"/>
Μουσικά, τώρα, οι THRESHOLD, εν μέρει και ίσως λόγω της πιο hard rock/metal χροιάς του Morgan, είχαν έναν πιο σκληρό ήχο, πιο μεταλλικό, όπως για παράδειγμα στο αγαπημένο μου, “Will to give”, που είναι πολύ straightforward για τα δεδομένα του συγκροτήματος, που πάντα παλάντζαρε ανάμεσα στο prog rock και το prog metal.
Από εκεί και πέρα, υπήρχαν, όπως σε κάθε δίσκο των Βρετανών, οι πιο δαιδαλώδεις, οι πιο περιπετειώδεις και μεγάλες σε διάρκεια συνθέσεις, όπως το “Into the light”, το εναρκτήριο “Sunseeker”, ή το “Tension of souls”, αλλά και πιο μπαλαντοειδείς όπως το “Under the sun” ή το “Innocent”, ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα τραγούδια τους, για το οποίο μάλιστα, είχε γυριστεί και video clip. Ιδιαίτερο είναι το γεγονός, ότι όταν αμέσως μετά το “Psychedelicatessen” δημιούργησε τους MINDFEED, που κυκλοφόρησαν δύο –μέτριους είναι η αλήθεια- δίσκους, στο κύκνειο άσμα τους “Ten miles high” το 1998, επανηχογράφησαν το “Innocent”, χωρίς ιδιαίτερες διαφορές είναι η αλήθεια και χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία…
Οι THRESHOLD είναι ένα από εκείνα τα συγκροτήματα, που κυκλοφορούν αποκλειστικά και μόνο καλούς ή πολύ καλούς δίσκους, σε όλα τα στάδια της καριέρας τους, με οποιονδήποτε τραγουδιστή. Το “Psychedelicatessen”, για εμένα, είναι από τις κορυφαίες στιγμές της καριέρας τους, που μπορεί στην Ελλάδα, αν κρίνουμε από την παρουσία του κόσμου στις συναυλίες τους, να μην είμαστε πάνω από 200-250, αλλά αναγνωρίζουμε την πολύ σημαντική αξία τους. Τώρα για ποιον λόγο δεν έγιναν μεγαλύτεροι, ενώ πιθανόν να το άξιζαν, αυτό είναι κάτι που έπρεπε εδώ και καιρό, να το έχουν εξερευνήσει οι ίδιοι…
Σάκης Φράγκος
