>
Ειλικρινά δεν μπορώ να καταλάβω πως μερικά συγκροτήματα αδικούν τόσο εξόφθαλμα τον εαυτό τους! Δεν είναι δυνατό να περνάς ολόκληρες βδομάδες συνθέτοντας τραγούδια, κάνοντας πρόβες και ηχογραφώντας το νέο υλικό και στο τέλος όλης αυτής της εξουθενωτικής προσπάθειας να καταλήγει ένα προιόν στα χέρια σου – το οποίο, σημειωτέον, αποτελεί για πολλούς μουσικούς κατάθεση ψυχής- με άθλιο ήχο και ερασιτεχνική παραγωγή! Οι Αμερικανοί CORNERS OF SANCTUARY δεν είναι ούτε οι πρώτοι και σίγουρα όχι οι τελευταίοι όπου κυκλοφορούν ένα δίσκο με κάκιστη παραγωγή και με έναν ήχο που θα έβγαζαν πιτσιρικάδες με ένα κασετοφωνάκι πατώντας το “record”.
Σίγουρα υπάρχει ένας άγραφος κανόνας εκεί έξω –το γνωρίζουμε όλοι αυτό- που θέλει όλα τα cult groups που παίζουν 80’s heavy metal και γουστάρουν να προβάλουν στο έπακρο την…τρουίλα τους, να μη δίνουν σημασία σε τέτοια ζητήματα. Για να ακριβολογούμε, όσο πιο…demo είναι ο ήχος τόσο πιο true είναι ο καλλιτέχνης. Αστεία πράγματα! Και το αποκαρδιωτικό της όλης υπόθεσης είναι ότι πολλές τέτοιες μπάντες έχουν αξιόλογες ιδέες. Μία τέτοια χαρακτηριστική περίπτωση είναι και οι CORNERS OF SANCTUARY που δυστυχώς χάνουν μία μοναδική ευκαιρία να καταθέσουν έναν άριστο δίσκο. Και ο μοναδικός λόγος είναι η παραγωγή η οποία είναι άθλια. Τα τραγούδια, από την άλλη, είναι εξαιρετικά αφού παντρεύουν υποδειγματικά το US power metal με το NWOBHM διυλίζοντας με έξυπνο τρόπο τις επιρροές από πρώιμους QUEENSRYCHE, SANCTUARY και DIAMOND HEAD.
Επαναλαμβάνω είναι πολύ κρίμα να φτάνει στα χέρια μας ένα τόσο κακό ηχητικό αποτέλεσμα και θα συνιστούσα στους CORNERS OF SANCTUARY να παραμερίσουν την κακώς εννοούμενη τρουίλα και να αφιερώσουν περισσότερο χρόνο στην παραγωγή του επόμενου δίσκου. Μόνο έτσι θα καταφέρουν να τους ακούσουν πάνω από 100 άτομα…παγκοσμίως!
4 / 10
Σάκης Νίκας
