ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: “Passage” – SAMAEL
ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 1996
ΕΤΑΙΡΙΑ: Century Media
ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Waldemar Sorychta
ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ:
Vorph – Φωνητικά, κιθάρες
Kaos – Κιθάρες
Masmiseîm – Μπάσο
Xy – Πλήκτρα, τύμπανα (προγραμματισμός)
Ξεκάθαρα οι SAMAEL, παρότι όχι Σκανδιναβοί, θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν πιονέροι του σύγχρονου (δεύτερου, τρίτου κύματος, όπως θέλετε πείτε το) black metal. Τα πρώτα τρία άλμπουμ του σχήματος, ανήκουν σε αυτά που ήρθαν και διαμόρφωσαν την ταυτότητα του black metal, ταυτόχρονα όμως, ήδη από το εξαιρετικό “Ceremony of οpposites”, οι Ελβετοί έδειξαν ότι εκτός από πιονέροι του μαυρομεταλλικού ήχου, ήθελαν να ηγηθούν και της εξέλιξής του, μιας και ότι λιμνάζει, καταλήγει να λασπώνει και να χάνει το ενδιαφέρον του.
Κάπως, έτσι, το 1996 (ναι τόσο παλιά), οι SAMAEL, αποφάσισαν ότι ζητούν τον πειραματισμό και με τον πειραματισμό θα μπορούσαν να εξελίξουν και την μουσική αλλά και τις εσωτερικές αναζητήσεις τους. Με σταθερά βήματα, χωρίς υπερβολές (ακόμα τότε), χάρισαν στο κοινό τους ένα μεγαλειώδες άλμπουμ, το οποίο άκουγε στο όνομα “Passage”.
Στο άλμπουμ αυτό, σημαντικά ήταν τα περισσότερα πλήκτρα και η συμφωνική διάθεση του συγκροτήματος, αλλά αυτό το οποίο πραγματικά τους έδωσε μια νέα πνοή και ταυτότητα, ήταν η απομάκρυνσή τους από τον “σατανικό” (sic) στίχο και η υιοθέτηση θεμάτων που άπτονταν του αποκρυφισμού αλλά και της κοσμικής αναζήτησης, της μεγαλειότητας της δημιουργίας και του σύμπαντος από μια σκοπιά όχι φυσική αλλά σχεδόν Λαβκραφτική. Το εξώφυλλο, ήδη μαρτυρούσε ότι οι SAMAEL άρχισαν να στρέφονται πλέον προς τον Κόσμο για την έμπνευσή τους.
Το άλμπουμ εισήγαγε και κάποια πρωτόλεια δείγματα industrial μουσικής κατεύθυνσης, την οποία οι Ελβετοί θα τιμούσαν εντονότερα στην πορεία της καριέρας τους, δεκαεπτά κομμάτια γράφτηκαν για να απαρτίσουν έναν δίσκο – σήμα κατατεθέν της προσφοράς τους στον σκληρό ήχο. Από τα δεκαεπτά αυτά κομμάτια, έντεκα βρήκαν τον δρόμο τους προς την κυκλοφορία και πραγματικά δεν μπορείς να ξεχωρίσεις από αυτά κανέναν, αφήνοντας σε να αναρωτιέσαι, “τι στο καλό ήταν τα υπόλοιπα κομμάτια που απορρίφθηκαν” και αν θα ήταν εξίσου (έστω και στο 70%) καλά όπως αυτά που τελικά σχημάτισαν το “Passage”.
Με τον δίσκο να ανοίγει με το υπέροχο “Rain” και να κλείνει με το εξίσου θαυμάσιο “A man in your head”, οι SAMAEL μέσα σε μόλις 42 λεπτά, παραδίδουν ένα δίσκο μοναδικό για την εποχή του. Έναν δίσκο που τόλμησε και έναν δίσκο που έδειξε ότι τα στεγανά, βλάπτουν την δημιουργικότητα. Έξω από αυτά τα στεγανά, η τεράστια αυτή για τον χώρο μπάντα, έδειξε πως όχι μόνο επιβιώνει, αλλά εκπλήσσει και δημιουργεί, ανοίγοντας δρόμους εκεί που οι άλλοι, πριν από αυτούς, έβρισκαν τοίχο.
Αυτό ακριβώς είναι το “Passage” τριάντα χρόνια μετά την κυκλοφορία του. Είναι ένα σημείο αναφοράς συνδυασμού τεχνικής, έμπνευσης και τόλμης. Ακόμα και όταν οι SAMAEL το πήγαν αρκετά βήματα παραπέρα, δεν παρέδωσαν ποτέ δίσκο που να στερούνταν πρωτοτυπίας και σεβασμού στον ακροατή. Άρεσε δεν άρεσε η δουλειά τους, ήταν αξιόλογη. Εδώ όμως δεν μιλάμε για κάτι απλά αξιόλογο, αλλά για έναν πυλώνα της ακραίας μουσικής, έναν δίσκο που αποτέλεσε και αποτελεί λόγο που η μαύρη σκηνή συνεχίζει να αναπτύσσεται και να κυριαρχεί.
Φανούρης Εξηνταβελόνης
