>
Ας αρχίσουμε από τα βασικά και κοινώς αποδεκτά: Οι BLUT AUS NORD είναι μία από τις μεγαλύτερες black metal μπάντες που υπάρχουν. Για αυτό τους το στάτους, υπεύθυνα θεωρούνται άλμπουμ όπως το “The work which transforms God” και γενικά η πιο πειραματική και υπερβατική τους πλευρά, την απάνθρωπη, σκοτεινή αύρα των οποίων ελάχιστοι έχουν καταφέρει να πλησιάσουν σε ποιότητα.
Υπάρχει όμως και μία πολύ μικρή κατηγορία ανθρώπων που τους προτιμούν στα πιο γήινα και “παραδοσιακά” τους, που εκφράζονται μέσα από τη σειρά των “Memoria vetusta” άλμπουμ τους. Προσωπικά, αν και ανήκω σε αυτή την κατηγορία (θεωρώ το MVII έναν από τους καλύτερους δίσκους στο είδος τα τελευταία πολλά χρόνια), έχω καταλήξει στο ότι οι Γάλλοι είναι τόσο τεράστιοι επειδή ενώ έχουν δοκιμάσει τόσους διαφορετικούς ήχους, πάντα η ατμόσφαιρα των έργων τους ήταν εντελώς προσωπική και καταπληκτική, χάρη στη συνθετική ευφυΐα του Vindsval και ειδικότερα στην ικανότητά του στην κιθάρα. Αυτό είναι που ο ακροατής θα θαυμάσει περισσότερο και στο νέο πόνημα των Γάλλων.
Ο φετινός τους δίσκος συνεχίζει την παράδοση των δύο προηγούμενων “Memoria vetusta”, παρουσιάζοντας την παγανιστική -και αρχέτυπη- φύση των BLUT AUS NORD. Ας μην ξεχνάμε εξάλλου τα ξεκινήματα του πιτσιρικά τότε (14ων ετών) Γάλλου από το 1993 και ως one man band υπό το όνομα VLAD, αλλά και τα πρώτα χρόνια των BLUT AUS NORD. Ο δίσκος λοιπόν ξεχωρίζει για τη μελωδική ανάπτυξη των κομματιών και τις αρμονίες τους, με εκπληκτικές συνέχειες σε riffs, που άλλοτε ακούγονται επικά και μεγαλεπήβολα, άλλοτε μελαγχολικά και άλλοτε πιο “evil” και οργισμένα/επιθετικά. Συνολικά, πρόκειται για άριστο δείγμα ατμοσφαιρικού black meta, με την αρχική όμως έννοια του όρου, τότε στις αρχές με μέσα των 90s. Ακόμα και τα φωνητικά θυμίζουν τέτοια εποχή, με το συνδυασμό υψίσυχνων ουρλιαχτών και καθαρών, υμνικών.
Για τους πιο ρομαντικούς black metal ακροατές, αλλά και εν γένει για τους -καλόγουστους- φίλους του μελωδικού bm, το “Saturnian poetry” είναι λουκούμι και σίγουρα σε ουκ ολίγα σημεία θα ξυπνήσει ωραία συναισθήματα, από αυτά που δε συναντάς πάρα πολύ συχνά σε σημερινούς δίσκους του είδους. Επίσης, είναι ένα καλό δείγμα πληροφορίας για τους νεότερους ακροατές των BLUT AUS NORD, που τους έχουν ως μία industrial/avant–garde black metal μπάντα στο κεφάλι τους και ευκαιρία να δουν μία άλλη πλευρά τους. Μπορεί να μην είναι “Dialogue with the stars”, δε ξέρω καν αν είναι “Fathers of the Icy Age”, αλλά συνεχίζει σε αυτό τον άξονα όπως θα περιμέναμε και κουβαλάει το ίδιο πνεύμα με τα προαναφερθέντα, χτίζοντας ατμόσφαιρα που αν αφεθείς, εντυπωσιάζει και ανατριχιάζει.
7.5 / 10
Νίκος Χασούρας
