>
ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: “Sad Wings Of Destiny” – JUDAS PRIEST
ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 1976
ΕΤΑΙΡΕΙΑ: Gull Records
ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Jeffery Calvert, Max West, JUDAS PRIEST
ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ:
Φωνητικά – Rob Halford
Κιθάρες – K.K. Downing/Glenn Tipton
Μπάσο – Ian Hill
Drums – Alan Moore
Piano, organ, synthesizer στο “Prelude” – Glenn Tipton
Το Birmingham, η γνωστή πόλη της Αγγλίας, είναι σίγουρα η κοιτίδα του heavy metal, αφού εκεί δημιουργήθηκαν οι BLACK SABBATH, το συγκρότημα που λογίζεται ως ο νονός του εν λόγω ιδιώματος. Από την ίδια περιοχή όμως, κατάγονται και οι JUDAS PRIEST, οι οποίοι ως γνωστόν, έχουν συμβάλει τα μέγιστα στην μεταλαμπάδευση του ιδιώματος στις νεότερες γενιές μουσικών, αλλά και οπαδών. Και τα δυο σχήματα δημιουργήθηκαν στα τέλη της δεκαετίας του 1960, οι BLACK SABBATH όμως ξεκίνησαν να δισκογραφούν πολύ σύντομα, το 1970, ενώ οι JUDAS PRIEST υπογράφουν στην μικρή δισκογραφική εταιρεία Gull Records, και κυκλοφορούν την παρθενική τους δουλειά, με τίτλο “Rockarolla” το 1974.
Τα μέλη του συγκροτήματος τότε, ζούσαν με πενιχρές μερίδες τροφίμων, εργάζονταν σε μερικής απασχόλησης δουλειές (o Glenn Tipton σαν κηπουρός, ο K.K. Downing σε εργοστάσιο και ο Ian Hill σαν οδηγός παράδοσης αντικειμένων). Η εικόνα τους δεν είχε καμία σχέση με την μετέπειτα καριέρα τους, αφού τα δερμάτινα και όλο το look των επόμενων χρόνων, δεν είχε προκύψει ακόμα. Ας μην ξεχνάμε ότι στα 70’s επικρατούσε πολύ η ροκ κουλτούρα στα γκρουπ, με κάπως συγκεκριμένο στυλ ντυσίματος, οπότε ίσως δεν γινόταν εκείνοι να ξεφύγουν από την μόδα της εποχής.
Δυστυχώς το πρώτο τους άλμπουμ, για πολλούς, ήταν μια απογοήτευση τόσο συνθετικά όσο και εμπορικά, οπότε το συγκρότημα ίσως «πιέστηκε» να δημιουργήσει κάτι καλύτερο την επόμενη φορά. Δυο χρόνια μετά θα άλλαζαν τα πάντα. Οι JUDAS PRIEST μέσα σε 2 εβδομάδες, τον Νοέμβριο και τον Δεκέμβριο του 1975, ηχογραφούν το “Sad wings of destiny”, το άλμπουμ που θα ήταν η ουσιαστική αρχή της καριέρας τους.
Το classic rock ήδη μεσουρανούσε στα 70s με συγκροτήματα όπως οι QUEEN, RAINBOW. LED ZEPPELIN, DEEP PURPLE και φυσικά πολλά άλλα, οπότε και οι ίδιοι «πάτησαν» πάνω σε αυτό, για τις όποιες επιρροές τους στην επερχόμενη τότε, καινούργια δουλειά τους. Ενώ όλοι ίσως περίμεναν να συνεχίσουν τις μουσικές φόρμουλες που είχαν υιοθετήσει στο πρώτο δίσκο, εκείνοι κάνουν την μεγάλη έκπληξη. Αφήνουν πίσω τους την όποια «ψυχεδελική» διάθεση υπήρχε, «σφίγγουν» τις συνθέσεις τους, αναμιγνύοντας με μοναδικό τρόπο το κλασσικό rock της εποχής με το hard rock, κάνοντας τα τραγούδια τους να ηχούν πιο «βαριά» από πριν. Έτσι δημιουργούν μια δουλειά που έμελλε να αφήσει ένα από τα πιο ανεξίτηλα δείγματα γραφής στην heavy metal μουσική, μια δισκογραφική προσπάθεια της οποίας η συνθετική πολυπλοκότητα και μουσικότητα ήταν έκδηλες, παρουσιάζοντας μουσικές ιδέες που «οδήγησαν» το heavy metal σε νέα επίπεδα σκοτεινότητας.
Το ταλέντο και η ικανότητα στην σύνθεση φάνηκαν από τα πρώτα δυο τραγούδια που υπάρχουν στο δίσκο. Τα “Victim of changes” και “The ripper” δεν είναι μόνο δυο από καλύτερα κομμάτια που γράφτηκαν ποτέ από το συγκρότημα, αλλά εγκαινίασαν και μια ηχητική μεταμόρφωση για τους JUDAS PRIEST. Οι όποιοι πειραματισμοί αυτή την φορά είχαν πάρει άλλη τροπή, έγιναν πιο σωστά, με τα heavy μέρη να είναι αρκετά εμφανή. Το συγκρότημα κατάφερε σε δυο χρόνια να διαμορφώσει με συγκλονιστικά μοναδικό τρόπο τις συνθέσεις του, με κάθε κομμάτι να έχει μια εξαιρετική διάταξη σε riffs, solos και refrain με τα κιθαριστικά μέρη να αποτελούν το highlight όλης της δουλειάς.
Βεβαίως, όλα θα ήταν διαφορετικά χωρίς τον εξωγήινο τραγουδιστή του γκρουπ, Rob Halford. Από έναν απλά καλό ερμηνευτή του “Rockarolla”, σπάει το κουκούλι, και προκύπτει ένας εκφραστικά θρηνητικός αοιδός με άπλετη θεατρικότητα και τρομερή έκταση οκτάβων και φωνητικού τόνου. Ειδικά οι ψηλές του νότες, ίσως φαντάζουν αδύνατες για κάποιους, αλλά όχι για εκείνον, καταφέρνοντας να προσδώσει μια μοναδική και ιδιαίτερη αισθητική σε κάθε σύνθεση. Χρησιμοποίει μια ποικιλία φωνητικών στυλ σε όλη τη διάρκεια του άλμπουμ, με τις κραυγές και τις διαπεραστικές ψηλές νότες του, να εξακολουθούν να εντυπωσιάζουν πέντε δεκαετίες αργότερα, ενώ οι πιο «χαμηλές» ερμηνείες του στα “Dreamer deceiver” και “Epitaph” (ένα τραγούδι που είναι πιο QUEEN πεθαίνεις!), θα αναδείκνυαν στο έπακρο το χαρισματικό ταλέντο αυτού του ανθρώπου.
Οι JUDAS PRIEST στο “Sad wings of destiny” κατάφεραν να γράψουν τραγούδια που ηχούν επικά χωρίς όμως σε κανένα σημείο να είναι επιτηδευμένα, και έτσι ολόκληρο το άλμπουμ είναι ηχητικά ευέλικτο, εύκολο στην άμεση ακρόαση, με πολλές δυναμικές και αρμονική ισορροπία των πιο συναισθηματικών σημείων με τα πιο «άγρια». Κάθε κομμάτι ακούγεται μονομιάς, από ένα γκρουπ που αντί να συνεχίσει στο μοτίβο που είχε δημιουργήσει, έκανε σε σύντομο διάστημα, το αναπάντεχο βήμα μεταμόρφωσης σε μια μηχανή παραγωγής ριφ και συναισθημάτων, με πιασάρικες μελωδίες και φυσικό groove, που σε καθήλωνε. Η στιβαρή δουλειά τους στην αξιομνημόνευτη σύνθεση τραγουδιών, που παρουσιάζεται και υπάρχει από την αρχή μέχρι το τέλος, και αυτό το πρωτόλειο metal που επέλεξαν να εκφράζονται μουσικά θα έδειχνε την πορεία που θα είχαν. Το μεγαλείο των συνθέσεων ήταν τέτοιο που θα γίνονταν η τέλεια επιρροή για πολλά συγκροτήματα αλλά και το κίνημα του New Wave Of British Heavy Metal.
Δείγμα της αλλαγής ρότας που είχαν αποφασίσει να πάρουν ήταν και το εξώφυλλο που επέλεξαν να έχει η τότε νέα τους δισκογραφική κίνηση. Μετά το λογοπαίγνιο της παρθενικής δουλειάς, το εμβληματικό εξώφυλλο, με το πεσμένο άγγελο που θρηνεί πάνω σε ένα πύρινο, κολασμένο τοπίο, του οποίου το μόνο απομεινάρι πίστης φαίνεται να είναι δεμένο στο λαιμό του με τη μορφή ενός εμβλήματος/συμβόλου (που είναι ο μετέπειτα σταυρός του γκρουπ κάνοντας την πρώτη του εμφάνιση εδώ), αποτελεί αφενός την τέλεια απεικόνιση των τραγουδιών που εμπεριέχονται στην δουλειά. Αφετέρου θα γινόταν ένα από τα πιο εμβληματικά, και του συγκροτήματος, αλλά και όλης της σκηνής.
Το “Sad wings of destiny” είναι η μήτρα που γέννησε τους JUDAS PRIEST, αποτελώντας την ουσιαστική αρχή και παρουσίαση τους στο κοινό. Θα ήταν το άλμπουμ που «πάτησαν» πάνω του κάνοντας την λαμπρή καριέρα που όλοι γνωρίζουμε. Οποιοδήποτε metal ιδίωμα και αν αρέσκεται κάποιος να ακούει, σε όποια ηλικία, το άλμπουμ αποτελεί πρότυπο και σημείο γραφής, όχι μόνο για το σχήμα αλλά και για όλο το heavy metal, αφού η ηχητική του υπόσταση αποτελεί μια από τις πιο βαθιές ρίζες του δένδρου, με τον αντίκτυπο του άλμπουμ να παραμένει αδιαπραγμάτευτος για πάντα. Ένα άλμπουμ που δεν πρέπει να λείπει από καμία συλλογή οπαδού.
Did you know that?
– Το εξώφυλλο του άλμπουμ, εικονογραφήθηκε από τον Patrick Woodroffe. Είναι περισσότερο γνωστός για την εισαγωγή/παρουσίαση του συμβόλου που μοιάζει με δίκρανο, γνωστό ως «Σταυρός των JUDAS PRIEST», όπως το φοράει ο άγγελος.
– Το τραγούδι «Victim of changes» είναι ένα mashup δύο προηγούμενων τραγουδιών με τίτλους «Red light lady», γραμμένο από τον Rob Halford, και «Whiskey woman» από τον αρχικό τραγουδιστή και ιδρυτή των JUDAS PRIEST, Al Atkins. Ο Halford μοιράζεται τα credits με τον προκάτοχό του, κάτι που είναι πράγματι ασυνήθιστο.
– Για το δίσκο, ηχογραφήθηκε και μία διασκευή στο “Diamonds and rust” της Joan Baez, αλλά κυκλοφόρησε με το επόμενο άλμπουμ του συγκροτήματος, “Sin after sin”. Η τότε εταιρία τους Gull Records κυκλοφόρησε την αρχική έκδοση του τραγουδιού από τις ηχογραφήσεις, στη συλλογή “The best of judas priest”
– Το “Metal Rules” κατέταξε το άλμπουμ στην 38η θέση της λίστας με τα εκατό καλύτερα άλμπουμ στην ιστορία του heavy metal, το περιοδικό “Kerrang!” στην ανάλογη λίστα του τον Ιανουάριο του 1989 το κατέταξε στη 17η θέση, ενώ το “Digital Dream Door” στην ένατη θέση της λίστας του.
– Η επιρροή του συγκροτήματος μέσω αυτού του άλμπουμ είναι φανερή και από τον αριθμό των διασκευών σε τραγούδια του, όπως οι εκτελέσεις του “The ripper” από τους ICED EARTH, AGENT STEEL, ICARUS WITCH και MERCYFUL FATE, του “Tyrant” από τους OVERKILL και του “Victim of changes” από τους GAMMA RAY.
– Παρόλη την αναγνώριση τους ως ένα από τα ανερχόμενα ονόματα του είδους το 1976, οι JUDAS PRIEST δεν κατάφεραν και πάλι να μπουν στα Βρετανικά charts, σημειώνοντας χαμηλές πωλήσεις ο αριθμός των οποίων θα ανέβαινε στον επόμενο τους δίσκο, “Sin after sin” ο οποίος ήταν και ο πρώτος που κατάφερε να μπει στους καταλόγους επιτυχιών της πατρίδας τους.
– Το “Sad wings of destiny” ήταν το μόνο άλμπουμ του συγκροτήματος που συμπεριλάμβανε τον drummer Alan Moore σε κάθε κομμάτι, έναν μουσικό που δεν ήταν ιδιαίτερα ενθουσιασμένος με την οικονομική κατάσταση που υπήρχε και σύντομα θα έφευγε από το συγκρότημα.
– Η λίστα κομματιών του άλμπουμ στο οπισθόφυλλο σε σύγκριση με την κανονική σειρά των τραγουδιών σε κάποιες συγκεκριμένες εκδόσεις είναι διαφορετική. Κανονικά η σειρά ξεκινά με το “Victim of changes” και τελειώνει με το “Island of domination”. Οι εκδόσεις βινυλίου της Gull ξεκινούν με το “Prelude” και τελειώνουν με το “Deceiver”. Επίσης το “The ripper” αναγράφεται σαν “Ripper” στο οπισθόφυλλο.
– Σε κάποιες χώρες τα χρώματα των φτερών του αγγέλου ποικίλουν χρωματικά.
– Το άλμπουμ εκδόθηκε και διανεμήθηκε από την Janus Records στις Ηνωμένες Πολιτείες.
– Αν και αυτό το άλμπουμ δεν έφτασε την εμπορική επιτυχία που περίμενε το συγκρότημα κατά την κυκλοφορία του, τράβηξε την προσοχή της Columbia. Με τη βοήθεια του manager David Hemmings, το συγκρότημα υπέγραψε με την CBS και έλαβε έναν προϋπολογισμό 60.000 λιρών για τον επόμενο δίσκο τους, “Sin after sin”, ένα χρόνο μετά. Ο Downing περιέγραψε πώς τα συναισθήματα απογοήτευσης που είχε το συγκρότημα για τη διαχείριση της Gull Records επηρέασαν τα σκοτεινά θέματα που εμφανίστηκαν στο “Sad wings of destiny”. Η υπογραφή απαιτούσε τη διακοπή του συμβολαίου τους με την Gull Records, με αποτέλεσμα τα δικαιώματα για τα δύο πρώτα άλμπουμ και όλες τις σχετικές ηχογραφήσεις, συμπεριλαμβανομένων των demos, να γίνουν ιδιοκτησία της Gull. Η Gull περιοδικά ανασυσκεύαζε και επανακυκλοφόρησε το υλικό από αυτά τα άλμπουμ, όπως στο διπλό άλμπουμ του 1981 “Hero, hero”.
– Στο τραγούδι “Genocide” στη μέση του ακούγονται οι λέξεις “Sin after sin” που θα ήταν ο τίτλος του επόμενου τους άλμπουμ.
– Το άλμπουμ βραβεύτηκε με χρυσό δίσκο το 1989.
– Το άλμπουμ κυκλοφόρησε την ίδια χρονιά με άλλα επιδραστικά άλμπουμ στα τέλη της δεκαετίας του 1970 όπως τα “Rising” των RAINBOW και “Virgin killer” των SCORPIONS.
– Τα “Victim of changes”, “The ripper”, “Tyrant” και “Genocide”, με μια εκτενή εισαγωγή, εμφανίζονται στο πρώτο ζωντανό άλμπουμ του συγκροτήματος, “Unleashed in the east” το 1979. Τα τρία πρώτα από αυτά τα τραγούδια ήταν στις setlist του συγκροτήματος μέχρι το 2019, με το “Victim of changes” να είναι ένα από τα τραγούδια που έχουν παιχτεί περισσότερο, ενώ το “Genocide” δεν ήταν στις playlists από τις αρχές της δεκαετίας του 1980 μέχρι και το 2022. Με τα “Dreamer deceiver”, “Deceiver” και “Island of domination” να υπάρχουν στις setlist του 1975–1976, 7 από τα 9 τραγούδια του άλμπουμ έχουν ερμηνευτεί ζωντανά σε συναυλίες.
– Στο “Painkiller” του 1990, παρουσιάζει μια φτερωτή φιγούρα που ο Halford έχει περιγράψει ως μια φουτουριστική εκδοχή του Έκπτωτου Άγγελου από το “Sad wings of destiny”. Το “Angel of retribution” του 2005 τον αναβιώνει ξανά, δείχνοντάς τον να ανεβαίνει και να αναζητά την τιμωρία, με το τραγούδι “Judas rising” να τον κάνει να «πετάει» τη μελαγχολία του και να οδεύει στην αισιοδοξία.
– Αφού ο Halford έφυγε από το συγκρότημα τη δεκαετία του 1990, ο Tim Owens προσλήφθηκε για να τον αντικαταστήσει μετά από audition για τα “Victim of changes” και “The ripper”. Οι Downing και Tipton στη συνέχεια έδωσαν στον Owens το παρατσούκλι “The ripper”.
– Ο αρχικός τραγουδιστής των JUDAS PRIEST, Al Atkins, ηχογράφησε μια εκδοχή του “Victim of changes” για το ομώνυμο άλμπουμ του 1998.
– Οι JUDAS PRIEST ερμήνευαν συχνά το τραγούδι “Mother sun” την εποχή του “Sad wings of destiny”, αλλά ποτέ δεν το ηχογράφησαν. Το τραγούδι, έχει διασωθεί μόνο σε bootleg ηχογραφήσεις. Το 2014, το Σουηδικό metal συγκρότημα PORTRAIT το κυκλοφόρησε σαν διασκευή ως B-side σε ένα CD single τους.
Θοδωρής Μηνιάτης
