"/>
Δε μας έφτανε η Αυστραλία που τα τελευταία χρόνια βγάζει τη μία super μπάντα πίσω από την άλλη, έρχεται τώρα και η γειτόνισσα, η Νέα Ζηλανδία, να μας παρουσιάσει ένα συγκρότημα που έχει τα φόντα να γίνει μεγάλο.
Ο λόγος για τους SEASONS, οι οποίοι αρχικά ξεκίνησαν σαν RESPORN, κυκλοφορώντας το ντεμπούτο τους το 2011. Στη συνέχεια, με αφορμή την αλλαγή της μουσικής τους (δεν έχω καν ιδέα τι έπαιζαν οι RESPORN για να σας δώσω λεπτομέρειες), αποφάσισαν να «διαλύσουν» τη μπάντα και να μετονομαστούν βασικά σε SEASONS. Υπό το όνομα SEASONS λοιπόν, κυκλοφορούν τώρα το ντεμπούτο άλμπουμ τους (ακούγεται περίεργο, αλλά…), με τίτλο “Patriarch”. Και σε κολλάνε στον τοίχο!
Η μουσική των SEASONS είναι επηρεασμένη από τους GOJIRA σε μεγάλο βαθμό, χωρίς όμως να γίνονται «αντιγραφείς». Κινούνται μεταξύ του djent, του progressive groove και death metal, έχοντας post περάσματα και δημιουργώντας ένα μίγμα που είναι πάρα πολύ ελκυστικό, τουλάχιστον όπως το παρουσιάζουν οι συγκεκριμένοι πολύ ταλαντούχοι τύποι. Χωρίς να περιορίζονται, αφού έχουν μέχρι και μπαλάντα με μόνο καθαρά φωνητικά, χρησιμοποιώντας τα πλήκτρα όπου χρειάζονται και με εξαιρετικό τρόπο και με τις τεχνικές τους δυνατότητες να είναι αξιοπρόσεκτες και τέτοιες που τους επιτρέπει να πειραματίζονται με ευκολία και με σπουδαίο αποτέλεσμα, οι SEASONS καταφέρνουν να μη σε κάνουν να βαριέσαι σε κανένα σημείο του δίσκου, διάρκειας 72 (χοντρικά) λεπτών, καθώς δεν έχουν ούτε ένα κομμάτι filler, ή ίδιο με κάποιο άλλο. Το μόνο που υστερεί συγκριτικά με τα υπόλοιπα, όντας όμως συμπαθητικό, είναι το “Lotus”.
Το άλμπουμ έχει μέσα τραγουδάρες, όπως τα “Eutopia”, “Nimbus”, το instrumental “Atlantis rising”, το “Flourish” (με τη χρήση κάποιων καθαρών φωνητικών) και τη μπαλάντα “Marine snow”. Το χαρακτηριστικότερο όμως κομμάτι της ποικιλομορφίας της μουσικής των SEASONS, αλλά και της συνθετικής τους ικανότητας είναι το δεκατριάλεπτο “Odysseus”, το οποίο έχει και ένα απίθανο ατμοσφαιρικό σημείο στη μέση περίπου.
Ακόμα μία μπάντα χωρίς συμβόλαιο, που δε νομίζω όμως να δυσκολευτεί να βρεί. Είναι τέτοια η ποιότητα του “Patriarch” που πραγματικά δε μπορεί να μην «σκαλώσει» όποιον οπαδό αυτού του ήχου κάτσει και το ακούσει. Μακάρι μόνο να μην τους έρθει να αλλάξουν και πάλι όνομα και να βγάλουν ένα τρίτο ντεμπούτο, γιατί θα είναι αμαρτία να αφήσουν αυτή την προσπάθεια. Νέο κόλλημα από το πουθενά οι συγκεκριμένοι, αξίζει και με το παραπάνω να τους ακούσετε!
8 / 10
Φραγκίσκος Σαμοΐλης
