Tuesday, April 14, 2026




Home Blog Page 10

Weekly Metal Meltdown (28/2 – 6/3, VENOM, EVERGREY, YOTH IRIA and more)

0
Weekly 28-2-6-3

Weekly 28-2-6-3

Συντονισμένοι στο εβδομαδιαίο ραντεβού μας και αυτή την εβδομάδα έχουμε πλούσιο σε ποιότητα και ποσότητα υλικό για εσάς.  Επιστροφή από τους VENOM, EVERGREY, NERVOSA, YOTH IRIA, THE HALO EFFECT, BLACK STONE CHERRY, PORT NOIR, CROWN LANDS, THE QUILL, BUTCHER BABIES, LION’S SHARE και ένα ωραίο box set με live υλικό από τους ΗΕAVEN & HELL. Eπίσης θα βρείτε νέα και ανερχόμενα ονόματα που αξίζει να προσέξετε όπως οι FRAGMENTS OF DESTINY, PRESTIGE, ANNIE TAYLOR, SELF DECEPTION, ANGUS Mc SIX feat. VAN CANTO και STONUS. Enjoy!

Photo by Necroshorns

VENOM ανακοινώνουν τον νέο τους δίσκο “Into Oblivion” που θα κυκλοφορήσει την 1η Μαΐου μέσω της Noise/BMG και κυκλοφορούν το πρώτο single με τίτλο “Lay down your soul”.
Οι VENOM δεν χρειάζονται συστάσεις, από την ίδρυσή τους στο Newcastle το 1979, άνοιξαν τον δρόμο για το extreme metal και δημιούργησαν το δικό τους είδος, το black metal. Το οποίο είναι αναμφισβήτητα πιο δημοφιλές τώρα από ποτέ παγκοσμίως, με την επιρροή τους να φτάνει σε βάθος ως δημιουργοί.
Το “Into Oblivion” είναι το δέκατο έκτο studio άλμπουμ των VENOM και περιλαμβάνει την μακροχρόνια σύνθεση των Cronos (μπάσο/φωνητικά και ιδρυτικό μέλος), Rage (κιθάρα) και Dante (ντραμς) και σηματοδοτεί τις πρώτες νέες ηχογραφήσεις τους από το “Storm The Gates” του 2018. Το “Into Oblivion” αποτελείται από δεκατρία τραγούδια που αποτελούν την υπογραφή των VENOM: heavy, evil και catchy. Υπάρχει ένας συνδυασμός του κλασικού ήχου τους της δεκαετίας του ’80 με μια πιο μοντέρνα, προοδευτική προσέγγιση, αλλά χωρίς να χάσει τίποτα από τη φωτιά και το θειάφι τους.
Το άλμπουμ βρίσκεται στα σκαριά εδώ και μερικά χρόνια, αλλά διάφοροι παράγοντες εμπόδισαν την ολοκλήρωσή του μέχρι τώρα. Η πανδημία Covid, οι αποτυχίες στην ηχογράφηση και η δίψα για τελειότητα, αλλά με τα λόγια του Cronos “Αυτό το άλμπουμ έχει πραγματικά ξεπεράσει τα όρια, αλλά αν θέλεις να κάνεις ένα καταπληκτικό άλμπουμ, το πληρώνεις με αίμα, ιδρώτα και δάκρυα”. Ωστόσο, οι VENOM πιστοί στο σχήμα τους, ξεπέρασαν τις αντιξοότητες για να κυκλοφορήσουν ένα άλμπουμ αντάξιο της κληρονομιάς τους, καθώς ο Rage επιβεβαιώνει “Είμαι τόσο περήφανος για αυτό το άλμπουμ, είναι εκπληκτικό! Νιώθω τόσο διαφορετικός, αλλά και τόσο οικείος. Τα ηχητικά είναι ένα βήμα μπροστά, κανένα τραγούδι δεν ακούγεται ίδιο, αλλά όλα λειτουργούν μαζί”.
Το πρώτο single “Lay Down You Soul” είναι μια εντυπωσιακή πρώτη δουλειά και παραπέμπει στα χρόνια σχηματισμού του συγκροτήματος και στο τραγούδι “Black Metal”. Ενώ είναι ελαφρώς χιουμοριστικό, φέρει όλα τα χαρακτηριστικά ενός σύντομα ζωντανού κλασικού με το συναρπαστικό ρεφρέν του. Ο Cronos δηλώνει: “Νομίζω ότι είναι υγιές να αναγνωρίζουμε πράγματα από παλιά και να τα φέρνουμε σε ένα νέο σκηνικό που του δίνει μια εντελώς φρέσκια προσέγγιση. Οι θαυμαστές θα τρελαθούν!”.
Η χημεία στο “Into Oblivion” είναι αναμφισβήτητη και αποτελεί μουσική απόδειξη της μακροζωίας αυτού του line up, το οποίο πλέον ξεπερνά κάθε άλλο, φτάνοντας τα δεκαεπτά χρόνια. Ο Dante αναφέρει “Έφυγε έτσι, δεκαεπτά χρόνια! Όλα οφείλονται στη φιλία και τον αμοιβαίο σεβασμό”.

Οι Σουηδοί βετεράνοι του heavy metal LION’S SHARE συνεχίζουν την καμπάνια επιστροφής τους με το νέο single “Baptized In Blood” από το πολυαναμενόμενο άλμπουμ τους “Inferno” που κυκλοφορεί στις 27 Μαρτίου μέσω της Metalville.
Βαθιά ριζωμένο στο πνεύμα του 1981, το “Baptized In Blood” φέρει σαφείς επιρροές από την εποχή “Mob Rules” των BLACK SABBATH  και το “Diary Of A Madman” του Ozzy Osbourne, σκοτεινό, βαρύ και δραματικό χωρίς να χάνει τον μελωδικό του πυρήνα. Οι στίχοι εξερευνούν τα διαταραγμένα όνειρα ενός προβληματικού μυαλού που έχει εμμονή με το κακό, τους δαίμονες και την τελική αναμέτρηση μεταξύ του Σατανά και του Θεού.
Σχηματισμένοι στο Σούντσβαλ της Σουηδίας το 1987, οι LION’S SHARE γρήγορα καθιερώθηκαν ως μια δύναμη στο ευρωπαϊκό heavy metal, κάνοντας εκτεταμένες περιοδείες δίπλα σε θρύλους όπως οι MOTÖRHEAD, SAXON, DIO, MANOWAR, U.D.O. και DEE SNIDER. Ο κατάλογός τους, που έχει λάβει διθυραμβικές κριτικές, περιλαμβάνει άλμπουμ όπως το “Emotional Coma” και το “Dark Hours” τα οποία έχουν επαινεθεί για την ισορροπία τους μεταξύ συντριπτικής βαρύτητας και μελωδικής δύναμης.
Από το 2017, οι LION’S SHARE λειτουργούν ως ένα δυνατό ντουέτο με τους Lars Chriss (κιθάρες) και Nils Patrik Johansson (φωνητικά), με την υποστήριξη έμπιστων συνεργατών στο στούντιο και στη σκηνή. Με το “Inferno”, το συγκρότημα είναι έτοιμο να ανακτήσει τη θέση του στην πρώτη γραμμή του heavy metal.

Photo by Chapman Baehler

Το βίντεο του “The Mob Rules” (Ζωντανά από το Radio City Music Hall) των HEAVEN & HELL κυκλοφορεί τώρα. Το “Breaking Out Of Heaven 2007–2009” τιμά την τρίτη εμφάνιση του Dio με μέλη των BLACK SABBATH σε box set 4CD/Blu-Ray και 7LP και θα είναι διαθέσιμο στις 27 Μαρτίου.
Καταγράφηκε κατά τη διάρκεια της ιστορικής επανένωσής τους το 2007, αυτή η οριστική ζωντανή έκδοση του “The Mob Rules” αναδεικνύει την αδιάκοπη δύναμη της σύνθεσης των ΗΕΑVEN & HELL. Ενώ το πρωτότυπο του 1981 σηματοδότησε μια πιο σκοτεινή στροφή για το συγκρότημα, αυτή η εμφάνιση στο Radio City Music Hall αναβαθμίζει το κομμάτι με ένα ακριβές και τεράστιο ηχητικό βάρος που μόνο δεκαετίες χημείας θα μπορούσαν να παράγουν.
To “Breaking Out Of Heaven 2007–2009” μια νέα συλλογή που εστιάζει στο τελευταίο κεφάλαιο της περίφημης θητείας του Ronnie James Dio με τα μέλη των BLACK SABBATH. Επανενώνοντας τους Tony Iommi, Geezer Butler και Vinny Appice με το όνομα HEAVEN & HELL, το συγκρότημα επέστρεψε στη σκηνή και στο studio δεκαετίες μετά την αρχική του εμφάνιση για μια απροσδόκητη δεύτερη πράξη. Το “Breaking Out Of Heaven 2007–2009” θα είναι διαθέσιμο στις 27 Μαρτίου σε 7LP και 4CD/Blu-ray box set. Και οι δύο εκδόσεις περιλαμβάνουν ένα εικονογραφημένο βιβλίο με νέες σημειώσεις από τον Hugh Gilmour, μαζί με ένα αντίγραφο του βιβλίου της περιοδείας και μια αφίσα. Η συλλογή σηματοδοτεί την πρώτη φορά που η πλήρης παράσταση Live From Radio City Music Hall εμφανίζεται σε βινύλιο και περιλαμβάνει οκτώ κομμάτια που κάνουν το ντεμπούτο τους σε βινύλιο, συμπεριλαμβανομένων ηχογραφήσεων στο στούντιο από τα “The Dio Years” και επιλεγμένων ζωντανών εμφανίσεων. Το Blu-ray επεκτείνει το σετ με βίντεο από τα “Live From Radio City Music Hall” και “Neon Nights: 30 Years Of Heaven & Hell – Live at Wacken”,  καθώς και συνεντεύξεις του συγκροτήματος. Το set ακολουθεί την επανένωση του συγκροτήματος, ξεκινώντας με την θριαμβευτική τους εμφάνιση στη Νέα Υόρκη το 2007 “Live From Radio City Music Hall” ακολουθούμενη από το άλμπουμ στούντιο “The Devil You Know” που μπήκε στο Top 10 το 2009, και το live άλμπουμ “Neon Nights: 30 Years Of Heaven & Hell – Live at Wacken”, που ηχογραφήθηκε αργότερα την ίδια χρονιά σε περιοδεία στη Γερμανία.

Οι Σουηδοί heavy rockers THE QUILL κυκλοφορούν το “Dark City”, το πρώτο single από το νέο άλμπουμ “Master Of The Skies”, που κυκλοφορεί στις 8 Μαΐου από τη Metalville. Το “Dark City” είναι ένας ύμνος που ξεσπάει σε σκόνη και βρυχάται, φτιαγμένος για ατελείωτους αυτοκινητόδρομους της ερήμου. Το τραγούδι βασίζεται σε σκληρά riffs και ένα δυνατό ρυθμικό section, αποτυπώνοντας το ανήσυχο πνεύμα των νυχτών με νέον και των μακριών, μοναχικών δρόμων. Είναι ο ήχος των προβολέων που διαπερνούν το σκοτάδι, δυνατός, αμετανόητος και αδύνατο να ξεφύγεις.
Το “Master of the Skies” σηματοδοτεί ένα ακόμη κεφάλαιο σε μια μακροχρόνια συζήτηση μεταξύ groove, βάρους, μελωδίας και δύναμης, αυτή τη φορά με μια πιο σκούρα απόχρωση. Τα τραγούδια κινούνται μέσα στο φως και τη σκιά, σφίγγοντας τις βίδες τη μια στιγμή και ανοίγοντας το γκάζι την επόμενη. Είναι πιο βαρύ χωρίς να είναι απότομο, πιο μελαγχολικό χωρίς να χάνει το swing, heavy rock με βαθιές γραμμές και χαρακτήρα, που κερδήθηκε με τον δύσκολο τρόπο.
Οι THE QUILL είναι ένα συγκρότημα που νιώθει άνετα με τον εαυτό του, γράφοντας μουσική επειδή το εννοεί ακόμα, όχι επειδή το ζήτησε κάποιος. Σκεφτείτε την αίσθηση βαρύτητας των SΑΒΒΑΤΗ, το έντονο groove του κλασικού heavy rock και την αυτοπεποίθηση των μουσικών που ήταν εκεί, το έκαναν αυτό και κράτησαν τους ενισχυτές ανοιχτούς ούτως ή άλλως.Το συγκρότημα συνεργάστηκε για άλλη μια φορά με τον Erik Nilsson στα 491 Studios, ένα μέρος που πλέον γνωρίζει τον ήχο τους σχεδόν τόσο καλά όσο και το συγκρότημα. Καμία επανεφεύρεση. Κανένα νοσταλγικό ταξίδι. Απλώς οι THE QUILL κάνουν αυτό που πάντα έκαναν καλύτερα: γράφοντας heavy rock τραγούδια που στέκονται στα πόδια τους.
Ο Magnus Ekwal αναφέρει: “Εστιάσαμε πολύ στην ατμόσφαιρα. Κάποια τραγούδια χρειάζονταν χώρο και αυτοσυγκράτηση, άλλα ήθελαν να εκραγούν, μου άρεσε να αφήνω το φως και το σκοτάδι να αποφασίζουν πόσο μακριά θα τα ωθούσα”.
O Christian Carlsson: “Αυτή τη φορά δεν επιβάλαμε έναν ήχο “Quill” στα τραγούδια. Αφήσαμε κάθε κομμάτι να χτίσει τη δική του ταυτότητα, ακόμα κι αν αυτό σήμαινε να ακολουθήσουμε άγνωστα μονοπάτια”.

Οι BUTCHER BABIES επιστρέφουν με το δυνατό νέο τους single “Lost In Your Touch” σε παραγωγή του Howard Benson, και σηματοδοτεί τη δεύτερη κυκλοφορία από το επερχόμενο άλμπουμ τους μέσω της Judge & Jury Records. Συνδυάζοντας συναισθηματική ευαλωτότητα με συντριπτική ένταση, το κομμάτι χρησιμεύει ως βασικό κεφάλαιο σε ένα άλμπουμ που λειτουργεί ως μια βαθιά προσωπική επιστολή αγάπης στο παρελθόν της τραγουδίστριας Heidi Shepherd, αναλογιζόμενη τις εμπειρίες, τις σχέσεις, τις στενοχώριες και τα μαθήματα που την έχουν διαμορφώσει τα τελευταία 25 χρόνια. Είναι ένας δίσκος που βασίζεται στην αυτοκριτική και την ανάπτυξη, τιμώντας το πού βρισκόταν, ενώ παράλληλα αγκαλιάζει τη δύναμη και τη σαφήνεια του ποια έχει γίνει σήμερα.
Η Heidi Shepherd μοιράζεται: “Πριν από 10 χρόνια, είδα τον έρωτα της ζωής μου να ερωτεύεται κάποιον άλλο. Τον είδα να γεμίζει τα παπούτσια μου με το άγγιγμα μιας άλλης κοπέλας. Πήρε σιγά σιγά τη θέση μου στα τηλεφωνήματα αργά το βράδυ και στον πρωινό καφέ. Αντικατέστησε το «εμείς» με το όνομά της στα χείλη του. Έσκυψα ανάμεσα σε αυτή τη νέα πραγματικότητα και το παρελθόν που το σώμα και η καρδιά μου ήθελαν τόσο απεγνωσμένα πίσω. Καθώς παρακολουθούσα αυτό να ξετυλίγεται, δεν μπορούσα παρά να αναρωτηθώ αν μοιράζονταν τον ίδιο, βαθύ συναισθηματικό δεσμό που μοιραζόμασταν κάποτε και αν «χάνεται στο άγγιγμά του όπως εγώ». Αυτό το τραγούδι με φέρνει πίσω σε εκείνες τις σπαρακτικές στιγμές μόνη μου: να αναλογίζομαι, να εξελίσσομαι και να βρίσκω ξανά τον εαυτό μου. Δεν θεωρώ πλέον δεδομένη μια τέτοια αγάπη. Είναι ξεχωριστή και αξίζει να τοποθετηθεί σε βάθρο. Η ηχογράφηση αυτού του τραγουδιού με τον Howard ήταν πραγματικά ξεχωριστή. Από την αρχή, κατάλαβε το συναίσθημα και την ιστορία πίσω από τους στίχους. Και οι δύο ξέραμε ότι αυτό το τραγούδι θα ήταν ξεχωριστό και το αντιμετωπίσαμε με την συναισθηματική ευαισθησία που χρειαζόταν όχι μόνο για να ακούσουμε το τραγούδι, αλλά και για να το νιώσουμε”.
Ο διάσημος παραγωγός Howard Benson προσθέτει: “Κέρδισα αμέσως αυτό το τραγούδι λόγω της ευαλωτότητας των στίχων. Για μένα, ως παραγωγό, αν μπορώ να βρω στίχους σαν κι αυτούς που ξέρω ότι θα αποδώσει η τραγουδίστρια… όπως η Heidi αποδίδει τα συναισθήματα σε αυτό το τραγούδι… αυτό είναι τόσο κρίσιμο για τη σύνδεση του κομματιού”.

Photo by Akis Zaralis

Οι NERVOSA κυκλοφορούν ένα νέο single από το επερχόμενο άλμπουμ τους “Slave Machine” που κυκλοφορεί στις 3 Απριλίου μέσω της Napalm Records. Το “Ghost Notes” αφήνει μια καταιγίδα από βαριά, αλλά εύκολα αναγνωρίσιμα riffs, που καθοδηγούνται από δυναμικά τύμπανα και τα πάντα μανιασμένα φωνητικά της Prika Amaral. Με κορύφωση ένα δυνατό solo κιθάρας, το “Ghost Notes” δείχνει μια άλλη πλευρά του ευέλικτου βραζιλιάνικου thrash συγκροτήματος. Για άλλη μια φορά σε συνεργασία με τον παραγωγό Martin Furia των Γερμανών θρύλων DESTRUCTION για την επερχόμενη κυκλοφορία τους, οι γυναίκες γεφυρώνουν το χάσμα μεταξύ της παλιάς σχολής δύναμης και της κριτικής νεωτερικότητας. Οι NERVOSA είναι έτοιμες για μια άγρια ​​νέα εποχή!
Οι NERVOSA εξαπολύουν έναν ακόμη γύρο οργής στο νέο τους άλμπουμ. Το έκτο άλμπουμ τους δείχνει το βραζιλιάνικο μοντέρνο thrash metal συγκρότημα να απελευθερώνει τα εσωτερικά του θηρία με εκπληκτική ταχύτητα και με τρομερή έμφαση. Έχοντας εμφανιστεί στα μεγαλύτερα metal φεστιβάλ παγκοσμίως, από το Wacken μέχρι το Hellfest, και έχοντας αφήσει μια διαρκή εντύπωση σε θαυμαστές και κριτικούς, οι NERVOSA στοχεύουν να εδραιώσουν τη θέση τους ως πρωτοπόροι στο είδος. Με την ιδρυτικό μέλος/κιθαρίστρια Prika Amaral να έχει καθιερωθεί ως η νέα τους φωνή με το προηγούμενο άλμπουμ τους, “Jailbreak” (2023), κατακλύζουν τη σκηνή με τη δύναμη ενός σφυριού. Οι NERVOSA εκρήγνυνται ως ένα metal ηφαίστειο με το τελευταίο τους άλμπουμ. Ποτέ δεν ηρεμούν, πάντα εξερευνούν, το ένα συγκλονιστικό riff μετά το άλλο, το “Slave Machine” είναι μια συντριπτική δήλωση, έρχεται, βλέπει και κατακτά.
Οι NERVOSA αναφέρουν : “Δυνατά και βαριά riffs με πολύ groove που δείχνουν βαθιά συναισθήματα με έναν πολύ ποιητικό τρόπο, αυτό το τραγούδι είναι σίγουρα ξεχωριστό από πολλές απόψεις. Το άλμπουμ “Slave Machine” είναι το πιο βάναυσο και μελωδικό άλμπουμ των NERVOSA, και είμαστε περήφανοι που κάνουμε αυτό το βήμα παραπέρα, διατηρώντας τις ρίζες μας”.

Οι FRAGMENTS OF DESTINY παρουσιάζουν το πρώτο τους single με τίτλο “See You Dead”, το οποίο κυκλοφόρησε επίσημα την 1η Μαρτίου σε όλες τις ψηφιακές πλατφόρμες.
Οι FRAGMENTS OF DESTINY είναι ένα melodic death metal συγκρότημα που δημιουργήθηκε το 2025 με σύγχρονο αλλά αυθεντικά σκληρό ήχο, το σχήμα παντρεύει την ταχύτητα και την τεχνική με έντονα μελωδικά στοιχεία, δημιουργώντας μια σκοτεινή και δυναμική ατμόσφαιρα.
Το “See You Dead” χαρακτηρίζεται από ξηρά, σκληρά και δυναμικά φωνητικά που βγαίνουν μέσα από την ψυχή, γρήγορο και τεχνικό κιθαριστικό παίξιμο γεμάτο μελωδικές γραμμές, καθώς και ένα απόλυτα ρυθμικό και μελωδικό μπάσο που στηρίζει και αναδεικνύει τη σύνθεση. Τα ντραμς κινούνται σε υψηλές ταχύτητες, με τεχνική προσέγγιση, σταθερούς ρυθμούς και έντονα, καλοδουλεμένα fills. Ο συνολικός ήχος της μπάντας αποτυπώνει την ουσία του death metal, εμπλουτισμένη με μελωδία, τεχνικότητα και ένταση, χτίζοντας μια ατμόσφαιρα σκοτεινή αλλά ταυτόχρονα εκφραστική.
Το “See You Dead” αποτελεί την πρώτη επίσημη δισκογραφική κίνηση του συγκροτήματος και σηματοδοτεί την αρχή της πορείας τους στη σκηνή του ελληνικού, ευρωπαϊκού και παγκόσμιου metal.

Με καταγωγή από το Παρίσι, οι THE PRESTIGE συνεχίζουν την εξέλιξή τους και ανακοινώνουν ένα νέο κεφάλαιο με το “Noire Nuit”, ένα ολοκαίνουργιο single που συνοδεύεται από ένα μουσικό video και το πρώτο κομμάτι από το επερχόμενο άλμπουμ τους, που αναμένεται αυτή την άνοιξη από την Banshies. Περισσότερο από μια απλή γεύση, το κομμάτι είναι μια άμεση βύθιση σε ένα ασφυκτικό, σκοτεινό και οργανικό σύμπαν.
Ηχογραφημένο ζωντανά, στη συνέχεια σε μίξη από τον Amaury Sauvé (THE APIARY) και mastering από τον Thibaut Chaumont (DEVIANT LAB), το “Noire Nuit” σηματοδοτεί ένα σημαντικό βήμα στην πορεία του συγκροτήματος. Το συγκρότημα ωθεί την hardcore και post-metal ταυτότητά του στα όριά του, υιοθετώντας ένα σημαντικά χαμηλότερο κούρδισμα από ό,τι στο προηγούμενο άλμπουμ. Ο σπλαχνικός, γεμάτος αδρεναλίνη ήχος τους μεταμορφώνεται εδώ σε κάτι βαρύτερο, πιο σπλαχνικό, πιο ανθυγιεινό, αλλά και γεμάτο ατέλειες και ευθραυστότητα, σαν η βία να μην μπορούσε πλέον να υπάρχει χωρίς το συναισθηματικό της αντίστοιχο.
Το τραγούδι προκαλεί την κατάθλιψη μέσα από μια κεντρική μεταφορά: ένα παχύρρευστο βάλτο στο οποίο κάθε προσπάθεια κίνησης μόνο επιδεινώνει την κατάβαση. Ο Alex Diaz (φωνητικά/κιθάρα/πιάνο/συνθεσάιζερ) αναλύει αυτή τη θεμελιώδη εικόνα: “Περνώντας μια δύσκολη περίοδο στη ζωή μου, ένιωθα ότι όσο περισσότερο προσπαθούσα να παλέψω για μάταιες λύσεις, σε σημείο να εξαντλήσω τον εαυτό μου, τόσο πιο βαθιά βυθιζόμουν σε μια βαθιά αδιαθεσία». Περιγράφει αυτή την κατάσταση ως έναν μάταιο αγώνα, «σαν κινούμενη άμμο ή ένα παχύρρευστο βάλτο», όπου το ένστικτο επιβίωσης παραδόξως γίνεται καταστροφικό. Η διέξοδος δεν προέρχεται από μια ξαφνική έκρηξη ενέργειας, αλλά από μια στασιμότητα: Ήταν κατανοώντας ότι έπρεπε να αποδεχτώ και να κατανοήσω την κατάστασή μου που μπόρεσα να αναρριχηθώ ξανά”.

To Ελβετικό indie/ garage rock σχήμα ANNIE TAYLOR ανακοινώνει το νέο τους άλμπουμ “Out of scale” που κυκλοφορεί στις 22 Μαΐου ενώ το νέο τους single “Lucidity” μόλις κυκλοφόρησε.
Το συγκρότημα συναντήθηκε σε ένα μπαρ στα ελβετικά βουνά μετά από μια συνεδρία snowboarding. Λίγα χρόνια αργότερα, είναι πλέον γνωστοί για τις ζωντανές εμφανίσεις τους, έχοντας ήδη παίξει στο SXSW & Levitation Festival στο Austin στο The Great Escape στο Μπράιτον και στο Reeperbahn Festival στο Αμβούργο. Τώρα, με το νέο άλμπουμ “Out of Scale” που πρόκειται να κυκλοφορήσει στις 22 Μαΐου μέσω της Clouds Hill, οι AΝΝΙΕ ΤΑΥLOR έχει αναπτύξει περαιτέρω τον ήχο της. Κάθε τραγούδι ακούγεται διαφορετικό, αλλά αναπόφευκτα ακολουθεί το επόμενο. Η παραμορφωμένη κιθάρα και η δυναμική grunge οργή ακολουθούνται από επαναλαμβανόμενη ψυχεδέλεια. Έπειτα, υπάρχει ένα στοχαστικό, σχεδόν ήσυχο τραγούδι. Κάπου ανάμεσα στην Courtney Barnett και τους WET LEG.
Μεγάλο μέρος της νέας μουσικής γράφτηκε το καλοκαίρι, κατά τη διάρκεια των διακοπών, όταν η Ζυρίχη ήταν σχεδόν άδεια. Η τραγουδίστρια Gini Jungi θυμάται τη γεύση του αντηλιακού και του αλατιού στο δέρμα της. Καλοκαιρινά φορέματα. Ατελείωτος χρόνος για σκέψη. Μερικές φορές αυτό ήταν ωραίο, όταν μια νύχτα ξεδιπλωνόταν χωρίς σχέδιο, σε αβεβαιότητα, και εκείνη εξακολουθούσε να ένιωθε μια έντονη διαύγεια. Αλλά μερικές φορές καθόταν στο χαλί στο διαμέρισμά της, νιώθοντας μόνη, παίζοντας κιθάρα, νιώθοντας απώλεια, αλλά και ευγνωμοσύνη. Σε festival, σε μεγάλες διαδρομές με λεωφορείο και σε καθυστερημένες συναυλίες, τα μέλη του συγκροτήματος ήταν πάντα πολύ κοντά. Μπορούσαν να κατανοήσουν τους στίχους της τραγουδίστριας Gini Jungi σχεδόν απρόσκοπτα και να τους μελοποιήσουν μαζί. Πολλά τραγούδια στο “Out of Scale” αφορούν φιλίες και ρομαντικές σχέσεις. Για το αίσθημα ασφάλειας και το να νιώθεις την ευφορία όταν κάποιος σου δείχνει την ομορφιά του κόσμου. Αναμνήσεις από μια εποχή που όλα ήταν καλά. Τότε οι αμφιβολίες σέρνονται. Κάτι δεν είναι πια σωστό. Δεν είμαι η απάντησή σου. Δεν είμαι η θεραπεία σου.
Το “Lucidity” είναι το πρώτο single: το τραγούδι αποτυπώνει όλα όσα αντιπροσωπεύει το rock συγκρότημα: μελωδικά riffs κιθάρας, τύμπανα που κουνάνε το κεφάλι και την χαρακτηριστική φωνή της τραγουδίστριας Gini Jungi. Ένα μεγάλο μέρος της νέας μουσικής γράφτηκε κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού και περιστρέφεται γύρω από μεγάλες νύχτες που ξεδιπλώνονται αυθόρμητα, καθοδηγούμενες από περιέργεια και σαφήνεια, με άλλα λόγια, διαύγεια. “Ω, ναι, δώσε μου λίγο lime, κάνω μια παραγγελία για δύο! Αυτό το τραγούδι αφορά τη ζωή, την αγάπη και τις μεγάλες νύχτες που καταλήγουν να τρώνε πίτσα στις 4 το πρωί”, λέει η Gini.

Photo by Evelina Szczesik

Οι modern metallers σκηνής της Σουηδίας SELF DECEPTION, παρουσιάζουν το νέο single “The wedding” πριν από το επερχόμενο ντεμπούτο άλμπουμ “One Of Us” από την Napalm Records, που κυκλοφορεί στις 15 Μαΐου! Αυτός ο ενεργητικός ύμνος του μοντέρνου rock  διαθέτει μια ιδιαίτερα σκοτεινή και στριφογυριστή ιστορία, που αποδίδεται μέσα από το δυνατό μείγμα καθαρών φωνητικών και επιθετικών κραυγών, συνοδευόμενο από τον βαρύ συνδυασμό δυναμικών, groovy beats και συντριπτικών riffs. Το συγκρότημα συνεχίζει να ανεβάζει τον πήχη για τη σύγχρονη rock με το έβδομο studio άλμπουμ του!
Το “The wedding” γεννήθηκε ενώ το συγκρότημα πέρασε δύο εβδομάδες στην Ισπανία για συνεδρίες σύνθεσης, και στη μέση αυτών, ο ντράμερ Erik Ingels Graham παντρεύτηκε. “Όλες οι οικογένειές μας ήρθαν μαζί μας, και μετατράπηκε σε αυτό το όμορφο μείγμα γιορτής και δημιουργικότητας. Την ίδια νύχτα του γάμου, καταλήξαμε να γράψουμε το κομμάτι αυτό, αλλά αντί να απαθανατίσουμε εκείνη τη φανταστική μέρα, το μετατρέψαμε σε μια σκοτεινή, δυστοπική ιστορία για ένα ζευγάρι που θέλει κρυφά να σκοτωθεί ο ένας τον άλλον”, σχολιάζει ο τραγουδιστής των SELF DECEPTION Andreas Clark.
H μπάντα αναφέρει για το νέο άλμπουμ: “Το One Of Us είναι το νέο μας άλμπουμ, εμπνευσμένο από τη ζωή στο δρόμο και την ενέργεια της ζωντανής σκηνής. Οι τόσες πολλές περιοδείες μας έχουν βάλει σε ένα είδος «ζωντανή φούσκας», και αυτό το συναίσθημα διαπερνά τη σύνθεση των τραγουδιών. Το άλμπουμ περιστρέφεται γύρω από την ξενιτιά και την επιθυμία να ανήκεις κάπου. Στην περιοδεία, συναντάμε πολλούς χαμένους και μοναχικούς ανθρώπους, που όλοι αναζητούν μερικές ώρες διαφυγής όπου μπορούν να εξαφανιστούν σε μια ροκ συναυλία. Με το “One Of Us” θέλουμε όλοι να νιώσουν μέρος κάτι μεγαλύτερου, να νιώσουν σαν ένας από εμάς”.

Photo by Patric Ullaeus

Λίγο μετά την ανακοίνωση του δέκατου πέμπτου studio άλμπουμ τους “Architects Of A New Weave” που πρόκειται να κυκλοφορήσει στις 5 Ιουνίου μέσω της Napalm Records, οι EVERGREY παρουσιάζουν το νέο τους single και μανιφέστο όμορφου σκότους “Architects Of The New Weave”. Για άλλη μια φορά, το καλύτερο εξαγωγικό συγκρότημα του Γκέτεμποργκ αποδεικνύει την απαράμιλλη ικανότητά του να δημιουργεί διαχρονικές μελωδίες, δυνατά riffs και συναρπαστικούς στίχους, ενώ συνεχίζει να εκπλήσσει τους αφοσιωμένους θαυμαστές του με μια καινοτόμο προσέγγιση, ακόμη και μετά από περισσότερα από 30 χρόνια ύπαρξης.
Αυτό είναι το κάλεσμα αφύπνισης που δεν ξέρατε ότι χρειάζεστε: μια βουτιά στον αέρα που αραιώνει, σε φλεγόμενους κόσμους και σε επίμονες ενοχές , μόνο και μόνο για να απελευθερωθείτε με έντονη ορμή. Το άλμπουμ αρνείται να βουλιάξει. Ανεβαίνει γρήγορα, βαριά και κινηματογραφικά. Αλλά αρνείται να κρυφτεί στο σκοτάδι. Ανεβαίνει: γρήγορα, άγρια ​​και απόλυτα μεταμορφωτικό. Μεταξύ άλλων αποκλειστικών format, το “Architects Of A New Weave” έρχεται με ένα bonus άλμπουμ, που περιέχει τα bonus tracks “Heights” και “One Heart”, καθώς και ένα mix άλμπουμ του standalone single “Oxygen!” (2025). Επιπλέον, περιλαμβάνει μια demo έκδοση του “Longing”, ορχηστρικά κομμάτια του “Leaving The Emptiness”, και τα δύο νέα τραγούδια, καθώς και μια ζωντανή έκδοση του “Falling From The Sun”, του επιτυχημένου single από τον προηγούμενο δίσκο “Theories of Emptiness” (2024) και συνέχεια του “Ominous” από το “A Heartless Portrait (The Orphean Testament)” του 2022.

Photo by Lane_Dorsey

Το Καναδικό προοδευτικό rock ντουέτο CROWN LANDS έχει σταθερά αναδειχθεί ως μια από τις πιο φιλόδοξες σύγχρονες φωνές του είδους. Τώρα, το συγκρότημα παρουσιάζει το νέο του studio άλμπουμ “Apocalypse” το πιο απαιτητικό άλμπουμ τους μέχρι σήμερα, το οποίο έχει προγραμματιστεί να κυκλοφορήσει στις 15 Μαΐου.
Το συγκρότημα επέστρεψε με μια επική δήλωση, το 19λεπτο ομώνυμο κομμάτι του άλμπουμ και τώρα είναι στην ευχάριστη θέση να δώσουν στους θαυμαστές τους μια ματιά στο τραγούδι που ερμηνεύεται ζωντανά με ένα ειδικό video σε σκηνοθεσία Luke Paron. Βυθιστείτε στον κόσμο των CROWN LANDS, με μια ζωντανή ταινία που δείχνει το ντουέτο να επεκτείνει τη σύνθεση του με επιπλέον μουσικούς.
Ο Kevin Comeau σχολιάζει: “Όταν γράψαμε και ηχογραφήσαμε το “Apocalypse” ξέραμε ότι οι φιλοδοξίες μας στο στούντιο μας απέτρεψαν τελικά από το να μπορέσουμε να κάνουμε τα πάντα ζωντανά ως ντουέτο. Έκανα την παραγωγή ενός δίσκου πέρυσι για μια απίστευτη μπάντα από το Hamilton του Οντάριο που ονομάζεται THE DREAMLAND BAND. Ο Daniel Walton είναι ένας απίστευτος κιθαρίστας, μπασίστας και τραγουδιστής. Ο Adam Inrig είναι ένας απίστευτα ταλαντούχος ντράμερ και πληκτράς. Και οι δύο είναι απόφοιτοι σχολής τζαζ και μπορούν να παίξουν το υλικό μας καλύτερα από εμάς. Όταν η συζήτηση τέθηκε για επιπλέον μέλη για τη σκηνή, ήξερα ότι ο Dan και ο Adam ήταν κάτι παραπάνω από ικανοί για το έργο”.
Ο Cody Bowles προσθέτει: “Καθώς το όραμα για την ζωντανή ερμηνεία του “Apocalypse” δημιουργήθηκε, ξέραμε ότι θέλαμε να προσφέρουμε κάτι το υπερβολικό. Σκέφτηκα ότι θα ήταν πολύ ωραίο να ενσαρκώσω τον Blackstar και να ζωντανέψω τον χαρακτήρα αναπτύσσοντας αυτή την ιδέα της ερμηνείας ως μια μάχη μεταξύ του Blackstar και του Ebonflight”.

Photo by Aslak Junttu | Grimvisions

Αφού ανακοίνωσαν το πέμπτο άλμπουμ τους “The Dark We Keep” τον Ιανουάριο, το Σουηδικό prog συγκρότημα RT NOIR αποκαλύπτει με το “Ebb and Flow” ένα ακόμη single πριν από την κυκλοφορία του δίσκου. Το single προσφέρει ένα μοντέρνο alt‑metal κομμάτι που εξερευνά την αποσύνδεση, την παρακμή και τον αγώνα να μείνει κανείς ξύπνιος σε έναν κόσμο που βρίσκεται σε αυτόματο πιλότο. Το “Ebb And Flow” απευθύνεται στους λάτρεις της σκοτεινής, ατμοσφαιρικής rock μουσικής με προοδευτικές νότες.
Το “Ebb and Flow” είναι το τέταρτο single που κυκλοφόρησε το συγκρότημα από τον επερχόμενο δίσκο τους και ακολουθεί τα “Complicated”, “Redshift” και “Noir”. Το “The Dark We Keep” θα κυκλοφορήσει στις 15 Μαΐου μέσω της InsideOutMusic.
Το συγκρότημα σχολιάζει για το νέο single: “Μερικές φορές δεν γράφουμε τραγούδια για να φτάσουμε κάπου. Τα γράφουμε για να συγκινηθούμε. Αντί για στίχους και ρεφρέν, αφήνουμε τις ιδέες να παρασύρονται, να επαναλαμβάνονται και να αλλάζουν μορφή. Η κίνηση είναι ο προορισμός. Αυτή είναι μια φόρμουλα που εξερευνήσαμε και χρησιμοποιήσαμε στα προηγούμενα άλμπουμ μας και κάτι που θέλαμε να αξιοποιήσουμε ξανά γράφοντας το “Ebb and Flow”. Στιχουργικά απεικονίζει έναν κόσμο παγιδευμένο σε ατελείωτους κύκλους μουδιασμένης επανάληψης, όπου χάνουμε σιγά σιγά την επίγνωση, την ταυτότητα και την αυτονομία μας χωρίς να αντιστεκόμαστε. Δεν υπάρχει κατάρρευση ή κορύφωση, μόνο ήσυχη διάβρωση. Το “Ebb and Flow” κρατά τα πάντα σε κίνηση όσο χρειάζεται για να νιώθουμε ζωντανά, ενώ στην πραγματικότητα αποτρέπει την αλλαγή”.

Photo by Marco Benjamin Alvarado

ΥΟΤΗ ΙRIA θα κυκλοφορήσουν τον νέο τους δίσκο με τίτλο “Gone with the devil” μέσω της Metal Blade Records στις 8 Μαΐου και μόλις κυκλοφόρησαν το πρώτο single που ονομάζεται “The Blind Eye of Antichrist” που παρατίθεται παρακάτω.
“Η αληθινή αλλαγή ξεκινά όταν τελειοποιούμε τον χαρακτήρα, την πειθαρχία και την εσωτερική μας δύναμη. Ένα μεταμορφωμένο άτομο δημιουργεί μια μεταμορφωμένη πραγματικότητα. Η προσωπική εξέλιξη γίνεται μια καθολική μετατόπιση, μια νέα τάξη ύπαρξης. Ο κόσμος αλλάζει όταν ο εαυτός αναγεννιέται”.
“Αυτή τη φορά μπήκαμε στο studio με τη σαφή πρόθεση να δημιουργήσουμε ένα άλμπουμ -ορόσημο για το συγκρότημα”. Είναι μια ευγενής και απαιτητική δήλωση από τους hellenic black metallers  για τον νέο τρίτο τους δίσκο “Gone With The Devil”.
Η πορεία τους βρίσκεται σε μια απότομη ανοδική πορεία από το έξυπνο ντεμπούτο του 2021 “As The Flame Withers” και το υπνωτικό “Blazing Inferno” του 2024, αλλά υπάρχει ηχητικά μια συντονισμένη αποφασιστικότητα για ανάπτυξη και επέκταση σε δυσοίωνες νέες κατευθύνσεις. “Η δημιουργική ροή εργασίας ήταν παρόμοια με το “Blazing Inferno”, ωστόσο πιέσαμε σκόπιμα τους εαυτούς μας να φέρουμε νέα στοιχεία στη μουσική μας. Διατηρήσαμε την αμεσότητα τoυ “Blazing Inferno”, την ψυχεδέλεια τoυ “As The Flame Withers” και όλα τα χαρακτηριστικά που περιμένει ο κόσμος από το ελληνικό black metal, προσθέτοντας παράλληλα φρέσκους ήχους και ατμόσφαιρες που δεν έχουμε ξανακούσει από τους YOTH IRIA”

Photo by Linda Florin

Η Σουηδική μελωδική metal δύναμη THE HALO EFFECT ξεκίνησε επίσημα την πολυαναμενόμενη ευρωπαϊκή περιοδεία της μαζί με τους HEAVEN SHALL BURN και τους THE BLACK DAHLIA MURDER, η οποία ξεκινούσε στις 27 Φεβρουαρίου. Για να σηματοδοτήσουν την εναρκτήρια βραδιά της περιοδείας, τα συγκροτήματα πρόσφεραν στους θαυμαστές τους ένα ξεχωριστό δώρο: την κυκλοφορία ενός ολοκαίνουργιου single, το “Lest We Fall”. Το κομμάτι είναι μια δυνατή συνεργασία με τους τρεις τραγουδιστές, συνδυάζοντας εκρηκτικές μελωδίες, συντριπτικά riffs και ανθική ένταση σε ένα σύγχρονο μελωδικό metal που ξεχωρίζει. Το “Lest We Fall” αποτυπώνει το πνεύμα της ίδιας της περιοδείας – ενότητα, ενέργεια και κοινό πάθος για τη heavy μουσική, ενώ παράλληλα αναδεικνύει τα ξεχωριστά δυνατά σημεία που έχουν καταστήσει κάθε συγκρότημα έναν πυλώνα της σκηνής. Μετά την κυκλοφορία του single τα συγκροτήματα παρουσιάζουν τώρα ένα συναρπαστικό ζωντανό video που γυρίστηκε κατά τις πρώτες ημέρες της περιοδείας, ζωντανεύοντας την ακατέργαστη ενέργεια της συνεργασίας επί σκηνής. Με την περιοδεία να βρίσκεται σε εξέλιξη και έναν νέο οπτικό σύντροφο στο κομμάτι, οι θαυμαστές μπορούν να περιμένουν αξέχαστες νύχτες σε όλη την Ευρώπη καθώς αυτά τα τρία μεγάλα ονόματα φέρνουν τη συνδυασμένη τους φωτιά στη σκηνή.
Ο Mikael Stanne σχολιάζει τη συνεργασία: “Για να ξεκινήσουμε σωστά αυτή την περιοδεία, έχουμε μια έκπληξη επικών διαστάσεων για εσάς. Καθώς βρισκόμαστε σε πλήρη παραγωγή για το επόμενο άλμπουμ μας, αποφασίσαμε να κάνουμε μια μικρή παράκαμψη και να δημιουργήσουμε κάτι ειδικά για αυτήν την περιοδεία σε όλη την Ευρώπη. Ορίστε λοιπόν! Το “Lest we fall” με τη συμμετοχή μόνο του Marcus Bischoff από τους HEAVEN SHALL BURN και του Brian Eschbach από τους THE BLACK DAHLIA MURDER. Απολαύστε το και σας βλέπουμε στην περιοδεία!»
Και ο Maik Weichert από τους HEAVEN SHALL BURN προσθέτει: “Χωρίς τη μουσική συμβολή κάθε μέλους των THE HALO EFFECT ο ήχος της μπάντας μας απλά δεν θα υπήρχε σε αυτή τη μορφή. Είναι τεράστια τιμή για εμάς που ενώνουμε επιτέλους τις δυνάμεις μας με τους φίλους μας και σας παρουσιάζουμε αυτό το τραγούδι! Είμαστε επίσης απίστευτα ενθουσιασμένοι που έχουμε τα παιδιά σε περιοδεία μαζί μας. αυτή θα είναι η καλύτερη σχολική εκδρομή που έγινε ποτέ! Να είστε εκεί!”
Και ο Brian Eschbach από τους TΗΕ ΒLACK DAHLIA MURDER λέει: “Είναι μεγάλη τιμή που μου ζητήθηκε να συμμετάσχω σε αυτή την περιοδεία με αυτούς τους θρύλους του μελωδικού death metal”.

Photo by Michael Jagla Edit Giannis Nakos

Οι ANGUS McSIX συνεργάζονται με τους VAN CANTO για το νέο single “Dig Down”, έναν πρωτοποριακό προάγγελο από το δεύτερο άλμπουμ τους “Angus McSix and the All-Seeing Astral Eye” που κυκλοφορεί στις 13 Μαρτίου μέσω της Napalm Records. Συνδυάζοντας την επική τους αίγλη με το χαρακτηριστικό στυλ του γερμανικού acappella group, το power metal supergroup δημιουργεί έναν αναμφισβήτητα διασκεδαστικό και συναρπαστικό ύμνο.
Με επικεφαλής τον νέο τους ήρωα, Adam McSix, το συγκρότημα είναι έτοιμο να αντιμετωπίσει τους κινδύνους του σύμπαντος στη συνέχεια του ντεμπούτου τους “Angus McSix and the Sword of Power” το οποίο έφτασε στο #10 στη Γερμανία, στο #16 στην Ελβετία και στο #26 στην Αυστρία, και με το πρώτο του single να συγκεντρώνει πάνω από τρία εκατομμύρια streams στο Spotify. Το “Angus McSix and the All-Seeing Astral Eye” είναι ένα συναρπαστικό πέρασμα της δάδας, και το “Dig Dow” που βλέπουμε παρακάτω σας προσκαλεί να πάρετε ένα σπαθί!
Γοητευτικά αινιγματικοί και ακαταμάχητα διασκεδαστικοί, με το “Angus McSix and All-Seeing Astral Eye” δημιουργούν τον έναν πιασάρικο ύμνο μετά τον άλλον. Με πλούσια αφήγηση και υπερβολικό πάθος, η μπάντα προσκαλεί να πάρετε ένα σπαθί και να πολεμήσετε δίπλα-δίπλα μαζί τους ενάντια σε αρχαίες δυνάμεις για να εκπληρώσετε το πεπρωμένο του Adam!

Οι Κύπριοι stoner rock αστέρες STONUS κυκλοφορούν το ολοκαίνουργιο single τους “Berlin”, από το δεύτερο ολοκληρωμένο άλμπουμ τους “Space to Dive” που κυκλοφορεί στις 20 Μαρτίου από την Ripple Music. Το νέο τους άλμπουμ “Space to Dive” είναι ένα υπερβατικό ταξίδι στον εσωτερικό χώρο, μια εσωτερική εξερεύνηση που στοχεύει στον επαναπροσδιορισμό της ταυτότητας μέσω της διαίσθησης, του ήχου και της αυτογνωσίας.
Ηχογραφημένο στα Wreck It Sound Studios στην Κόρινθο, σε συνεργασία με τον Johnny S.A. (πρώην 1000ΜΟDS), το “Space to Dive” αποτυπώνει το φλογερό κουιντέτο στην κορυφή της δημιουργικότητάς τους. Το mastering, το οποίο επιμελήθηκε ο θρυλικός μηχανικός ήχου Howie Weinberg (NIRVANA, QOTSA, DAFTONES, KYUSS, METALLICA) προσθέτει ηχητικό βάθος και ένα σπάνιο κύρος στο τελικό έργο. Ο οπτικός κόσμος του άλμπουμ δημιουργήθηκε από τον Kamil Czapiga των COSMOMODERISM, του οποίου η μαεστρία στην κυματική μεταφράζει τον ήχο σε γεωμετρία με αλχημική ακρίβεια.

Photo by Jimmy Fontaine

Με καταγωγή από το Κentacky, οι BLACK STONE CHERRY κυκλοφόρησαν το ολοκαίνουργιο EP τους με 7 κομμάτια “Celebrate”. Κυκλοφόρησε τώρα μέσω της Mascot Records, το κουαρτέτο της rock μουσικής του Νότου μοιράστηκε την τελευταία του δουλειά με τη μορφή ενός συναισθηματικά και προσωπικά ευάλωτου μουσικού video για το κεντρικό κομμάτι “Deep”. Σε συνεργασία με το Sands, το βρετανικό φιλανθρωπικό ίδρυμα που σώζει ζωές μωρών και υποστηρίζει οικογένειες που πενθούν, οι BLACK STONE CHERRY δείχνουν την ψυχή τους ανοιχτή.
Σχετικά με το προσωπικό και συναισθηματικά ευάλωτο στιχουργικό περιεχόμενο του τραγουδιού, ο κιθαρίστας Ben Wells μοιράζεται: “Το “Deep” είναι ένα πολύ προσωπικό τραγούδι. Χωρίς να το ζαχαρώνω, η σύζυγός μου κι εγώ παλεύουμε με την υπογονιμότητα για πάνω από μια δεκαετία. Όποιος έχει περάσει από αυτό το ταξίδι ξέρει ότι μπορεί να είναι ένα απολύτως αβοήθητο συναίσθημα και τους συμπονώ απερίγραπτα. Ακριβώς τη στιγμή που προσπαθούσαμε να συμφιλιωθούμε με το γεγονός ότι δεν ήταν στα σκαριά να γίνουμε γονείς, έμεινε έγκυος κατά τη διάρκεια της συνεδρίας σύνθεσης για αυτό το EP. Ωστόσο, δυστυχώς οδήγησε σε αποβολή, η οποία οδήγησε σε ένα από τα πιο σκοτεινά και χειρότερα σημεία που είχαμε βιώσει μαζί. Συνήθως κρατάω τα πράγματα κρυφά όταν πρόκειται για προσωπικά ζητήματα, αλλά αυτή τη φορά ένιωσα ότι έπρεπε να τα βγάλω έξω και είμαι τόσο ευγνώμων για την πίστη, την αγάπη και τη μουσική σε εκείνο το διάστημα. Έψαχνα για ένα τραγούδι που να έλεγε τι νιώθαμε σε εκείνες τις στιγμές, αλλά δεν μπορούσα να το βρω μέχρι που ο Θεός μου επέτρεψε να αφήσω αυτούς τους στίχους να ρέουν. Μέσα από όλα αυτά, συνεχίσαμε να αγαπάμε και να στηρίζουμε ο ένας τον άλλον και είμαι τόσο ευγνώμων γι’ αυτό. Είμαι τόσο ευγνώμων που η μπάντα μας δημιούργησε αυτό τραγούδι, και ξέρω στην καρδιά μου ότι θα βοηθήσει και άλλους εκεί έξω που επίσης νιώθουν ότι η ζωή μπορεί μερικές φορές να είναι πολύ βαθιά”.
Σχετικά με τη συνεργασία τους με το φιλανθρωπικό ίδρυμα Sands, ο Ben συνεχίζει: “Για να είμαι ειλικρινής, ποτέ δεν φανταζόμουν ότι θα έγραφα κάτι τέτοιο, αλλά σε μια προσπάθεια να είμαι απόλυτα διαφανής, όπως ακριβώς το τραγούδι μας “Deep”, να ‘μαστε εδώ και είμαι πραγματικά ευγνώμων που υπάρχει ένας οργανισμός όπως το Sands για να βοηθήσει στην θεραπεία και την καθοδήγηση όσων από εμάς έχουμε βιώσει κάτι τόσο τραγικό. Είμαστε ευγνώμονες για φιλανθρωπικά ιδρύματα όπως το Sands που μπορούν να βοηθήσουν ως φάρος σε μια καταιγίδα και να βοηθήσουν να κατευθύνουμε τις καρδιές μας σε ένα θεραπευτικό μέρος. Προσωπικά πιστεύω ότι ο Θεός έχει ένα σχέδιο για όλους μας και ενώ μπορεί να μην το καταλαβαίνουμε πάντα, πρέπει να το εμπιστευόμαστε και να ξέρουμε ότι η ευτυχία θα είναι εκεί στην άλλη πλευρά κάθε σκοτεινής στιγμής που μας δίνει η ζωή”.

Ραντεβού την επόμενη εβδομάδα.

TYKETTO live στην Αθήνα!! Σάββατο 5 Δεκεμβρίου 2026 | Piraeus Academy

0
Tyketto

Tyketto

Οι Tyketto ζωντανά στην Αθήνα
Σάββατο 5 Δεκεμβρίου 2026 | Piraeus Academy

Οι θρυλικοί Tyketto, ένα από τα πιο αγαπημένα και επιδραστικά συγκροτήματα του melodic hard rock των ’90s, θα εμφανιστούν στην Αθήνα το Σάββατο 5 Δεκεμβρίου 2026, στο Piraeus Academy, για μια ξεχωριστή συναυλία που αναμένεται με μεγάλο ενδιαφέρον από το ελληνικό κοινό.

Με ηγέτη τον Danny Vaughn, οι Tyketto έχουν χαράξει τη δική τους πορεία στη σκληρή μουσική σκηνή με διαχρονικά τραγούδια όπως τα “Forever Young”, “Wings”, “Standing Alone” και “Strength in Numbers”, κερδίζοντας πιστούς οπαδούς σε όλο τον κόσμο – και φυσικά στην Ελλάδα.

Η συναυλία στην Αθήνα έρχεται σε μια ιδιαίτερα δημιουργική περίοδο για το συγκρότημα, καθώς οι Tyketto κυκλοφορούν νέο άλμπουμ με τίτλο Closer To The Sun, με ημερομηνία κυκλοφορίας την 20ή Μαρτίου. Το κοινό θα έχει την ευκαιρία να ακούσει ζωντανά καινούρια τραγούδια από το νέο album, αλλά και όλα τα κλασικά κομμάτια που καθιέρωσαν τη μπάντα ως ένα από τα σημαντικότερα ονόματα του melodic hard rock.

Η σημερινή σύνθεση των Tyketto είναι:

  • Danny Vaughn – φωνητικά
  • Chris Childs – μπάσο
  • Johnny Dee – ντραμς
  • Harry Scott Elliott – κιθάρα
  • Ged Rylands – πλήκτρα

 

Μαζί τους οι Senses, η hard rock/ AOR μπάντα από την Αθήνα, σχηματισμένη το 2022, με όραμα να ενώσει τη λάμψη και τη θεατρικότητα του ’80s rock/metal με μια σύγχρονη, φουτουριστική αισθητική. Το ντεμπούτο άλμπουμ “Out Of Line” (2024, παραγωγή Bob Katsionis) καθόρισε τον ήχο που οι ίδιοι ονομάζουν Neo Glam Cyber Rock: δυναμικές κιθάρες, μελωδικά ρεφρέν, synths και στίχους γύρω από την αγάπη, την υπέρβαση και την προσωπική ελευθερία

 

Φυσική προπώληση σε Monsterville, Metal Era στα τέλη Μαρτίου.
Εισιτήρια από 25 Ευρώ (early, μονο μεσω more.com )
Λοιπή προπώληση 30 Ευρώ

EXODUS – “Goliath” (Napalm)

0
Exodus

Exodus

Θρασύτατα αμετανόητοι, σαν να μην πέρασε μέρα από το πενταετές κενό του “Persona non grata”, οι EXODUS επιστρέφουν με το νέο και πρώτο για τη Napalm Records άλμπουμ τους, “Goliath”. Πρόκειται για το δωδέκατο στούντιο άλμπουμ τους και τέσσερις δεκαετίες μετά το εμβληματικό “Bonded by blood” οι Καλιφορνέζοι διατηρούν τον σεβασμό και την επιρροή τους στη σκηνή του thrash metal.

Η ιστορία επαναλαμβάνεται με την τρίτη αποχώρηση του Steve “Zetro” Souza και τη δεύτερη επιστροφή του Rob Dukes ως αντικαταστάτη του, δεκαέξι χρόνια μετά το “Exhibit B: The human condition”. Η αλλαγή δεν προκαλεί ιδιαίτερες εκπλήξεις, καθώς ο Dukes είναι γνώριμος στο στρατόπεδο των EXODUS και κινείται σε οικεία για εκείνον μονοπάτια. Η ερμηνεία του είναι σταθερή και ευθυγραμμισμένη με τον χαρακτήρα των συνθέσεων, χωρίς μεγάλες διαφοροποιήσεις ή προσπάθεια επαναπροσδιορισμού του ρόλου του. Η τραχιά χροιά του εξακολουθεί να ταιριάζει με τον καταιγισμό των riff των Gary Holt και Lee Altus, διατηρώντας τον πυρήνα του ήχου σχεδόν αναλλοίωτο.

Δισκογραφικά, οι EXODUS δεν φημίζονται για ριζικές μεταμορφώσεις. Εδώ όμως επιχειρούν ένα διακριτικό άνοιγμα, αφού για πρώτη φορά μετά από δεκαετίες δεν συνεργάζονται με τον Andy Sneap. Την παραγωγή αναλαμβάνει η ίδια η μπάντα, ενώ τη μίξη και το mastering υπογράφει ο Mark Lewis, γνωστός από δουλειές με τους WHITECHAPEL, NILE και BLACK DAHLIA MURDER. Το αποτέλεσμα είναι ένας ήχος στιβαρός και σύγχρονος, που διατηρεί τη thrash ταυτότητα που τους καθιέρωσε χωρίς να απομακρύνεται αισθητά από τη γνώριμη αισθητική τους.

Συνθετικά, το “Goliath” ισορροπεί ανάμεσα στην τραχύτητα που ανέκαθεν χαρακτήριζε τον ήχο τους, χωρίς όμως να δίνει την αίσθηση μιας αδιάκοπης, εξοντωτικής επίθεσης και σε πιο έντονες μελωδικές αποχρώσεις σε σχέση με προηγούμενες δουλειές. Το “The changing me” κινείται σε αυτό το πλαίσιο, με τη συμμετοχή του Peter Tägtgren (HYPOCRISY, PAIN), να προσθέτει απρόσμενη υφολογική διάσταση. Γενικότερα οι συνθέσεις ξεδιπλώνονται μέσα από προσεκτικά δομημένες εισαγωγές που καλλιεργούν ένταση και προσμονή, πριν οδηγηθούν σε δυναμικά ξεσπάσματα και αιχμηρά riff, ενώ τα πιο βαριά mid tempo περάσματα δίνουν έμφαση στο groove. Οι δισολίες των Holt και Altus παραμένουν κομβικές, προσθέτοντας ένταση και τεχνική αρτιότητα ενώ η διακριτική χρήση εγχόρδων στο ομότιτλο κομμάτι διευρύνει ελαφρώς τον ηχητικό ορίζοντα χωρίς να αλλοιώνει τον σκληρό πυρήνα του δίσκου, με το σχετικά αργόσυρτο ύφος του να αποπνέει μια αύρα που παραπέμπει στο “Animal magnetism” των SCORPIONS, μια αισθητική που δεν είναι ξένη στον χώρο του thrash όταν οι ταχύτητες πέφτουν και δημιουργείται μία πιο υποβλητική, σχεδόν τελετουργική ένταση.

Το κλείσιμο του άλμπουμ λειτουργεί όμως περισσότερο ως επιβεβαίωση της εμπειρίας και της συνοχής της μπάντας παρά ως μια πραγματικά κορυφαία στιγμή. Οι EXODUS δείχνουν ότι κινούνται με σιγουριά στο γνώριμο δημιουργικό τους πεδίο, χωρίς όμως το υλικό να φτάνει συχνά σε εκείνα τα επίπεδα έντασης ή έμπνευσης που θα το ανέβαζαν σε κάτι πραγματικά ξεχωριστό.

Συνολικά, το “Goliath” ακούγεται οικείο και στιβαρό, χωρίς όμως να δίνει την αίσθηση ενός δίσκου που θα αποτελέσει σημείο αναφοράς στη δισκογραφία των EXODUS. Υπάρχει διάθεση ανανέωσης μέσα στα όρια που οι ίδιοι έχουν χαράξει, αλλά το τελικό αποτέλεσμα θυμίζει περισσότερο μια αξιόπιστη συνέχεια της πορείας τους παρά έναν δίσκο που θα ξεχωρίσει στη δισκογραφία τους. Δεν περιμέναμε ποτέ από τους EXODUS να ανακαλύψουν ξανά τον τροχό, παρόλα αυτά, συνεχίζουν να τον γυρίζουν με την ίδια αποφασιστικότητα, αποδεικνύοντας ότι εξακολουθούν να αποτελούν ένα από τα πιο σεβαστά και συνεπή ονόματα στο thrash metal.

7 / 10

Κώστας Αλατάς

LEAVES’ EYES – “Song of darkness” (Reigning Phoenix Music)

0
Leaves

Leaves

Εκεί που νόμιζα ότι το τελευταίο Full-length των Γερμανών LEAVES’ EYES “Myths of fate” κυκλοφόρησε πρόσφατα, συνειδητοποίησα ότι έχουν περάσει ήδη δύο χρόνια από τότε! Μιας και μεσολάβησαν 4 έτη μεταξύ αυτού και του “The last Viking”, αυτή τη φορά δεν θα αφήσουν τους οπαδούς με τον ίδιο βαθμό ανυπομονησίας. Δίνουν στη δημοσιότητα λοιπόν το “Song of darkness”, ένα EP τεσσάρων νέων τραγουδιών, το οποίο σηματοδοτεί έναν φρέσκο δημιουργικό κύκλο για το συγκρότημα και λειτουργεί ως προπομπός της επόμενης πλήρους δουλειάς που θα ακολουθήσει. Αυτή τη φορά κάτω από νέα στέγη, αυτήν της ταχύτατα αναπτυσσόμενης RPM, κάτι αναμενόμενο, μιας και η AFM ουσιαστικά έχει κλείσει και λειτουργεί μόνο ως online store. Δεν έχουν αλλάξει πολλά πράγματα πέρα από αυτό, αφού η παραγωγή παραμένει στα χέρια του ιδρυτή Alexander Krull. 

Στιχουργικά συνεχίζουν στα γνώριμα μονοπάτια της Σκανδιναβικής μυθολογίας και ιστορίας, με το ομότιτλο τραγούδι να εμπνέεται από το Gísla saga. Σε εμάς μπορεί να μην λέει πολλά, αλλά είναι ένα πολύ σημαντικό κομμάτι της Ισλανδικής λογοτεχνίας, που χρονολογείται αρκετούς αιώνες πίσω. Στο μουσικό κομμάτι κυριαρχεί η σινεματική προσέγγιση με αρκετά ορχηστρικά μέρη, ενώ τα μέταλ όργανα έχουν κυρίως συνοδευτικό χαρακτήρα χωρίς να χτίζουν μεγάλες εντάσεις ως επί το πλείστον. Φωνητικά η Elina έχει στεριώσει για τα καλά, έχοντας κλείσει δέκα χρόνια στο συγκρότημα, και με τον τρόπο που τραγουδάει θυμίζει έντονα την Tarja λόγω παρόμοιας χροιάς, κάτι που συμβαίνει και με τα χορωδιακά μέρη του “Until the last day”. Ενίοτε δεν λείπει και η συμμετοχή του Krull, ο οποίος πλαισιώνει με σκληρά φωνητικά. 

Η αξία της κυκλοφορίας αυτής έγκειται καθαρά στο πόσο διψάει κάποιος για νέα μουσική από την μπάντα αυτή συγκεκριμένα. Σε κριτική που έκανα πρόσφατα για τη νέα δουλειά των EDENBRIDGE, είχα αναφέρει πως βρίσκω το Symphonic ιδίωμα στα πάνω του, διανύοντας μία πολύ καλή και πλούσια περίοδο. Σε αυτό δεν πιστεύω πως συνδράμουν οι LEAVES’ EYES, καθώς βρίσκω αρκετά τετριμμένο αυτό που παίζουν, κάτι που από μόνο του δεν είναι κακό. Όμως, μου λείπει η ένταση και οι εκπλήξεις. Δεν υπάρχουν κορυφώσεις, ενώ οι μελωδίες τους αντί να είναι κατά βάση αξιομνημόνευτες, όπως θα έπρεπε σε τέτοιες περιπτώσεις, είναι κατ’ εξαίρεση (π.χ. στο “Einherjar” του “Myths of fate”). Ας το δούμε και λίγο πιο σφαιρικά. Είναι πολλές φορές που ένα EP απευθύνεται στο ευρύ κοινό πέρα από τον βασικό πυρήνα της μπάντας; Αν μπορώ να θυμηθώ κάποιο πρόσφατο παράδειγμα από γκρουπ που έχει πάει κόντρα σε αυτήν την άποψη, είναι οι EPICA με το εξαιρετικό “The alchemy project”. 

Εν προκειμένω, δυσκολεύομαι να πιστέψω ότι το “Song of darkness” θα απασχολήσει κόσμο πέρα από τους πιστούς ακόλουθους των LEAVES’ EYES, εκτός αν θέλετε κάποιο υποκατάστατο μέχρι το φθινόπωρο που θα υποδεχτούμε νέο άλμπουμ από την Tarja. Για να μην είμαι άδικος όμως, στηρίζω απόλυτα κυκλοφορίες σαν αυτήν. Αν ήταν η αγαπημένη μου μπάντα, θα ήθελα σίγουρα καινούριο υλικό έστω κι αν πρόκειται για 4 συνθέσεις. Αν συνυπολογίσουμε και το πολύ όμορφο εξώφυλλο, θα ήθελα να το προσθέσω στη συλλογή μου χωρίς δεύτερη σκέψη. 

Παύλος Παυλάκης

PONTE DEL DIAVOLO – “De venom natura” (Season Of Mist)

0

Ponte

Δύο χρόνια μετά το φοβερό ντεμπούτο τους, “Fire blades from the tomb”, οι Ιταλοί με το νέο τους δίσκο επιβεβαιώνουν ότι μόνο τυχαίος δεν ήταν ο αντίκτυπος που είχε στην ευρύτερη μαυρομεταλλική σκηνή. Το “De venom natura” δεν είναι απλά μια φυσική συνέχεια του πρώτου τους δίσκου, αλλά ένα ολοκληρωμένο έργο στο οποίο όλα τα στοιχεία που το συνθέτουν είναι ιδιότυπα και σημείο αναφοράς για όλη τη σκηνή του ακραίου και ατμοσφαιρικού ήχου.

Ακολουθώντας την ίδια ιεράρχηση στο tracklisting – 6 δικές τους συνθέσεις και 1 διασκευή στο τέλος – διαμορφώνουν ένα σύνολο κομματιών του οποίου κάθε μέρος έχει μια ξεχωριστή ταυτότητα. Ο διαχωρισμός των οργάνων που έχει πετύχει άψογα στη μίξη ο παραγωγός τους, Danilo Battocchio, διαπλέκει αριστοτεχνικά τα δύο μπάσα των Khrura Abro και Kratom. Η διαπλοκή τους με την κιθάρα του Nerium οδηγούν κάθε σημείο τους, το οποίο κυριαρχείται από την εσωτερική ένταση ανεξαρτήτως ταχύτητας. Στην εξίσωση αυτή το στακάτο παίξιμο του Segale Cornuta στα drums ενδυναμώνει την μαυρομεταλλική τους ταυτότητα, η οποία ταυτίζεται πότε με το, γεμάτο ένταση και ξεσπάσματα, doom του “Silence walk with me”, όσο και με το New Wave του “Lunga vita alla necrosi”. Αυτή τη φορά όλα αυτά τα στοιχεία είναι αλληλένδετα, ακυρώνοντας οποιαδήποτε αναφορά υπήρχε στα 3 EPs και αχνοφαινόταν στους παρατηρητικούς του πρώτου τους full length άλμπουμ. Εδώ πραγματικά κάνουν την υπέρβαση της συνένωσης των ετερόκλητων επιρροών τους σε τέτοιο βαθμό, που άλλες μπάντες το επιτυγχάνουν μετά από σειρά δίσκων μετά από σειρά πειραματισμών.

Η χρήση του theremin που υποκαθιστά τις γραμμές μιας lead κιθάρας στο κλείσιμο του εναρκτήριου “Every tongue has its thorns” αποδεικνύει την ενορχηστρωτική ευφυία τους. Είναι το κομμάτι που έπαιξαν στο encore της περσινής εμφάνισης τους στο Temple, το οποίο ήταν τότε ενδεικτικό του τι να περιμένουμε από το νέο τους δίσκο. Αντίστοιχα το τρομπόνι που παίζει ο Francesco Bucci εμπλουτίζει με τα πολύπλευρα πλήκτρα την ηχητική τους όποτε εμφανίζονται.

Η πραγματική αποκάλυψη, όμως, είναι το ασύλληπτο “Delta-9 (161)”, το οποίο θαρρώ ότι είναι η πιο ολοκληρωμένη σύνθεση της, μέχρι τώρα, πορείας τους. Επαναπροσδιορίζοντας πλήρως την έννοια του τελετουργικού στο πρώτο μέρος της, σχεδόν, 9λεπτης διάρκειας του, η Erba Del Diavolo καθηλώνει με την επαναλαμβανόμενη ερμηνεία των ίδιων στίχων μέχρι να μπει το δεύτερο μέρος του κομματιού. Εκεί η σύνθεση αποκτά άλλη μορφή με μια εσωτερική ένταση που υποβόσκει στην αργόσυρτη doom κατεύθυνση. Πραγματικά σε όλο τον δίσκο η τραγουδίστρια και στιχουργός τους κάνει ένα ερμηνευτικό άλμα, αλλά και μια άψογη εναλλαγή ιταλικών και αγγλικών στίχων, δίνοντας έκταση στη φωνή της που είμαι σίγουρος ότι θα σας καθηλώσει. Αυτή είναι και η βασική διαφορά στην προσέγγιση της, δίνοντας χώρο στη φωνή της να αποκαλύψει το εύρος και το χρώμα της. Ακόμα και όταν τραγουδά «Sono il diavolo» (Είμαι ο διάβολος), δίνοντας μια άλλη διάσταση στην έννοια αγγελική φωνή, απομακρυσμένη από τη νομοτέλεια που θέλει τις frontwomen να «πρέπει» να τραγουδούν με ακραία φωνητικά. Εκείνη ακολουθεί έναν μοναχικό δρόμο επιλέγοντας εξαρχής να τραγουδά με καθαρά φωνητικά, ακροβατώντας ερμηνευτικά. Και αφήνει χώρο στον Gionata Potenti (DERVAZA E NUBIVAGANT) να τραγουδήσει σε πρωταγωνιστικό ρόλο στο “Silence walk with me” και εκείνη να τραγουδά σε δευτερεύοντα ρόλο.

Στις διασκευές ανέκαθεν ανακαλύπταμε τις επιρροές των σχημάτων, με τις πιο ενδιαφέρουσες να είναι εκείνες που το σχήμα τις κάνει να ηχούν σαν δικές του συνθέσεις. Αυτό ακριβώς συνέβη και αυτή τη φορά, αναμορφώνοντας μαεστρικά το “In the flat field” των BAUHAUS. Με τα παραμορφωμένα φωνητικά της Erba Del Diavolo και τα δύο μπάσα να οδηγούν, είναι σαφές πώς όλη αυτή η σκηνή του new wave των early 80s έχει παίξει καθοριστικό ρόλο στην ηχητική τους ταυτότητα.

Η οπτικοποίηση των “Spirit, Blood, Poison, Ferment!” και “Il veleno della natura” σε μορφή ταινίας μικρού μήκους αναδεικνύει τη θεματική του album με έναν τρόπο που θα σας καθηλώσει. Το εξώφυλλο της έκδοσης του βινυλίου από τον Francesco Dossena αντικατοπτρίζει πλήρως την ατμόσφαιρα που διαπνέει όλο τον δίσκο και είναι ένα πραγματικό έργο τέχνης εφάμιλλο των σπουδαίων εξωφύλλων στην ιστορία της μουσικής. Η φωτογράφιση που επέλεξαν έχει σαφή αναφορά στην αλλόκοτη εικόνα των MASTER’S HAMMER, γεγονός που προσωπικά με έκανε να εκστασιαστώ!

Ponte

Η συναυλιακή τους παρουσία σε μεγάλα festival πέρσι όπως το Roadburn και το Inferno θα συνεχιστεί και φέτος με εμφάνιση στο Hellfest την ίδια μέρα με τους THE GATHERING. Και θα είναι ένα γεγονός αξιοσημείωτο για την frontwoman τους, μιας και είναι φανατική οπαδός της Anneke και μια από τις ερμηνευτικές επιρροές της πέρα από την Diamanda Galas και την Siouxsie Sioux.

Όλα τα παραπάνω συνηγορούν στον ισχυρισμό μου ότι ο δίσκος αυτός είναι βασικός υποψήφιος για τον καθ’ όλα τιμητικό τίτλο του “Into the pandemonium of the 20s”. Έχει όλα εκείνα τα στοιχεία που συνθέτουν ένα κολάζ ηχοχρωμάτων και εξωμεταλλικών επιρροών που καμία άλλη μπάντα της εποχής μας δεν έχει καταφέρει να ομογενοποιήσει όπως αυτοί. Αφομοιώνοντας πλήρως τις ετερόκλητες επιρροές τους που ξεκινούν από το New Wave και ολοκληρώνονται στο doom με καθαρόαιμη black metal μεσογειακή τεχνοτροπία, έχοντας εντελώς ιδιότυπη ηχητική. Οι PONTE DEL DIAVOLO ορίζουν με το “De venom natura” έναν μικρόκοσμο που μόνο ελάχιστα σπουδαία σχήματα έχουν καταφέρει να καθορίσουν  από γεννήσεως μαυρομεταλλικού πειραματισμού στο – οριακό και κομβικό για το σύνολο της σκληρής μουσικής – δεύτερο full length άλμπουμ των CELTIC FROST, το οποίο έδειξε τον δρόμο πριν 39 ολόκληρα χρόνια. Όσοι τον διέβησαν, ακολούθησαν μοναχική πορεία, την οποία συνειδητά ακολουθούν οι PONTE DEL DIAVOLO με κάθε τους κυκλοφορία από την εκκίνηση τους το 2020.

9,5 / 10

Λευτέρης Τσουρέας

DEFACED – “Icon” (Massacre Records)

0
Defaced

Defaced

Από την Ελβετία, μια χώρα με μεγάλη ιστορία στον ακραίο ήχο, και πιο συγκεκριμένα από την περιοχή όπου παράγεται το διάσημο τυρί Έμενταλ, έρχονται οι death metallers DEFACED που φιλοδοξούν με το τρίτο τους άλμπουμ, και πρώτο με τη Massacre, με τίτλο “Icon” να τραβήξουν επάνω τους τα φώτα της δημοσιότητας. Τα δύο πρώτα τους άλμπουμ, τα “On the frontline” του 2012 και “Forging the sanctuary” του 2015 παρουσίασαν μια μπάντα με συνεχή εξέλιξη, που όμως για διάφορους λόγους έπεσε σε αδράνεια για 11 χρόνια. Ήμουν λοιπόν πολύ περίεργος αν η επιστροφή τους μετά από τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα θα ήταν άξια λόγου και αν συνυπολογίσουμε το γεγονός ότι το line up είναι εντελώς διαφορετικό από αυτά των δύο προηγούμενων άλμπουμ, παρέλαβα το “Icon” με μεγάλη ανυπομονησία.

Ανέφερα παραπάνω ότι οι DEFACED παίζουν death metal, όχι όμως με τη στενή έννοια του όρου. Σίγουρα υπάρχουν στιγμές που το “Icon” παρουσιάζει συνθέσεις πιο straightforward και πιο άμεσες, όμως αυτές είναι και οι λιγότερο ενδιαφέρουσες! Πάρτε για παράδειγμα το εναρκτήριο “The antagonist”, ένα ταχύτατο, ορμητικό, πλην όμως τυπικό death metal κομμάτι που ακούγεται σχετικά αδιάφορο. Και εκεί που είσαι έτοιμος να πεις “μια από τα ίδια” και παίρνεις παραμάσχαλα το φτυάρι του πολέμου, σκάει το “Perception”, διανθισμένο με heavy metal riffs που ξεφεύγουν από την πεπατημένη και σε υποχρεώνουν να ανασηκώσεις το φρύδι με ενδιαφέρον. Στο ίδιο μοτίβο ακολουθεί η κομματάρα “As my will prevails” που παίρνει κεφάλια, ενώ το “The initiation” ανήκει στις λιγότερο καλές στιγμές του δίσκου, μαζί με το “The antagonist” και το “Betrayer”. Συνεχίζοντας με τα αξιοσημείωτα τραγούδια, ξεχωρίζουν τα “Forever mine” που ξεκινά με έναν αρρωστημένο groovy ήχο προτού καταλήξει σε έναν death metal όλεθρο, και το “Anthem of vermin” που εκτιμώ ότι κάνει τη διαφορά ανάμεσα στα πιο straightforward κομμάτια του δίσκου με τα μελωδικά του solos.

Άφησα τελευταία τα, κατά την ταπεινή μου άποψη, καλύτερα κομμάτια του δίσκου, το ομώνυμο και το “Culling the herd”. Το πρώτο, ξεκινά άρρηκτα συνδεδεμένο με το ακουστικό instrumental “Sonate” με ένα heavy doom riff που παραπέμπει σε πρώιμους ANATHEMA και PARADISE LOST προτού απογειωθεί, ενώ το δεύτερο εντυπωσιάζει με το κόψιμο του μπάσου στο μέσον του και τις εναλλαγές στο ρυθμό του παρουσιάζοντας μια απίστευτη ποικιλομορφία.

Από εκεί και πέρα αξίζει να επισημάνουμε την απίστευτη τεχνική κατάρτιση των μελών της μπάντας, με ιδιαίτερη έμφαση στον ντράμερ Massimiliano Malvassora, ενώ τα σπηλαιώδη φωνητικά του Thomas Gertsch ακούγονται όπως ακριβώς θα έπρεπε.

Το “Icon” είναι μια πολύ τίμια και αξιοπρεπής επιστροφή των DEFACED στα δισκογραφικά δρώμενα. Χωρίς να προσπαθούν να ανακαλύψουν τον τροχό, παρουσιάζουν ένα πολύ ενδιαφέρον άλμπουμ που προσπαθεί να απεγκλωβιστεί από τα death metal στερεότυπα και τα καταφέρνει σε αρκετά μεγάλο ποσοστό.

7,5 / 10

Θοδωρής Κλώνης

HEAVENWOOD: Πρεμιέρα για το νέο single των gothic/dark metallers

0
heavenwood
Photo by Joao Fitas
heavenwood
Photo by Joao Fitas

«Έχουμε πλέον διανύσει τα στάδια μέσα από τα οποία το πνεύμα κατέρχεται στη σταδιακή και ολοκληρωτική του πτώση προς τον υλικό κόσμο. Όλα έχουν πλέον ολοκληρωθεί· το πνεύμα έχει πλήρως υλοποιηθεί και η μεταμόρφωση αυτή υποδηλώνεται από τη δέκατη όγδοη κάρτα.» — Papus

Οι πορτογάλοι πρωτοπόροι του gothic/dark metal Heavenwood ανακοινώνουν την κυκλοφορία του στοιχειωτικού νέου τους single και του επίσημου video, «The Moon». Το κομμάτι αποτελεί την πρώτη γεύση από το πολυαναμενόμενο άλμπουμ “The Tarot Of The Bohemians – Part II”, το οποίο αναμένεται να κυκλοφορήσει παγκοσμίως αργότερα μέσα στη χρονιά.

Μια βαθιά και ατμοσφαιρική σύνθεση, το «The Moon» βυθίζεται στον εσωτεριστικό συμβολισμό του Gérard Encausse, γνωστού ως Papus, μεταφράζοντας τη μελέτη του πάνω στο Ταρώ σε ένα βαθιά προσωπικό και συναισθηματικά φορτισμένο μουσικό ταξίδι. Εμπνευσμένο από τη δέκατη όγδοη κάρτα και τον συμβολισμό της πνευματικής καθόδου προς την ύλη, το τραγούδι εξερευνά τη δυαδικότητα της Αγάπης μέσα από τη μεταφορική σχέση ανάμεσα στον Ήλιο και τη Σελήνη. Σκοτεινό, καθηλωτικό και πλούσιο σε υφές, το «The Moon» ξεδιπλώνεται με μελαγχολική ένταση πριν κορυφωθεί σε ένα ισχυρό και καθαρτικό φινάλε.

«Αυτό το κομμάτι – και η δική μου μουσική ερμηνεία της μελέτης και της ιδέας που ανέπτυξε ο αποκρυφιστής Papus – αποτελεί μια αναλογία για τη διαδικασία υλοποίησης μιας σειράς προσωπικών εμπειριών, βιωμένων μέσα από τον δικό μου μικρόκοσμο και φορτισμένων με βαθιές δυαδικότητες, οι οποίες, στα μάτια του εξωτερικού κόσμου, μας παρουσιάζονται διαρκώς με δογματικό τρόπο», σχολιάζει ο Ricardo Dias dos Santos. «Σε αυτή την περίπτωση, πρόκειται για την Αγάπη και τη μεταφορική σχέση ανάμεσα στον Ήλιο και τη Σελήνη».

Το «The Moon» αποκαλύπτει το εννοιολογικό βάθος και τη ηχητική πολυπλοκότητα του “The Tarot Of The Bohemians – Part II”. Ο δίσκος ηχογραφήθηκε στην Πορτογαλία και έγινε μίξη και mastering στη Γαλλία από τον Niko HK Krauss, ανεβάζοντας το χαρακτηριστικό μείγμα γοτθικής μελαγχολίας και μεταλλικής έντασης των Heavenwood σε νέα εκφραστικά ύψη.

Σχηματισμένοι το 1992 στη Vila Nova de Gaia, οι Heavenwood παραμένουν ένα από τα πιο σεβαστά και διεθνώς αναγνωρισμένα metal συγκροτήματα της Πορτογαλίας, γνωστοί για τον πρωτοποριακό τους ρόλο στην επέκταση της πορτογαλικής metal σκηνής πέρα από τα σύνορα. Με περισσότερες από τρεις δεκαετίες ιστορίας, καταξιωμένες κυκλοφορίες και εμφανίσεις δίπλα σε μερικά από τα σημαντικότερα ονόματα της σκηνής, το συγκρότημα ανοίγει τώρα ένα νέο κεφάλαιο υπό τη στέγη της Mighty Music, επιβεβαιώνοντας την κληρονομιά του ενώ ταυτόχρονα αγκαλιάζει ένα φιλόδοξο μέλλον.

Δείτε το video clip για το “The moon” σε πρώτη μετάδοση από το Rock Hard.

Σύνθεση:
Ricardo Dias dos Santos – κιθάρες, φωνητικά

Single pre-save:
https://bfan.link/hvwd-moon

Web:
https://www.facebook.com/HeavenwoodOfficial
https://www.instagram.com/heavenwoodofficial/
https://x.com/heavenwoodmusic

@heavenwood_band


https://heavenwoodmusic.bandcamp.com/

https://music.apple.com/au/artist/heavenwood/417112322
https://www.youtube.com/channel/UC21j5FrExtiZOvCs5HCVIoA
https://tidal.com/browse/artist/4510103
https://open.qobuz.com/artist/2444393
https://link.deezer.com/s/32x3NgndPNg2PvSITzkSz
https://soundcloud.com/ricardoheavenwood-dias

Underground Halls Vol. 230 – MEGA COLOSSUS – “Watch out!”

0
Colossus

Colossus

Ξέρεις πόσο ιδιαίτερο καλλιτέχνη σε κάνει και πόσα κιλά παχαίνουν οι “cojones” σου, όταν είσαι μέλος/μέρος μιας σκηνής όπως αυτή του NWOTHM και ταυτόχρονα φαίνεσαι/ακούγεσαι εντελώς ξένος με δαύτη; Όταν δε δίνεις δεκάρα για τη μη μετρήσιμη πλέον πόζα και τη γραφική «ψευδο-τρουίλα» που τη λυμαίνονται, έχεις αποβάλει από πάνω σου το περίβλημα του «και καλά macho» και θεωρείς πολύ σημαντικό τη θετική διάθεση, αρνούμενος να έχεις ύφος και στυλ σύγχρονου σταυροφόρου που διεξάγει «σταυροφορία για τη μεταλλική πίστη» (γελάω), ή σύγχρονου Δον Κιχώτη που κυνηγάει φανταστικούς γίγαντες (όχι φασόλια);

Βασικά, δεν σε κάνει μόνο ιδιαίτερο καλλιτέχνη. Σε κάνει θεότρελo (με την καλή έννοια) και πρωτίστως αυθεντικό, πραγματικό. Σε κάνει… MEGA COLOSSUS! Την αγαπώ τούτη τη πολυτάλαντη παρέα από το Raleigh της Β. Καρολίνας. Δεν έχει ουδεμία πρεμούρα ρε παιδί μου να ενταχθεί σε στρατόπεδα, μόδες, τάσεις και πλαίσια. Βγάζει αγνό, γνήσιο οπαδισμό και εντελώς απελευθερωμένη, γράφει μουσική πρωτίστως για τον εαυτό της και μετά για τον κόσμο. Δεν καταπιέζει τα «θέλω» της προς χάρη του τι θα πουν οι οπαδοί. Ρίσκο; Ναι. Γι’ αυτό την παραδέχομαι και τη γουστάρω, όπως κι όλους όσους κάνουν το ίδιο!

Adventure Metal since 2005…”

Και το πιο ωραίο όλων, είναι ότι οι MEGA COLOSSUS πετυχαίνουν άνετα αυτό που τόσοι και τόσοι προσπαθούν μέσω της επιτήδευσης, καταφέρνοντας, εννοείται, μια τρύπα στο νερό: Να θεωρούνται cult! Όπως οι μέντορες και μεγαλύτερη μουσική τους επιρροή, οι THE LORD WEIRD SLOUGH FEG, οι οποίοι, όλως τυχαίως (not!) έχουν κι αυτοί τη νοοτροπία του «κάνω ό,τι μου αρέσει και όποιος θέλει ακολουθεί, όποιος δε θέλει, ποτέ του». Αχ, μακάρι να είχαμε πολλούς Mike Scalzi (o mastermind των Fegs) στο heavy metal… Σίγουρα, πολλά πράγματα θα ήταν καλύτερα και θα είχαμε γλυτώσει από άλλα τόσα, που τα ακούω και θέλω να κόψω τα αυτιά μου ή τα βλέπω και θέλω να βγάλω τα μάτια μου! Θου, Κύριε!

Ας επιστρέψουμε όμως στους MEGA COLOSSUS. Το “Watchout!” είναι το πέμπτο full length album τους και ένατο στο σύνολο, μαζί με τρία EPs και ένα live. Όχι πως οι προηγούμενες δουλειές τους πήγαιναν πίσω, αλλά ειδικά από το “Riptime” (δες εδώ) και μετά, οι Αμερικανοί διανύουν περίοδο μεγάλης φόρμας σε όλα τα επίπεδα και το “Showdown” (δες εδώ) θεωρείται από αρκετούς ως το αποκορύφωμα της μέχρι τώρα καριέρας τους. Επειδή όμως για να διαβάζεις αυτές τις γραμμές περιμένεις και την άποψη του γράφοντος, να πω, ευκαιρίας δοθείσης, πως για μένα όλοι τους οι δίσκοι ήταν ισάξια ποιοτικοί, μέχρι που μπήκε στο παιχνίδι τούτος εδώ.

“Twin guitar leads like an eagle screeching through space…”

Στο “Watchout!”, ο παγιωμένος ήχος του γκρουπ – μια υπέροχη μίξη THE LORD WEIRD SLOUGH FEG, HAMMERS OF MISFORTUNE και ANNIHILATOR – συναντάται στα καλύτερά του. Το μεγαλύτερο μέρος της λάμψης παίρνουν, όπως πάντα, αφού μιλάμε για MEGA COLOSSUS, οι κιθάρες. Θέματα ξεπετάγονται από το πουθενά, ξαφνικές αλλαγές διαφοροποιούν το όποιο κεντρικό riffing εκεί που δεν το περιμένεις, τα leads είναι super τεχνικά… γενικά, οι Chris Millard και Bill Fischer έχουν τέτοια εξαιρετική φαντασία και ευφυΐα τόσο σε σύνθεση όσο και σε ενορχήστρωση που αν τους είχε, όπως είναι, «πακέτο», ένα μεγάλο, mainstream συγκρότημα, θα είχαν ήδη γίνει εξώφυλλο ως «το καταπληκτικό δίδυμο που μπλα μπλα μπλα»… Αλλά τώρα, είναι μια απλή Παρασκευή… δηλαδή, η μέρα που κυκλοφορεί το “Watchout!”.

Εξίσου ξέφρενη είναι και η απόδοση του rhythm section των Anthony Micale και Doza Mendoza, με μεγάλη συμβολή στην σκόπιμα αντισυμβατική μουσική του group. Έχω βέβαια μια ένσταση εδώ: Η παραγωγή των Al Jacob και Matt Tuttle, στα Warrior Sound Studios του Chapel Hill είναι μεν «κρύσταλλο», ωστόσο η τελική μίξη που ανέκαθεν προτιμούν οι MEGA COLOSSUS βγάζει πολύ μπροστά τις κιθάρες, με αποτέλεσμα να μην ακούμε όσο πρέπει τους «παπάδες» που παίζει από πίσω το μπάσο. Ευτυχώς πάντως, τουλάχιστον υπό συνθήκες “live”, αυτό το – για τα δικά μου πάντα μέτρα και σταθμά -μικρό ελάττωμα, διορθώνεται.

Ο Sean Buchanan στα φωνητικά, είναι άλλη… φάση. Μοιάζει να ανήκει σε άλλο ιδίωμα! Έχει ωραία φωνή, πεντακάθαρη, στις πολλαπλές φωνητικές αρμονίες δένει υπέροχα με τους υπολοίπους αλλά σίγουρα, «μεταλλική» δεν τη λες με τίποτα! Μου θυμίζει τον τρόπο που τραγουδά ο Chris Black (HIGHSPIRITS, DAWNBRINGER, AKTOR κλπ), ο οποίος δέχεται τα ίδια πάνω-κάτω σχόλια για τις ερμηνείες του. Γι’αυτό και δικαιολογώ απολύτως όσους προσπαθούν αλλά στο τέλος δε μπορούν να αγαπήσουν τη μπάντα. Καλώς ή κακώς, είναι γεγονός πως το heavy metal είναι κατά βάση συνυφασμένο με άλλου είδους φωνές.

“…fantasy inspired lyrics from the dustiest old book collection…”

Στιχουργικά, το “Watchout!” κινείται κι αυτό στον χώρο της επιστημονικής φαντασίας, με πολύ ωραίους, γλαφυρούς ως και παιχνιδιάρικους στίχους, χωρίς να φοβάται μήπως χαρακτηριστεί “nerdy”. Ένα πεδίο που γνωρίζει άπταιστα ο Buchanan, συγγραφέας επιστημονικής φαντασίας ο ίδιος και που αυτήν την στιγμή, ολοκληρώνει το πρώτο του μυθιστόρημα. Όντως, έχει πολύ καλή στιχουργική πένα ο frontman των MEGA COLOSSUS.

Αξιοπρόσεκτη είναι και η διάταξη των τραγουδιών: Τα τρία πιο γρήγορα και άμεσα (ο Θεός να τα κάνει, για MEGA COLOSSUS μιλάμε) είναι στην αρχή του δίσκου, τα πλέον εκτενή σε διάρκεια και πολυποίκιλα στο δεύτερο μισό. Από την πρώτη ομάδα ξεχώρισα το “Tag in your friend” (ωραίος τίτλος!), από τη δεύτερη τα “Good hunting” και “Bloodless”. Γενικά όμως, το άλμπουμ έχει απίθανη συνθετική ισορροπία με αποτέλεσμα, όταν πατήσεις το “play”, να μην κάνεις “skip” πουθενά. Και ρέει νεράκι!

“…and the raw power of metal to make you grin with pleasure, as you pour beer on your own head! This is Mega Colossus!”

Αυτό είναι το metal των MEGA COLOSSUS: Μελωδικό, περιπετειώδες, ατρόμητο και διασκεδαστικό! Βάλτο στη ζωή σου και πίστεψέ με, δε θα το μετανιώσεις. Επίσης, αν είσαι από εκείνα τα μέρη ή σε φέρει ο δρόμος κατά κει, δες τους στο Up the Hammers Festival της Θεσσαλονίκης. Και αφού ενθουσιαστείς (δεδομένο) από την σαρωτική (σίγουρο) εμφάνισή τους, μη διστάσεις να τους αναζητήσεις για μια μπύρα και έναν καλό λόγο. Είναι πολύ ωραίοι τύποι, προσγειωμένοι, προσιτοί και διόλου ντίβες. Αν μάλιστα τους πεις πως φέτος κυκλοφόρησαν τον καλύτερό τους δίσκο, εκεί να δεις χαρά που θα πάρουν! 

(8,5 / 10)

Δημήτρης Τσέλλος

ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑ/ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ: MEGA COLOSSUS
ΤΙΤΛΟΣ ΔΙΣΚΟΥ: “Watchout!”
ΕΤΑΙΡΕΙΑ: Cruz Del Sur Music
ΣΥΝΘΕΣΗ:
Sean Buchanan – Φωνητικά
Chris Millard – Κιθάρες
Bill Fischer – Κιθάρες
Anthony Micale – Μπάσο
Doza Mendoza – Τύμπανα
ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ ΜΠΑΝΤΑΣ:
Βandcamp
Facebook
Spotify
Instagram
Deezer
Tidal
ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ:
Bandcamp
Facebook
ΔΙΣΚΟΓΡΑΦΙΑ:
“…and the Rift of the Pan-Dimensional Undergods” (Nice LifeRecords, 2008)
“Drunk on blood” (EP, Nice Life Records, 2009)
“…and the Sepulcher of the Mirror Warlocks” (EP, Independent, 2012)
“HyperGlaive” (Killer Metal Records, 2016)
“V”(EP, Independent, 2019)
“Riptime” (Independent, 2021)
“Showdown” (Cruz Del Sur Music, 2024)
“Live at the Cat’s Cradle Backroom” (Live, Independent, 2024)
“Watch out!”(Cruz Del Sur Music, 2026)

A Day To Remember… 05/03 [OVERKILL]

0
Overkill

Overkill

ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: ‘The killing kind” – OVERKILL
ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 1996
ΕΤΑΙΡΙΑ: CMC International Records
ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: OVERKILL
ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ:
Φωνητικά – Bobby “Blitz” Elsworth
Κιθάρες – Joe Comeau, Sebastian Marino (R.I.P. 2023)
Μπάσο – D.D. Verni
Τύμπανα – Tim Mallare

Το όγδοο άλμπουμ των αγαπημένων μου OVERKILL που κυκλοφόρησε σαν σήμερα, είναι ένα άλμπουμ που μπορεί να μην βρίσκεται πολύ ψηλά στην εκτίμηση των οπαδών, κατά την προσωπική μου άποψη όμως, είναι πολύ υποτιμημένο. Για μια ακόμη φορά συναντούμε αλλαγές στο line up καθώς έχουμε ένα καινούργιο κιθαριστικό δίδυμο και συγκεκριμένα τον Joe Comeau (τραγουδιστή των LIEGE LORD και αργότερα και των ANNIHILATOR) και τον Sebastian Marino που είχε συμμετάσχει στο “Worth the weight” των ANVIL.

Σαφώς πιο ποικιλόμορφο από τον προκάτοχό του, το “W.F.O.” αλλά όχι λιγότερο τραχύ, το “The killing kind” περιέχει κάποιες πολύ δυνατές στιγμές αλλά και κάποιες που θα μπορούσαν να λείπουν. Για παράδειγμα το “Bold face pagan stomp” είναι ένα groovy κομμάτι που μου θυμίζει αρκετά εποχές “I hear black” και ακούγεται λίγο εκτός κλίματος. Από την άλλη, οι OVERKILL ήταν, είναι και θα είναι μια κορυφαία thrash metal μπάντα και το “The killing kind” φροντίζει να το επιβεβαιώσει αυτό με τον καλύτερο τρόπο καθώς τα τρία πρώτα κομμάτια του δίσκου, τα “Battle”, “God-like” και “Certifiable” παίρνουν κεφάλια.

Η ποικιλομορφία που αναφέραμε παραπάνω συνεχίζεται σε τραγούδια όπως το φοβερό “Burn you down/ to ashes”που ξεκάθαρα πατάει γερά στις doom βάσεις που οι ίδιοι έθεσαν με το “Skullkrusher” από το “The years of decay”, και την επική μπαλάντα “The mourning after/ private bleeding” που προσδίδει ένα ιδιαίτερο τόνο. To “The cleansing” είναι άλλο ένα πολύ δυνατό κομμάτι ενώ το “Cold, hard fact” που κλείνει τον δίσκο είναι μεν καλό αλλά οι OVERKILL μας έχουν συνηθίσει σε καλύτερους επιλόγους στα άλμπουμ τους. Άφησα τελευταία για σχολιασμό το “Feeding frenzy”, ένα καταπληκτικό instrumental κομμένο και ραμμένο στα μέτρα του D.D Verni και το προσωπικό αγαπημένο μου κομμάτι του δίσκου το “Let me shut that for you”, μια κλασική OVERKILL τραγουδάρα γεμάτο τραχύτητα και ωμότητα και με έναν Blitz να μην χαρίζει κάστανα σε κανέναν.

Σε γενικές γραμμές το “The killing kind” είναι μια πολύ αξιόλογη προσπάθεια που μπορεί να απέχει παρασάγγας από τις πρώτες δουλειές των OVERKILL, δεν παύει όμως να είναι μια σημαντική προσθήκη στη δισκογραφία τους και αν το έχετε παραμελήσει, ποτέ δεν είναι αργά να του δώσετε μια ευκαιρία.

Και όπως ουρλιάζει ο Blitz στο “Certifiable”…..

YOU BETTER! LET ME! IN!
MOTHER FUCKER!

Did you know that:

  • Η Ιαπωνική έκδοση του άλμπουμ περιλαμβάνει σαν bonus τη διασκευή στο “Cornucopia” των BLACK SABBATH που αργότερα θα την συναντούσαμε και στη συλλογή διασκευών “Coverkill” του 1999. Κάποιες εκδόσεις περιέχουν επιπλέον τη διασκευή στο “Tyrant” των JUDAS PRIEST αλλά και το “Killogy”, ένα κομμάτι που συμπεριλήφθηκε και σαν bonus στην Ιαπωνική έκδοση του “I hear black”.
  • Ο ηχητικός διάλογος που ακούγεται στο “Battle” είναι δανεισμένος από την ταινία “Batman returns” του 1992 και συγκεκριμένα είναι ανάμεσα στην Michelle Pfeiffer και τον Christopher Walken.
  • Η πρώτη έκδοση του βινυλίου κυκλοφόρησε και σε περιορισμένα αντίτυπα σε πράσινο χρώμα.

Θοδωρής Κλώνης

A day to remember… 04/03 [OCEANS OF SLUMBER]

0
Slumber

Slumber

ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: “Winter” – OCEANS OF SLUMBER
ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 2016
ΕΤΑΙΡΕΙΑ: Century Media
ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Russ Russell
ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ:
Φωνητικά – Cammie Gilbert
Κιθάρα – Anthony Contreras
Κιθάρα, φωνητικά – Sean Gary
Μπάσο – Keegan Kelly
Tύμπανα, πλήκτρα, πιάνο – Dobber Beverly

Αρχές του 2016. Δέκα χρόνια πριν. Θυμάμαι ακόμα τη στιγμή που έβαλα να παίξει για πρώτη φορά το Winter των OCEANS OF SLUMBER. Δεν ήξερα ακριβώς τι να περιμένω. Είχα ακούσει το “Aetherial”, είχα τσεκάρει το EP, είχα καταλάβει ότι κάτι ιδιαίτερο γεννιόταν εκεί στο Houston. Αλλά αυτό που ακολούθησε, δεν το περίμενα.

Από τις πρώτες νότες του ομώνυμου κομματιού ένιωσα ότι η μπάντα δεν είχε καμία πρόθεση να παίξει με ασφάλεια. Ήταν σαν να άνοιγε μια πόρτα και πίσω της να υπήρχαν όλα: σκοτάδι, μελωδία, ένταση, ευαισθησία. Και στο κέντρο αυτής, η φωνή της Cammie Gilbert. Όχι απλώς όμορφη. Όχι απλώς τεχνικά άρτια. Συναισθηματικά καθηλωτική. Από εκείνες τις φωνές που δεν τις ακούς απλώς — τις νιώθεις στο στομάχι. Θυμάμαι να με εντυπωσιάζει το πόσο φυσικά εναλλάσσονταν τα πάντα. Εκεί που άφηνες τον εαυτό σου σε μια σχεδόν μπαλαντοειδή ηρεμία, ερχόταν ένα ξέσπασμα με blast-beats και riffs που μύριζαν παλιά, «σκοτεινή» Σκανδιναβία. Και όμως, τίποτα δεν έμοιαζε επιτηδευμένο. Δεν ήταν «να δείξουμε ότι μπορούμε να τα παίξουμε όλα». Ήταν «αυτό είμαστε».

Όταν έφτασα στη διασκευή του “Nights in White Satin”, χαμογέλασα. Ήταν από αυτές τις στιγμές που λες “ή θα απογειωθεί ή θα καταρρεύσει”. Και τελικά απογειώθηκε. Όχι γιατί προσπάθησαν να το κάνουν πιο βαρύ ή πιο ακραίο από όσο χρειάζεται. Αλλά γιατί το έκαναν δικό τους. Το φίλτραραν μέσα από τη μελαγχολία και την ένταση που ήδη κουβαλούσε ο δίσκος. Υπήρχαν και οι πιο ήσυχες στιγμές. Τα ιντερλούδια. Τα ακουστικά περάσματα. Εκεί όπου άφηνες για λίγο το headbanging και απλώς άκουγες με τη ψυχή. Ήταν ένας δίσκος με ροή. Με αρχή, μέση και τέλος. Σαν χειμωνιάτικο μονοπάτι που σε πάει από το φως στο σκοτάδι και πίσω. Ιδιαίτερη εντύπωση τότε μου είχαν κάνει και το “Devout”, με το black metal ξέσπασμά του και τις πιο melodic rock μεταβάσεις του, αλλά και το “Apologue”, ίσως την πιο ακραία στιγμή του δίσκου με τα blast-beats και τις κιθάρες που έφερναν στο μυαλό παλιότερες, σκοτεινές εποχές του extreme metal.

Δέκα χρόνια μετά, το ξανακούω και δεν νιώθω νοσταλγία με την έννοια του «τότε ήταν καλύτερα». Νιώθω δικαίωση. Γιατί θυμάμαι τον ενθουσιασμό που είχα όταν έγραφα την παρουσίασή του τότε. Θυμάμαι να λέω ότι «αυτός ο δίσκος θα μείνει». Και έμεινε. Δεν είναι όλα τα άλμπουμ έτσι. Κάποια τα θυμάσαι για λίγο. Κάποια περισσότερο. Το “Winter” είναι από εκείνα που επιστρέφεις όταν θες να θυμηθείς γιατί αγαπάς αυτή τη μουσική. Γιατί το metal δεν είναι ταμπέλες. Είναι συναίσθημα. Το “Winter” από τους OCEANS OF SLUMBER δεν είναι απλώς ένα άλμπουμ στη δισκοθήκη μας… Είναι μια υπενθύμιση ότι όταν το ταλέντο συναντά το θάρρος και το θράσος, γράφεται ιστορία.

Γιώργος Δρογγίτης

  • https://noc.ezhellas.com:44450/live
  • Rock Hard Radio
  • rock hard greece