"/>
Σε καθαρά μουσικό επίπεδο όμως, το “Be” τα έχει όλα: κλασσική μουσική που σε πάει ακόμα και στον μινιμαλιστή Philip Glass, τζαζ, blues και gospel, heavy metal ακραίο αλλά και γεμάτο συναίσθημα, απαλά instrumental κομμάτια και ακόμα και μεσαιωνική φολκ μουσική. Και αν πιστεύετε πως δεν είναι δυνατόν να κολλάνε όλα αυτά τα είδη μεταξύ τους και να κυλάει ομαλά ο δίσκος, είμαι εδώ για να σας πω αυτό που ένιωσα ακούγοντας το “Be” για πρώτη φορά πριν από είκοσι χρόνια: είναι ένας πολυσύνθετος και απαιτητικός δίσκος που ωστόσο θα σας ανταμείψει και θα σας συντροφεύει σε όλη σας τη ζωή. Αν πιστεύετε πως το concept υπερτερεί της μουσικής, σας παροτρύνω και πάλι να περάσετε πολύ χρόνο με το άλμπουμ και θα συμπεράνετε πως σε κάθε λεπτό η μουσική ερμηνεύει το concept.
Απλώς, ίσως για πρώτη φορά, δεν μιλάμε για ένα αμιγώς metal άλμπουμ αλλά ένα που βρίσκει τον Gildenlöw καλλιτεχνικά απελευθερωμένο. Εδώ τότε να προσθέσω πως για πρώτη φορά έχουμε και τη συμμετοχή μιας ορχήστρας, της Orchestra of Eternity που για μένα αποτελεί το έκτο μέλος της μπάντας. Από τις πιο πετυχημένες και ουσιαστικές περιπτώσεις όπου μια ορχήστρα ή ένα κλασσικό σύνολο «μπλέκονται» με rock/metal μουσική. Επιπλέον, εδώ συναντάμε και ένα επιτελείο από αφηγητές και ηθοποιούς που υποδύονται χαρακτήρες όπως τον Mr. Money, τον αλαζονικό και εγωκεντρικό δισεκατομμυριούχο που μεταχειρίζεται τις γυναίκες σαν παιχνίδια.
Ακούγοντας το “Be” είκοσι χρόνια μετά, νιώθω πως ο δίσκος έχει ωριμάσει και δεν έχει φθαρεί με το χρόνο. Παραμένει αναμφίβολα ως ο πιο προσωπικός και φιλόδοξος του Daniel Gildenlow, κάτι που προσδίδει ακόμη περισσότερη αξία μιας και οι PAIN OF SALVATION είναι, κακά τα ψέματα, ο Daniel Gildenlow και αν το εκάστοτε άλμπουμ της μπάντας προέρχεται από τα εσώψυχα και πιο ενδόμυχα μέρη του μυαλού του, τόσο το καλύτερο.
Did you know that:
- Ανάμεσα στις διάφορες συμμετοχές βρίσκουμε και την Σουηδή τραγουδίστρια Cecilia Ringkvist, που ερμηνεύει την Dea Pecuniae και, στο εκκλησιαστικό όργανο, τον Mats Stenlund.
- Το concept χωρίζεται σε πέντε μέρη: “Animae partus”, “Machinassiah”, “Machinageddon”, “Machinauticus”, “Deus nova mobile”.
- Σε ένα από τα πιο λυρικά μέρη του δίσκου, το “Vocari Dei”, που περιέχει μηνύματα προς το Θεό από ένα σωρό κόσμου από διάφορες χώρες, ακούμε όντως μηνύματα και ευχές στον αυτόματο τηλεφωνητή του Θεού της ιστορίας ο οποίος στο τέλος απευθύνεται στον κόσμο ευχαριστώντας όλους όσους έβαλαν μπρος το σχέδιο της δημιουργίας. Στο τέλος του μηνύματος του ωστόσο παραδέχεται πως «αυτή τη φορά τα θαλασσώσαμε, συγνώμη». Ανάμεσα στις διάφορες φωνές που απευθύνουν μια ευχή ή μια απορία στο Θεό, ακούμε έναν Ιάπωνα και ύστερα έναν Έλληνα που λέει αυτολεξεί: “Γεια σου Θεέ, αναρωτιέμαι ποιοι είμαστε πόσο σημαντικοί είμαστε στο κόσμο και που πηγαίνουμε;” Στο “Diffidentia” που ακολουθεί, ο τόνος αλλάζει απότομα με τον στίχο “I will never submit to all the things you said God”.
- Η τελευταία λέξη στο άλμπουμ προέρχεται από ένα κοριτσάκι που λέει “There is room for all of God’s creatures, right next to the mashed potatoes” με τον κόσμο γύρω της να ξεσπά σε γέλια.
Φίλιππος Φίλης
