>
Οι Σκωτσέζοι HELLRIPPER, το προσωπικό όχημα του τυπάρα James McBain, επιστρέφουν στον τόπο του εγκλήματος, περί τα 3 χρόνια μετά το εξαίρετο “Warlocks grim & withered hags”. Ένα άλμπουμ που τους έφερε κι από τα μέρη μας, σε ένα καταστροφικό live στο Temple με τους INCINERATION A.D. (που επίσης ετοιμάζουν δίσκο). Και τώρα φτάνουμε στη στιγμή της αλλαγής επιπέδου. Μετά από ένα ανεξάρτητα κυκλοφορημένο ντεμπούτο (“Coagulating darkness”) και δύο άλμπουμ στην ιστορική Peaceville (“The affair of the poisons”, “Warlocks grim & withered hags”), το black/speed metal τους πέρασε πλέον στα σαλόνια της metal δισκογραφίας με την Century Media να τους αγκαλιάζει, στα πλαίσια της προετοιμασίας για το τέταρτο full-length πόνημα “Coronach”.
Που το στηρίζω το “αγκαλιάζει”; Στο ότι, όχι ένα, όχι δύο αλλά πέντε κομμάτια (τρία video clip και δύο lyric video) μέχρι την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές έχουν κυκλοφορήσει για την προώθηση του. Απτό δείγμα του πόση εμπιστοσύνη υπάρχει σε αυτούς τους λεβέντες. Από τα δείγματα ήδη γίνεται ξεκάθαρο πόσο έχει μεστώσει ο ήχος των HELLRIPPER, με τα folk στοιχεία κατευθείαν από τη ρίζα της Σκωτσέζικης γης να παντρεύονται χωρίς να “κλωτσάνε” με το black/speed μακελειό που λαμβάνει χώρα εδώ μέσα. Ό,τι ξεκίνησε στον προκάτοχο, εδώ δένει ιδανικά και δίνει χαρακτήρα στους HELLRIPPER. Πατάς το λοιπόν το play, ε και από το καταστροφικό μπάσιμο του “Hunderprest” καταλαβαίνεις πως θα πάει η δουλειά!
Ατόφια black metal ατμόσφαιρα, τόσο εκεί, όσο και στα υπέροχα “The art of resurrection” (τι riff-άρες που να με πάρει ο διάολος;!) και “Sculptor’s cave” με την ύπουλη, κολληματική μελωδικότητα τους. Ενδιάμεσα, έχεις τη βρώμικη speed/thrash ενέργεια του “Kinchyle (goatkraft and granite)”, του “Blakk satanik fvkkstorm” και του “Mortercheyn”. Ακόμα και αυτά βέβαια, έχουν το “αλατοπίπερο” τους. Το πρώτο με τις γουστόζικες ακουστικές του που δίνουν μια άλλη διάσταση στο μεσαίο μέρος του. Το δεύτερο με την εισαγωγή και τα φοβερά leads του. Το τρίτο σε ξεγελάει με την ταξιδιάρικη εισαγωγή του, προτού σε πετάξει στο pit με τους τράγους σε περίοδο αναπαραγωγής (αυτά τα κοφτά riffs πάνω στο γκάζι και εκείνο το κόψιμο στο φινάλε – σκέτη πώρωση)!
Ξεχωριστά, θέλω να σταθώ στο υπέροχα τεχνικό “Baobhan sith (waltz of the damned)”, που ισοπεδώνει μέσα στα 6,5 λεπτά του τα πάντα (έχει και μια ωραία SLAYER-ίλα στα γκάζια του που το κάνει και ξεχωρίζει). Μια και μιλήσαμε για στοιχεία από τη Σκωτία, το φερώνυμο κομμάτι που κλείνει αυτό το δίσκαρο, έχει τίτλο παρμένο από το ποίημα “Coronach” του Σκωτσέζου ποιητή Sir Walter Scott (γνωστός για τα ποίημα “The lady of the lake” και την νουβέλα “Ivanhoe”), το οποίο, στα σχεδόν 9 λεπτά της διάρκειας του, παρατίθεται αυτούσιο στους στίχους. Έχει μια αύρα BATHORY του ”Hammerheart”, μουσικά μιλώντας, δεμένη απόλυτα με το ύφος των Σκωτσέζων, συνοψίζοντας όλες μα όλες τις αρετές τους με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.
Εν κατακλείδι, εδώ μιλάμε για την κορυφαία δουλειά των HELLRIPPER, που συμπύκνωσαν το υλικό τους, μέστωσαν, παραμένοντας φρέσκοι, ενδιαφέροντες και εν γένει σπουδαίοι με λαμπρή πορεία ακόμα μπροστά τους. Άλλη μια προσθήκη στην προσωπική μου λίστα με τους κορυφαίους της χρονιάς. Τώρα, μετράμε αντίστροφα για να τους δούμε με τους έτερους θεούς του savoir vivre MIDNIGHT τον Ιούνιο στο Κύτταρο! ΆΞΙΟΙ!
9 / 10
Γιάννης Σαββίδης
