>
ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: “Kill” – CANNIBAL CORPSE
ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 2006
ΕΤΑΙΡΕΙΑ: Metal Blade
ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Erik Rutan
ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ:
Φωνητικά – George “Corpsegrinder” Fisher
Κιθάρες – Pat ‘O Brien
Κιθάρες – Rob Barrett
Μπάσο – Alex Webster
Drums – Paul Mazurkiewicz
Πάντα χαρά μου να γράφω για τους λατρεμένους μου CANNIBAL CORPSE. Ειδικά ετούτο το κείμενο για το πρώτο μου CANNIBAL CORPSE άλμπουμ σε πραγματικό χρόνο. Το “Kill” του 2006. Έλα όμως, που τα έφερε έτσι η ζωή που εκ παραδρομής, το κείμενο για τα 20 χρόνια του προκατόχου του “The wretched spawn” (2004)…κάπου χάθηκε στη διαδρομή! Ε, αυτό αλλάζει σήμερα! Πάμε λοιπόν, λίγο πιο πίσω στο χρόνο από το 2006. Μετά το καταστροφικό “Gore obsessed” (2002), οι CANNIBAL CORPSE δεν έχασαν καθόλου χρόνο, ούτε και άφησαν καιρό μέχρι την επόμενη κυκλοφορία τους. Το “Worm infested” EP (2003) με δύο καινούργιες κομματάρες (“Systematic elimination”, “Worm infested”), μια επανηχογράφηση από το “Eaten back to life” (“The undead will feast”) και τρεις διασκευές (METALLICA – “No remorse”, ACCEPT – “Demon’s night”, POSSESSED – “Confessions”).
Τον Φλεβάρη του 2004, κυκλοφορούν το επίσης πολυποίκιλο “The wretched spawn” όπου τα γκρουβάτα ομώνυμο και “Decency defied” και το εφιαλτικά σχεδόν death/doom “Festering in the crypt” συνυπάρχουν με τα καταστροφικά “Severed head stoning”, “Cyanide assassin” και “Frantic disembowelment”, σε ένα άλμπουμ που μόνο μεγάλωσε το όνομα των Κανίβαλων και συνέχισε να φέρνει νέες γενιές στον ήχο τους, παρότι ο ένατος σε 16 χρόνια καριέρας. Ήταν επίσης η τελευταία φορά που συνεργάστηκαν με τον κύριο Neil Kernon. Επί προσωπικού, ακόμα θυμάμαι τον εαυτό μου 13-14 χρονών αγόρι, να βλέπει σε περιοδικό το κρανίο από το εξώφυλλο του “The wretched spawn” και να τρομάζει (ας μην περιγράψω το σοκ όταν είδα το αυθεντικό εξώφυλλο για πρώτη φορά!).
“Ποιοι είναι αυτοί οι τύποι!;” σκεφτόμουν, όλο τρόμο! Ποιος να έλεγε σε αυτό το αγόρι τότε, ότι 22 χρόνια μετά αυτούς τους τρομακτικούς τύπους, όχι μόνο θα τους λάτρευε αλλά θα έγραφε αράδες επί αράδων για αυτούς! Φυσικά και αυτό δεν έγινε από τη μια μέρα στην άλλη. Χρειάστηκε να έρθουν στη ζωή μου οι METALLICA και οι SLAYER, να με βάλουν στο κόλπο των υψηλών ταχυτήτων (το κάλεσμα μου αν θέλετε), κάπου εμφανίστηκαν σε μορφή μεμονωμένων κομματιών οι ARCH ENEMY (“Burning angel” – τα πρώτα μου death metal φωνητικά) και οι MORBID ANGEL (“Rapture”, “Sworn to the black”)…ε και μια ωραία βραδιά, να γυρίσω να δω το video clip για το “Make them suffer”. H γνωριμία ήταν μοιραία και ο έρωτας ακαριαίος. Blastbeat, είχα ξανακούσει από τους MORBID ANGEL, αλλά όχι με τον τρόπο που το έκαναν οι CANNIBAL CORPSE.
H δε thrash-ίλα που είχαν οι κύριοι, βρήκε κατευθείαν κέντρο! Όλα αυτά μαζί, με τράβηξαν όλο και πιο κοντά στους CANNIBAL CORPSE και αυτό το λιτό απέριττο εξώφυλλο! Και έπεσε ολοκληρωμένο στα αυτιά μου τότε. Μπαίνει το “Τhe time to kill is now”….και ψάχνεις που πήγε το κεφάλι, που πήγε το λοιπό σώμα, που πήγαν όλα! Το προαναφερθέν “Make them suffer” σκοτώνει ό,τι έχει θράσος να αναπνέει, ενώ έχει την ποιότητα ενός αθάνατου hit! “Murder worship” και η γκρούβα από τη μέση και μετά συνθλίβει κάθε σβέρκο που βρίσκεται στο δρόμο του. Καλά για τα “Necrosadistic warning” (YOU WILL NOT REST IN PEACE!) και το “Five nails through the neck” που δείχνουν την ικανότητα των CANNIBAL CORPSE να παίζουν με τους ρυθμούς κατά το δοκούν μέσα στην καταστροφική τους μανία, τι να πούμε που να μην τα αδικεί;
Ή για τον ορυμαγδό του “Purification by fire” ή το mid-tempo groove του υπέροχου “Death walking terror” που επίσης επιλέχθηκε (σοφά, θα πω εγώ) για videoclip, δείχνοντας μια άλλη μεγάλη δύναμη του συγκροτήματος;Στο “The discipline of revenge” αναπνέει το μπάσο του ηγέτη Alex Webster, αλλά και διαφαίνεται μια black metal επίγευση στο βασικό riff και τον τρόπο που αυτό χτίζεται. Πάντα μου άρεσε ο τρόπος που έβαζαν επιρροές από άλλα παρακλάδια του ακραίου ήχου, ως απόρροια του με πόσες διαφορετικές μπάντες περιόδευαν κατά καιρούς, διατηρώντας παράλληλα το αδιαμφισβήτητα CANNIBAL CORPSE ύφος που έχτισαν ανά τις δεκαετίες. Το “Brain removal device” με το αρμονικό του riff με σκλαβώνει, ενώ το “Maniacal” είναι ό,τι λέει ο τίτλος του και ακόμα κάτι παραπάνω!
Το δε “Submerged in boiling flesh” ρίχνει φάπες και των γονέων, με το riff στο τέλος που καταλήγει σε ένα fade out να ακούγεται σαν έναν απειλητικό δολοφόνο που μόλις τελείωσε τη “δουλειά” του και περπατάει μακριά από το τόπο του εγκλήματος! Αλλά το άλμπουμ δεν τελειώνει εκεί. Έχουμε το τρίτο instrumental (“Relentless beating” από το “Vile” (1996) και “From skin to liquid” από το “Gallery of suicide” (1998) τα δύο προηγούμενα) στην ιστορία της μπάντας, το “Infinite misery”. Αργό στα όρια του death/doom, εφιαλτικό ειδικά στα leads του, με ένα εκπληκτικό γκρουβάτο κύριο riff που οδηγεί το κομμάτι διατηρώντας αμείωτο το ενδιαφέρον μέχρι το τέλος του, με τον τρόπο που μεταμορφώνεται μέσα στο κομμάτι. Κάπως έτσι, άλλη μια ακρόαση, από τις πάρα πολλές τα τελευταία 20 χρόνια, έχει τελειώσει την ώρα που γράφονται ετούτες οι γραμμές.
Το “Kill” των CANNIBAL CORPSE δεν έχει γεράσει ούτε μια μέρα. Αντιθέτως, έχει ωριμάσει, έχει γίνει ένα μοντέρνο κλασσικό άλμπουμ της ιστορίας της μπάντας, καθώς και σημείο εκκίνησης μιας ακόμα φουρνιάς με τους CANNIBAL CORPSE και γιατί όχι και με το death metal γενικά. Οι CANNIBAL CORPSE, θα έβγαιναν στο δρόμο με τους KATAKLYSM, LEGION OF THE DAMNED και FINNTROLL στα πλαίσια του περιοδεύοντος festival με τίτλο No Mercy. Στη χώρα μας θα έρθουν με τους URKRAFT και DISAVOWED το 2007 (ο γράφων θα τους έβλεπε 2 χρόνια μετά ως φοιτητής, με το “Evisceration plague”), ενισχύοντας έτι περαιτέρω τους δεσμούς τους με τη χώρα μας. Οπότε, τιμής ένεκεν και όχι μόνο, βάλτε το άλλη μια φορά να παίζει και γκαρίξτε μαζί με τον George Fisher:
THE TIME TO KILL IS NOW!
Did you know that?
– Ο πρώτος από τους 7 δίσκους στους οποίους θα έκανε παραγωγή ο Erik Rutan. Στους δε δύο τελευταίους, θα είναι ΚΑΙ μέλος των CANNIBAL CORPSE. Μάλιστα, στο “The time to kill is now” συμμετέχει με δεύτερα φωνητικά.
– Βγήκε σε μια φοβερή έκδοση CD/DVD, όπου το DVD είναι μια συναυλία – σφαγή στο La Laiterie στο Στρασβούργο της Γαλλίας το 2004 με HYPOCRISY, EXHUMED, VOMITORY, KATAKLYSM, SPAWN OF POSSESSION, PREJUDICE και CARPATHIAN FOREST. Κυκλόφορησε στο λεγόμενο burgopak, που ανοίγει σε δύο κατευθύνσεις, από τη μια έβγαινε το CD, από την άλλη το DVD. Ιδιαίτερη κατασκευή το δίχως άλλο!
– Έφτασε στο νούμερο 170 του Billboard 200.
Γιάννης Σαββίδης
