>
Οι ALBERT υπάρχουν αρκετά χρόνια τώρα και ξεκίνησαν σαν μια κωμική cover band παρά σαν ένα σύνολο που ήθελε να προτείνει την δική του άποψη στην ακραία μουσική. Τα τελευταία χρόνια και κυρίως λόγω των αλλαγών στο line–up, αποφάσισαν να κάνουν το μεγάλο βήμα και να ασχοληθούν με δικό τους υλικό και -πιστέψτε με- η απόφαση αυτή τους δικαιώνει.
Χωρίς να έχουν την υποστήριξη κάποιας εταιρίας, μπήκαν στο studio και ηχογράφησαν 6 τραγούδια τα οποία αποτελούν και την πρώτη δισκογραφική δουλειά τους. Ακούγοντας το CD, μένεις έκπληκτος με την ποιότητα της παραγωγής, η οποία είναι αρκετά δουλευμένη και καθαρή έτσι ώστε κάθε όργανο να ακούγεται με άνεση, κάνοντας άλλες μπάντες που έχουν στο background μια εταιρία προώθησης, να ντρέπονται για τα αποτελέσματα που πολλές φορές παρουσιάζουν.
Μουσικά τώρα, η μπάντα δηλώνει thrash αν και εγώ θα έλεγα ότι το heavy/thrash είναι καταλληλότερο διότι σε πολλά σημεία το στυλ τους είναι αρκετά επηρεασμένο από το heavy που όλοι αγαπήσαμε. Το μυστικό στο συγκεκριμένο άλμπουμ είναι ότι δεν πρέπει να το ακούσεις μόνο μια φορά. Επανάληψη μήτηρ πάσης μαθήσεως. Μετά από αρκετά ακούσματα το όλο αποτέλεσμα σε κερδίζει και είναι ολοφάνερο ότι οι ALBERT προσπαθούν να δημιουργήσουν έναν ξεχωριστό ήχο στο thrash metal.
Αν εξαιρέσουμε το “The Attack of 138”, που είναι πιο straight heavy και το βρήκα αρκετά μέτριο από εκεί και πέρα όλα τα υπόλοιπα κομμάτια είναι άξια λόγου. Τρεις thrash δυναμίτες, τα πολύ καλά “The Dark Battalion”, “Resist!” και “Pure Pleasure”, το heavy και σύναμα πολύ μελωδικό “Betrayal” και το κομμάτι που κλείνει το άλμπουμ, “A Dream of Sadness”, το οποίο δεν έχει καμιά σχέση με τον υπόλοιπο δίσκο μιας και εντυπωσιάζει με τον αργό, doom ρυθμό του, την ανατριχιαστική ατμόσφαιρα, την κεντρική του μελώδια βγαλμένη από τα ιερά κιτάπια του “Epicus Doomicus Metallicus” και τα φωνητικά τα οποία κινούνται σε πολύ διαφορετικές γραμμές από το υπόλοιπο άλμπουμ. Μιας και αναφέραμε τα φωνητικά, πρέπει να τονίσουμε ότι ακούγονται αρκετά πειστικά και δυναμικά, θυμίζοντας σε κάποια σημεία τον αγαπημένο μας Tom Araya.
Στιχουργικά υπάρχει επίσης μια έντονη χιουμοριστική διάθεση σε κάποια σημεία, cult θεματολογίες με εξωγήινους και ζόμπι τα οποία πετσοκόβεις με απαράμιλλη απόλαυση, χωρίς να λείπουν βέβαια τα πιο προσωπικά και κοινωνικά θέματα. Στα συν το πολύ έξυπνο artwork και το εξώφυλλο που σε βάζει κατευθείαν στο κλίμα. Χωρίς αυτό να τους χαρακτηρίζει μουσικά αλλά περισσότερο σαν μια γενικότερη αίσθηση και φιλοσοφία νομίζω ότι ο τίτλος “Οι Έλληνες ANTHRAX” τους ταιριάζει γάντι! Στηρίξτε!
Οι ALBERT είναι οι:
Harry – vocals
Pedro – guitars
Dimitris – bass
Andreas – drums
Facebook : https://www.facebook.com/thealbertband
Website: http://www.thealbertband.com
Γιώργος Καραγιάννης
