"/>
Αυτό που μου αρέσει ιδιαίτερα στο “A semblance of normality”, είναι ο διαφορετικός αλλά και ταυτόχρονα τόσο SKYCLAD, ήχος του. Το βιολί είναι εδώ, αλλά όχι τόσο μπροστά. Οι χαμηλοκουρδισμένες κιθάρες και το rhythm section είναι βαρύτερα από ποτέ, τα riffs συμπαγή και ογκώδη με heavy αισθητική (ούτε thrash όπως στα πρώτα albums ούτε και folk rock όμως), οι ακουστικές έχουν επίσης πρωταγωνιστικό ρόλο ενώ τα φωνητικά, δεν έχουν την οργισμένη, οξεία προφορά και χροιά του παρελθόντος, αλλά μια πιο χύμα, “pub” αισθητική. Να λοιπόν που τα πήγε περίφημα και στην «πρώτη» φωνή ο συμπαθέστατος Kevin, τον οποίον ως τότε ακούγαμε στα δεύτερα φωνητικά. Οι στίχοι, τι άλλο; Πολιτικοί και κοινωνικοί, ασκούν δριμεία κριτική σε διάφορα θέματα και ακούγονται σαν ένα ιδιότυπο «κήρυγμα». Μπορεί να μην υπάρχουν τα πανέξυπνα, καυστικά και κάπου-κάπου δυσκολονόητα λογοπαίγνια του Martin, αλλά το επίπεδο δεν είναι χαμηλότερο από αυτό που περιμένεις από έναν δίσκο των SKYCLAD.
Η παραγωγή του διδύμου Ridley/Mollo είναι αρκετά καλή και αναδεικνύει σωστά το υλικό. Η αλήθεια βέβαια είναι πως περίμενα πιο ενεργή συμμετοχή από τον δεύτερο, καθώς δεν είναι και λίγες οι συμμετοχές του σε διάφορα groups και projects ως μουσικός, αλλά ok… Λεπτομέρειες! Πολύ ωραία δουλεύει επίσης η συμφωνική προσέγγιση σε κάποια από τα τραγούδια, με τα μέλη της The Royal Philharmonic Orchestra να μπαίνουν για τα καλά στο κλίμα της μουσικής του group. Υπολόγισε τώρα στο σύνολο των πολύ καλών τραγουδιών και τρεις συνθέσεις που είχαν τα φόντα να γίνουν κλασσικές, τουλάχιστον όσον αφορά την τελευταία εποχή της μπάντας. Τα “Anotherdrinkingsong”, “Parliament of Fools” και “Lightening the Load” είναι τυπικά SKYCLAD κομμάτια, έχοντας όλα τα στοιχεία που έκαναν τους Βρετανούς ένα από τα σημαντικότερα σχήματα του heavy metal.
Το “A semblance of normality” είναι μια από τις πιο ποικίλες κυκλοφορίες των «Ουρανοντυμένων». Με την αδιαμφισβήτητη ποιότητά του άντεξε στον χρόνο, απόκρουσε όλες τις κακοήθεις επιθέσεις από μια συγκεκριμένη μερίδα οπαδών που δεν ανέχονταν και δεν είχαν καμία διάθεση να δουν τη νέα σελίδα στην ιστορία της αγαπημένης τους, κατά τ’άλλα, μπάντας και τώρα πια, απολαμβάνει τη θέση που δικαίως κατέχει στην SKYCLAD δισκογραφία.
Δημήτρης Τσέλλος
