"/>
Το μεγάλο παράδοξο του “Moving target” είναι πως ενώ στιχουργικά αλλά και ηχητικά κρύβει μία μελαγχολία και μαυρίλα, καταφέρνει να ακούγεται για κάποιο λόγο ελπιδοφόρο και φωτεινό. Ακούγοντας μόνο τη μουσική του “1348”, δεν θα πήγαινε ποτέ το μυαλό κανενός πως η θεματολογία αφορά τη Μαύρη Πανώλη, παρόλα αυτά το ακούς και λες τι όμορφο τραγούδι! Ακραίο έτσι; Πάμε και σε ένα ωραίο trivia τώρα! Στο εξώφυλλο βλέπουμε κατεστραμμένα κτίρια της Κοπεγχάγης κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου το 1945. Ο André βρήκε αυτήν ακριβώς τη φωτογραφία στα πράγματα του εκλιπόντος πατέρα του και του τράβηξε την προσοχή. Την κράτησε αυτούσια, πρόσθεσε απλά τον κόκκινο στόχο, και έτσι εμπνεύστηκε ο τίτλος του δίσκου. Είναι απίστευτο τι ιστορίες και προσωπικές λεπτομέρειες κρύβονται πίσω από μουσικές ακούμε τόσα χρόνια!
Κλείνουμε λοιπόν το κείμενο ενός άλμπουμ που έρχεται σε πλήρη αντιδιαστολή με τα κύρια γνωρίσματα του Heavy Metal. Είναι όμως ένα άλμπουμ που χτίζει καριέρες και αποτελεί το πρώτο breakthrough για τους ROYAL HUNT, που τους άνοιξε την πόρτα σε αρκετές αγορές με πρώτη και καλύτερη την Ιαπωνία. Στην τελική, η πραγματική έννοια του προοδευτικού δεν είναι να σπάνε τα καλούπια και οι περιορισμοί; Εάν υπάρχουν ψυχές εκεί έξω που δεν έχουν ακούσει το “Moving target”, προτείνεται με κλειστά μάτια και ανοιχτό μυαλό, ως ένας από τους πιο όμορφους μη επιθετικούς δίσκους που ζουν κάτω από τη σκεπή του Metal.
Παύλος Παυλάκης
