ONOMA ΑΛΜΠΟΥΜ: “Ballbreaker”- AC/DC
ETOΣ KYKΛΟΦΟΡΙΑΣ: 1995
ΕΤΑΙΡΙΑ: Warner Music
ΠΑΡΑΓΩΓΗ: Rick Rubin/ Mike Fraser
ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ:
Φωνητικά- Brian Johnson
Lead κιθάρες – Angus Young
Ρυθμικές κιθάρες – Malcolm Young
Mπάσο – Cliff Williams
Τύμπανα – Phil Rudd
“Ballbreaker” ετών 30 σήμερα λοιπόν, για ένα δίσκο που συνέχισε την πορεία της επιτυχίας που ήρθε με τις αρχές των 90s και το “The razor’s edge”.
Mετά λοιπόν την τεράστια επιτυχία του “The razor’s edge”, τεράστια ήταν και η δημοτικότητα της μπάντας στο φυσικό της περιβάλλον που δεν ήταν άλλο από την σκηνή. Επακόλουθο της τεράστιας περιοδείας που ακολούθησε ήταν το “AC/DC live” , το DVD “live at Donington” και η συναυλία στην Μόσχα για το Monsters Of Rock όπου έπαιξαν μπροστά σε ένα εκατομμύριο εξακόσιες χιλιάδες ανθρώπους.
Όπως γίνεται εύκολα κατανοητό, η μπάντα είχε επιστρέψει στα μεγαλεία του παρελθόντος και το 1993 θα κυκλοφορήσουν με μεγάλη ευτυχία το κομμάτι “Big gun” για το soundtrack του “Last action hero”, ένα κομμάτι που εγκαινίαζε και την συνεργασία του με τον διάσημο παραγωγό Rick Rubin. O Rick ήταν διάσημος εκείνη την περίοδο αφού είχε κάνει παραγωγές από τους SLAYER και CULT μέχρι ΤROUBEL, DANZIG, RHCP, Johnny Cash και πολλούς άλλους. Ο ίδιος ήταν μεγάλος θαυμαστής της μπάντας και ζήτησε να κάνει την παραγωγή στο επόμενο τους δίσκο και αυτό δεν θα ήταν άλλο από το “Ballbreaker”.
Ένα άλλο σημαντικό γεγονός είναι η επιστροφή του αρχικού ντράμερ Rhil Rudd πίσω στην μπάντα. Μάλιστα σε μια συναυλία τους στην Αυστραλία στα πλαίσια της “Razor’s edge” περιοδείας, ο Rudd προσέγγισε το παλιό του σχήμα και ουσιαστικά τους πρότεινε να σκεφτούν την επιστροφή του. Έτσι στις αρχές του 1992 τον κάλεσαν στο Λονδίνο για να δουν και να τσεκάρουν τι παίζει και πραγματικά όλη η μαγεία της χημείας που είχαν επέστρεψε από τα πρώτα sessions. Eτσι λοιπόν από τον Αύγουστο του 1994 ο Phil Rudd ήταν ξανά πίσω στο σχήμα παρόλο που δεν υπήρξε καμία επίσημη ανακοίνωση μέχρι τις αρχές της επόμενης χρονιάς.
Η μπάντα θα πάει στην Νέα Υόρκη τον Οκτώβριο του 1994 για να ξεκινήσουν ηχογραφήσεις για τον δίσκο στα Power Station Studios. Mε τον Rubin πίσω από την κονσόλα και με οκτώ κομμάτια έτοιμα, ο αρχικός στόχος παραγωγού και σχήματος ήταν να η επιστροφή στον πρώιμο ήχο της μπάντας. Υπήρχε πρόβλημα όμως καθώς ο ήχος των drums δεν ήταν αυτός που ήθελαν και έπειτα από 10 εβδομάδες που έκατσαν εκεί, ολοκλήρωσαν μόλις 4 με 5 κομμάτια. Αποφάσισαν να μετακομίσουν στο Los Angeles και στα Ocean Way Studios στις αρχές του 1995. Ευτυχώς τα πράγματα εκεί πήγαν καλά, με τον Rick Rubin να απαιτεί μάλιστα μέχρι και 50 takes σε αρκετά κομμάτια. Αυτή η τελειομανία του Rubin ήταν εξαντλητική όμως για την μπάντα που είχε πλέον κατασταλάξει και ήξερε που να κινηθεί και πλέον τα αδέλφια σαν ξεροκέφαλοι που ήταν, δεν χρειαζόταν κάποιον να τους κάνει συνεχώς υποδείξεις. Μετά από πέντε ολόκληρους μήνες στο studio ο δίσκος είχε τελικά ολοκληρωθεί, όπως και η συνεργασία της μπάντας με τον Rick Rubin. “Hταν λάθος που δουλέψαμε μαζί, παρόλη την προσπάθεια του” θα αναφέρουν λίγα χρόνια αργότερα.
Πάμε όμως στα του δίσκου: Ο Rubin πέτυχε τελικά το στόχο του αλλά και η μπάντα επιθυμούσε μια επιστροφή στις ρίζες. Ο boogie hard rock ήχος τους ακούγεται αψεγάδιαστος, οι τρεις συνθέσεις που επιλέχθηκαν για singles ήταν πιο ξεκάθαρα προς τον παραδοσιακό hard rock ήχο τους. Τα “Hard as a rock”, “Hail Caesar” και “Cover you in oil” ήταν τα κομμάτια που με τα video clip τους προκάλεσαν την ανάλογη αίσθηση.
Επιπλέον ενδιαφέροντα κομμάτια ήταν τα hard rock- άδικα “The furor”, “The honey roll”, “Love bomb”, “Caught with your pants down” και “Ballbreaker” ενώ επίσης αξιόλογο είναι και το boogie rock “Boogie man”. O δίσκος πήγε κατευθείαν Νο 1 στην Βρετανία και Νο 4 στην Αμερική και η περιοδεία που σχεδιάσθηκε περιλάμβανε 49 συναυλίες σε Ευρώπη, Βόρεια Αμερική, Νότια Αμερική, Καναδά, Αυστραλία και Νέα Ζηλανδία. Στην πορεία λόγω της μεγάλης ζήτησης, οι συναυλίες άρχισαν να πολλαπλασιάζονται και ξεπέρασαν τις 150 , μια περιοδεία σε πέντε σκέλη ανά τον κόσμο που κράτησε 11 ολόκληρους μήνες.
Γενικότερα το “Ballbreaker” είναι άλλο ένα καλό άλμπουμστην δισκογραφία του σχήματος σε μια εποχή που είχαν αρχίσει να αποκτούν ένα νέο κοινό αλλά και φυσικά είχαν κερδίσει ξανά και την στήριξη των παλιών οπαδών τους.
Did you know that?
– Στα γυρίσματα του video clip του “Big guns” με τον Arnold Schwarzenegger ο αστέρας του Hollywood συνάντησε την μπάντα και ενώ ήταν προγραμματισμένο να καθίσει μισή ώρα, ο ίδιος γούσταρε πολύ την μπάντα και κάθισε μαζί τους όλο το απόγευμα κάνοντας πλάκες με το συγκρότημα.
– Ο drummer Chris Slade ουσιαστικά παραιτήθηκε μόνος τους αφού τον είχαν στον πάγο για αρκετό καιρό. Ο ίδιος δήλωσε πολύ απογοητευμένος από την στάση της μπάντας και έκανε τρία χρόνια να παίξει ξανά τύμπανα.
– Κατά την διάρκεια των ηχογραφήσεων του δίσκου στο Los Angeles ο Angus Young είχε την ευκαιρία να δει και να γνωρίσει από κοντά στο club Roxie ένα μεγάλο ίνδαλμά του, τον βετεράνο μπλουζίστα Buddy Guy. Τεράστια συγκίνηση για τον Angus!
– Κάποια στιγμή εκείνη την περιοδο, ο Tommy Lee είχε βγει με τον Brian Johnson σε ένα club και τους ζήτησαν να παίξουν δύο κομμάτια μαζί, πράγμα που έκαναν φυσικά.
– Επειδή τους τα είχε πρήξει ο Rubin αρκετές φορές και εκείνη την εποχή δούλευε και το “One hot minute” των RHCP, όταν έλειπε έκαναν ηχογραφήσεις με τον παραγωγό Mike Fraser που αναφέρεται στον δίσκο σαν συμπαραγωγός.
– Το clip του “Hard as a rock” γυρίσθηκε στην Βρετανία με πολλούς οπαδούς της μπάντας. Πολλοί ήταν εκείνοι που φώναζαν ρυθμικά το όνομα του Rhil Rudd για να τον ενθαρρύνουν και να τον καλωσορίσουν 12 χρόνια μετά στην μπάντα.
– Το εξώφυλλο του δίσκου το επιμελήθηκαν σχεδιαστές από την εταιρία Marvel. Προσωπικά μου αρέσει πολύ περισσότερο η πίσω πλευρά του δίσκου με τα comics παρά το εξώφυλλο που επιλέχθηκε. Μάλιστα το ίδιο επιτελείο σχεδίασε και ένα ολόκληρο comic αλλά για κάποιον περίεργο λόγο αυτό δεν κυκλοφόρησε ποτέ.
– Ο Joe Perry παρακολούθησε την συναυλία τους στο Μαϊάμι και δήλωσε λάτρης του σχήματος. Το κομμάτι “Nine lives” των ΑΕROSMITH του 1997 είναι αφιερωμένο στους ΑC/DC
– Στην συναυλία στο St Louis ο Brian Johnson λιποθύμησε από την ζέστη και η συναυλία διακόπηκε λόγω αυτού.
– Στο Λονδίνο στις 5 Ιουλίου βγήκαν στην τηλεοπτική εκπομπή VH1’s Uncut, πρώτη φορά μετά το 1978 για να παίξουν ζωντανά. Ήταν να παίξουν τέσσερα κομμάτια αλλά τελικά έπαιξαν δώδεκα, και μερικά από αυτά δεν τα είχαν παίξει ποτέ με τον Brian Johnson.
– Στην τελευταία συναυλία της Ευρωπαϊκής περιοδείας στην Γαλλία, ο Angus Young ξέφυγε τελείως. Έτρεχε πάνω κάτω με μελανιές στα πόδια και στα γόνατα και στους αγκώνες του έτρεχε αίμα.
– Έπαιξαν επίσης ζωντανά το “You shook me all night long” για την ταινία “Howard Stern: Private parts”, το soundtrack της οποίας κυκλοφόρησε στις αρχές του 1997.
Γιάννης Παπαευθυμίου
