>
Ίσως σε κάποιους το όνομα του Gregory Lynn Hall να μη λέει πολλά, αλλά σίγουρα ο εν λόγω καλλιτέχνης αξίζει έστω και λίγο της προσοχής σας. Έχοντας ξεκινήσει το μουσικό του ταξίδι πριν από σχεδόν 3,5 δεκαετίες, «κουβαλάει» μια εμπειρία που φαίνεται και στο πρώτο σόλο άλμπουμ του. Γνωστότερος έγινε με τους 101 SOUTH, ενώ έχει συμμετοχές και σε αρκετά άλλα άλμουμ με διάφορα συγκροτήματα και καλλιτέχνες.
Το “Heaven to earth” είναι η πρώτη προσωπική δισκογραφική δουλειά του Hall. Όταν λέμε «προσωπική», το εννοούμε, καθώς όχι μόνο έχει γράψει όλη τη μουσική και τους στίχους, αλλά παίζει και όλα τα όργανα μόνος του, με μερικές εξαιρέσεις σε πιο πολύπλοκα κιθαριστικά solos. Εκεί συνεργάζεται με τους Craig Goldy (HEAVEN TO EARTH), Billy Liesegang (CRY NO MORE), Jeff Duncan (ROCKIN THE ROAD, STARS IN THE NIGHT, CRYIN), Mike Turner (YOU GOT ME RUNNIN) και Johnny Navarro (MAMA SAID).
Μουσικά, ο δίσκος είναι ένα μίγμα «old-school» αμερικάνικου hard rock με έντονα μελωδικά στοιχεία, που θυμίζουν συγκροτήματα που έλαμψαν τη δεκαετία του ’80, όπως οι FOREIGNER και οι SURVIVOR. Τα φωνητικά του Hall είναι εκπληκτικά, με χροιά που θυμίζει κάτι μεταξύ Sammy Hagar και Klaus Meine και δεν δυσκολεύεται να τραγουδήσει με πάθος και συναίσθημα, βγάζοντας κάτι προσωπικό. Υπάρχει μάλιστα μεγάλη μουσική γκάμα στα τραγούδια του, με πιο συνήθη τη μπαλάντα, ενώ ιδιαίτερη θέση έχουν και αυτά με πιο blues ρυθμό. Αυτό δε σημαίνει ότι δεν ανεβάζει και τέμπο, όπως στο εκπληκτικό “Fly on” που θυμίζει παλιούς καλούς SCORPIONS, ενώ στο “You got me running” βγάζει και μέρος των παιδικών του χρόνων, όταν και τραγουδούσε gospel, με το τραγούδι να έχει έντονο gospel στοιχείο.
Σε γενικές γραμμές, το “Heaven to earth” είναι καλό άλμπουμ. Η μοναδική αδυναμία του είναι θέμα παραγωγής, καθώς το μπάσο λάμπει δια της απουσίας του και ο ήχος είναι αρκετά «ψόφιος» (μπάσο θα ακούσετε μόνο όταν όλα τα όργανα είναι «νεκρά»). Δε ξέρω σε πόσους θα βρει απήχηση ο συγκεκριμένος δίσκος, καθώς ο ήχος είναι αρκετά κλασικός με ελάχιστα μοντέρνα στοιχεία, αλλά γενικά ακούγεται ευχάριστα. Θα έλεγα λοιπόν ότι για αρκετούς «γεροξούρες» που μεγάλωσαν με αυτή τη μουσική, το “Heaven to earth” θα αποτελέσει… Bούτυρο στο ψωμί τους!
7 / 10
Νίκος Ανδρέου
