Το ηχητικό σύμπαν των OCEAN CHIEF ισοδυναμεί με έναν ατελείωτο λαβύρινθο. Ούτε αγγελικά πλασμένο, ούτε δομημένο κατά τέτοιο τρόπο ώστε να γοητεύσει το μυαλό του κάθε συμβατικού ακροατή. Δεν ξέρω αν αυτό τους καθιστά απαραίτητα ξεχωριστούς, αναμφίβολα όμως, πρόκειται για μία μπάντα που αρέσκεται να βάζει δύσκολα στους λάτρεις της. Όπως άλλωστε αποδεικνύει και η μέχρι στιγμής δισκογραφική παρουσία τους, κάθε άλμπουμ αντιπροσωπεύει από μόνο του ένα δαιδαλώδες μυστήριο που σε προκαλεί διαρκώς να το εξερευνήσεις.
Το μουσικό περιεχόμενο του “Universums härd” συμβαδίζει απόλυτα με τον τίτλο του. Βάση του ήχου, αποτελούν ξανά μία σειρά από υπέρβαρα και μονολιθικά riffs, τα οποία παρότι υστερούν από πλευράς επιβλητικότητας σε σχέση με τα κεκτημένα του ερεβώδους προκατόχου τους, “Sten”, παραμένουν μέχρι τέλους ευλαβικά προσηλωμένα στο θεματικό concept του δίσκου, καθοδηγώντας με ασφάλεια το νου μέσα από τα αχανή μονοπάτια του χωροχρόνου στον τελικό τους προορισμό, που δεν είναι άλλος, από την καρδιά του σύμπαντος.
Η προσθήκη ενός επιπλέον κιθαρίστα στο line-up της σουηδικής μπάντας, σε συνδυασμό και με το γεγονός ότι το “Universums härd” ηχογραφήθηκε εξ ολοκλήρου ζωντανά στο στούντιο, λειτουργούν επίσης ευεργετικά, χαρίζοντας, πέρα από την καθιερωμένη τσιμεντένια ψυχεδέλεια και έναν σαφώς πιο αναζωογονητικό, μελωδικό τόνο στις συνθέσεις του δίσκου, οι οποίες, χάρη και στην πιο συρρικνωμένη διάρκειά τους (σε σχέση πάντα και με τα ειωθότα των προηγούμενων άλμπουμ), δείχνουν να αναπνέουν καλύτερα, χωρίς να σκοντάφτουν μονίμως σε ένα άκρως βασανιστικό και εν πολλοίς βαρετό tempo. Τρανή επιβεβαίωση των παραπάνω στοιχείων, αποτελούν δίχως αμφισβήτηση το ομώνυμο κομμάτι του δίσκου, μαζί με το “Mörker”, καθώς και το instrumental “Vandringen”.
Συμπερασματικά, το “Universums härd” συνεχίζει επάξια την παράδοση των σταθερά καλών άλμπουμ από τους OCEAN CHIEF, ενισχύοντας ακόμα περισσότερο το μουσικό οικοδόμημα που έχουν χτίσει εδώ και μία οκταετία οι Σουηδοί doomsters. Σίγουρα δε μπορεί να σταθεί στο ίδιο ύψος, σε σχέση τουλάχιστον με την δυναμική του περσινού “Sten”, παρόλα αυτά, πρόκειται για ένα δίσκο που θα γοητεύσει τους λάτρεις του σχήματος, καθώς και όσους έχουν σε υπόληψη δουλειές ονομάτων σαν τους YOB και UFOMAMMUT.
7 / 10
Πάνος Δρόλιας
