“Different kind of prog”
Συνήθως, όταν προετοιμάζομαι να κάνω μία συνέντευξη που προορίζεται να διαρκέσει γύρω στη μισή ώρα, προετοιμάζω γύρω στις 12 ερωτήσεις και με βάση αυτά που θα πούμε με τον καλλιτέχνη βγαίνουν και μερικές ακόμα και τελειώνει ο χρόνος μας. Με τον Kevin Moore όμως, τα πράγματα δεν είναι έτσι. Κάνοντας συνεντεύξεις μαζί του πάνω από 12 χρόνια, γνωρίζω ότι είναι τόσο λιγομίλητος που με 12 ερωτήσεις, θα τελειώναμε στο δεκάλεπτο. Πάνω από 25 ερωτήσεις είχε η λίστα μου λοιπόν και φυσικά με ιδιαίτερη προσοχή σε ότι έχει να κάνει με τον Mike Portnoy και τους DREAM THEATER, που είναι τομείς που αποφεύγει συστηματικά να μιλήσει. Ήταν η πρώτη φορά που μιλήσαμε συνολικά πάνω από 45’ και μπορεί να ήταν για μία ακόμη φορά λιγομίλητος, αλλά είναι σαφές ότι είχε καλή διάθεση, για πρώτη φορά έκανε τόσο χιούμορ και τελικά μπορέσαμε να αποσπάσουμε όσες πληροφορίες χρειαζόμασταν για τον καινούργιο δίσκο των OSI.
Λέω να ξεκινήσω με μία απροσδόκητη ερώτηση… Ποιες πιστεύεις ότι είναι οι διαφορές του “Fire make thunder” με τον προηγούμενο δίσκο των OSI;
Χμμμ… Κλασική ερώτηση… Θα έλεγα ότι η βασική διαφορά είναι στα πλήκτρα που έχουν έναν πιο πρωτόγονο ήχο, πιο πολύ σαν mellotron. Μιλάμε για πιο lo–fi κι όχι τόσο hi–fi ήχο. Βασικά όμως είμαι πάρα πολύ αναμεμιγμένος στον ήχο του γκρουπ, που δεν μπορώ να κρίνω αντικειμενικά. Μάλλον εσύ μπορείς να το κάνεις αυτό καλύτερα.
Αν με ρωτάς, θα έλεγα ότι πλησιάζει περισσότερο τον ήχο του πρώτου σας δίσκου.
Σοβαρά; Δεν θα το έλεγα αυτό… Το ντεμπούτο μας είχε περισσότερο riffing και ήταν σαφώς πιο progressive. Βασικά, εκείνο ακούγονταν σαν μία συλλογή από τραγούδια ενώ τώρα υπάρχει μία μεγαλύτερη συνοχή.
Ιδιαίτερη εντύπωση μου έκανε ότι μετά από τρεις δίσκους στην Inside Out, υπογράψατε στη Metal Blade που είναι μία σαφώς πιο metal εταιρία και μάλιστα τα τελευταία χρόνια περισσότερο death metal και metalcore…
Ναι (μουρμουρίζοντας κάτι ακατάληπτα)…
… Από καλλιτεχνικής πλευράς, μου φαίνεται πιο λογικό να συνεχίζατε τη συνεργασία σας με την Inside Out που ταιριάζατε πιο πολύ στο roster της… Μήπως είχε να κάνει με το ότι ο Jim Matheos ήταν πολλά χρόνια στη Metal Blade με τους FATES WARNING και τώρα που πήγε με το γκρουπ αυτό στην Inside Out, έχει μείνει εκεί με τους ARCH MATHEOS;
Ο κύριος λόγος είναι ότι πολύ απλά μας προσέφεραν καλύτερο συμβόλαιο! Βέβαια έχει να κάνει και με το γεγονός ότι ο Jim δουλεύει πολλά χρόνια μαζί τους, αν και απ’ ότι θυμάμαι όντως με τους FATES WARNING έχει πάει στην Inside Out πλέον, οπότε κατά κάποιο λόγο αλλάζει εταιρίες!!! (γέλια)
Πιστεύεις ότι η Metal Blade μπορεί να σας προωθήσει με τον δέοντα τρόπο από τη στιγμή που απευθύνεται σε εντελώς διαφορετικό κοινό από αυτό των OSI;
Να σου πω την αλήθεια δεν το σκέφτομαι αυτό ιδιαίτερα… Όπως και να έχει, ο κόσμος θα μας αναγνωρίσει από τη δουλειά μας στους DREAM THEATER και τους FATES WARNING και δεν θα υπάρξει πρόβλημα.
Είμαι σχεδόν βέβαιος ότι μπορείτε να κάνετε μόνοι σας τη δουλειά της μίξης και του mastering. Παρόλα αυτά, όχι μόνο χρησιμοποιήσατε κάποιον εξωτερικό συνεργάτη, αλλά τον αλλάξατε κιόλας σε σχέση με το “Blood”. Γιατί έγινε αυτό;
Χρειαζόμασταν οπωσδήποτε μία αλλαγή. Έχουμε διαφορετικό ήχο και διαφορετικό ντράμερ και αυτό προϋποθέτει και διαφορετικό άνθρωπο να κάνει mastering. Ψάχναμε κάτι στην Iowa, όπου ζω και καταλήξαμε στον συγκεκριμένο άνθρωπο. Σε ότι αφορά τη μίξη, μπορούμε να κάνουμε τα πάντα εκτός από τα ντραμς. Εκτός των άλλων, είναι πάντα καλό να έχεις ένα τρίτο μάτι να βλέπει τη δουλειά σου και να παρατηρεί πράγματα που εσύ δεν μπορείς να δεις. Εξάλλου δεν είναι η δουλειά μου να κάνω μίξη. Δεν ζω απ’ αυτό;
Τώρα που έθεσες αυτό το ζήτημα, τι άλλο κάνεις για να βγάλεις λεφτά να ζήσεις, πέρα από τους OSI;
Τίποτα άλλο. Ζω από τη μουσική των OSI.
Συγγνώμη που μπαίνω σε πολύ προσωπικές λεπτομέρειες, αλλά φτάνουν τα χρήματα που βγάζεις από τους OSI για να ζήσεις, με δεδομένο ότι δεν κάνετε συναυλίες και βγάζετε δίσκους κάθε 3-4 χρόνια;
Ευτυχώς αρκούν και δεν χρειάζεται να ψάξω να βρω άλλη δουλειά.
Πάμε σε κάτι άλλο. Ακούγοντας το instrumental του δίσκου, το “Pray on missiles”, μου δημιουργήθηκε η εντύπωση ότι έμεινε instrumental επειδή δεν μπορούσατε να βρείτε μελωδικές γραμμές ή στίχους. Η αρχική σκέψη ήταν όντως να είναι instrumental;
Το κομμάτι αυτό βασίστηκε σε ορισμένες ιδέες στα ντραμς που είχε ο Gavin Harrison που παίζει στο δίσκο. Τις έστειλε στον Jim κι εκείνος άρχισε να τις δουλεύει. Από την πρώτη στιγμή όμως ήταν να είναι instrumental και δεν μπήκαμε στη διαδικασία να γράψουμε στίχους κτλ.
Πως και αφήσατε έναν «τρίτο» να γράψει μουσική στο δίσκο σας;
Αυτή είναι η κεντρική ιδέα των OSI. Να φέρνουμε ανθρώπους να γράφουν πράγματα με τρόπο που εμείς δεν θα το κάναμε φυσιολογικά (γέλια). Με τον Gavin Harrison, δεν έχουμε βρεθεί ποτέ αυτοπροσώπως, μόνο μέσω του internet. Μας έστειλε τις ιδέες του, μας άρεσαν και είτε τις κρατήσαμε αυτούσιες, είτε κάναμε κάποιες αλλαγές στη μίξη.
Ο Gavin Harrison ήταν η μοναδική επιλογή σας για ντράμερ;
(παύση) Ο Jim είναι μεγάλος οπαδός των PORCUPINE TREE, πρότεινε τον Gavin κι εγώ δεν είχα κάποια αντίρρηση…
Πριν λίγο μου είπες ότι η κεντρική ιδέα των OSI είναι να έχετε εξωτερικούς συνεργάτες ουσιαστικά στους OSI. Αυτή τη φορά όμως, πέρα από τον Gavin Harrison που παίζει ντραμς, όλο το δίσκο τον παίζετε εσύ με τον Jim και δεν έχετε άλλους καλεσμένους. Γιατί αποφασίσατε να δουλέψετε μόνοι σας αυτή τη φορά;
Δεν το αποφασίσαμε να σου πω την αλήθεια. Είχαμε ολοκληρώσει το δίσκο και τότε συνειδητοποιήσαμε ότι δεν είχαμε καλεσμένους! Το θέμα είναι ότι συνήθως έχουμε κάποιο καλεσμένο αν δούμε ότι έχουμε τελειώσει ένα τραγούδι και τα φωνητικά μου δεν είναι τόσο ψιλά ώστε να το τραγουδήσω ή όταν δεν μπορώ να βρω τα κατάλληλα φωνητικά και μελωδικές γραμμές. Στον συγκεκριμένο δίσκο, απλά τα κομμάτια δεν χρειάζονταν εξωτερική βοήθεια, δεν είχαμε προαποφασίσει να μην έχουμε κάποιον καλεσμένο.
Είναι γνωστό ότι οι OSI είναι ένα σχήμα που συνθέτει τα κομμάτια τους εξ αποστάσεως. Πως ακριβώς δουλεύετε με τον Jim;
Βασικά ξεκινάει αυτός, στέλνοντας μου τις ιδέες του, αλλά εγώ δεν τραγουδάω πάνω σ’ αυτές, γιατί πολύ απλά μου στέλνει μέρη των κομματιών κι όχι ολοκληρωμένα τραγούδια. Μπορεί να μου στείλει, για παράδειγμα κάποιες ιδέες σε τύμπανα ή ακόμη και σε πλήκτρα και να του στείλω εγώ κάποιες ιδέες στην κιθάρα!
Να του τα κόψεις αυτά, γιατί αν ξεκινήσει και σου στέλνει πολλές ιδέες στα πλήκτρα, θα κάτσει να τα παίξει αυτός και θα σου φάει τη θέση (γέλια)!!!
Έχεις δίκιο, πρέπει να τον προσέχω (γέλια)!!!
Μπορείς να φανταστείς τον εαυτό σου να βρίσκεται σε μία κανονική μπάντα, που θα κάνει πρόβες σε στούντιο, θα περιοδεύει κτλ, ακόμα κι αν είναι οι OSI; Σε ρωτάω αυτό, γιατί αυτές οι δραστηριότητες είναι σίγουρα έξω από το πεδίο δράσης σου εδώ και πολλά χρόνια…
Κοίτα, με τους OSI, σκεφτόμαστε να περιοδεύσουμε, αλλά δεν θα το κάνουμε –αν τελικά γίνει- ολόκληρο το χρόνο. Δεν νομίζω ότι πρόκειται να γίνει με τους OSI κάτι του τύπου «στούντιο – περιοδεία – στούντιο – περιοδεία»…
Θα σε ενδιέφερε να κάνεις κάτι τέτοιο;
Σε καμία περίπτωση δεν θα με ενδιέφερε κάτι τέτοιο. Όχι.
Τώρα που μίλησες για περιοδεία, κάθε φορά που βγάζουν δίσκο οι OSI, έρχεται στο προσκήνιο το θέμα των συναυλιών…
Ωραία, ας το κάνουμε και τώρα (γέλια)!!!
Ωραία, να σε ρωτήσω τότε! Θα σε ενδιέφερε να παρουσιάσεις live το υλικό των OSI;
Ναι!
Θα ήταν εφικτό όμως κάτι τέτοιο με τα τόσα samples, τα loops κτλ; Εννοώ ότι θα σας έπαιρνε πάρα πολύ χρόνο για να το σχεδιάσετε και πολύ κόπο, που τελικά ίσως να μην είχε νόημα να το κάνετε.
Δεν θα με ενδιέφερε σε καμία περίπτωση να κάνω ζωντανές εμφανίσεις και να παίξουμε τα τραγούδια όπως ακριβώς είναι στο δίσκο, που ακούγονται ένα σωρό ήχοι που δεν ξέρεις από πού προέρχονται. Θα μπορούσα να κάνω κάποιες ενορχηστρώσεις πιο απλές, που να μας διευκόλυναν να παίζαμε τα τραγούδια live. Το θέμα είναι όμως ότι θα χρειαστούμε έναν μπασίστα, έναν ντράμερ κι έναν δεύτερο κιθαρίστα κι όλα αυτά απαιτούν χρήματα. Οπότε τα πράγματα δυσκολεύουν πολύ και για να βγούμε να παίξουμε συναυλίες, πρέπει να υπάρχει το απαραίτητο budget.
Οπότε υπάρχουν πολλές δυσκολίες για να σας δούμε live.
Βασικά, μόνο μία. Τα λεφτά!
Έχεις ζήσει και ταξιδέψει σε πάρα πολλές χώρες και διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ. Έχουμε μιλήσει από την Αμερική, την Κόστα Ρίκα, την Τουρκία… Πόσο σε έχουν επηρεάσει όλα αυτά τα ταξίδια στη μουσική σου;
Χμμμμ… Περίμενα ότι θα με ρωτούσες κάτι τέτοιο… Το να ταξιδεύω συνεχώς, να αισθάνομαι μοναξιά, να αισθάνομαι χαμένος, βασικά δεν με επηρέασε στη μουσική, αλλά κυρίως στους στίχους κι αυτό μπορεί να το διαπιστώσει κανείς εύκολα.
Μπορείς να μου πεις με ποιους από τους μουσικούς που έχεις δουλέψει μέχρι τώρα θα ξανασυνεργαζόσουν και με ποιους δεν θα δούλευες ποτέ μαζί τους;
(γέλια) Σκέφτεσαι κάποιον συγκεκριμένα;
Θα μπορούσε να είναι ο οποιοσδήποτε. Ο Mikael Akerfeldt, ο Mike Portnoy (σ.σ. εδώ τον έπιασαν τα γέλια), ο Steven Wilson…
Μου φαίνεται ότι δεν θα απαντήσω στο δεύτερο σκέλος της ερώτησής σου…
Απάντα στο πρώτο λοιπόν και μπορείς να μου δώσεις μία απάντηση του τύπου: «θα δούλευα με οποιονδήποτε εκτός από τον…»…
(χαχαχα) Για να σου απαντήσω λοιπόν, δεν νομίζω ότι υπάρχει κάποιος με τον οποίο δεν θα ξαναδούλευα. Από την άλλη, θα ήθελα να έκανα κάτι με τον Steven Wilson, αλλά να είχε περισσότερη ανάμειξη αυτή τη φορά, νομίζω.
Με δεδομένο ότι βγάζεις δίσκους με τους OSI κάθε 2-3 χρόνια και ζεις από τη μουσική, θα σε ενδιέφερε να έκανες ένα ακόμη project;
Το πρόβλημά μου δεν είναι ο χρόνος. Δεν θα ήθελα σε καμία περίπτωση να έχω τις υποχρεώσεις ενός συμβατικού συγκροτήματος, όπως σου περιέγραψα και προηγουμένως, οπότε τα τελευταία χρόνια παίζω σε κάποια σχήματα που μου το ζητάνε, κάνω μίξεις και τέτοια πράγματα.
Ε, καλά. Έτσι όπως μετακινείσαι κι εσύ, μάλλον είναι δύσκολο για τον κόσμο να σε βρει…
(γέλια) Ευτυχώς έχω καλή σχέση με τον Jim και δεν χανόμαστε.
Όταν ξεκινήσατε τους Office of Strategic Influence είχατε κάποια συγκεκριμένα πράγματα στο μυαλό σας. Τώρα, που έχουν περάσει τόσα χρόνια, πιστεύεις ότι αντανακλά τον στόχο που είχατε όταν ξεκινήσατε;
Καταρχήν, η μπάντα ονομάζεται OSI. “Office of Strategic Influence” ήταν ο τίτλος του πρώτου δίσκου (σ.σ. που είναι τα αρχικά O.S.I. δηλαδή!!!). Όταν ξεκινήσαμε, τουλάχιστον έτσι όπως το έβλεπα εγώ, θέλαμε να κάνουμε κάθε δίσκο και κάτι διαφορετικό, αλλά η αλήθεια είναι ότι δεν το πετύχαμε. Θέλεις μήπως να μου πεις για τους στίχους που δεν είναι τόσο πολιτικοί όσο στην αρχή;
Όχι μόνο αυτό. Όταν ξεκινήσατε, μιλούσαμε για ένα project των Moore, Matheos, Portnoy και Wilson, αλλά στην πορεία ο Wilson συνεργάστηκε πολύ λίγο, ο Portnoy έπαιξε ως session στο δεύτερο άλμπουμ και καθόλου από εκεί και μετά…
Δεν ξέρω γι’ αυτό… (σ.σ. όποτε ξεκινούσα να πω κάτι για τον Portnoy, συνεχώς με διέκοπτε κι έκανε άσχετα σχόλια, όπως διαπιστώνετε!!!). Αλλάζουμε σύνθεση, αλλάζουμε τον ήχο μας σε κάθε δίσκο, αλλά δεν ξέρω τι να σου πω πάνω σ’ αυτό.
Θα έκανες soundtrack όπως είχες κάνει όταν ήσουν στην Τουρκία ή ο ανταγωνισμός στην Αμερική είναι τόσο μεγάλος που δεν σου περνάει από το μυαλό;
Όταν έκανα το soundtrack στην Τουρκία, με κάλεσαν φίλοι που ήξεραν τη μουσική μου, δεν είχα καθόλου πίεση. Αν μου ζητούσαν να κάνω κάτι παρόμοιο στις Ηνωμένες Πολιτείες, ξέρω ότι δεν θα είχε καθόλου πλάκα…
Ποιο είναι το στοιχείο που σε κάνει να συνεργάζεσαι με τον Jim Matheos όλα αυτά τα χρόνια; Είναι το ότι έχετε τα ίδια χαρακτηριστικά στον χαρακτήρα σας και είστε και οι δύο ταπεινοί και ντροπαλοί για παράδειγμα;
Ναι, έχουμε αρκετά κοινά στοιχεία στους χαρακτήρες μας. Φοβόμαστε και οι δύο τους ανθρώπους, τα τηλέφωνα… (γέλια) Νομίζω ότι αυτό βοηθάει. Μας αρέσει να δουλεύουμε με τον συγκεκριμένο τρόπο και να μην νοιαζόμαστε τόσο πολύ για τον χρόνο, αλλά να δουλεύουμε τις ιδέες όσο θέλουμε. Δεν είναι εύκολο να βρεις ανθρώπους που να θέλουν να δουλεύουν έτσι, γιατί οι περισσότεροι σαφώς και θέλουν την ανθρώπινη επαφή περισσότερο.
Έχουμε κάνει τόσες συνεντεύξεις μαζί, είτε τηλεφωνικές είτε με e–mail, που καταλαβαίνω ότι ακόμα και τώρα που μιλάμε, υποφέρεις που μιλάς στο τηλέφωνο και είναι κάτι που σε κουράζει…
Μετά από τόσα χρόνια, έχω αρχίσει και συνηθίζω, επειδή για παράδειγμα αρκετές ερωτήσεις είναι κοινές κι έχω εξασκηθεί στην ουσία να απαντάω.
Αν σου ζητούσε ο Jim να παίξεις στον καινούργιο δίσκο των FATES WARNING, θα το έκανες ή αυτή η μουσική είναι εντελώς έξω από τα ενδιαφέροντά σου;
Θα πληρωνόμουν; Θα είχα ασφάλεια ζωής;
Δεν ξέρω, βρες τα με τον Jim… Επειδή όμως βγάζουν δίσκο οι FATES σε λίγο καιρό, έχεις κάτι πάνω σ’ αυτό;
Δύσκολα θα έπαιζα εκεί… Αν οι OSI και οι FATES WARNING έχουν τα ίδια άτομα, θα δυσκολευόμαστε πολύ στον διαχωρισμό των ιδεών και δεν θα υπάρχουν και ουσιαστικές διαφορές.
Ποιο είναι το status των CHROMA KEY τώρα;
Δεν υπάρχει status. Βρίσκονται σε αναμονή. Υπάρχουν κάποια τραγούδια που θα μπορούσαν στο μέλλον να εξελιχθούν σε τραγούδια για δίσκο των CHROMA KEY ή ενός σόλο δίσκου μου, αλλά ακόμα αυτό έχει καιρό μπροστά του για να συμβεί.
Ας υποθέσουμε ότι κάνετε live με τους OSI. Θα έπαιζες τραγούδια των CHROMA KEY;
Ναι, βέβαια!
Ωραία. Μήπως θα έπαιζες και το “Space–dye vest”;
Μπα… Όχι.
Τι διαφορά έχει από τα τραγούδια των CHROMA KEY από τη στιγμή που και αυτό το έχεις γράψει αποκλειστικά μόνος σου και οι DREAM THEATER αρνούνται να το παίξουν live γι’ αυτόν το λόγο;
Μην τα βάζεις μαζί μου!!! ΕΙΠΑ ΟΧΙ!!! Δεν νομίζω ότι θα ταίριαζε με τους OSI…
(πνιγμένος στα γέλια από την απίστευτη αντίδρασή του)… Εγώ πάλι πιστεύω ότι το έχεις διαγράψει εντελώς αυτό το τραγούδι.
Όχι, καθόλου. Είναι πολύ σημαντικό τραγούδι για εμένα.
Κι εμένα είναι το αγαπημένο μου τραγούδι όλων των εποχών.
Τι θα έλεγες να οργανώναμε λοιπόν μία περιοδεία με τους CHROMA KEY;
Παίξε εσύ αυτό το τραγούδι και σου καλύπτω τα έξοδα εγώ!
Ωραία, να το συμφωνήσουμε λοιπόν (γέλια).
Θεωρείς τον εαυτό σου πληκτρά ή τραγουδιστή πλέον;
Σίγουρα πληκτρά. Εγώ τραγουδάω μόνο το υλικό που γράφω κι όχι άλλα πράγματα, ενώ πλήκτρα μπορώ να παίξω και σε άλλες μπάντες κι όχι για την πλάκα μου.
Αν πριν από μερικά χρόνια κάποιος σου έλεγε ότι ο Mike Portnoy θα έφευγε από τους DREAM THEATER, τι θα του απαντούσες;
Δεν θα ήθελα να το σχολιάσω αυτό. Συγνώμη Σάκη.
Ξέρω ότι δεν σου αρέσει να μιλάς για τους DREAM THEATER ούτε για τον Mike Portnoy, γι’ αυτό δεν θέλω να σε πιέσω…
Δεν θέλω να μπαίνω σε διαμάχες μέσω του Τύπου.
Κι εγώ δεν το γουστάρω αυτό. Αλλά επειδή έχεις ζήσει σε μία μπάντα για πολλά χρόνια, είσαι ουσιαστικά από τα ιδρυτικά μέλη, έχεις ζήσει και περιοδεύσει μαζί τους, δεν μπορεί να μην έχεις γνώμη. Ξέχνα τον Portnoy. Αν ο Petrucci έφευγε από τη μπάντα τι θα έλεγες;
Είναι θαύμα που ήταν μαζί τόσα χρόνια κι αυτό ισχύει για κάθε συγκρότημα. Στη ζωή συμβαίνουν διάφορα πράγματα, οι άνθρωποι αλλάζουν και όλα μπορούν να συμβούν.
Έτσι μάλιστα. Είδες ότι μπορείς να σχολιάσεις πράγματα που αφορούν τους DREAM THEATER και τελικά να μη μπεις σε διαμάχες μέσω Τύπου… Δεν είναι αυτός ο στόχος μου, αφού εγώ είμαι ένας απλός οπαδός…
Σου υπόσχομαι όμως, επειδή μιλάμε πάρα πολλά χρόνια μαζί, ότι αν έρθω για περιοδεία στην Ελλάδα, θα βγούμε να πιούμε και όταν πιω αρκετά, θα σου πω όλα όσα θέλεις να μάθεις για τους DREAM THEATER!
Το μπουκάλι σε περιμένει. Έλα εσύ στην Ελλάδα και θα σε ποτίσω ανάλογα!!! Και θα έχω και ελληνικό φαγητό!
Ακούγεται θαυμάσια ιδέα.
Ευχαριστώ πολύ για την κουβέντα που είχαμε.
Εγώ ευχαριστώ. Είναι πάντα ευχάριστο να μιλάμε μαζί. Ελπίζω να τα πούμε από κοντά.
Σάκης Φράγκος
www.osiband.com
Line-up:
Kevin Moore – φωνητικά, πλήκτρα
Jim Matheos – κιθάρα, πλήκτρα
Δισκογραφία:
“Office of strategic influence” (2003)
“Free” (2006)
“Blood” (2009)
“Fire make thunder” (2012)
