"/>
Όταν παρουσίασα το “The ruins of fading light”, αναφερόμενος στην τότε αλλαγή του ήχου, είχα γράψει πως ίσως αυτό να ήταν «…το πρώτο βήμα μιας νέας ταυτότητας, ένας «οδηγός» προς έναν επιπρόσθετο πειραματισμό και προς ακόμη πιο ‘σκοτεινές φόρμες’». Εδώ λοιπόν, παρατηρώ να γίνεται το επόμενο βήμα. Η μπάντα ακολουθεί τα ίδια μοτίβα, δεν παρεκκλίνει από αυτά, αλλά τα εξελίσσει. Ο πληκτράς Tanner Anderson (OBSEQUIAE, MAJESTIES) ως το νέο, έκτο και μόνιμο μέλος, βρίσκει πολύ γρήγορα τη θέση του στο νέο line up και αναλαμβάνει τον ρόλο που του αναλογεί και του αρμόζει. Πράγματι, το νέο άλμπουμ δεν έχει τα πλήκτρα σε ρόλο κομπάρσου. Είμαι δε σίγουρος, πως η ίδια θέση τον περιμένει και στις επερχόμενες συναυλίες του group, κάτι που θα έχει ουσιαστικό αντίκτυπο στην όσο γίνεται πιστότερη αναπαραγωγή του παλαιότερου υλικού.
Ο τραγουδιστής Brooks Wilson κι ο κιθαρίστας Steve Jansson, δηλώνουν πως στόχος είναι η δημιουργία μουσικής μοναδικής, που δεν την ακούς σε άλλους. Καταλαβαίνω τι θέλουν ακριβώς να πουν και τους πιστώνω απόλυτη επιτυχία σε αυτό: Το metal των CRYPT SERMON δεν το ακούς πουθενά αλλού. Μια νότα αρκεί για να τους αναγνωρίσεις. Επιθετικές κιθάρες, επιβλητικό rhythm section, ανατολίτικες κλίμακες [“Thunder (Perfect Mind)”], ψυχρό, BATHORY-ικό μέταλλο (“Scrying orb”)… Και το μεγαλύτερο ως τώρα τραγούδι τους, το ομώνυμο, να ωθεί τα πάντα στα άκρα. Μεγάλη σύνθεση. Σπουδαία στιγμή.
Ο Arthur Rizk είναι εννοείται ξανά εδώ, έχοντας τώρα μαζί του τον Aidan Elias των BLOOD INCANTATION, WAYFARER. Ο λόγος είναι συγκεκριμένος: Μαζί, έθεσαν ως στόχο να ακούγεται ο δίσκος σαν να τον επιμελήθηκαν ο Neil Kernon, ο Dave Jerden, ο Rick Rubin… Να ακολουθηθεί μια απολύτως σύγχρονη προσέγγιση, που να «αγκαλιάζει» τα διάφορα ετερόκλητα είδη που συναποτελούν τον CRYPT SERMON ήχο και να δρα ως η extra συγκολλητική ουσία. Και το πέτυχαν. Στα Redwoods Studios της Φιλαδέλφεια, έγινε άψογη δουλειά. Όπως έγινε εξίσου άψογη δουλειά και πάλι από τον Brooks Wilson, στο artwork – κομψοτέχνημα.
Δεν θα είμαι υπερβολικός. Δεν του χρειάζεται του “The Stygian Rose”. Οι δημιουργοί του ξέρουν καλά τι έχουν στα χέρια τους. Αν διαβάσεις από άλλους πράγματα που θα σου φανούν υπερβολικά, μην τα παρεξηγήσεις. Ο δίσκος αυτός είναι ικανότατος στο να ενθουσιάσει και να οδηγήσει σε αντιδράσεις υπέρμετρου θαυμασμού. Εγώ θα σου πω πως οι CRYPT SERMON, στον τρίτο τους δίσκο, ξεπερνούν το ντεμπούτο τους, ισοφαρίζουν τον κολοσσό “The ruins of fading light” και από εκεί και έπειτα, είναι στο γούστο του καθενός, αν τον ξεπερνά ή όχι. Για μένα, πρόκειται περί ισάξιων περιπτώσεων.
Εύγε στους Αμερικανούς.
(9 / 10)
Δημήτρης Τσέλλος
ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑ/ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ: CRYPT SERMON
ΤΙΤΛΟΣ ΔΙΣΚΟΥ: “The Stygian Rose”
ΕΤΑΙΡΕΙΑ: Dark Descent Records
ΣΥΝΘΕΣΗ:
Brooks Wilson – φωνητικά
Enrique Sagarnaga – ντραμς
Steve Jansson – κιθάρες
Frank Chin – κιθάρες
Matt Knox – μπάσο
Tanner Anderson – πλήκτρα
ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ ΜΠΑΝΤΑΣ:
Official site
Facebook
Spotify
Bandcamp
Tidal
ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ:
Official site
Facebook
Bandcamp
ΔΙΣΚΟΓΡΑΦΙΑ:
“Demo MMXIII” (Independent, 2013)
“Out of the Garden” (Dark Descent Records, 2015)
“De mysteriis doom Sathanas” (Decibel, 2017)
“The ruins of fading light” (Dark Descent Records, 2019)
“The Stygian Rose” (Dark Descent Records, 2024)
