>
ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: “Savage souls” – MYSTIC PROPHECY
ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 2006
ΕΤΑΙΡΙΑ: Massacre Records
ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: R.D. Liapakis
ΣΥΝΘΕΣΗ:
R.D. Liapakis – φωνητικά
Markus Pohl – κιθάρες
Martin Albrecht – μπάσο
Mathias Straub – ντραμς
Martin Grimm – κιθάρες
Ώρες ώρες σκέφτομαι πόσο τυχερός έχω υπάρξει, αφού είχα την ευκαιρία πολλές φορές να προσκληθώ στο εξωτερικό, να ακούσω έναν δίσκο από συγκροτήματα και δισκογραφικές εταιρίες, κάτι που τώρα έχει σταματήσει πλέον να γίνεται, ιδιαίτερα για ελληνικά Μέσα…
Ήταν τέλος του 2005, οι MYSTIC PROPHECY, μετά από δύο δίσκους στη Nuclear Blast (και το ντεμπούτο τους στη B. Mind), είχαν έτοιμο το τέταρτο άλμπουμ τους, το “Savage souls”, από τη νέα –τότε- δισκογραφική τους, τη Massacre, που έμελλε να είναι το «σπίτι» τους, για τα επόμενα 13 χρόνια και για 7 άλμπουμ. Η Massacre, λοιπόν, με «πέταξε» στο Bochum όχι μόνο για την προακρόαση του δίσκου, αλλά και για τη ζωντανή του παρουσίαση στο μεγαλύτερο club της πόλης, το Matrix (που είχα ξαναπάει 6 χρόνια πριν, για το listening session του πρώτου δίσκου των AVANTASIA).
Είναι τόσο ζωηρές οι αναμνήσεις μου, που θυμάμαι ακόμα την ελληνική ταβέρνα που είχαμε φάει, το παιχνίδι Ντόρτμουντ – Μπάγερν που είχα πάει την επόμενη, στα εγκαίνια του –τότε- νέου γηπέδου της Μπορούσια μαζί με συναδέλφους από το Γερμανικό Rock Hard που μου είχαν δώσει το εισιτήριο διαρκείας τους (καθώς δεν υπάρχει άλλος τρόπος να δεις αγώνα της τοπικής ομάδας), αλλά και το live που είχε ανοίξει η μπάντα του Mark Cross, οι GOD’S ARMY που ήταν συμπαθητικοί, αλλά και οι progsters LANFEAR, που στουντιακά μου άρεσαν, αλλά live ήταν ό,τι χειρότερο είχα δει στη ζωή μου μέχρι τότε.
Οι MYSTIC PROPHECY, βρίσκονταν σε μία νέα περίοδο. Ο Gus G, που είχε παίξει στα προηγούμενα άλμπουμ, αποχώρησε για να επικεντρωθεί στους FIREWIND, ο Λιαπάκης όμως, γατόνι, ήξερε ότι δεν μπορούσε να τον αντικαταστήσει μ’ έναν μόνο κιθαρίστα και πήρε δύο!!! Τον Martin Grimm και τον Markus Pohl, ο οποίος είναι συνοδοιπόρος του μέχρι και σήμερα. Αλλαγή είχαμε και στα ντραμς, με τον Mathias Straub, οπότε αν προσθέσει κανείς και την αλλαγή δισκογραφικής που προείπαμε, η μπάντα βρισκόταν σ’ ένα σταυροδρόμι αρκετά κρίσιμο.
Το “Savage souls” όμως, κατάφερε να ξεπεράσει όλους τους σκοπέλους με απόλυτη επιτυχία. Το σφιχτό JUDAS PRIEST χεβιμέταλλο των MP, που δείχνει μία ιδιαίτερη αγάπη στο Bay Area thrash σε πολλά σημεία, αναδείχθηκε μέσα από στιβαρές συνθέσεις όπως το ομώνυμο έπος, “Savage souls”, το μελωδικό “Masters of sins”, το αρκετά TESTAMENT της περιόδου του “The new order”, “Evil empires”, το “Deception of hate”, αλλά και η power ballad “Into the fire”.
Το γκρουπ έδειχνε ιδιαίτερα φορμαρισμένο και ο δίσκος τους, αν δεν είναι ο απόλυτα αγαπημένος μου, είναι σίγουρα 100% μέσα στην αγαπημένη μου τριάδα από τους Βαυαρούς, με τον Έλληνα τραγουδιστή. Ο Λιαπάκης, είχε από τότε το χάρισμα, να γνωρίζει ακριβώς τις δυνατότητες της φωνής του και να τονίζει τα μεσαία του, στα οποία είναι χαρισματικός, δίχως υπερβολές, πάντα με τη χαρακτηριστική του χροιά που τον οδήγησε να τραγουδά τον τελευταίο καιρό με τον Michael Schenker.
Η παραγωγή σφιχτοδεμένη, το κιθαριστικό δίδυμο έδειχνε σαν να ήταν μαζί από χρόνια κι αυτό που θυμάμαι από τη ζωντανή τους εμφάνιση και την πρώτη παρουσίαση αρκετών τραγουδιών από εκείνο το άλμπουμ, ήταν ότι μου ακούγονταν ακόμα καλύτερα ζωντανά!!! Επίσης, μου είχε κάνει τρομερή εντύπωση, ότι το κοινό, που αποτελούνταν από περισσότερα από 500-600 άτομα, γνώριζαν τους στίχους από τα παλιότερα τραγούδια τους κι έκαναν sing along. Ψάχνοντας στα έγκατα της δισκοθήκης μου, είδα ότι η συναυλία αυτή έχει αποτυπωθεί και σε DVD, στη digipack έκδοση του άλμπουμ και βάζοντας να θυμηθώ αυτά που είχα ζήσει live, πατώντας το menu, ακουγόταν συρτάκι και μου ήρθε στο μυαλό ότι κάπως έτσι είχε ξεκινήσει η συναυλία… Τελικά θυμάμαι περισσότερα απ’ όσα νόμιζα…
Σάκης Φράγκος
