"/>
Μη νομίζεις βέβαια πως το “Nightlife” δεν είναι ένα καλό άλμπουμ… το αντίθετο! Είναι ολοκληρωμένο, ισορροπημένο, με πολύ καλά τραγούδια τα οποία μπορεί η μπάντα μετέπειτα να μην τα προτίμησε ιδιαίτερα στις συναυλίες της, πλην ελαχίστων από αυτά, ωστόσο οι οπαδοί τα λάτρεψαν και τα λατρεύουν. Το υπέροχο “She knows” με τις πρώτες διπλές κιθαριές στο solo, το παθιάρικο bluesy ομώνυμο κομμάτι, το “Still in love with you” που έγραψε τη δική του ιστορία με τις συμμετοχές των Gary Moore και Frankie Miller (Gale Claydon τον πλήγωσες, αλλά τουλάχιστον βγήκε αυτό το αριστούργημα, χαλάλι…), το “Showdown” με την νυκτόβια, μπαρόβια αύρα, το folky “Philomena”, το “Sha-La-La” που θυμίζει CREAM… εντάξει, θα τα γράψω όλα όπως το πάω, αλλά άδικο δε θα έχω. Το “Nightlife” είναι εξαίσιο και ακριβώς επειδή διαφέρει τόσο από όσα προηγήθηκαν, όσο και από όσα ακολούθησαν, έχει μια ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου!
Η συνέχεια γνωστή. Το συγκρότημα απέκτησε τον ήχο που διακαώς επιθυμούσε και που έγινε trademark στην συνέχεια, οι κιθάρες έγιναν ΤΟ σημείο αναφοράς, ο Philo εξελίχθηκε σε έναν στιχουργό – πραγματικό ποιητή του δρόμου και της ζωής, το σερί που μας δόθηκε από το “Jailbreak” μέχρι το καταληκτικό άλμπουμ “Thunder & lightning”, περιείχε μοναχά αριστουργήματα… το “Nightlife” όμως πάντα θα περιμένει την σειρά του υπομονετικά, για να το ακούσεις όπως πρέπει, όταν ισορροπήσεις από την καταιγίδα της περιόδου 1975 – 1983 και σίγουρα, να το εκτιμήσεις.
Did you know that:
– Η deluxe edition του δίσκου που βγήκε το 2012, περιλαμβάνει έναν bonus δίσκο με live εκτελέσεις του υλικού του “Nightlife” από τις ραδιοφωνικές εκπομπές του John Peel και του Bob Harris. Φυσικά, μιας και μιλάμε για τους THIN LIZZY, οι εκτελέσεις εκείνες είναι πιο «ωμές» και «χύμα», όπως θα τις ήθελε ο Phil να ηχούν στο studio. Αξίζει και με το παραπάνω να κοιτάξεις κατά κει.
– Το εξώφυλλο του άλμπουμ, σχεδιασμένο από τον Jim Fitzpatrick, δείχνει ένα πλάσμα που μοιάζει με πάνθηρα, σε μια φωτισμένη, νυχτερινή μεγαλούπολη. Ο πάνθηρας αυτός θεωρείται από τους οπαδούς ότι αντιπροσωπεύει τον Lynott, αλλά ο Fitzpatrick επιβεβαίωσε ότι ο πάνθηρας ήταν μια μνεία στους Μαύρους Πάνθηρες και σε αφροαμερικανικές πολιτικές προσωπικότητες όπως ο Malcolm X και ο Martin Luther King Jr.
– Οι «νέοι» THIN LIZZY έκαναν το ντεμπούτο τους στο Reading Festival του 1974, όπου στην αφίσα η μπάντα αναγραφόταν λανθασμένα ως… “Thin Lizzie”!
Δημήτρης Τσέλλος
