Βαδίζοντας στα χνάρια της παγιωμένης πλέον τάσης των τελευταίων ετών που θέλει την πλειοψηφία των νέων συγκροτημάτων του underground να φλερτάρουν όλο και πιο εντατικά με το proto-metal/doom όσο και με το retro/occult rockστοιχείο, οι DEMON EYE από το Raleigh της North Carolina, φρόντισαν να μας πρωτοσυστηθούν πέρυσι με το αρκετά ενθαρρυντικό ντεμπούτο άλμπουμ τους, “Leave the light”.
Η δισκογραφική τους επάνοδος με το “Tempora infernalia” συνεχίζει επάξια το momentum που οι ίδιοι θεμελίωσαν με το “Leave the light”. Το μοτίβο παραμένει γνωστό και απαράλλαχτο. Από την μια πλευρά, είναι ευδιάκριτη η λατρεία τους για το hard rock των 70’s, έτσι όπως αυτό θεμελιώθηκε από μεγαθήρια σαν τους DEEP PURPLE, BLUE ÖYSTER CULT και THIN LIZZY ενώ από την άλλη ο ήχος τους είναι εκ νέου μπολιασμένος με επιρροές από το occult φάσμα του doom metal που τους φέρνουν αρκετά κοντά στο ύφος σχημάτων σαν τους PENTAGRAM, UNCLE ACID AND THE DEAD BEATS και WITCHCRAFT.
Εν συγκρίσει όμως με τον προκάτοχο του, η ειδοποιός διαφορά του“Tempora infernalia” έχει να κάνει ξεκάθαρα με το γεγονός ότι διαθέτει πολύ πιο αυξημένη την αίσθηση της μελωδικότητας με αντιπροσωπευτικότερα παραδείγματα κομμάτια σαν τα “I’ll be creeping”, “Poison garden” και “Give up the ghost”, τα οποία χαρίζουν αδιαμφισβήτητα μια μελαγχολική και πιο prog νότα στην συνολική ροή του δίσκου. Κατά τ’ άλλα ο δίσκος απαρτίζεται από συνθέσεις όπως τα “See the signs” και “In the world, no to fit” που συνυπογράφουν φαρδιά πλατιά το doom rock υφής ηχητικό χαρμάνι έχοντας ως κύριο άξονα τους riffs που ευτυχώς δεν πέφτουν στην στερεοτυπική παγίδα της Iommi-κης αντιγραφής και μπαλαντέρ τον χρωματισμό που δίνει η υπέροχη όσο και αρκετά ανεβασμένη φωνητική ερμηνεία του κιθαρίστα/τραγουδιστή Eric Sugg.
Μπορεί από άποψης πρωτοτυπίας το “Tempora infernalia” να μην μοιάζει ιδιαίτερα θελκτικό, δεν παύει όμως να αποτελεί ένα σαφέστατο δείγμα προόδου για το κουαρτέτο των DEMON EYE. Έστω και με αργούς ρυθμούς άλλωστε η μπάντα δείχνει να εξελίσσεται και να βάζει στο ρεπερτόριο της στοιχεία που εν ευθέτω χρόνω θα της επιτρέψουν να αποκτήσει το δικό της μουσικό χαρακτήρα. Το αν θα καταφέρει ωστόσο να επιβιώσει στο άκρως ανταγωνιστικό περιβάλλον του retro/occult/doom rock, είναι σαφώς κάτι που θα φανεί ολοκληρωτικά στο τρίτο και πιο καθοριστικό άλμπουμ της.
7,5 / 10
Πάνος Δρόλιας
