"/>
Οι MEGS μας έρχονται από την γειτονική Ιταλία, κυκλοφορώντας το δεύτερο LP τους, με τίτλο “Awakening”. Οι ίδιοι χαρακτηρίζουν τη μουσική τους ως hard rock, ενώ μας ενημερώνουν ότι «η μουσική τους δεν μοιάζει με αυτή άλλων συγκροτημάτων». Εν έτει 2014, όχι απλά θεωρώ μια τέτοια δήλωση τραβηγμένη, αλλά και επικίνδυνη για το ίδιο το συγκρότημα, αν δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.
Ας δούμε όμως τι λέει το “Awakening” και αν θα διαψευστώ εγώ για το παραπάνω. Καταρχάς, η μουσική δεν είναι metal ή hard rock. Το άλμπουμ έχει πολλά τραγούδια με περίσσια ενέργεια και σίγουρα καλούς ρυθμούς, αλλά παραπέμπει σε indie παρά σε hard rock. Έχοντας ζήσει στα μέσα της δεκαετίας του ’90 στο Ηνωμένο Βασίλειο, θα πω ότι η μουσική των MEGS μου θυμίζει έντονα τα χρόνια εκείνα όπου η indie βασίλευε στη Γηραιά Αλβιώνα. Το κακό είναι ότι το “Awakening” θυμίζει έντονα άλμπουμ εκείνης της εποχής, χωρίς να ξεχωρίζει σε τίποτα. Μάλιστα, υπάρχει και ένα τραγούδι, το “Rain of sand”, το οποίο θυμίζει έντονα το δικό μας “Looking for a girl with a washing machine” των BIG SLEEP με το βασικό riff να είναι πανομοιότυπο! Τα φωνητικά τα βρίσκω μέτρια, καθώς όταν ο τραγουδιστής, Federico Travaglia, προσπαθεί να κρατήσει την ίδια νότα για πάνω από 2 δευτερόλεπτα, φαλτσάρει. Μουσικά δεν είδα κάτι το ιδιαίτερο, καλές συνθέσεις, πιο πολύ rock με pop στοιχεία που ενίοτε αγριεύουν λίγο παραπάνω, αλλά όλα είναι πολύ συνηθισμένα.
Σε γενικές γραμμές το “Awakening” έχει κάποια καλά στοιχεία, κυρίως όταν οι ρυθμοί ανεβαίνουν, αλλά αυτά τα στοιχεία χάνονται μέσα στην γενικότερη έλλειψη πρωτοτυπίας. Δεν κρύβω, ότι αυτό που με απογοητεύει είναι να διαβάζει κανείς περί «ξεχωριστής» μουσικής και να ανακαλύπτει ότι έχει ακούσει τα ίδια σχεδόν 20 χρόνια πριν. Δεν τον λες κακό δίσκο, αλλά σίγουρα δεν ανταποκρίνεται στις προσδοκίες που θέτει και το ίδιο το συγκρότημα. Προτείνεται στους νοσταλγούς της βρετανικής indie σκηνής που θέλουν κάτι πιο «φρέσκο».
6 / 10
Νίκος Ανδρέου
