τους έφερε και στο Terra Vibe.
Από εκεί και πέρα, ο Ozzy αποφάσισε να επικεντρωθεί εκ νέου στη σόλο καριέρα του και ο Iommi έκανε τους HEAVEN & HELL, την αναβίωση της εποχής των SABBATH με τον –μακαρίτη πλέον- Ronnie James Dio. Μία σημαντική λεπτομέρεια εκείνης της περιόδου πάντως, ήταν η δικαστική διαμάχη του Ozzy με τον Iommi, πάνω στα δικαιώματα του ονόματος των BLACK SABBATH, διόλου τιμητική για την ιστορία του γκρουπ και των δύο μουσικών, που έκλεισε λίγο καιρό πριν, αφού τα βρήκαν οι δύο πλευρές (ίσως και αφού είχαν συμφωνήσει για το reunion, ποιος ξέρει);
Θα μου πείτε τώρα, τι μας λες ρε Φράγκο με τις ιστορίες σου, αφού τα ξέρουμε όλα αυτά. Για εμένα φίλοι μου, το ερώτημα είναι, υπάρχει λόγος για μία επανένωση των BLACK SABBATH; Μιλάμε για το πιο ιστορικό σχήμα στην ιστορία της metal μουσικής, αλλά εμένα όλο το σκηνικό δεν μου πολυαρέσει… Το heavy metal, δεν έχει ανάγκη την επανένωση θρυλικών συγκροτημάτων, αλλά να βγουν κάποια νέα ονόματα να ταράξουν τα λιμνάζοντα νερά. Ο Iommi, μετά το θάνατο του Dio και ύστερα από τα εντελώς αποτυχημένα προσωπικά άλμπουμ του, παρά την πληθώρα σημαντικών καλεσμένων που είχαν, έπρεπε να κάνει κάτι δυναμικό, αφού δεν υπάρχουν πλέον οι HEAVEN & HELL χωρίς τον Dio. Ο Ozzy, έχει φτάσει στο ναδίρ της δημιουργικότητάς και δημοτικότητάς του, σε ότι έχει να κάνει με τη μουσική, αφού, ιδιαίτερα οι δύο τελευταίοι του δίσκοι, ήταν πολύ χαμηλής ποιότητας, παρά την παρουσία του Gus G, στο “Scream”. Για τον Butler και τον Ward, δεν γίνεται λόγος, αφού πέρα από τους SABBATH, δεν έχουν κατορθώσει να κάνουν κάτι αξιοσημείωτο (μη μου πείτε για τους GZR, έλεος!).
Ένα ακόμη reunion για συναυλίες μόνο, δεν θα είχε καμία σημασία, αφού θα τους έπαιρναν με τις πέτρες. Το έχουν κάνει επί 7 χρόνια (περιοδείες χωρίς δίσκο). Ποιος μας λέει τώρα, ότι δεν θα ηχογραφήσουν τα τραγούδια που είχαν απορρίψει πριν από 10+ χρόνια και θα μας τα παρουσιάσουν για καινούργια; Ούτως ή άλλως, στις συναυλίες τους θα παίζουν 70 λεπτά από τα θρυλικά τραγούδια των πρώτων τους ετών. Άντε κι ένα καινούργιο, έτσι για το ξεκάρφωμα. Ούτως ή άλλως, λόγω ηλικίας δεν μπορούν να παίξουν πολύ περισσότερη ώρα και είναι πολλά τα κλασικά τραγούδια που επιβάλλεται να ακουστούν.
Έχουμε λοιπόν για τα καλοκαιρινά φεστιβάλ του χρόνου τους BLACK SABBATH με καινούργιο κιόλας υλικό, τους METALLICA, που προσπαθώντας να διασκεδάσουν τις ελεεινές εντυπώσεις που άφησαν με το “Lulu”, ανακοίνωσαν οι ίδιοι (κι όχι οι διοργανωτές του φεστιβάλ), ότι στο Download Festival το 2012, θα παίξουν ολόκληρο το “Black album”, 21 χρόνια μετά την κυκλοφορία του… Χρειάζεται να σχολιάσω κάτι πάνω σ’ αυτό; Επίσης, του χρόνου, θα βγουν για συναυλίες όπου δεν έπαιξαν φέτος, οι SYSTEM OF A DOWN, οι οποίοι έχουν κι αυτοί επανασυνδεθεί, αλλά πουθενά λόγος για καινούργιο δίσκο. Του ρετρό το κάγκελο δηλαδή. Κάτι καινούργιο ρε παιδιά;;;;;;; Όλοι έχουν επανενωθεί, το μόνο που μένει είναι να αρχίσουν να ανασταίνονται κάποιοι για να έχει και μεγαλύτερο τζόγο το πράγμα.
Δεν θέλω να σας κοροϊδεύω. ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ ότι αν έρθουν οι BLACK SABBATH στην Ελλάδα θα ξαναπάω να τους δω, μπουσουλώντας μάλιστα, όπως και τους METALLICA ή τους SYSTEM OF A DOWN. Αυτά όμως είναι τα σημάδια που εγώ βλέπω ως τη σήψη της μουσικής μας. Δεν βγαίνει τίποτα καινούργιο ή και να βγαίνει, δεν υποστηρίζεται αρκούντως από τον κόσμο και τις εταιρίες και το μόνο που μένει, είν
αι τα «γερόντια» που περιμένουμε να μας βγάζουν ασπροπρόσωπους. Οι JUDAS PRIEST είχαν δηλώσει ότι η καλοκαιρινή τους περιοδεία είναι η τελευταία τους και λίγες εβδομάδες πριν, ο Ian Hill ονειρευόταν το δικό του, κλασικομέταλλο Big Four… Τι σημαίνουν τελικά τα λόγια; Τα λέμε και τα ξελέμε εν ριπή οφθαλμού… Εδώ οι PRIEST, περίμεναν να κλείσουν όλες τις ημερομηνίες της περιοδείας τους, για να ανακοινώσουν αμέσως μετά την αποχώρηση του Downing, μην τύχει και τους έδιναν λιγότερα λεφτά οι διοργανωτές…
Δεν έχει σημασία λοιπόν, αν μας αρέσουν ή όχι οι BLACK SABBATH. Μπορεί να βγάλουν δισκάρα (που πολύ αμφιβάλλω, αλλά μακάρι να με διαψεύσουν και να καταπιώ τη γλώσσα μου), το πιο πιθανό όμως είναι να είναι ένας διεκπεραιωτικός δίσκος, για να τους οδηγήσει σε περιοδεία και να κάνει μερικές εκατοντάδες χιλιάδες κόσμο –ανάμεσά τους κι εμένα- να πάει να τους δει live. Μετά απ’ αυτό όμως; Αυτό έχει πραγματικά ανάγκη η μουσική μας; Ως πότε ρε παιδιά θα στηριζόμαστε στα γηρατειά; Πιάστε τα μεγαλύτερα σχήματα του hard rock / heavy metal. AC/DC, BLACK SABBATH, JUDAS PRIEST, IRON MAIDEN, METALLICA, KISS, WHITESNAKE, για παράδειγμα. Πόσους δίσκους έχει κυκλοφορήσει το κάθε γκρουπ από το 1990 και μετά; Πόσοι από αυτούς τους δίσκους είναι πραγματικά καλοί; Βάλτε το χέρι στην καρδιά πριν απαντήσετε και συγκρίνετε με το ένδοξο παρελθόν τους στα 70’s και 80’s… Πιάστε τα αμέσως επόμενα στην ιεραρχία σχήματα και διατυπώστε το ίδιο ακριβώς ερώτημα… Αφήστε το. Το έχω κάνει πολλές φορές κι έχω απογοητευτεί, με μερικές φωτεινές εξαιρέσεις. Γι’ αυτό σας λέω. Καλή και άγια η επανασύνδεση (αν και τους τα χάλασε ο δημοσιογράφος που την είχε αποκαλύψει από τον Αύγουστο κι έτρεχε ο Iommi να συμμαζέψει τα ασυμμάζευτα), αλλά το θέμα μας είναι να ξεπετάγονται καινούργια συγκροτήματα ώστε να συνεχίζει να υπάρχει heavy metal.
Σάκης Φράγκος
