Ας αρχίσουμε από τα βασικά. Oι STONEBRINGER, για όσους δεν ξέρουν, αποτελούν γνήσια τέκνα της ελληνική stoner σκηνής, ήδη από το 2012, με την κυκλοφορία του κάπως άγουρου ΕΡ “Ocean of the brave”. Τρία χρόνια μετά, το συγκρότημα έρχεται να ανατρέψει κάθε τι που γνωρίζαμε για εκείνο, αφού μας συστήνεται πια με το “Those winds” και έναν άρδην ανανεωμένο ήχο, πιο φρέσκο, πιο πειραματικό.
Για την ακρίβεια, ο δίσκος πέφτει σαν κεραμίδα στο κεφάλι μας. Και μάλιστα βαριά. Βλέπετε χρειάστηκαν πάνω από δύο υλικά για να δημιουργηθεί αυτό το κράμα που ακούει στο όνομα “Those winds”. Έτσι λοιπόν, πέρα από το prog Mastodon-ικό ήχο που έχουν ιδιοποιηθεί, ο δίσκος πατάει πάνω σε δύο, φαινομενικά, εκ διαμέτρου αντίθετες επιρροές που έχουν λατρευτεί όσο τίποτα τα τελευταίο χρόνια στην χώρα μας.
Ο λόγος γίνεται για την συνένωση του stoner με το folk, χωρίς όμως αυτό να μας φέρνει στο μυαλό κλαρίνα και τσαμπούνες. Οι STONEBRINGER χρησιμοποιούν την prog οδό για να συνδέσουν τις δύο αυτές άκρες της μουσικής. Κι ενώ το heavy stoner riffing βρίσκεται πανταχού παρόν, οι ελληνικές folk εκδοχές παρουσιάζονται απρόσμενα, συνήθως στις καταληκτικές λέξεις μίας φράσης, σε ένα πιασάρικο ρεφρέν ή σε κάποιο ψυχεδελικό πέρασμα. Το σημαντικότερο είναι ότι η ποσότητά τους είναι “τόσο όσο”. Ούτε λιγότερο, ούτε περισσότερο. Έχοντας για μεγαλύτερο εκφραστή αυτής της προσπάθειας το “Pan”, οπού συναντάμε και παραδοσιακό έγχορδο όργανο, τα “The Poet of gold”, “Vrahnas” και “Stonerbringer” ακολουθούν κατά πόδας, με το επικό, σχεδόν αρχετυπικό, folklore στοιχείο.
Τα υπόλοιπα κομμάτια που απαρτίζουν το παζλ του δίσκου συμπαρασύρονται μεν από το γενικότερο προαναφερθέν κλίμα, αλλά η κατεύθυνσή τους είναι σαφώς πιο metal-ική, με τον άνεμο να προέρχεται κατευθείαν από μπάντες όπως οι MASTODON, BARONESS και KYLESA (λιγότερο).
Όσο κλισέ κι αν φαίνεται, το “Those winds” είναι ένας δίσκος που αν είσαι οπαδός της stoner/sludge σκηνής, πρέπει οπωσδήποτε να ακούσεις. Προσωπικά, το άλμπουμ θέτει υποψηφιότητα για το Top 20 της χρονιάς.
8.5/10
Νίκος Ζέρης
