"/>
Το επόμενο άλμπουμ τους λοιπόν κυκλοφόρησε με τίτλο “Disturbing the peace” τον Φεβρουάριο του 1985 στην Αμερική και τον Μάρτιο, στον υπόλοιπο κόσμο. Οι ηχογραφήσεις πραγματοποιήθηκαν το 1984 στα Cherokee Studios στο Χόλυγουντ και στα Skyline Studios στην Τοπάνγκα. Την παραγωγή ανέλαβε ο διάσημος Eddie Kramer, γνωστός για τη συνεργασία του με καλλιτέχνες όπως οι Jimi Hendrix, LED ZEPPELIN, KINKS, KISS, BEATLES, David Bowie, ROLLING STONES, Eric Clapton, Carlos Santana κ.α.
Το “Disturbing the peace” τελικά, ήταν πολύ διαφορετικό από τον προκάτοχο του, αφού δεν έχει σχεδόν κανένα neo classical στοιχείο, αλλά και είναι αρκετά διαφορετικό και σε σχέση με ότι είχε κάνει ο Bonnet στο παρελθόν. O ήχος του είναι πολύ πιο κοντινός στα Αμερικάνικα FM, πολύ πιο οριοθετημένος και το τεχνοκρατικό, μα τόσο κοφτερό, παίξιμο του Vai του έδωσε μια αρκετά μοντέρνα (ειδικά για την εποχή) άποψη.
Μουσικά τα δύο άλμπουμ δεν είχαν καμία σχέση, ήταν σαν να ήταν δυο διαφορετικές μπάντες. Και αυτό δεν ήταν άσχημο, ούτε κακό. Όμως δεν υπήρχε αυτή η απαστράπτουσα και συναρπαστική αίσθηση των συνθέσεων του ντεμπούτο τους. Έλειπε ο λυρισμός και ίσως το συναίσθημα. Όμως έχουμε ένα αρκετά τεχνικό άλμπουμ, πιο στυλιζαρισμενο και προσανατολισμένο σε εμπορικές οδούς, με καλές συνθέσεις και μια πιο ομαδική αίσθηση προσπάθειας και ισορροπίας στην μουσική. Κανείς δεν μπορεί να χαρακτηρίσει το “Disturbing the peace” κακό, ή έστω μέτριο. Θέλει όμως ως αρκετά ακούσματα για να ανακαλύψεις τις αρετές του και γι’ αυτό δεν έπιασε και εμπορικά πολύ αν και η προσπάθεια να έχουν ένα ήχο πιο AOR είναι φανερή. Αν με βάλετε να διαλέξω ανάμεσα στο”No parole..” και σε αυτό εδώ, θα διάλεγα το πρώτο βέβαια, αλλά και το “Disturbing..” έχει την δική του χάρη, η οποία είναι ιδιόμορφη ομολογώ.
Δεν θα το έβαζα πχ στα καλύτερα πενήντα ή εκατό άλμπουμ της δεκαετίας του ‘80, αλλά είναι σίγουρο πως θα το έβαζα σε μια κατηγορία από άλμπουμ καλών συγκροτημάτων που θα έπρεπε κανείς να ακούσει ξανά σήμερα για να τα επανεκτιμήσει. Αυτό το δικαιούται. Αν έχετε την διάθεση να κάνετε κάτι τέτοιο, το οποίο σας διαβεβαιώ είναι πολύ ενδιαφέρον και αναζωογονητικό, θα σας πρότεινα να ξεκινήσετε με το “Sons and lovers” που είναι ένα πραγματικό διαμάντι, να συνεχίσετε και το “God bless the video”, το γραμμένο για τον James Dean (πολύ διαφορετικό) “Will you be home tonite” και να συνεχίσετε με το εντυπωσιακό “Stripper”. Επίσης μην αγνοήσετε και το “Mercy” όπως και το ιδιόμορφο “Breaking the heart of the city”. Ναι έχει πολλές καλές στιγμές το άλμπουμ, αρκεί να το προσεγγίσει κανείς με καλή διάθεση και να μην θελήσει να το δει σαν συνέχεια του “No parole from Rock n roll”. Επίσης θα σας συστήσω να ακούσετε και την έκδοση του άλμπουμ από την Metal Mind Records όπου έχει και ένα δεύτερο CD με live της μπάντας από την περιοδεία για την προώθηση του άλμπουμ. Πραγματικά δεν θα σας λείψει ο Malmsteen αφού ο Vai δένει απόλυτα με την μπάντα και αποδίδουν τα μέγιστα. Εξαιρετικό live!!
Δημήτρης Σειρηνάκης
