>
ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: “Eclipse” – AMORPHIS
ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 2006
ΕΤΑΙΡΕΙΑ: Nuclear Blast
ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: AMORPHIS
ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ:
Tomi Joutsen – φωνητικά
Esa Holopainen – κιθάρα
Tomi Koivusaari – κιθάρα
Niclas Etelavuori – μπάσο
Santeri Kallio – πλήκτρα
Jan Rechberger – τύμπανα
Yπάρχουν κάποιες στιγμές στην πορεία ενός συγκροτήματος, που αποδεικνύονται, ειδικά αφότου περάσουν το μέγιστο τεστ του χρόνου, κομβικές και σημαδιακές. Μπορεί να είναι κάποια περιοδεία, μπορεί να είναι κάποιο hit, μπορεί να είναι κάποιες αλλαγές στη σύνθεση, μπορεί αλλαγή εταιρείας, παραγωγού, πολλά και διάφορα! Μπορεί όμως να είναι και ένας δίσκος. Και στην περίπτωση των παιδιών, ήταν αυτός εδώ ο δίσκος! Σε συνδυασμό με αλλαγή στη σύνθεση.
Σωτήριον (για τους αγαπημένους Φινλανδούς) έτος 2003. Έχουν μόλις κυκλοφορήσει το χειρότερο άλμπουμ της μέχρι τότε καριέρας τους και ίσως (με έχει τρομάξει το “Borderland” για να πω την μαύρη μου αλήθεια) και το χειρότερο που μπορούσαν να βγάλουν ποτέ. Ναι, το ακατανόμαστο, το “Far from the sun” (το γράφω σωστά για να είμαι ευγενικός). Το καλό με αυτό το άλμπουμ, βασικά το μόνο καλό μαζί με το εναρκτήριο κομμάτι του, το “Day of your beliefs”, ήταν πως έμελλε να είναι το τελευταίο με τον τότε τραγουδιστή (και στιχουργό) τους, Pasi Koskinen. Aγαπάμε Pasi, γιατί μαζί με τα παιδιά μας έδωσαν δισκάρες, αλλά πλέον ήταν ορατό πως οι AMORPHIS δεν ήταν πλέον μπάντα, αλλά ο Pasi και οι υπόλοιποι, ειδικά ως προς τον μουσικό προσανατολισμό, αλλά και τον στιχουργικό. Το 2005 λοιπόν, επέρχεται το αναμενόμενο διαζύγιο και η μπάντα κάνει μία μεταγραφή που τότε δεν ήταν αεροδρομίου, αλλά βγήκε λίρα εκατό… κάτι σαν τον Ελ Καμπί ένα πράγμα. Έρχεται ο κύριος Tomi Joutsen, ο οποίος δεν αποτελεί απλώς τον δεύτερο Tomi στο σχήμα, αλλά μαζί του φέρνει και ένα φρέσκο αέρα στα φωνητικά.
4 Ιανουαρίου 2006, «σκάει» το βίντεο για το “House of sleep”, το πρώτο από τα μόλις 2 singles του άλμπουμ και οι καρδιές των όσων Αμορφιακών υπήρχαμε τότε, όχι απλά επανέρχονται στη θέση τους μετά το ακατανόμαστο και το άγνωστο του μέλλοντος της μπάντας, αλλά επανέρχονται και τα χαμόγελα και μάλιστα μεγάλα! Αλλά και στο ακατανόμαστο, το πρώτο κομμάτι μια χαρά ήταν. Ο δίσκος; Εκεί είναι που όχι μόνο είπαμε «επιτέλους», αλλά πλέον μιλάμε και για έναν από τους κορυφαίους δίσκους του σχήματος. Βοήθησε πολύ και η τεράστια ποιοτική διαφορά συγκριτικά με τον προκάτοχό του, αλλά και χωρίς αυτό, αν έβγαινε πχ μετά το “Am universum”, νομίζω δεν θα άλλαζε πολλά. Η επιστροφή των growls, τόσα όσα, αλλά εξαιρετικά σε ήχο, σε συνδυασμό με την τελείως διαφορετική χροιά και προσέγγιση του Joutsen στα καθαρά, δίνει στο δίσκο έναν άλλο αέρα. Μία νότα ανανέωσης και φρεσκάδας. Πάντα φυσικά σε συνδυασμό με τη μουσική, αφού φαίνεται καθαρά εδώ το πόσο είχε τελματώσει το θέμα με την προηγούμενη σύνθεση του σχήματος. Άλλωστε ο δίσκος ήταν ήδη έτοιμος πριν αποφασίσουν τα παιδιά ποιός θα είναι ο τραγουδιστής τους, δείγμα του ότι ήξεραν ακριβώς τι και πως θέλουν να παίξουν και απλά έπρεπε να βρουν αυτόν που θα κουμπώσει ιδανικά στο όραμά τους και όχι να το χτίσουν γύρω του.
Η επιτυχία του δίσκου όμως, δεν φάνηκε μόνο από το πως τον αντιμετώπισαν οι ήδη υπάρχοντες οπαδοί τους, αλλά από το ότι τους ανέβασε πολύ στη γενικότερη συνείδηση του κόσμου. Κέρδισαν αρκετούς εως πολλούς νέους οπαδούς και απόδειξη αυτού πως το “Eclipse” έγινε ο πρώτος χρυσός δίσκος της μπάντας στην πατρίδα τους, τη Φινλανδία.
Προσωπικά, το “Eclipse” και το “Under the red cloud”, είναι οι 2 ΔΙΣΚΑΡΕΣ της εποχής Joutsen στο σχήμα. Τα υπόλοιπα, έχουν τα πάνω και τα κάτω τους, άλλο καλύτερο, άλλο χειρότερο, όμως σίγουρα, μιλάμε από το 2006 και μετά για μία πλήρως υγιής μπάντα, που εμπορικά δίσκο με το δίσκο, ανέβαινε σκαλοπάτια. Εύγε στα παιδιά!
Did you know that:
- Στο “Eclipse” είναι η πρώτη φορά που οι AMORPHIS συνεργάστηκαν με τον μέγα Travis Smith για τη δημιουργία του εξωφύλλου. Αυτή η συνεργασία κράτησε για ακόμη 3 δίσκους, τα “Silent waters”, “Skyforger” και “The beginning of times”.
- Το “Kalevala”, το εθνικό έπος της Φινλανδίας, ήταν πάντα αγαπημένη στιχουργική πηγή των παιδιών. Από όταν άρχισε να γράφει στίχους ο Pasi Koskinen, το άφησαν στην άκρη. Όμως στο “Eclipse” το ξαναέπιασαν και ασχολήθηκαν με τον μύθο του Kullervo, εμπνευσμένο από τον ποιητή Paavo Haavikko.
Φραγκίσκος Σαμοΐλης
