"/>
Για το “Non serviam” η τετράδα επέλεγε να ηχογραφεί μόνο το βράδυ και να ξεκουράζεται το υπόλοιπο της ημέρας, για να καταφέρει να μεταφέρει στην ηχογράφηση αυτή την έντονη occult ατμόσφαιρα. Ο Mutilator πέρα από τους ιδιότυπους στίχους είχε συνεισφορά και στη σύνθεση όπως το κεντρικό riff του αρχετυπικού “Non serviam”, το οποίο έγινε το motto της μπάντας χωρίς να υπάρχει τέτοια πρόθεση εξ αρχής. Ο Necromayhem περνούσε πολλές ώρες στο στούντιο μόνος του γράφοντας ιδέες και riffs τα οποία έμπαινε στη διαδικασία να ενώσει, διαμορφώνοντας κομμάτια των οποίων η δομή ήταν διαφορετική και απρόβλεπτη. Αυτό το στοιχείο καθιστά το άλμπουμ αυτό ως εκείνο με τα πιο πολλά riffs στη δισκογραφία τους, σύμφωνα με τον Necromayhem. Αυτός ο τρόπος σύνθεσης έχει αλλάξει άρδην με τον ηγέτη τους να συνθέτει περισσότερο πάνω σε μια ιδέα για ένα κομμάτι και μετά να διαμορφώνει το ηχητικό πλαίσιο που θα έχει.
Το μήνυμα δεν εστάλη δυστυχώς και ο αντίκτυπος σε παγκόσμιο επίπεδο ήταν μηδενικός, χάνοντας την ευκαιρία να μπουν στην αφρόκρεμα των μαυρομεταλλικών σχημάτων που θα πρωταγωνιστούσαν στα mid/late 90s. Όσο κι αν ακούγεται παράδοξο δεν έδωσαν καμία συναυλία στη χώρα μας αν και είχαν γίνει η πρώτη πλήρως αποδεκτή εγχώρια extreme metal μπάντα. Έδωσαν μόνο 3 συναυλίες – μια στο Ισραήλ με τον Magus Wampyr Daoloth στα πλήκτρα και δύο στο Μεξικό το 1995 χωρίς αυτόν. Ο κόσμος δεν είχε ιδέα ότι είχαν κυκλοφορήσει νέο δίσκο, γεγονός που τους απογοήτευσε και τους οδήγησε να ψάξουν για μια πιο σοβαρή εταιρία που θα τους υποστήριζε πλήρως, καταλήγοντας στην Γερμανική Century media. O Magus Wampyr Daoloth θα αποχωρούσε με αυτή την επιλογή και θα σταματούσε την ενασχόληση με την παραγωγή και ηχογράφηση δίσκων στα Storm studios. Από εκεί πέρασε σχεδόν όλη η extreme και ατμοσφαιρική metal σκηνή της χώρας μας, κλείνοντας μια ολόκληρη εποχή τόσο παραγωγική όσο ποτέ άλλοτε.
Με όλα τα παραπάνω θεωρώ ότι γίνεται αντιληπτό πόσο οριακός δίσκος ήταν για τους ROTTING CHRIST, αλλά και για την καθολική αποδοχή του extreme metal στην πατρίδα μας. Δυστυχώς μόνο το ομότιτλο κομμάτι επιλέγουν από αυτό το δίσκο, στο οποίο συνήθως ανεβαίνουν οι οπαδοί τους μαζί με την μπάντα στο κλείσιμο των συναυλιών τους. Μένει να δούμε αν θα επιλέξουν κάποια στιγμή να τον παρουσιάσουν ολόκληρο όπως έκαναν με το “Thy mighty contract”.
Λευτέρης Τσουρέας
