"/>
Στο δεύτερο τους άλμπουμ “Born dead” επιστρέφουν μια μέρα σαν τη σημερινή, 6 Σεπτεμβρίου 1994, θυμίζοντας στο ομώνυμο τις αρχές της μπάντας (“Truth, justice and fuck the american way”). Επιπλέον, εάν η διασκευή στο “Hey Joe” του Billy Roberts (που γνωστό το είχε κάνει και ο Jimi Hendrix) ήταν το πρώτο χτύπημα από πλευράς single, τότε το “Necessary evil” και το ομώνυμο κομμάτι, επιβεβαίωναν αυτό το οποίο είπε εύγλωττα το ομώνυμο άλμπουμ. Οι λοιπές θεματικές, φυσικά είναι παρούσες, με κοφτερό λεξιλόγιο: πότε ο πόλεμος (“Shallow graves”), πότε τα ναρκωτικά (“Street lobotomy” – τι υπέρτατος τίτλος, πόσο εύστοχος), πότε ο φόνος γενικά (“Last breath”), ενώ υπάρχει και ένα κομμάτι – ωδή στο mosh pit, το ορθόδοξο (“Killin’ floor”). Διόλου εκτός στοιχείου ετούτο εδώ το άσμα, μια και πρόκειται για μπάντα την οποία την συνδέει φιλία χρόνων τόσο με τους ΑΡΧΟΝΤΕΣ SLAYER, όσο και με τους πιονέρους του crossover thrash SUICIDAL TENDENCIES.
30 χρόνια μετά, στα 47 περίπου λεπτά διάρκειας του, το “Born dead” θυμίζει πόσο ωραίο ζευγαράκι κάνουν το crossover thrash και το rap (το ορθόδοξο), όταν παντρεύονται με ισοδύναμη αγάπη προς το ένα και το άλλο. Επιπλέον, τονίζει πόσο ωραίο δίδυμο έκαναν το ομώνυμο και αυτό σε διάστημα δύο ετών, ενώ μεγάλωσε έτι περαιτέρω το όνομα της μπάντας, παρότι ήταν πιο θυμωμένο και φυσικά παρά την λογοκρισία που πήγε να πέσει στην αρχή ελέω “Cop killer”, δείχνοντας ότι εάν ο κόσμος θέλει να αναδείξει μια μπάντα που εκτιμάει/θαυμάζει τη στάση και το μήνυμα της, θα το κάνει, ο κόσμος να χαλάσει! Και αυτό ήταν τεράστιο παράσημο για τους κυρίους. Τα σέβη μου.
Did you know that?
– “To all the people of color throughout the entire world: Asian, Latino, Native American, Hawaiian, Italian, Indian, Persian, African, Aboriginal and any other nationality that white supremacists would love to see born dead.”. Εκεί αφιερώνει ο Ice-T τον δίσκο, το περνάμε αυτούσιο, αμετάφραστο για να μη χαθεί ούτε ένα γραμμάριο βαρύτητας των λέξεων του.
– Η διασκευή στο “Hey Joe” συμπεριλαμβάνεται στο tribute “Stone free: a tribute to Jimi Hendrix”
– Ο δίσκος έφτασε ως και το #74 του Billboard 200
Γιάννης Σαββίδης
