Home Στήλες Somewhere back in time A day to remember… 21/11

A day to remember… 21/11 [LABYRINTH]

0
89
















ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: “No Limits” – LABYRINTH
ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 1996
ΕΤΑΙΡΕΙΑ: Underground Symphony
ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Frank Andiver
ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ: 
Φωνητικά – Joe Terry
Κιθάρες – Olaf Thörsen/Anders Rain
Μπάσο – Chris Breeze
Drums – Frank Andiver
Keyboards – Ken Taylor

Το 1996 θεωρείται δικαίως μία από τις πιο σημαντικές και καθοριστικές χρονιές στην ιστορία της heavy metal αλλά και της ευρύτερης «σκληρής» μουσικής, καθώς εδραιώθηκαν νέα ιδιώματα όπως το nu metal, το μελωδικό death metal και το προοδευτικό/ατμοσφαιρικό metal, με ιδιαίτερα καλές κυκλοφορίες από καθιερωμένα συγκροτήματα, δημιουργήθηκαν οι NIGHTWISH, GOJIRA και SYSTEM OF A DOWN μεταξύ άλλων, 3 γκρουπ που έχουν αφήσει ανεξίτηλο το στίγμα τους στα ιδιώματα που καταπιάνονται, πραγματοποιείται το ντεμπούτο του θρυλικού festival Ozzfest από τη γυναίκα του Ozzy Osbourne, Sharon, οι ALICE IN CHAINS δίνουν την τελευταία τους συναυλία με τον Layne Staley στα φωνητικά, ο Slash αποχωρεί οριστικά, τότε, από τους GUNS N’ ROSES, και επανενώνεται η αρχική κλασική σύνθεση των KISS με τους Ace Frehley, Gene Simmons, Peter Criss και Paul Stanley «φορώντας» και τα make-up τους.

Πέρα από όλες τις αναμφίβολα πολύ σημαντικές παραπάνω ειδήσεις, στην γειτονική μας Ιταλία έχουν ήδη δημιουργηθεί οι LABYRINTH, ένα από τα καλύτερα power/progressive συγκροτήματα που μέχρι και τις μέρες μας, παρόλο που δεν είναι «στο πάνω ράφι», έχει καταφέρει να είναι πολύ αναγνωρίσιμο και αγαπητό στο κοινό. Εκτός αυτού, στην αρχική σύνθεση του γκρουπ, το μικρόφωνο θα είχε ο Fabio Tordiglione, ευρέως γνωστός σαν Fabio Lione, ένας τραγουδιστής που έχει συνδέσει άρρηκτα το όνομα του με το Ευρωπαϊκό power metal.

Ο Lione γνωρίστηκε με το συγκρότημα, το οποίο τότε χρησιμοποιούσε το όνομα VISION, και όλοι μαζί ξεκίνησαν να εργάζονται σε μια demo κασέτα με τίτλο “Midnight Resistance”, που κυκλοφόρησε το 1994, για την οποία ο Lione έγραψε τους στίχους και τις φωνητικές γραμμές. Η επόμενη κίνηση ήταν η ηχογράφηση ενός mini CD με τίτλο “Piece of time”, που κυκλοφόρησε το 1995, στην οποία έγραψε επίσης τους στίχους και τις φωνητικές γραμμές. Έτσι το πρώτο τους άλμπουμ δεν άργησε να έρθει, ένα χρόνο μετά, με τίτλο “No limits”, μια δουλειά που δημιουργήθηκε από τον Lione σε συνεργασία με τον κιθαρίστα Olaf Thörsen, κεντρίζοντας άμεσα το ενδιαφέρον κοινού και κριτικών. Τις φωνητικές γραμμές και τους στίχους για τον δίσκο, ναι και πάλι, τους έγραψε ο Lione και βασίζονταν κυρίως σε προσωπικά του βιώματα και συναισθήματα.

Το ηχητικό στυλ των LABYRINTH, τα τότε χρόνια, διέφερε από εκείνο άλλων συγκροτημάτων. Η βάση ήταν το power metal, με αρκετά progressive στοιχεία, επικαλυμμένα από πλήκτρα που αντλούσαν επιρροές από την ηλεκτρονική/techno μουσική, και διάσπαρτα άλλα, ελάχιστα, μουσικά ιδιώματα, όπως ψήγματα thrash metal και progressive rock, κυρίως ως προς την έκβαση της ενορχήστρωσης της εκάστοτε σύνθεσης. Τα μέλη του γκρουπ που ασχολήθηκαν με την δημιουργία των τραγουδιών, είχαν εμφανείς επιρροές από τους πρώιμους GAMMA RAY, STRATOVARIUS, FATES WARNING και DREAM THEATER. Εξαρχής η διάθεση όμως για μελωδικό power metal ήταν εμφανής.

Οι ωραίες κιθαριστικές μελωδίες και αρμονίες που ήταν διάσπαρτες σε όλη την διάρκεια του δίσκου, η συνεχής ξεσηκωτική διάθεση με αρκετά επιθετικά ριφ, τα ρυθμικά μέρη με ξεσπάσματα στα τύμπανα που ηχούν ταχύτητα, οι συχνές εναλλαγές μέτρου και ρυθμού, τα «διαστημικά» solos κιθάρας, τα πολλά synthesizers που θυμίζουν τη δεκαετία του ’80 και η περίπλοκη αλληλεπίδρασή τους με τις κιθάρες, το «καλπάζον» ύφος στην πλειοψηφία των τραγουδιών σε συνδυασμό με τα refrain που σου «μένουν», διατηρώντας και έχοντας μια διάχυτη λυρικότητα, και ο άκρως εναρμονισμένος συνδυασμός του power metal ήχου με πιο progressive δομές, έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο σε κάθε σημείο του άλμπουμ.

Το γκρουπ συνέθεσε κι έπαιξε τραγούδια που είχαν αρχή, μέση και τέλος, δίνοντας όλοι τον καλύτερό τους εαυτό. Προτίμησαν να μην έχουν «γλυκανάλατες», χαρούμενες μελωδίες, αλλά πιο δυναμικές συνθέσεις. Ακόμα και το “Vertigo”, που είναι διασκευή techno κομματιού, ταίριαζε απόλυτα στο όλο υπάρχων σύνολο. Δυστυχώς όμως, παρόλο που είναι όλες πολύ καλές, η «πριμαριστή», τραχιά παραγωγή του άλμπουμ, θυμίζοντας παλαιότερα άλμπουμ με χαμηλό budget, είναι πολύ μέτρια, και έτσι το τελικό αποτέλεσμα δεν είναι το πλήρως ιδανικό.

Ευτυχώς όμως, οι μουσικοί έκαναν ότι καλύτερο γινόταν. Από την μια τα φωνητικά του Lione ξεχώριζαν αμέσως για το μεγάλο τους εύρος και την ευέλικτη ικανότητά του να «ανεβαίνει» σε υψηλές κλίμακες, έχοντας τονικές κορυφώσεις, συνδυάζοντας ιδανικά την θεατρικότητα στην ερμηνεία του. Είναι λιγότερο «οπερετική» ή επική σε ύφος, σε σύγκριση με τις μετέπειτα δουλειές που θα καταπιανόταν, αλλά ο τρόπος που τραγουδάει δίνει μια ξεχωριστή υπόσταση σε κάθε τραγούδι. Από την άλλη οι η κιθαριστική δεινότητα και το ταλέντο των Thörsen και Rain, θα αποτελούσε το σήμα κατατεθέν του ήχου του συγκροτήματος, αλλά και τα πλήκτρα του Taylor, θα έδιναν μια άλλη οπτική και ένα “gaming” υπόβαθρο στις συνθέσεις.

Το “No limits” σίγουρα δεν είναι ένα αμελητέο άλμπουμ, ούτε μια δουλειά που μπορείς να προσπεράσεις εύκολα αν είσαι οπαδός του Ευρωπαϊκού power metal ιδιώματος. Χωρίς να αποτελεί μια πρωτοποριακή δισκογραφική κίνηση, εντούτοις είναι σίγουρα ένα μοναδικό, πρωτότυπο και τολμηρό ξεκίνημα, αφού η δομή των συνθέσεων ήταν ελαφρώς διαφορετική από το τότε ρεύμα. Οι LABYRINTH με το εν λόγω άλμπουμ, έδωσαν αφενός ίσως το έναυσμα και την σπίθα να ξεκινήσει μια ολόκληρη σκηνή συγκροτημάτων όπως οι RHAPSODY OF FIRE, VISION DIVINE, SECRET SPHERE, κλπ. Αφετέρου, προδιάγραψαν τη μουσική κατεύθυνση και δομή που θα ακολουθούσαν στις επόμενες δουλειές τους. Αν και ο δίσκος αυτός αποτελεί, σε γενικές γραμμές, κάτι ελαφρώς διαφορετικό από την μετέπειτα καριέρα τους, πρέπει να λογίζεται και να μνημονεύεται σαν το προσχέδιο που οδήγησε στη δημιουργία μιας εντυπωσιακής σειράς power/prog άλμπουμ και μιας νέας γενιάς Ευρωπαϊκού power metal ήχου.

Did you know that?

–  Αρχικά, το καλλιτεχνικό όνομα του Fabio Tordiglione, πριν το κάνει Fabio Lione, ήταν Joe Terry, το οποίο προέκυψε από τον συνδυασμό των ονομάτων των αγαπημένων του ηρώων σε ιαπωνικά παιχνίδια (Joe Higashi και Terry Bogard από το “Fatal Fury”).

–  Το αληθινό όνομα του ενός κιθαρίστα Olaf Thörsen είναι Carlo Andrea Magnani, του άλλου, Anders Rain, είναι Andrea Cantarelli, του μπασίστα Chris Breeze είναι Cristiano Bertocchi, του drummer Frank Andiver είναι Franco Rubulotta και του πληκτρά Ken Taylor είναι Luca Contini.

– Το “No Limits” είναι το μόνο άλμπουμ των LABYRINTH με τον Fabio Lione στα φωνητικά.

–  Η digipack έκδοση της Underground Symphony, η Ιαπωνική έκδοση, καθώς και οι επανεκδόσεις του 1999 και του 2005, περιλαμβάνουν τα bonus τραγούδια “Call me” και “Miles away”, από το EP «Piece of time» του 1995. Επίσης, το 2002 κυκλοφόρησε μια επανέκδοση από τη δισκογραφική εταιρεία του Frank Andiver, Rising Works, σε περιορισμένο αριθμό αντιτύπων, η οποία περιλαμβάνει τα ίδια δύο bonus τραγούδια. Το CD έχει υποστεί remastering, διαθέτει νέο εξώφυλλο, ενώ η θήκη του συνοδεύεται από εξωτερικό χάρτινο περίβλημα.

–  Το “Vertigo” είναι ένα τραγούδι του Ιταλού μουσικού Rexanthony (πλήρες όνομα Rex A. Bartoccetti), από το άλμπουμ του “Technoshock five” (ή “Techno shock 5: Future shock) που κυκλοφόρησε το 1995.

–  Το “Miles away” θα επανεμφανιστεί σε νέα διασκευή, σαν bonus τραγούδι στην Ιαπωνική έκδοση του άλμπουμ “Sons of thunder”.

–  Το συγκρότημα βρισκόταν στη λίστα με τα δέκα κορυφαία του περιοδικού metal «Burrn!» για σχεδόν έξι μήνες.

–  Το άλμπουμ είναι ένα από αυτά που δεν έχουν κυκλοφορήσει σε βινύλιο, αν και θα έπρεπε.

Θοδωρής Μηνιάτης

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here

Radio
Press play to listen