>
Αδικημένη μπάντα οι MORS PRINCIPIUM EST! Με όλες τους τις κυκλοφορίες να είναι πάρα πολύ καλές, με πειραματισμούς στον ήχο τους και πάντα πετυχημένους, με το melodic death metal να παραμένει σταθερό, άλλες φορές πηγαίνοντας προς αυτό της πατρίδας τους, της Φινλανδίας και άλλες προς της Σουηδίας, αλλά πάντα με το τελικό αποτέλεσμα να είναι σε υψηλά επίπεδα. Το γιατί δεν είναι «μεγαλύτεροι» δεν το ξέρω. Αλλά προσωπικά, θα έπρεπε. Ίσως το καταφέρουν τώρα.
Το πέμπτο άλμπουμ τους, φέρει τον τίτλο “Dawn of the 5th era” και ίσως είναι σημαδιακός. Με νέο πρόσωπο στη σύνθεσή τους τον κιθαρίστα Kevin Verlay (NIBIRUS, ενώ έχει περάσει και από τη θέση του live κιθαρίστα των ABORTED), οι Φινλανδοί – κατά τα 3/5 πλέον, αφού στις κιθάρες είναι ένας Άγγλος και ένας Γάλλος – δεν απογοητεύουν ούτε αυτή τη φορά.
Τσαμπουκαλεμένο και heavy riffing, εναλλάσεται με ωραίες μελωδίες, με ατμόσφαιρες που δε στηρίζονται όμως στη χρήση πλήκτρων (πλην κάποιων στιγμών) και έχοντας το melodic death metal σαν βάση, πατάνε με το ένα πόδι στη Φινλανδία και με το άλλο στη Σουηδία, κλείνοντας το μάτι που και που στην Αμερική. Οι AT THE GATES, οι INSOMNIUM, οι ARCH ENEMY, οι CHILDREN OF BODOM και οι SOILWORK δίνουν ραντεβού στα 11 κομμάτια του δίσκου, όμως με τον προσωπικό ήχο των M.P.E. να μην αφήνει την παραμικρή υπόνοια για αντιγραφή ή οτιδήποτε σχετικό.
Αυτό που πάντα ήξερε να κάνει καλά αυτό το συγκρότημα, είναι να μην αφήνει τον ακροατή να μπει στο τρυπάκι της επανάληψης μέσα στο ίδιο άλμπουμ. Όλα τα κομμάτια έχουν εναλλαγές, τόσο σε tempo, όσο και σε ύφος πολλές φορές, με το groove να το διαδέχεται το «ξύλο» και αυτό ένα «παγωμένο» lead ή μία μελωδική στιγμή, σαν να συγκρούονται διαφορετικοί κόσμοι προς όφελος των αυτιών μας. Η super για το ύφος παραγωγή (Panic Room Studios), απλά κάνει ευκολότερη την απόλαυση.
Ένα άλλο πράγμα που επίσης κάνουν όμως (δε ξέρω αν είναι της εταιρείας περισσότερο), είναι να επιλέγουν για βίντεο λάθος κομμάτια. Γιατί καλό το “Monster in me”, αλλά όταν έχεις “God has fallen”, “We are the sleep”, “Innocence lost” και “I am war” στον ίδιο δίσκο, επιλέγεις ένα από αυτά, τα οποία, μαζί με το ποικιλόμορφο “Leader of the Titans”, το instrumental με το πολύ ωραίο πιάνο “Apricity”, αλλά και το πιο «σκοτεινό» “The journey”, είναι τα καλύτερα εχέγγυα για την αξία του δίσκου.
Είναι δύσκολο να ξεπεράσουν ένα δίσκο όπως το εξαιρετικό “Unborn” του 2005, αλλά μικρή λεπτομέρεια όταν συνεχίζουν και μας δίνουν τόσο αξιόλογες δουλειές όπως είναι και το “Dawn of the 5th era”. Σε μία χρονιά πάντως που έχουν βγάλει δίσκο μπάντες όπως οι AT THE GATES και οι ARCH ENEMY, έρχονται συγκροτήματα με μεγάλη μουσική αξία, αλλά όχι τόσο εμπορικά σαν ονόματα, οι INSOMNIUM και οι MORS PRINCIPIUM EST και βγάζουν τους melodic death metal δίσκους της χρονιάς, βάζοντας τα γυαλιά που λέμε στα «τέρατα» του σήμερα του χώρου. Ποιός είναι πρώτος και ποιός δεύτερος μεταξύ τους, δε με νοιάζει. Μήπως όμως κάποια στιγμή να κοιτούσαμε και κάτω από τη μαρκίζα; Και αυτό ισχύει σε πολλά είδη…
8/10
Φραγκίσκος Σαμοΐλης
