“Man at sea”
Με τους RUNNING WILD έχω μια δεδομένη λατρεία, λόγω της μουσικής τους και εξαίρετους δίσκους που κυκλοφόρησαν στο παρελθόν παίζοντας σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη μερικών ειδών της metal μουσικής. Η είδησης της επιστροφής τους έφερε ένα, πρόσκαιρο όπως αποδείχθηκε, ενθουσιασμό. Ο νέος δίσκος τους “Shadowmaker” είναι ένας κακός δίσκος ακόμα και αν κυκλοφορούσε από οποιοδήποτε άλλο συγκρότημα. Παρόλα αυτά προγραμματίστηκε συνέντευξη με τον Rock ‘n’ Rolf, έναν μουσικό που τελευταία φορά, πριν αρκετά χρόνια, η συνομιλία μας κράτησε πάνω από δύο ώρες. Τώρα όμως δεν ήταν το ίδιο, για πολλούς λόγους. Έχω την εντύπωση ότι όσο μεγαλώνει τόσο πιο ψωροπερήφανος γίνεται, προσπαθώντας παράλληλα να σε πείσει ότι ο γάιδαρος πετάει. Ένας μουσικός που πραγματικά βρίσκεται «κλεισμένος» σε ένα δικό του κόσμο, απολαμβάνοντας τις κολακείες των «αυλικών» του. Εγώ δεν το θεωρώ τιμή να βρίσκομαι στην συγκεκριμένη παρέα. Η κουβέντα κύλησε ομαλά και απάντησε σε όλες τις ερωτήσεις, για το “Shadowmaker”, τι τον εκνευρίζει περισσότερο στη σύγχρονη metal σκηνή και αν υπάρχει περίπτωση να μας επισκεφτεί για συναυλία.
Καλησπέρα Rock ‘n’ Rolf! Πως είσαι;
Είμαι πάρα πολύ καλά σε ευχαριστώ.
Όταν ανακοινώθηκε το νέο της επιστροφής των RUNNING WILD ξαφνιαστήκαμε, καθώς δεν πέρασε μεγάλο χρονικό διάστημα από την ανακοίνωση της διάλυσής σας και την τελευταία συναυλία στο Wacken, η οποία κυκλοφόρησε και σε CD / DVD. Όλοι πιστεύαμε ότι θα αφοσιωνόσουν με το punk / rock project που έχεις. Θα έλεγα ότι έκανες ένα διάλειμμα και όχι ότι σταμάτησες με τους RUNNING WILD.
Η αλήθεια είναι ότι συνεχίζω με το άλλο μου συγκρότημα μου. Δεν είχα κανένα σκοπό να επιστρέψω με τους RUNNING WILD. Είχα κουραστεί και τα είχα παρατήσει από το 2006. Αιτία της επιστροφής ήταν η προετοιμασία μιας συλλογής. Για να καταλάβεις οι παλιοί δίσκοι μας είναι δύσκολο να βρεθούν, ειδικά όσοι κυκλοφόρησαν από την Modern Music και την Sanctuary Records, καθώς η Universal που έχει τα δικαιώματα δεν ενδιαφέρεται να τα επανακυκλοφορήσει. Ερχόταν κόσμος να με βρει και με ενημέρωνε ότι ήταν πολύ δύσκολο να βρουν συγκεκριμένους δίσκους και όταν τους έβρισκαν κόστιζαν πολύ ακριβά. Μου ζητήθηκε, για την συλλογή, να ετοιμάσω bonus υλικό και αποφάσισα να γράψω νέο τραγούδι. Ετοίμασα το “Piece of the action” το οποίο μου φάνηκε πολύ καλό για να μπει σε μια συλλογή ως bonus. Συνέχισα να συνθέτω νέα τραγούδια και να μου ακούγονται αρκετά καλά για να αποτελέσουν μέρος της συλλογής. Επίσης η όλη διαδικασία μου έπαιρνε μια ώρα πάνω κάτω, κάτι που μου θύμισε τις παλιές εποχές του συγκροτήματος που μας έπαιρνε λίγο χρόνο να συνθέσουμε και να ηχογραφήσουμε ένα δίσκο. Έτσι μπήκα στο πειρασμό να ηχογραφήσω νέο δίσκο.
Έπαιξε καθόλου ρόλο το ιδιαίτερα φανατικό κοινό που έχετε; Ή μήπως πίεση από δισκογραφική εταιρία;
Να σου απαντήσω πρώτα στο δεύτερο σκέλος της ερώτησής σου. Όποιο συμβόλαιο είχαμε το εξαντλήσανε σε επιτρεπτά χρονικά όρια, για το “Shadowmaker” υπογράψαμε νέο συμβόλαιο που έχει ισχύ για ένα δίσκο ακόμη. Τώρα όσον αφορά το πρώτο σκέλος, έχουμε πολλούς θαυμαστές που μας στηρίζουν και αισθάνομαι τυχερός. Εντύπωση μου έκανε στην τελευταία μας εμφάνιση στο Wacken ότι στις μπροστινές σειρές υπήρχαν πολλοί fans νεότερης ηλικίας και σε μηνύματα είχα πολλά από τις συγκεκριμένες ηλικίες, ώστε να μην διαλύσω τους RUNNING WILD. Αλλά ο κύριος λόγος είναι ότι εγώ ένιωσα άνετα και κεφάτος με την ιδέα να ηχογραφήσω νέο δίσκο.
Αλήθεια μιας και ανέφερες τους νεότερους fans, παρατηρούμε τον τελευταίο καιρό μια επιστροφή στο παραδοσιακό heavy metal. Μαθαίνουν, ψάχνουν και βρίσκουν συγκροτήματα που έχουν πολλά χρόνια ιστορίας. Πως σου φαίνεται;
Μόνο καλό έχει η συγκεκριμένη τάση. Έχουν κυκλοφορήσει από την δεκαετία των 70’ς κλασικοί δίσκοι στο heavy metal που πρέπει να ακούγονται και σήμερα από τους νέους. Για παράδειγμα εμένα μου ζητούν να βρω αντίτυπα από τους πρώτους δίσκους, καθώς θέλουν να τους ακούσουν. Δεν νιώθεις σαν μουσικός έξω από την εποχή.
Επίσης υπάρχουν, τη σήμερον εποχή, πάρα πολλές νέες μπάντες. Πραγματικά είναι δύσκολο να ακούσεις τις περισσότερες από άποψη χρόνου και παρόλο αυτά οι νέοι επιμένουν στα συγκροτήματα που έχουν τουλάχιστον 2 δεκαετίες μουσικής πορείας.
Όταν ξεκινούσα την μουσική μου καριέρα ήταν πολύ δύσκολο να αποκτήσεις ένα δισκογραφικό συμβόλαιο. Πλέον θεωρείται εύκολο να κυκλοφορήσεις δίσκο. Αντιθέτως το δύσκολο είναι να ξεχωρίσεις. Η πλειοψηφεία των νέων συγκροτημάτων δεν έχουν μουσική ταυτότητα, με αποτέλεσμα ακόμα οι ακροατές να στηρίζουν συγκροτήματα σαν τους RUNNING WILD. Όλα προσπαθούν να αντιγράψουν αντί να δουλέψουν σκληρότερα πάνω στη μουσική τους. Οι RUNNING WILD στους δύο πρώτους δίσκους είχαν εμφανής επιρροές από μεγάλα συγκροτήματα, αλλά στο “Under Jolly Roger” αποκτήσαμε ένα προσωπικό ήχο και ξεχωρίσαμε με το πειρατικό profile που πλασάραμε, τα δερμάτινα, τα οποία τότε μόνο οι JUDAS PRIEST είχαν, κτλ. Είναι λογικό στα πρώτα σου βήματα να έχεις έντονές επιρροές, όμως να τις χρησιμοποιήσεις με τέτοιο τρόπο ώστε να χτίσεις πάνω τους το δικό σου ήχο. Το να αντιγράφεις συνέχεια τους RUNNING WILD / HELLOWEEN δεν σε βγάζει πουθενά, όπως ακούω από τα νέα συγκροτήματα.
Μιας και ανέφερες τους HELLOWEEN είχαμε συνηθίσει τη γερμανική σκηνή να πρωταγωνιστεί. Πλέον ελάχιστα νέα συγκροτήματα αξίζουν.
Έχει να κάνει για τους λόγους που ανέφερα παραπάνω. Όταν με πλησιάζουν νέοι μουσικοί μου αναφέρουν πόσο έχουν επηρεαστεί από τη μουσική μας, όμως στην ουσία δεν κάνουν τίποτα ώστε να ξεφύγουν από τον ήχο μας. Όλοι στη Γερμανία ακολουθούν το δίπτυχο RUNNING WILD / HELLOWEEN τόσα χρόνια.
Και όταν σταμάτησαν να αντιγράφουν τους RUNNING WILD / HELLOWEEN ξεκίνησαν να αντιγράφουν την μουσική των BLIND GUARDIAN, το οποίο θεωρώ ότι αποτελεί το τελευταίο μεγάλο όνομα που βγήκε από την γερμανική σκηνή.
Που και αυτοί ήδη έχουν δύο δεκαετίες ύπαρξης σαν συγκρότημα, άρα ερχόμαστε πάλι στα παραπάνω σχόλια. Η συμβουλή μου προς τα νέα συγκροτήματα είναι να σταματήσουν να αντιγράφουν τους RUNNING WILD / HELLOWEEN και να προσπαθήσουν να ξεχωρίσουν με το προσωπικό τους ήχο.
Ας πάμε τώρα στο νέο δίσκο “Shadowmaker”. Η είδηση της επιστροφής σας μας χαροποίησε και περιμέναμε κάτι ανάλογο με τους ACCEPT που μας ξάφνιασαν ευχάριστα. Αντίθετα, παρόλο που είμαι φανατικός με τη μουσική σου, το “Shadowmaker” το θεωρώ ως το χειρότερο σου δίσκο, για να είμαι ειλικρινής.
Σε ευχαριστώ για την ειλικρίνειά σου. Η αλήθεια είναι ότι είσαι ο πρώτος που μου αναφέρεις κάτι τέτοιο και μαζί με σένα έχω κάνει ήδη 15 συνεντεύξεις. Δεν μπορείς να τους έχεις όλους ικανοποιημένους.
Μα μιλάμε για μια δουλειά που λείπουν πολλά στοιχεία από τη μουσική σας ταυτότητα. Που είναι τα γρήγορα riffs και τα επικά ρεφρέν ή τα καταιγιστικά solos. Εγώ αυτό που άκουσα δεν μου φάνηκε για RUNNING WILD.
Απλά δεν ήμουν στη φάση να συνθέσω γρήγορα τραγούδια. Το τελικό αποτέλεσμα με ικανοποιεί και όλη η διαδικασία της ετοιμασίας του δίσκου μου πήρε ένα λίγο χρόνο σχετικά, με παλαιότερες δουλειές και το διασκέδασα, θυμίζοντας μου τα πρώτα χρόνια. Το “Shadowmaker” έχει μια ποικιλία τραγουδιών, κάτι που ήταν το ζητούμενο. Τραγούδια heavy ή τραγούδια με rock feeling, όπως το “Me & the boys”. Ο δίσκος είναι ένας από τους καλύτερους που έχω συνθέσει και έχουμε πάρει πολύ καλές κριτικές.
Το καταλαβαίνω ότι ένας μουσικός θέλει να συνθέσει κάποια στιγμή να παρουσιάσει κάτι διαφορετικό αλλά εδώ υπάρχουν τραγούδια που για μένα δεν ανήκουν στην μουσική κληρονομιά σου, σαν RUNNING WILD. Όπως το “Me & the boys”.
Όπως ανέφερα παραπάνω ήθελα ο δίσκος να έχει μια ποικιλία σε ήχους και να αντικατοπτρίζει τα μουσικά είδη που ακούω αυτό το καιρό. Όταν κυκλοφορείς ένα νέο δίσκο σίγουρα θα χάσεις κάποιους οπαδούς και θα κερδίσεις νέους. Εγώ δεν συνθέτω μουσική με γνώμονα να ικανοποιήσω κάποιος οπαδούς, αλλά με γνώμονα τα δικά μου θέλω και επιθυμίες.
Επίσης μας ξάφνιασες και με την επιλογή για το εξώφυλλο. Είχαμε συνηθίσει κάτι πιο «καλλιτεχνικό». Επίσης διάβασα στο facebook ότι όταν ακούσουμε το δίσκο θα καταλάβουμε το μήνυμα στο εξώφυλλο. Εγώ πάντως δεν το κατάλαβα.
Δεν ήθελα για το εξώφυλλο μια «ζωγραφιά». Ήθελα κάτι απλό όπου το λογότυπο να είναι το κυρίαρχο στοιχείο. Βαρέθηκα την όλη φάση με τα «καλλιτεχνικά» εξώφυλλα. Το απλό πολλές φορές έχει καλύτερα αποτελέσματα. Όσο για το μήνυμα στο εξώφυλλο δεν έχει να κάνει με όλο το δίσκο. Απλά με κάποια τραγούδια όπως το “Black shadow”, υπάρχει μια «σκοτεινιά» που απλώνεται στο κόσμο και υπάρχει ένας χαρακτήρας που έχει σταλεί να αντιμετωπίσει την εν λόγω σκοτεινιά. Αυτός ο χαρακτήρας απεικονίζεται στο δίσκο και στις limited εκδόσεις.
Αν τυχόν δεν πάει καλά, από πλευράς πωλήσεων το “Shadowmaker”, θα συνεχίσεις τους RUNNING WILD;
Μα ήδη πάει πολύ καλά, καθώς όλες οι ειδικές εκδόσεις κοντεύουν να εξαντληθούν. Άρα δεν τίθεται θέμα επιτυχίας. Εγώ ήδη ετοιμάζω το επόμενο δίσκο των RUNNING WILD και το συμβόλαιο όπως ανέφερα είναι για δύο δίσκους. Πιστεύω ότι θα επεκταθεί η συμφωνία.
Όταν μου έστειλε η δισκογραφική σας εταιρία το δίσκο, παρατήρησα ότι στις promo φωτογραφίες πάλι είσαι μόνο εσύ. Δεν υπάρχουν άλλα μέλη;
Εδώ και αρκετά χρόνια υπάρχω μόνος μου στις φωτογραφίες. Αν θυμάμαι καλά η τελευταία φωτογράφηση με όλα τα μέλη του συγκροτήματος ήταν στο δίσκο “The rivalry”. Απλά δεν χρειαζόταν ένα σταθερό lien up, με τις όποιες υποχρεώσεις που μπορεί να έχουν τα υπόλοιπα μέλη από κάτι τέτοιο. Τα λεφτά σε σχέση με τις υποχρεώσεις είναι πολύ καλύτερα σαν session μουσικός. Από την άλλη εγώ νιώθω πιο ελεύθερος.
Δεν αποτελεί όμως μειονέκτημα να συγκεντρώνεις τελευταία στιγμή μουσικούς για συναυλίες; Προλαβαίνετε και δένεστε; Δημιουργείται η κατάλληλη χημεία;
Ναι δεν υπάρχει πρόβλημα. Τρανταχτό παράδειγμα η εμφάνισή μας στο Wacken, όπου σαν συγκρότημα ήμασταν πάρα πολύ καλοί και οι συνάδελφοί μου έδωσαν τον καλύτερό τους εαυτό. Το καλύτερο line up στην ιστορία του συγκροτήματος (σ.σ. σηκώνω τα χέρια μου ψηλά πλέον με την περίπτωσή του).
Από πλευράς συναυλιών τι σκοπεύετε να κάνετε μέσα στο 2012; Υπάρχει περίπτωση να έρθετε για συναυλία στην Ελλάδα;
Μέσα στο 2012 δεν σκοπεύω να παίξω σε πολλές συναυλίες ούτε θα προγραμματίσω κάποια περιοδεία. Μόνο σε ελάχιστα festivals θα συμμετάσχω. Δεν προλαβαίνω, καθώς ετοιμάζω το δίσκο με τους TOXIC TASTE (αν έπιασα καλά το όνομα, στο οποίο έχει βάψει τα μαλλιά του κάτι ανάμεσα σε ροζ/μωβ), το punk rock συγκρότημα που έχω δημιουργήσει και ήδη έχουν δείξει μεγάλο ενδιαφέρον οι δισκογραφικές εταιρίες (σ.σ. για σουβέρ;). Οπότε του χρόνου κατά πάσα πιθανότητα.
Μάλιστα, εύχομαι καλή επιτυχία και ελπίζω να δούμε τους RUNNING WILD σύντομα στη χώρα μας.
Ευχαριστώ πολύ! Να είστε όλοι καλά.
Παναγιώτης Δημητρόπουλος
ΔΙΣΚΟΓΡΑΦΙΑ
“Gates to purgatory” (1984)
“Branded and exiled” (1985)
“Under Jolly Roger” (1987)
“Port Royal” (1988)
“Death or glory” (1989)
“Blazon stone” (1991)
“Pile of skulls” (1992)
“Black hand inn” (1994)
“Masquerade” (1995)
“The rivalry” (1998)
“Victory” (2000)
“The brotherhood” (2002)
“Rogues en vogue” (2005)
“Shadowmaker” (2012)
