“Newborn band”
Πέρασαν πολλά χρόνια απουσίας των ANGRA από το προσκήνιο, με διάφορα προβλήματα (για μία ακόμη φορά) και την αποχώρηση του τραγουδιστή τους, Edu Falaschi. Πριν λίγες μέρες όμως, κυκλοφόρησε το πολύ αξιόλογο “Secret garden”, με τον Fabio Lione των RHAPSODY OF FIRE στα φωνητικά. Συνομιλήσαμε με τον Ιταλό τραγουδιστή και θίξαμε μέσα σε ένα τέταρτο που είχαμε στη διάθεσή μας όσα περισσότερα ζητήματα μπορούσαμε. Από τις εμφανίσεις του με τους KAMELOT και τη συμμετοχή πολλών τραγουδιστών στο νέο άλμπουμ των ANGRA παρότι ουσιαστικά γινόταν η επίσημη παρουσίασή του, μέχρι τη δικαστική διαμάχη των RHAPSODY OF FIRE με τον Joey DeMaio και τη Magic Circle Music.
Γεια σου Fabio, πώς είσαι;
Μια χαρά, (στα ελληνικά) εντάξει!
Την τελευταία φορά που τα είχαμε πει ήταν πριν τέσσερα- πέντε περίπου χρόνια που ήσουν στους RHAPSODY σε ένα listening session της Nuclear Blast. Ήταν η εποχή που είχα χρόνο για ταξίδια. Χαίρομαι που μιλάω μαζί σου σαν τον νέο τραγουδιστή των ANGRA, ξέρεις οι ANGRA είναι μια από τις αγαπημένες μου μπάντες και είναι σπουδαία σύμπτωση αυτή.
Ξέρεις, είναι δύο χρόνια που τραγουδώ στους ANGRA.
Ναι, αλλά είναι το πρώτο σου album μαζί τους. Προτάθηκες σαν νέος τραγουδιστής πρώτα στην κρουαζιέρα, μετά στα anniversary shows και τελικά με τον νέο δίσκο. Νομίζεις ότι αυτός ήταν ο σωστός τρόπος για να πάρεις την θέση;
Ήμασταν φίλοι με τα παιδιά από τους ANGRA, στην αρχή δεν ήταν τόσο ξεκάθαρο τι ήθελαν και ποιος ήθελαν να είναι ο τραγουδιστής τους. Ύστερα όμως από τα shows για τα 20 χρόνια του “Angels cry” μου πρότειναν αν κάνουμε μαζί ένα νέο δίσκο και να ‘μαστε πλέον με το “Secret garden”.
Άρα είσαι μόνιμο μέλος στους ANGRA.
αι, σίγουρα.
Οι ANGRA και οι RHAPSODY ξεκίνησαν περίπου την ίδια περίοδο, είχατε το ίδιο management και οι δύο με τα ίδια προβλήματα με τον Limb και άλλους managers και τώρα είσαι και στα δύο συγκροτήματα… Νομίζεις ότι η ζωή κάνει κύκλους;
Νομίζω ότι έχει να κάνει με το γεγονός ότι ήμαστε Ιταλοί και Βραζιλιάνοι, latin τύποι. Aν ήμασταν Γερμανοί ή Σουηδοί ίσως ήταν διαφορετικά τα πράγματα.
Πριν μπεις στους ANGRA,ήσουν στους ΚΑΜELOT. Τι συνέβη και δεν έμεινες με αυτούς, προτιμούσες κάτι διαφορετικό;
Ήμασταν πολύ καλοί φίλοι με τους KAMELOT, έμεινα μαζί τους για έναν ολόκληρο χρόνο, το 2011 και κάναμε περίπου 50 συναυλίες μαζί. Προφανώς ήθελαν κάποιον πιο ελεύθερο, χωρίς υποχρεώσεις με άλλες μπάντες, προτιμούσαν κάποιον που θα ντυνόταν και θα ενεργούσε σαν τον Roy Khan. Εγώ ήμουν διαφορετική προσωπικότητα, κάναμε μια σπουδαία τουρνέ μαζί, θεωρούσα ότι τους βοηθάω, είμαστε φίλοι και όταν παίξουν στην Ιταλία θα πάω στην συναυλία και θα τραγουδήσω μαζί τους στη σκηνή. Τώρα πια δείχνουν ευχαριστημένοι με τον νέο τους τραγουδιστή, μάλλον δεν ήταν ούτε αυτό που εγώ ήθελα, αλλά ούτε και αυτό που ήθελαν εκείνοι για μελλοντική συνεργασία. Παραμένουμε όμως, όπως σου είπα, σπουδαίοι φίλοι με τα παιδιά από τους KAMELOT.
Σε μια συνέντευξη που είχες με ένα συντάκτη μας στο Hellfest της Γαλλίας, του είπες ότι ήθελες να δώσεις «συναίσθημα» στους ANGRA. Nομίζεις ότι κατάφερες να δώσεις αυτό το στοιχείο στο “Secret garden”;
Νομίζω πως ναι. Αυτός ο δίσκος κατά την άποψη μου είναι πιο διαφορετικός, πιο φρέσκος και μοντέρνος, πιθανόν πιο progressive συγκρίνοντάς τον με τους άλλους δίσκους της μπάντας. Αυτό που μου άρεσε πάρα πολύ σε αυτόν τον δίσκο έχει να κάνει με την ποικιλία του τόσο μουσικά όσο και φωνητικά. Είναι κάπως θεατρικός, έχουμε μέσα πολλές διαφορετικές φωνές, μου αρέσει πολύ στο σύνολό του.
Νομίζεις πως σε βοήθησε προσωπικά σαν τραγουδιστή, ξεκολλώντας σε από το power/ Hollywood -πώς να τον περιγράψω- ήχο ώστε να κάνεις περισσότερα απ’ αυτά που κάνεις όλα αυτά τα χρόνια.
Ναι, αυτό συνέβη με εμένα και όταν ήμουν στους KAMELOT το 2011,στην Αμερική κυρίως, ερχόταν κόσμος και μου έλεγε ότι ήξερα να τραγουδάω και πραγματικά κάποιοι εκπλήσσονταν που μπορούσα να τραγουδάω πράγματα πέρα από δράκους και παρόμοια πράγματα. Δεν μπορούσαν να φανταστούν ότι ήμουν ικανός ότι τραγουδήσω τα τραγούδια των KAMELOT και τώρα πια είμαι τους ANGRA και προσωπικά πιστεύω ότι μπορώ να τραγουδήσω αυτό το είδος συν ότι λατρεύω το progressive, πριν από χρόνια ήμουν μέλος των ATHENA.
Nαι, πριν κάνουμε αυτήν την συνέντευξη θυμόμουν ότι είχες κάνει το “Α new religion? ” με τoυς ATHENA (είχαμε κάνει και συνέντευξη τότε) και ξαφνικά θυμήθηκα ότι κάπου έχω χάσει αυτόν τον δίσκο και πρέπει να τον ξαναβρώ με κάποιο τρόπο, μου άρεσε πολύ. Νιώθεις κάποιο είδος πίεση η ότι πρέπει να προσαρμόσεις την φωνή σου τραγουδώντας κυρίως τα παλιά κομμάτια, μιας τόσο ο Andre Matos αλλά και ο Edu Falaschi ήταν trademark φωνές για τους ANGRA.
Όχι και τόσο, όσον αφορά τα κομμάτια του Εdu τα πάω μια χαρά, σε αυτά του Matos μερικές φορές υπάρχουν κομμάτια που τα φωνητικά είναι πάρα πολύ ψιλά, ειδικά αυτά του “Αngels cry”,και αυτό γιατί ο Andre είναι μοναδικός ερμηνευτής και αυτή η falsetto φωνή που είναι πολύ ψιλή σε πολλά κομμάτια, όντως μερικές φορές είναι πολύ κουραστικό ερμηνεύοντάς την. Προσπαθώ να τραγουδάω με την δική μου φωνή, σε δυο-τρία κομμάτια του “Angels cry” δεν είναι εύκολο και ίσως live να προσπαθήσω να αλλάξω λίγο κάποιες νότες, σε γενικές γραμμές θα έλεγα ότι με τα κομμάτια των ANGRA τα πάω μια χαρά, πραγματικά.
Πώς νιώθεις τώρα που στο πρώτο δίσκο σου με τους ANGRA, υπάρχουν και δύο κοπέλες (Simone Simons και Doro Pesch) σαν guest στα φωνητικά, αλλά έχει αναλάβει και ο Rafael Bittencourt ένα μεγάλο μέρος των φωνητικών. Θα περίμενα, όταν μια μπάντα έχει έναν καινούργιο τραγουδιστή στις τάξεις της, να επικεντρωθεί πιο πολύ στον τραγουδιστή παρά σε οτιδήποτε άλλο.
Δεν ήμασταν τόσο σίγουροι στην αρχή όταν ηχογραφούσαμε τον δίσκο. Σύμφωνα με το concept θέλαμε να θεατρικό/rock opera ύφος και πάνω σε αυτό προέκυψαν οι γυναικείες φωνές. Η Simone Simons για παράδειγμα υποδύεται την γυναίκα του βασικού χαρακτήρα της ιστορίας, και μετά τον θάνατό του ήρωα αυτού προσπαθεί επικοινωνήσει με τον σύζυγό της με κάποιο τρόπο. Εγώ, στο “Storm of emotions” κάνω έναν Άγγελο και συζητάω με αυτόν τον ήρωα, που στο συγκεκριμένο κομμάτι είναι ο Rafael. Οπότε λέγοντας όλα αυτά, μπορείς να καταλάβεις κατά κάποιο τρόπο το ύφος του δίσκου, μπορώ όμως να κατανοήσω κάποιες φωνές που μπορεί να υποστηρίξουν ότι είναι παράξενο ο καινούργιος τραγουδιστής των ANGRA να τραγουδά σε επτά από τα έντεκα κομμάτια.
Μπορώ να καταλάβω απόλυτα το θεατρικό της υπόθεσης, ο δίσκος είναι πραγματικά καλός, απλά υποστηρίζω ότι οι ANGRA θα έπρεπε να πειραματιστούν με το νέο τους τραγουδιστή στον επόμενο δίσκο και να επικεντρωθούν στην νέα τους φωνή. Kάτι άλλο, πώς και προέκυψε η διασκευή στο “Synchronicity” των POLICE; Περίεργη επιλογή για διασκευή από την μπάντα;
Εγώ ήμουν αυτός που το πρότεινα στην μπάντα και αμέσως ενθουσιάστηκαν, γεγονός που με εξέπληξε. Σκεφτόμουν ότι κανένας δεν θα περίμενε μια διασκευή από POLICE από μια μπάντα σαν τους ANGRA, είναι πάντως μια ωραία διασκευή, πιο heavy αλλά με αυτήν την poppy ευαισθησία μέσα του.
Πώς και διαλέξατε τον Jens Bogren σαν παραγωγό του δίσκου, είναι διάσημος αλλά έχει δουλέψει με εντελώς διαφορετικές μπάντες.
Το ξέρω, προσπαθήσαμε να έχουμε έναν πιο μοντέρνο ήχο, διαφορετικό από τους άλλους δίσκους της μπάντας. Συνθέσαμε μαζί και θέλαμε να έχουμε κάτι φρέσκο, μια κατεύθυνση πιο progressive. Ακούγοντας τον δίσκο νομίζω ότι η μπάντα έκανε την κατάλληλη επιλογή μιας και η παραγωγή είναι αυτό που θέλαμε. Κάτι μοντέρνο, φρέσκο και πιο δυναμικό.
Τώρα που είσαι μέλος των ANGRA τι θα κάνεις με τους RHAPSODY και τους VISION DIVINE;
Ειδικά αυτό τον χρόνο οι VISION DIVINE έχουν κάποιες συναυλίες στην Ιταλία και θα συνθέτουν κάποια νέα κομμάτια, το ίδιο νομίζω ότι θα κάνουν και οι RHAPSODY. Oπότε νομίζω ότι αυτήν την χρονιά τον περισσότερο χρόνο θα κάνω αρκετές συναυλίες και θα συνθέτω καινούργια κομμάτια με τους ANGRA. Νομίζω ότι δεν θα μου είναι πολύ δύσκολο για μένα να τα συνδυάσω όλα αυτά.
Μιας και δεν έχουμε πολύ χρόνο ακόμα, μπορείς να μου πεις αν έχουν λυθεί τα προβλήματα που είχατε σαν RHAPSODY με την Magic Circle Music, το προηγούμενο management σας; Όλα πήγαν καλά;
Νομίζω ότι είμαστε 3-4 χρόνια “ελεύθεροι”. Προσωπικά δεν είχα μεγάλο πρόβλημα, μεγαλύτερο πρόβλημα αντιμετώπισαν ο Luca Turilli και ο Alex Staropoli. Μου άρεσε το τέλος αυτής της ιστορίας, δεν μπορούσαμε να παίξουμε όσο θέλαμε για αρκετά χρόνια και δεν είχαμε το δικαίωμα να επιλέξουμε κάποιες συναυλίες. Στο τέλος αυτής της δικαστικής διαμάχης είμαι χαρούμενος που τελικά ο Luca και ο Αlex κατάφεραν να ξεμπερδέψουν.
Τι είδους νομικά προβλήματα είχαν με την Magic Circle δηλαδή;
Ειδικά ο Joey DeMaio δεν ήθελε να παίζουν οι RHAPSODY να παίζουν αρκετά και γι’ αυτό σαν RHAPSODY παίξαμε μόνο 25 shows σε τέσσερα χρόνια κι αυτά σαν support στους MANOWAR και αυτό ήταν . Ήθελε να τα ελέγχει όλα, τους solo δίσκους για παράδειγμα. Κάποια στιγμή καταλάβαμε (σημ. του μεταφραστή: ξύπνησαν οι μαύροι δηλαδή) ότι αυτό δεν ήταν το καλύτερο πράγμα για την μπάντα και πραγματικά θέλαμε να σταματήσουμε. Μας πήρε κάποια χρόνια και υπάρχουν δυο μπάντες τώρα πια, αλλά καλύτερα δύο και ελεύθερες παρά μία κάτω από αυτές τις συνθήκες.
Οι RHAPSODY διαχωρίστηκαν δηλαδή λόγω αυτών των προβλημάτων με το management η λόγω προσωπικών προβλημάτων;
Κοίτα, αυτά τα προβλήματα σίγουρα δεν είναι ευχάριστα σε μια μπάντα αλλά η πραγματικότητα είναι ότι χωρίσαμε με τον Luca καθώς ανακαλύψαμε ότι μετά από δεκαπέντε χρόνια ήθελε να είναι μόνος του και να συνθέτει μόνος του, κάτι εντελώς δικό του. Είμαστε ακόμα φίλοι αλλά δεν ήθελε να συνθέτει μαζί με άλλους ανθρώπους, αυτός είναι ο πραγματικός λόγος.
Λοιπόν Fabio, σε ευχαριστώ πολύ για αυτήν την συνέντευξη, σου εύχομαι τα καλύτερα με την νέα σου μπάντα και τον νέο σας δίσκο, ελπίζω να σας δούμε στην Ελλάδα αυτήν την φορά.
Και εγώ σε ευχαριστώ, ciao.
Σάκης Φράγκος
Απομαγνητοφώνηση: Γιάννης Παπαευθυμίου
www.angra.net
Δισκογραφία:
“Angels cry” (1993)
“Holy Land” (1995)
“Fireworks” (1998)
“Rebirth” (2001)
“Temple of shadows” (2004)
“Aurora Consurgens” (2006)
“Aqua” (2001)
“Secret garden” (2015)
Line up :
Rafael Bittencourt– κιθάρες
Kiko Loureiro- κιθάρες
Felipe Andreoli – μπάσο
Fabio Lione -φωνητικά
Bruno Valverde- τύμπανα
