Όταν ήρθε στα χέρια μου το ντεμπούτο τον Φιλανδών ASTRALION το πρώτο πράγμα που έτρεξα να κάνω ήταν να βρω όσες περισσότερες πληροφορίες μπορώ γι’ αυτούς. Έχω μια ανασφάλεια από μικρός κι εάν δεν διαβάσω κάτι γι’ αυτό που πρόκειται να ακούσω, δεν το αγγίζω. Για να πω την αμαρτία μου δεν βρήκα και πολλά, κάποιες συγκεχυμένες πληροφορίες. Η εταιρία που τους έχει τουλάχιστον, ήταν μια καλή αρχή. Βάζω δυνατά το iTunes και φύγαμε…
Κάτι με έσπρωξε πίσω. Δεν ήταν δυσανασχέτηση, κάθε άλλο, ήταν το πάθος που βγήκε από τα ηχεία μου με το “Mysterious & Victorious”, πρώτο τραγούδι από το ASTRALION ομώνυμο άλμπουμ της μπάντας. Λίγα λεπτά μετά είχα μπροστά μου την ταυτότητα των Φιλανδών. Κλασικό ευρωπαϊκό power metal με τους DRAGONFORCE και τους GAMMA RAY να τους έχουν σπουδάσει σε επίπεδο που θα έπαιρναν Master! Όμως είναι πλέον αυτό αρκετό ή μπορεί να θεωρηθεί πλεονέκτημα; Δυστυχώς όχι. Το σύνολο των συνθέσεων είναι μια επιτομή στο ευρωπαϊκό power ήχο που ξεκινάει από τα “Keepers…” των HELLOWEEN και καταλήγει στους DRAGONFORCE. Είναι καλοπαιγμένα και ενδιαφέροντα αλλά η αίσθηση ότι θυμίζουν τόσο πολύ τις επιρροές τους είναι άκρως ενοχλητικό αρκετές φορές. Ιδίως ο τραγουδιστής Ian E. Highhill νομίζεις ότι είναι ο Μητσικώστας τόσο πιστά που …μιμείται τον Kai Hansen.
Όλα τα παραπάνω έχουν σαν αποτέλεσμα να αδικούν στο τέλος ότι άκουσα. Γιατί άκουσα ωραία πράγματα σε αυτό το ντεμπούτο. Ιδίως στο δεκατετράλεπτο έπος “Last Man On Deck” έχει “πράμα” μέσα. Εκπληκτικές ιδέες και έναν κολασμένο ρυθμό από το πέμπτο λεπτό και μετά με τρομερές εναλλαγές σε σόλο πλήκτρα και κιθάρας. Μεγάλη τραγουδάρα. Από εκεί και πέρα το “Mysterious & Victorious” που ξεκινάει τον δίσκο θα μπορούσε να γίνει και radio hit, ενώ ξεχώρισα τα “At The Egde of The World” που είναι κλασικό Φιλανδικό hit αλά STRATOVARIUS (ούτε αυτοί λείπουν) και το “We All Made Metal”. Στα υπέρ τους είναι και ο πολύ καλός και ογκώδης ήχος τους. Πραγματικά εξαιρετικός με έμφαση στις κιθάρες “φωτίζοντας” όλες τις συνθέσεις και τις ιδέες των δημιουργών. Χωρίς καλή παραγωγή δεν μπορείς να πας πουθενά στο ευρωπαϊκό power metal, για να λέμε και τα πράγματα με το όνομά τους και οι ASTRALION φαίνεται ότι το αντιληφθήκαν και πέτυχαν αυτό το εξαιρετικό αποτέλεσμα.
Συμπερασματικά το άλμπουμ μου άρεσε μεν, με στενοχώρησε δε. Άκουσα μουσικούς που είναι τεχνικά καταρτισμένοι στο επίπεδο του άρτιου, που όμως έχουν πέσει μέσα στον βάλτο των επιρροών τους. Έχουν δυνατότητες και μάλιστα πολλές, ιδέες επίσης έχουν. Το δύσκολο για αυτούς είναι ότι έχουν να ξεπεράσουν το κόλλημα με τις επιρροές τους και κυρίως να επιβιώσουν σε ένα ιδίωμα που τα τελευταία χρόνια υποφέρει όσο κανένα άλλο στον χώρο του metal. Δουλειά λοιπόν και μέχρι τότε…
6 / 10
Πάνος Πετρόπουλος
