Sunday, January 18, 2026




Home Blog Page 10

HELSTAR – Worst to best

0
Photo by Sandra Olivia Soliz
Helstar
Photo by Sandra Olivia Soliz

“Night and day will be the same, underneath the evil reign!”

HELSTAR. Ένας ζωντανός θρύλος, ένας ζωντανός μύθος. Συγκρότημα – λατρεία, συγκρότημα – φετίχ. Κάθε τους κυκλοφορία, είναι αφορμή για τις ίδιες και τις ίδιες συζητήσεις, περί του πόσο αδικημένη αλλά και εκπληκτική μπάντα είναι. Κάθε τους κυκλοφορία, γεννά την ίδια προσμονή για μια ακόμη συναυλία όπου θα βιώσουμε την απόλυτη υπεροχή του US (power) metal, από πρώτο χέρι. Με αφορμή λοιπόν την επικείμενη εμφάνισή τους στο ΑΝ club, στις 30 του μηνός Νοεμβρίου, οι Σάκης Νίκας και Δημήτρης Τσέλλος ακούν ξανά τους δίσκους τους, «ξεσκονίζουν» αναμνήσεις, συμφωνούν, διαφωνούν και στο τέλος φτιάχνουν το “worst to best” της δισκογραφίας των μεγάλων Τεξανών.

  1. This wicked nest” (AFM, 2014)
    Κάθε μπάντα δικαιούται μία μέτρια δισκογραφική στιγμή. Για μένα προσωπικά εδώ οι HELSTAR πιάνουν ένα συνθετικό ναδίρ καθώς τα κομμάτια κινούνται σε ασφαλείς, θα λέγαμε, περιοχές με απολύτως προβλέψιμα χαρακτηριστικά. Για να είμαστε ακριβοδίκαιοι δεν είναι τόσο κακό άλμπουμ απλώς δεν ενέχει το στοιχείο της έκπληξης, δεν συναρπάζει και σε τελική ανάλυση δεν πάει το χέρι σου στη δισκοθήκη, βρε αδερφέ! Παρόλα αυτά, κανένας fan της μπάντας δεν γίνεται να αγνοήσει τραγούδια σαν τα “Fall of dominion” και “Eternal Black” γεγονός που φανερώνει ότι ακόμη και σε μία…κακή μέρα οι HELSTAR κάτι μπορούν να δώσουν.

Σ.Ν.

  1. Glory of chaos” (AFM, 2010)
    Έχω συνδυάσει με πολλές και καλές αναμνήσεις την περίοδο κυκλοφορίας του “Glory of Chaos” καθώς η tour για την προώθηση του δίσκου πέρασε από τη χώρα μας σε ένα αλησμόνητο live στην υπόγα στην Κάνιγγος. Ναι, μπορεί να μην είναι ο πιο αντιπροσωπευτικός δίσκος της μπάντας αφού τα thrashy στοιχεία υπερτερούν έναντι της US power αισθητικής αλλά μιλάμε για το πνευματικό παιδί των Barragan & Trevino, οι οποίοι ξαναδούλεψαν μερικά τραγούδια από την εποχή των ETERNITY BLACK (απίστευτο project της περιόδου 2004-2005) και ο Rivera ακολούθησε προσθέτοντας μάλιστα μία πιο…black metal χροιά στην ερμηνεία του (ειδικά στο κομμάτι “Alma negra”).

Σ.Ν.

  1. The devils masquerade” (Massacre Records, 2025)
    Το τελευταίο άλμπουμ, που ήρθε μετά από μια μακρά δισκογραφική παύση εννέα (!) ετών. Όλα ωραία, όλα καλά, οι HELSTAR μας επισκέπτονται τακτικά πλέον και παράπονο δεν έχουμε αλλά βάσει των συνθετικών ικανοτήτων τους, οι οποίες ΔΕΝ τους έχουν αφήσει ακόμη, θέλουμε συχνότερα νέο υλικό! Βασικά, τώρα που το ξανασκέφτομαι, οι Τεξανοί είναι από τις λίγες τόσο παλαιές μπάντες από τις οποίες θέλουμε ακόμη νέους δίσκους. Και αυτό, διότι τα τραγούδια μας αποζημιώνουν! «Αποζημίωση» που λαμβάνουμε παχυλή και με το φετινό “The devil’s masquerade” που ηχητικά, θα το βρεις κάπου μεταξύ “Vampiro” και “The king of Hell”. Το ομότιτλο κομμάτι, το “Carcass for a king”, το “Seek out your sins” και φυσικά το εντυπωσιακό “I am the way” με τις συμμετοχές σπουδαίων Τεξανών φωνών, είναι τα απόλυτα highlights μέσα από μια πλειάδα ΜΟΝΟ καλών συνθέσεων. Δίσκος που πρέπει να προσεχτεί ιδιαίτερα, φέτος.

Δ.Τ

  1. Vampiro (EMP Label Group, 2016)
    Η ώρα της επιστροφής στα ένδοξα μουσικά εδάφη του “Nosferatu”. O Rivera θα φορέσει την κάπα του, την τροχισμένη του οδοντοστοιχία, τα μεγάλα spiked bracers του και θα μας εξιστορήσει για μια ακόμη φορά βαμπιρικές ιστορίες. Μόνο που εδώ, δεν έχουμε ούτε ρομαντζάδες, ούτε συναισθηματισμούς, ούτε μετάνοιες… Ο κόμης των HELSTAR έχει έτσι κι αλλιώς πολύ μεγαλύτερη σχέση με τον Orlok παρά με τον Dracul, στο “Vampiro” είναι ακόμη πιο σατανικός από αυτόν του “Nosferatu” και κομματάρες όπως είναι τα “Awaken unto darkness”, “Blood lust”, “From the pulpit to the pit”, “To their death beds they fell” και “Black Cathedral”, οδηγούν σε ένα ηχητικό λουτρό αίματος το οποίο όσο και να θες, δεν καθαρίζεται με τίποτα.

Δ.Τ

  1. “The king of hell” (AFM, 2008)
    Το reunion των HELSTAR ήταν γεγονός. Η πρόσκληση του Robb Chavez για μία συναυλία το 2006 οδήγησε σε εκδήλωση ενδιαφέροντος από την AFM η οποία μετά την εξαιρετική συλλογή “Sins of the past” έβαλε τους Αμερικανούς στο studio και το αποτέλεσμα ήταν εκπληκτικό. Ο κλασικός ήχος των HELSTAR είχε επιστρέψει για τα καλά αφού μιλάμε ουσιαστικά για τη σύνθεση του “Remnants…” (χωρίς τον Rene Luna). Τα κομμάτια είναι αψεγάδιαστα, η παραγωγή πεντακάθαρη και ευτυχώς για όλους μας ο κόσμος το υποδέχτηκε με θέρμη «υποχρεώνοντας» τους Barragan & Rivera να δουν την όλη φάση υπό ένα πρίσμα μακροπρόθεσμου σχεδιασμού.

Σ.Ν.

  1. Multiples of black” (Massacre Records, 1995)
    Ξέρω…οι περισσότεροι εκεί έξω δεν γουστάρουν το συγκεκριμένο δίσκο. Ωστόσο, αν αφήσουμε κατά μέρος την κακή παραγωγή (στα μισά τραγούδια) και το γεγονός ότι από την κλασική σύνθεση έχουν μείνει μονάχα οι Rivera & Abarca το ύφος των τραγουδιών και το συνθετικό επίπεδο δεν είναι καθόλου κακό. Το αντίθετο. Προσωπικά, το γουστάρω πολύ και ας μην είναι κλασικό HELSTAR. Άλλωστε μιλάμε για ένα δίσκο που περιλαμβάνει τα “No second chance” και “Black Silhouette skies” που ενέχουν όλα τα trademark HELSTAR στοιχεία και φυσικά μία διασκευή σε ένα από τα καλύτερα (και για τον Δημήτρη, το καλύτερο, το ξέρω καλά αυτό) heavy metal κομμάτια όλων των εποχών, το “Beyond the realms of death”.

Σ.Ν.

  1. Burning star” (Combat Records, 1984)
    Από εδώ ξεκίνησαν όλα… έτσι δεν είναι; Μπορεί να μην είναι ο καλύτερος δίσκος των HELSTAR αλλά είναι 100% ο ιδανικός δίσκος για όλους τους φίλους του παραδοσιακού metal καθώς οι επιρροές από IRON MAIDEN και JUDAS PRIEST είναι κάτι παραπάνω από εμφανείς. Εδώ έχουμε τουλάχιστον δύο κλασικά τραγούδια (το ομώνυμο και το “Run with the pack”) ενώ δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητο το γεγονός ότι ο δίσκος κλείνει με ένα τραγούδι για τον Δράκουλα (“Dracula’s castle”). Πέντε χρόνια μετά η μία πλευρά του βινυλίου του “Nosferatu” θα ήταν αφιερωμένη στον απέθαντο βρικόλακα ενώ 32 χρόνια μετά το “Vampiro” θα ήταν ένα κανονικό concept άλμπουμ για αυτόν.

Σ.Ν.

  1. Remnants of war” (Combat Records, 1986)
    Σε κάποια από τις πάμπολλες συζητήσεις περί μουσικής με τον Σάκη, όταν αυτή έφτασε στους HELSTAR, θυμάμαι να μου λέει: «Το ‘A distant thunder’ είναι το πιο ολοκληρωμένο άλμπουμ της μπάντας, το ‘Nosferatu’ είναι 100 χρόνια μπροστά από την εποχή του, αλλά το πιο αντιπροσωπευτικό είναι το ‘Remnants of war’». Τώρα πως αυτό μεταφράζεται, θα το δούμε και παρακάτω αλλά έτσι κι αλλιώς, μικρή σημασία είχε για τον 16χρονο Δημήτρη, όταν πρωτάκουσε τους Τεξανούς μέσω αυτού του δίσκου. Μιλάμε για σοκ επιπέδου «το ακούω όλη μέρα και δεν ακούω τίποτα άλλο για καμιά βδομάδα»! Καλές όμως οι προσωπικές αναμνήσεις και τα βιώματα, δε λέω, αλλά αν δούμε τον δίσκο αντικειμενικά, καταλαβαίνουμε αμέσως γιατί θεωρείται το πιο αντιπροσωπευτικό. Στο “Remnants of war” λοιπόν, οι HELSTAR έχουν τα πρωτόλεια στοιχεία του ντεμπούτου, τα τεχνικά στοιχεία και το σκοτάδι του “Nosferatu” (κι ας μην έχουν το ίδιο line-up με τότε, η σύνθεση εδώ παίζει «παπάδες») και ορισμένη από την αμεσότητα του “A distant thunder”. Η ποιότητα πιάνει επίπεδα που άλλοι καλλιτέχνες ούτε καν μπορούν να ονειρευτούν και χαρά με γεμίζει το γεγονός πως αρκετοί εκεί έξω, ενστερνίζονται μαζί μου τη μάλλον καθόλα αιρετική άποψη πως ΑΥΤΟ, είναι το καλύτερο HELSTAR δημιούργημα και ίσως το πιο αδικημένο άλμπουμ ολόκληρου του US metal.

Δ.Τ

  1. A distant thunder” (Metal Blade Records, 1988)
    «Και γιατί τούτο δω είναι το πιο ολοκληρωμένο;» ρωτάς. Και σου απαντώ: 1) Γιατί η παραγωγή είναι, αν όχι καλύτερη, πιο ισορροπημένη. 2) Γιατί το line up έχει δύο προσθήκες που το ανεβάζουν ένα επίπεδο, τουλάχιστον. Πολύ καλός ο René Luna αλλά Frank Ferreira δεν ήταν. Ακούς τον Frank στο σαρωτικό “The king is dead” και τα vibes που παίρνεις, είναι ίδια με αυτά της πρώτης σου γνωριμίας με τον Nicko, στο “Where eagles dare”. Ομοίως, τεχνίτης από τους λίγους ο Rob Trevino μα ο Andre Corbin ήταν από άλλο σύμπαν. 3) Γιατί οι συνθέσεις, χωρίς να χαθεί η μοναδική «ταυτότητα» του γκρουπ, έγιναν πιο άμεσες και «ευκολοχώνευτες», κατά την προτροπή του παραγωγού Bill Metoyer ο οποίος είχε να διαχειριστεί όπως έπρεπε μια μπάντα με τρομερή «χημεία» και ασύλληπτες δυνατότητες. 4) Γιατί υπάρχει ένα “Winds of war” τον στανιό μου μέσα, το πιο ολοκληρωμένο τραγούδι που έγραψε ποτέ το γκρουπ! «Ωραία, κάτι άλλο που το κάνει να ξεχωρίζει;» Ναι, τα δύο του εξώφυλλα, με τα «άκυρα» χέρια της Alex Jai, με μανικιούρ στην «πένα», να ποζάρουν και στα δύο, αλλά μόνο στο ένα εξώφυλλο να υπάρχουν κεραυνοί!

Δ.Τ

  1. Nosferatu” (Metal Blade Records, 1989)
    Ο καλύτερος δίσκος των HELSTAR ή αν θέλουμε να χρησιμοποιήσουμε λιγότερο πομπώδεις χαρακτηρισμούς, ένας δίσκος που ήταν 100 χρόνια μπροστά από την εποχή του (σ. Δ.Τ: Σάκη σε πρόλαβα, το έγραψα χεχε)! Τώρα που το σκέφτομαι, αυτό το δεύτερο είναι πιο πομπώδες… ας είναι! Οι Αμερικανοί βγάζουν τον καλύτερο τους εαυτό, η έμπνευση χτυπάει «κόκκινο» και η κιθαριστική επίθεση των Barragan/Corbin είναι απαράμιλλη. Η τεχνική power/thrash αισθητική συνδυασμένη με μία εξωπραγματική ερμηνεία του Rivera αλλά και ένα rhythm section που χτίζει ουρανοξύστες δεν αφήνει κανένα περιθώριο αμφισβήτησης. Μακάρι ο κόσμος να είχε πιστέψει τότε περισσότερο σε αυτό το αριστούργημα αλλά έστω και η ετεροχρονισμένη αναγνώριση είναι μία δικαίωση. Το US metal στα καλύτερα του!

Σ.Ν.

ΕΙΔΙΚΗ ΑΝΑΦΟΡΑ

Demolition” (demo, 1990)
Θυμάμαι να συνομιλώ με τον Barragan όταν είχε αποσυρθεί από τη μουσική και έπαιζε για ένα διάστημα Tex-Mex μουσική (χωρίς πλάκα) ότι ο λόγος που τα είχε παρατήσει ήταν διότι είχε απογοητευτεί από την απαξίωση όλων των δισκογραφικών στο εν λόγω υλικό. Ο ίδιος θεωρούσε ότι τα κομμάτια σε αυτό το demo ήταν όχι μόνο τη φυσική συνέχεια του “Nosferatu” αλλά τέσσερεις από τις καλύτερες συνθέσεις των HELSTAR. Εμείς συμφωνούμε και επαυξάνουμε! Είναι απορίας άξιο πως διάτανο δεν τους επέλεξε καμία εταιρεία εκείνη την εποχή που ο πιο ακραίος ήχος βρισκόταν σε ένα εμπορικό απόγειο. Τέλος πάντων. Ευτυχώς κυκλοφόρησε επίσημα το 2001 μαζί με τα ακυκλοφόρητα (τότε) τραγούδια των VIGILANTE (βραχύχρονο project του Rivera), στην εκπληκτική συλλογή “The James Rivera legacy”.

Σ.Ν.

Sins of the past” (AFM, 2007)
Ανεξάρτητα με το τι πιστεύει κάποιος για τις επανηχογραφήσεις τραγουδιών ή και ολοκλήρων δίσκων, στην περίπτωση των HELSTAR και του “Sins of the past”, οι προσωπικές γνώμες δεν έχουν ουδεμία σημασία. Και αυτό διότι τούτη η συλλογή ήταν τόσο καλή, που αφενός οδήγησε σε μόνιμη δισκογραφική και συναυλιακή επάνοδο (αν εξαιρέσουμε ένα πολύ μικρό χρονικό διάστημα, εκεί κάπου στο 2001, η μπάντα ουσιαστικά δεν υπήρχε από το 1995), αφετέρου δεν έχω ακούσει ούτε έναν (1) οπαδό του γκρουπ, που αυτών η γνώμη είναι η πλέον βαρύνουσα, να μην τη θεωρεί εξαιρετική! Το ίδιο το συγκρότημα τη θεωρεί κανονική δισκογραφική δουλειά κι όχι “best of”. Τυχαίο; Απίστευτο σκότος κυριαρχεί στα δεκατρία παλαιά κομμάτια (άκου πχ τη νέα μορφή του “Baptized in blood”, παιγμένη μαζί με την εισαγωγή “Rhapsody in black”) τα οποία είναι παιγμένα με τον γνωστό, εντυπωσιακό HELSTAR τρόπο, ένα σκότος που γίνεται ακόμη πιο βαρύ στα δύο ολοκαίνουργια τραγούδια, τα “Tormentor” και “Caress of the dead”. Δύο συνθέσεις που τελικά μας έδειξαν και προς τα πού θα κινηθεί το συγκρότημα στην επανένωσή του.

Δ.Τ

1000MODS: Εμφανίζονται τον Μάρτιο στο Floyd

0
Mods

Mods

Οι 1000mods επιστρέφουν στο Floyd Live Music Venue το Σάββατο 7 Μαρτίου, για μια συναυλία που θα υπενθυμίσει γιατί παραμένουν μία από τις πιο επιδραστικές δυνάμεις του ευρωπαϊκού heavy rock. Με την αστείρευτη ενέργεια που τους χαρακτηρίζει και τον γνώριμο, ισοπεδωτικό ήχο τους, το συγκρότημα ετοιμάζεται να γράψει άλλο ένα κεφάλαιο στην ιστορία των εκρηκτικών live εμφανίσεών του.

Η προπώληση ξεκινά άμεσα στα 17 ευρώ για συγκεκριμένο αριθμό εισιτηρίων. Μετά την εξάντλησή τους, θα συνεχιστεί στα 20 ευρώ.

Οι 1000mods χτίζουν με συνέπεια ένα διεθνές legacy που βασίζεται στην αφοσίωση, στη DIY νοοτροπία και στις αμέτρητες συναυλίες που τους καθιέρωσαν σε Ευρώπη, ΗΠΑ, Αυστραλία και όχι μόνο. Από τα stoner rock ορόσημα “Super Van Vacation” και “Vultures”, μέχρι το “Repeated Exposure To…”, το “Youth of Dissent” και το πιο βαρύ από ποτέ “Cheat Death”, η μπάντα εξελίσσει διαρκώς τον ήχο της, παραμένοντας απόλυτα αναγνωρίσιμη και βαθιά αυθεντική.

Μετρώντας συμμετοχές σε φεστιβάλ όπως Hellfest, Resurrection Fest, Desertfest, Release Athens, Rockwave και Freak Valley, έχουν αποδείξει ξανά και ξανά την αξία τους στη σκηνή· όμως τα club shows παραμένουν η αληθινή αρένα τους – εκεί όπου η χημεία με το κοινό γίνεται εκρηκτική – κάτι που αναμένεται να επιβεβαιώσουν και στην επερχόμενη ευρωπαϊκή περιοδεία τους, συνοδεύοντας τους Clutch, η οποία ξεκινά σε λίγες ημέρες.

Το εκκωφαντικό sold-out του Δεκεμβρίου ’24 προστέθηκε σε μια μακρά σειρά από γεμάτες εμφανίσεις των 1000mods στην Αθήνα, επιβεβαιώνοντας για ακόμη μία φορά τον ξεχωριστό δεσμό της μπάντας με το αθηναϊκό κοινό. Στις 7 Μαρτίου, ο δεσμός αυτός αναζωπυρώνεται στο Floyd, με την υπόσχεση μίας ακόμα άγριας, ασταμάτητης rock βραδιάς.

Follow 1000mods

Website  | Bandcamp | Instagram | Facebook 

Διάθεση εισιτηρίων:

  • Τηλεφωνικά στο 2117700000
  • Online  more.comFloyd.gr
  • Φυσικά σημεία: Καταστήματα Νova, Public, Ευριπίδης, Yoleni’s, Viva Spot Τεχνόπολης και Supervan Records (Χαρ. Τρικούπη 2, εντός στοάς)

 

Floyd Live Music Venue: Πειραιώς 117, Γκάζι, Αθήνα, πλησίον του Στ. Μετρό Κεραμεικός / Τηλ. 210 3416706

Weekly Metal Meltdown (15-21/11, LAMB OF GOD, POWERWOLF, ULVER and more)

0
Weekly

Weekly

Πολλά και καλά τα καινούργια clips αυτής της εβδομάδας, μεγάλα ονόματα του χώρου μας παρουσίασαν καινούργια κομμάτια όπως αυτά των LAMB OF GOD, METAL CHURCH, ULVER, AS I LAY DYING, POWERWOLF, BLOODBOUND, TYKETTO, SHINEDOWN, Paul Gilbert, ανερχόμενα όπως αυτά των ΒULLET και REACH και φυσικά οι δικοί μας FORBIDDEN SEED, AMONGRUINS και FULL HOUSE BREW CREW. Eξαιρετικά κομμάτια όλα τους και αξίζει πραγματικά να σκρολάρετε παρακάτω και να τα ακούσετε προσεκτικά.

Photo by Travis Shinn

Οι LΑΜΒ ΟF GOD κυκλοφόρησαν ένα νέο single, τo “Parasocial Christ”, μια αδιάκοπη τρίλεπτη επίθεση που για άλλη μια φορά συνδέει τους γίγαντες της metal του Richmond με τον μακροχρόνιο παραγωγό Josh Wilbur. Το αυτόνομο single ακολουθεί το “Sepsis”, το οποίο κυριαρχεί στα αμερικανικά metal charts τις τελευταίες δύο εβδομάδες.
Το τραγούδι συνοδεύεται από ένα video σε σκηνοθεσία Jon Vulpine, του οποίου το ανησυχητικό οπτικό στυλ αντικατοπτρίζει την ένταση του κομματιού καθώς αποτυπώνει την πτώση ενός ανθρώπου στην τρέλα.
“Η Εποχή της Πληροφορίας έχει γεννήσει την οικονομία της προσοχής, μια βιομηχανία αξίας εκατοντάδων δισεκατομμυρίων δολαρίων που βασίζεται στο να κρατά τα μάτια σταθερά κολλημένα στις οθόνες, δημιουργώντας έτσι έσοδα από διαφημίσεις. Κάθε δευτερόλεπτο που ξοδεύεται κάνοντας κλικ και σκρολάροντας στις ασήμαντες ή και άθλιες λεπτομέρειες της ζωής άλλων ανθρώπων, ανθρώπων που πιθανότατα δεν θα συναντήσετε ποτέ, διασημότητες, πολιτικούς, influencers, είναι ένα ακόμη δολάριο στο πορτοφόλι κάποιου ήδη αισχρά πλούσιου tech brader”, αναφέρει ο Randy Blythe για τα θέματα πίσω από το κομμάτι. “Είσαι ένα προϊόν και σε πουλάνε σε μια αγορά στην οποία δεν έχεις κανένα μερίδιο. Η ειρωνεία του να διαβάζεις αυτό σε κάποια πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης ή σε κάποια ιστοσελίδα συλλογής μουσικών ειδήσεων δεν μου διαφεύγει. Παρ’ όλα αυτά, ελπίζω ότι αυτό το τραγούδι θα σε κάνει να σκεφτείς σε ποιον και σε τι δίνεις την προσοχή σου. Παράτα το clickbait, άσε κάτω το τηλέφωνο, πήγαινε να ζήσεις τη ζωή σου, σε περιμένει έξω σε ό,τι έχει απομείνει από τον πραγματικό κόσμο”.

ΟΙ METAL CHURCH επιστρέφουν με ανανεωμένο line up και νέο  κομμάτι με τίτλο “F.A.F.O” (Fuck Around and you’ll Find Out δηλαδή, που σημαίνει “ότι κάνεις θα το βρεις μπροστά σου” ή “ η αδιαφορία ή πρόκληση θα οδηγήσει σε αναπόφευκτες συνέπειες).
Το νέο lineup αποτελείται από το ιδρυτικό μέλος, κιθαρίστα Kurdt Vanderhoof, τον κιθαρίστα Rick Van Zandt, τον μπασίστα David Ellefson, τον ντράμερ Ken Mary και τον τραγουδιστή Brian Allen.
Το νέο άλμπουμ των METAL CHURCH θα κυκλοφορήσει το 2026 μέσω της Rat Pak Records. Οι βετεράνοι από τη Δυτική Ακτή επιστρέφουν με ένα ανανεωμένο lineup και ένα δυνατό νέο single που υπογραμμίζει τον ήχο χαρακτηρίζει την τεσσάρων δεκαετιών κληρονομιά τους. Το νέο σχήμα περιλαμβάνει το ιδρυτικό μέλος και κιθαρίστα Kurdt Vanderhoof, μαζί με τον μακροχρόνιο κιθαρίστα Rick Van Zandt, μαζί με το είδωλο του μπάσου David Ellefson, τον δυνατό ντράμερ Ken Mary και τον δυναμικό νέο τραγουδιστή Brian Allen. Μετά την πρόσφατη περιοδεία του συγκροτήματος και την επιστροφή του από την Αυστραλία, οι MΕΤAL CHURCH βρέθηκαν σε ένα σταυροδρόμι. Μια απροσδόκητη σπίθα αναζωπύρωσε τη δημιουργική ορμή του Kurdt, ωθώντας τον να απευθυνθεί στους μουσικούς που τελικά θα διαμόρφωναν το επόμενο κεφάλαιο του συγκροτήματος. Η χημεία τους στο studio έδωσε αφορμή για το εκρηκτικό νέο κομμάτι “F.A.F.O.” – ένα τραγούδι που αμέσως ενεργοποίησε το συγκρότημα και τους ενέπνευσε να συνεχίσουν να γράφουν και να ηχογραφούν. Το νέο single δημιουργήθηκε από τον Kurdt Vanderhoof και η μίξη/mastering έγινε από τον Zeuss στο Planet Z.
“Μετά από 45 χρόνια, το γεγονός ότι έχουμε νέα μουσική το 2025 μοιάζει με θαύμα. Υπήρξε μια εποχή που ειλικρινά δεν πίστευα ότι οι METAL CHURCH θα συνέχιζαν, αλλά επιστρέψαμε, και αυτή η σύνθεση πυροδοτεί τα μέγιστα. Δεν μπορώ να σας περιγράψω πόσο ενθουσιασμένος είμαι που έχω ένα νέο single καθ’ οδόν. Αυτό και μόνο κάνει αυτή τη στιγμή απίστευτα ξεχωριστή.
Το ακούμε παρακάτω:

Photo by Robin Fritzson

Οι Σουηδοί heavy metallers BULLET, κυκλοφόρησαν σήμερα το νέο τους single για το τραγούδι “Keep Rolling”. Το τραγούδι περιλαμβάνεται επίσης στο επερχόμενο άλμπουμ τους “Kickstarter” που θα κυκλοφορήσει στις 9 Ιανουαρίου μέσω της Steamhammer.
Το συγκρότημα μας λέει για το νέο single “Keep Rolling”: “Υπήρχε αυτή η ιδέα για το τραγούδι για το άλμπουμ που είχε αυτόν τον σταθερό, συνεχόμενο, αργό και βαρύ ρυθμό. Μας θύμισε κάπως το “Rolling home” που γράψαμε πριν από πολλά χρόνια, αλλά με μια σκοτεινή και θυελλώδη μελαγχολία. Οπότε, ποια καλύτερη επιλογή από το να το κάνουμε “Rolling home” 2.0 και να κάνουμε τους στίχους να αφηγούνται την ιστορία του πώς το Bullet-bus μετατράπηκε από ένα ναυάγιο στην άκρη του δρόμου σε ένα μεταλλικό τέρας με μια νέα μηχανή που χτυπούσε πιο δυνατά από ποτέ. Το τραγούδι έχει μια ξεχωριστή θέση μέσα σε όλους μας και ήταν ένα από τα πιο δύσκολα για ηχογράφηση.”

Photo by VD Pictures

Οι POWERWOLF επιστρέφουν πιο δυνατοί και πιο επικοί από ποτέ! Στις 27 Φεβρουαρίου οι Γερμανοί metal γίγαντες θα κυκλοφορήσουν το ολοκαίνουργιο ζωντανό άλμπουμ τους, “WIildlive”, αποτυπώνοντας τη μαγεία, την ενέργεια και τη θεατρική λαμπρότητα της μεγαλύτερης headlining περιοδείας τους μέχρι σήμερα. Ηχογραφημένο κατά τη διάρκεια της τελικής συναυλίας της Wolfsnächte Tour 2024 στο Olympiahalle του Μονάχου, το “Wildlive” δεν είναι απλώς ένα ζωντανό άλμπουμ, είναι μια μεγαλοπρεπής κινηματογραφική εμπειρία και ένας ιερός εορτασμός της metal μουσικής, γεμάτος φωτιά, συναίσθημα και απεριόριστη δημιουργικότητα.
Αυτό που ξεκίνησε ως ένα αντισυμβατικό project το 2004 έχει έκτοτε εξελιχθεί σε ένα από τα πιο επιτυχημένα φαινόμενα της metal μουσικής παγκοσμίως. Το live άλμπουμ καταγράφει την αδιάκοπη άνοδο των POWERWOLF στην κορυφή, παρουσιάζοντας μια παράσταση που ξεπερνά κατά πολύ μια metal συναυλία. Από ένα εκκλησιαστικό όργανο που βγάζει φωτιά και βροντερά πυροτεχνήματα μέχρι σκοτεινές, οπερετικές αφηγήσεις και συναρπαστική αλληλεπίδραση με το πλήθος, αυτή η παράσταση είναι ένα καθαρό heavy metal θέατρο στα καλύτερά του.
Κάθε τραγούδι επαναπροσδιορίζεται οπτικά με ένα μεταβαλλόμενο ψηφιακό σκηνικό, χρονισμένα εφέ και θεατρικά στοιχεία: μοναχοί με δάδες, χιόνι που πέφτει πάνω σε ένα φλεγόμενο πιάνο και μια πύρινη σκηνή εκτέλεσης που ανταγωνίζεται τα μεγαλύτερα εμβλήματα της shock rock μουσικής. Κλασικά όπως τα “Army Of The Night”, “Amen & Attack”, “Armata Strigoi” και “Demons Are a Girl’s Best Friend” ζωντανεύουν σε εκπληκτικές ενορχηστρώσεις, ενώ συναισθηματικά αποκορύφωμα όπως το “Alive or Undead” προκαλούν το κοινό να κλάψει. Η αλληλεπίδραση μεταξύ του frontman Attila Dorn και του οργανίστα Falk Maria Schlegel μετατρέπει κάθε στιγμή σε μια αξέχαστη τελετουργία.
Το “Armata Strigoi” που είχε αρχικά κυκλοφορήσει στο “Blessed & Possessed” (2015) είναι το πρώτο δείγμα από τον επερχόμενο live δίσκο τους και το βλέπουμε παρακάτω:

Photo by Björn Liljegrääs

Σηκώστε τα σπαθιά σας ψηλά: Οι Σουηδοί heavy metallers BLOODBOUND βαδίζουν προς ένα δυναμικό μέλλον με το “Field Of Swords” που κυκλοφορεί στις 21 Νοεμβρίου από την Napalm Records. Είκοσι χρόνια μετά την κυκλοφορία του ντεμπούτου άλμπουμ τους, οι Σουηδοί πολεμιστές στέκονται ψηλότεροι από ποτέ στην πρώτη γραμμή του επικού power metal, προσφέροντας το πιο μοντέρνο έργο τους μέχρι σήμερα. Πιο πρόσφατα παρασυρμένο από την εποχή των Vikings, το τελευταίο concept άλμπουμ “Field Of Swords” γυρίζει σελίδα σε ένα άλλο κεφάλαιο στην ιστορία, περνώντας από το έτος 1066 και στον Μεσαίωνα. Καθώς ο πόλεμος εξελίσσεται και η σημασία της σφυρηλάτησης του σιδήρου με άνθρακα οδηγεί σε ανώτερους ξιφομάχους, τα αιματοβαμμένα πεδία των μαχών δείχνουν νέα, ζοφερά πρόσωπα, αφήνοντας χώρο για περισσότερη από τη ζωντανή αφήγηση των BLOODBOUND που συνεχίζει να ενθουσιάζει το κοινό σε αμέτρητες ζωντανές εμφανίσεις σε όλο τον κόσμο.
Οι BLOODBOUND κυκλοφορούν το ομώνυμο κομμάτι ως τρίτο single. Το “Field Of Swords” εισβάλλει αμέσως στον χαρακτηριστικό ήχο των BLOODBOUND, συνδυάζοντας ιστορίες δόξας με ένα σαρωτικό μείγμα μελωδικού και heavy power metal, μια τέλεια εισαγωγή στην πορεία του συγκροτήματος στον Μεσαίωνα. To παρακολουθούμε παρακάτω.

Οι άρχοντες του μελωδικού hard rock TYKETTO θα κυκλοφορήσουν το 6ο album τους “Closer To The Sun” μέσω της Silver Lining Music στις 20 Μαρτίου και μαζί του θα κυκλοφορήσουν μερικούς από τους καλύτερους, εξαιρετικά δημιουργημένους rock ύμνους τους, γιορτάζοντας την επιστροφή αυτού του εγκληματικά υποτιμημένου κουιντέτου που ιδρύθηκε αρχικά στη Νέα Υόρκη.
Το πρώτο video και single από το “Closer To The Sun”, το “Higher Than High”, είναι μια έκρηξη swing και αλαζονείας που αποτυπώνει τέλεια τη βαθιά εκτίμηση των TYKETTO για την απελευθέρωση που μπορεί να φέρει η μουσική. Αυτό το πνεύμα αντηχεί αδιαμφισβήτητα καθώς ο τραγουδιστής και ιδρυτικό μέλος Danny Vaughn βρυχάται: “Στον χώρο που μπορείς να μάθεις να θεραπεύεις/Υπάρχει μουσική που σε βοηθά να νιώσεις/Higher than high”.
“Το Higher Than High είναι, κατά την εκτίμησή μου, εκεί όπου οι δυσκολίες στη ζωή φαίνονται και ονομάζονται, αλλά η ελπίδα και το πιο σημαντικό, η μουσική, είναι αυτό που μας βοηθά να τις ξεπεράσουμε», σχολιάζει ο Danny Vaughn. «Είναι το πρώτο single από το νέο μας άλμπουμ που πιστεύουμε ότι θα γίνει πραγματικά αγαπημένο των θαυμαστών. Το τραγούδι και το άλμπουμ λένε «παίξτε με δυνατά και πηγαίνετέ με για μια βόλτα»”.
To παρακολουθούμε παρακάτω:

Photo by Ebru Yildiz

SΗΙΝΕDOWN, ένα από τα μεγαλύτερα σύγχρονα rock συγκροτήματα στον κόσμο, κυκλοφόρησαν το ολοκαίνουργιο single τους, “Searchlight”, μέσω της Atlantic Records. Το τραγούδι σηματοδοτεί την αρχή μιας νέας εποχής για το συγκρότημα με τις πολυπλατινένιες πωλήσεις δίσκων και έρχεται μετά από μια πρωτοποριακή χρονιά που περιελάβανε sold-out αρένες, ρεκόρ επιτυχίας στα charts και ένα ιστορικό ντεμπούτο στο Grand Ole Opry.
Το τραγούδι ερμηνεύτηκε για πρώτη φορά ζωντανά τον περασμένο μήνα στο ντεμπούτο του συγκροτήματος με τους OPRY στον θρυλικό χώρο. Έγινε η πιο πολυσυζητημένη στιγμή της βραδιάς. Ο frontman Brent Smith παρουσίασε το τραγούδι στο κοινό με τα εξής λόγια: “Μερικές φορές, όταν ακούς αρκετά κοντά στο σύμπαν και είσαι πρόθυμος να δεχτείς κάτι από αυτό, ένα τραγούδι μπορεί να βγει από το πουθενά. Δεν βρήκαμε αυτό, μας βρήκε αυτό.”
Ο Brent Smith σχολιάζει το νέο single: “Το “Searchlight” είναι ένα τραγούδι για την αποδοχή των αληθινών σου συναισθημάτων. Είναι μια αφύπνιση της ψυχής. Στιχουργικά, είναι μια ιστορία ενηλικίωσης που γιορτάζει τη στιγμή που αποφασίζεις να βγεις στον κόσμο και να βρεις τον σκοπό σου. Μουσικά, είναι ένας φόρος τιμής σε όλη τη μουσική που μας μεγάλωσαν οι γονείς και οι παππούδες μας. Είναι μια ερωτική επιστολή στην Americana, το Rhythm and Blues, το Bluegrass, το Outlaw Country και φυσικά το Rock ‘n’ Roll. Η δημιουργική διαδικασία για αυτό το τραγούδι ήταν ένα αρκετά μεγάλο ταξίδι και ελπίζουμε όλοι οι οπαδοί μας να νιώσουν αυτή την αυθεντικότητα σε κάθε νότα και κάθε λέξη”.

Οι Θεσσαλονικείς power metallers FORBIDDEN SEED πρόκειται να κυκλοφορήσουν το νέο, τέταρτο άλμπουμ τους με τίτλο “In Shadows Deep, Shadow of the Crow Pt.II” στις 12 Δεκεμβρίου από την Steel Gallery Records.
Το “In Shadows Deep, Shadow of the Crow Pt.II” είναι το τελευταίο μέρος και η κατάληξη του “Shadow of the Crow”, ακολουθώντας μια πιο σκοτεινή και μελαγχολική πορεία από τον προκάτοχό του.
Το πρώτο single/video με στίχους του άλμπουμ, “Remedial Sinner” μόλις  κυκλοφόρησε. Η μίξη και το mastering έγιναν για άλλη μια φορά από τον Kosta Vreto (WΑRDRUM, ΗΟRΙΖΟΝ’S END) στα LittleBig Studios, ενώ η παραγωγή από τους Kosta Vreto και την μπάντα. Ακούμε το “Remedial Sinner” πατώντας παρακάτω:

Photo by Dionisis Bizas

Μετά το προηγούμενο single του πρώτου άλμπουμ τους, “No Gods, No Chains”, και μόλις επέστρεψαν  από την περιοδεία με τους WOLFHEART, οι groove metallers FULL HOUSE BREW CREW συνεχίζουν να προχωρούν μπροστά. Σήμερα το συγκρότημα αποκαλύπτει το επίσημο μουσικό video για το τελευταίο τους single “Free Fall”!
Το κομμάτι προσφέρει μια ακόμη δυνατή προεπισκόπηση του επερχόμενου studio άλμπουμ τους “Glasgow Grin”, που έχει προγραμματιστεί να κυκλοφορήσει στις 6 Φεβρουαρίου μέσω της ROAR – A Division of Reigning Phoenix Music.
Σχετικά με το νέο single το συγκρότημα αναφέρει: “Eίναι ακανθώδες, αληθινό και κόβει πιο βαθιά από όσο θα έπρεπε. Αν ψάχνετε για την τελειότητα, συνεχίστε να κάνετε scroll. Το κακό δεν σταματάει!”
Σχετικά με τον νέο δίσκο αναφέρουν: “Tα νέα τραγούδα αντανακλούν την τρέχουσα βίαιη ψυχική κατάσταση του συγκροτήματος: καθαρή επιθετικότητα και δύναμη σε όλη τη διάρκεια. Αφήσαμε τους εαυτούς μας ελεύθερους και κάναμε αυτό που μας φαινόταν φυσικό, χωρίς να προσπαθούμε να σπρώξουμε τη σύνθεση των τραγουδιών σε καμία άλλη κατεύθυνση από αυτήν που ταίριαζε καλύτερα στο τραγούδι. Στιχουργικά, ο Βαγγέλης εμβαθύνει στις εσωτερικές συγκρούσεις, τις καθημερινές μάχες και τις προσωπικές αδικίες, διοχετεύοντας πάντα την ένταση και τον θυμό. Όπως πάντα, το συγκρότημα κινείται προς μια κατεύθυνση που μας ταιριάζει καλύτερα. Αυτός είναι ο κύριος λόγος που πάντα εξελισσόμαστε, κάνουμε αλλαγές, παίρνουμε ρίσκα και αυτό μας ενθουσιάζει. Δημιουργήσαμε πολλά άλμπουμ και το καθένα αντιπροσωπεύει μια διαφορετική μουσική κατάσταση. Το “Glasgow Grin” είναι το έργο για το οποίο είμαστε πιο περήφανοι μέχρι στιγμής. Δουλέψαμε περισσότερο σαν ομάδα και δεν διστάσαμε για κανέναν mainstream λόγο”.

 


Οι AS I LAY DYING επέστρεψαν δυναμικά στη σκηνή, με επικεφαλής τον ιδρυτικό frontman Tim Lambesis. Μετά την πρεμιέρα του single επιστροφής τους, “Echoes”, τον Οκτώβριο, το οποίο παρουσίασε τη νέα, δυναμική σύνθεση του συγκροτήματος με τους Chris Clancy (μπάσο, καθαρά φωνητικά), Bill Hudson (κιθάρα), Don Vedda (κιθάρα) και Tim Yeung (ντραμς), το συγκρότημα έκανε τώρα μια δεύτερη εμφάνιση: το θριαμβευτικό, άγριο “If I Fall”. Το μελωδικό έπος προχωρά με ιλιγγιώδη ταχύτητα, δυναμικά leads κιθάρας και ειλικρινή, ενδοσκοπικό λυρισμό από τον Lambesis , την ουσία αυτού που οι θαυμαστές των AS I LAY DYING έχουν υποστηρίξει για περισσότερες από δύο δεκαετίες.
Ο frontman Tim Lambesis λέει για το νέο single “If I Fall”:
“Έγραψα την πρώτη έκδοση του “If I Fall” πριν καν δημιουργηθεί η νέα σύνθεση και ήξερα ότι το τραγούδι είχε πραγματικές δυνατότητες. Καθώς κάθε μουσικός συμμετείχε στη διαδικασία, αυτές οι δυνατότητες μόνο μεγάλωναν , ο καθένας έφερε κάτι που ανέβαζε αυτό που είχα ήδη ξεκινήσει. Μουσικά, υπονοεί τι είναι δυνατό με αυτή την ανανεωμένη ενέργεια και στιχουργικά αντανακλά το είδος των ανθρώπων που θέλω γύρω μου για αυτό το επόμενο και καλύτερο κεφάλαιο.”
To ακούμε παρακάτω:

Photo by Sam Gehrke

Ο βιρτουόζος κιθαρίστας Paul Gilbert ανακοίνωσε το νέο του άλμπουμ με τίτλο “WROC”, το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 27 Φεβρουαρίου μέσω της Music Theories Recordings.
Το WROC, που σημαίνει “Washington’s Rules of Civility”, θα μπορούσε κάλλιστα να είναι η πιο αλλόκοτη δουλειά του κιθαρίστα μέχρι σήμερα. Χρησιμοποιώντας τους Κανόνες Civility του George Washington ως εννοιολογικό φάρο προσανατολισμού, ο Gilbert προκάλεσε τον εαυτό του να σκεφτεί έξω από τα συνηθισμένα και να χρησιμοποιήσει έναν οδηγό εθιμοτυπίας που χρονολογείται από τα τέλη του 1500 ως μοναδική πηγή έμπνευσής του.
Μπορεί να είχε χρησιμοποιήσει ένα ασύρματο τρυπάνι για υπερηχητικό τρέμολο και ένα slide για να καλέσει τη φωνή του Ronnie James Dio στο παρελθόν. Ωστόσο, αυτή η τελευταία ηχογράφηση είναι ο ήχος ενός μουσικού που διευρύνει προκλητικά τον εαυτό του σε νέους αχαρτογράφητους ορίζοντες για το πρώτο του φωνητικό άλμπουμ από το “I Can Destroy” του 2016.
Το single “Go Not Thither” συνδυάζει τα παλλόμενα vibe πετάλια με βασιλικές αρμονίες, κλασικά metal riff και boogie blues των ZZ TOP. Μιλώντας για το τραγούδι, ο Gilbert συλλογίζεται: “Εκατοντάδες χρόνια πριν, όλοι πρέπει να περπατούσαν κλωτσώντας τη γη. Κλωτσούσαν τη γη τόσο πολύ που έπρεπε να εφευρεθεί ένας κανόνας για να τον σταματήσει! Ο κανόνας «Παίξτε όχι το παγώνι» είναι πιο δύσκολο να ακολουθηθεί. Το ξέρω αυτό, καθώς δεν μπορώ να αντισταθώ στο να παίζω σόλο κιθάρας φορώντας ένα τρίχρωμο καπέλο”.

Photo by Haavard Joergensen

Οι ULVER παρουσιάζουν το “Weeping Stone” ως το πρώτο single από το επερχόμενο νέο άλμπουμ “Neverland”, το οποίο έχει προγραμματιστεί για ψηφιακή κυκλοφορία στις 31 Δεκεμβρίου 2025 και για φυσική κυκλοφορία στις 27 Φεβρουαρίου.
Το “Neverland”, το δέκατο τέταρτο στούντιο άλμπουμ των ULVER, είναι ο ήχος μιας απόδρασης. Ένα ταξίδι σε ανεξερεύνητες χώρες. Μετά από τρία άλμπουμ , “The Assassination of Julius Caesar” (2017), “Flowers of Evil” (2020) και “Liminal Animals” (2024) –που βασίζονται σε πιο παραδοσιακές δομές τραγουδιών και παραγωγής, το “Neverland” σηματοδοτεί ένα νέο κεφάλαιο στην ιστορία του σεβαστού συγκροτήματος από το Όslo.
“Με το ‘Neverland’ αγκαλιάσαμε ένα πιο ‘punk’ πνεύμα, περισσότερο όνειρο, λιγότερη πειθαρχία , πιο ελεύθερο, απλά”, σχολιάζει το συγκρότημα για τη δημιουργική διαδικασία πίσω από το άλμπουμ. Εκρήξεις συνθεσάιζερ από την αυγή και συριγμοί ήχου στήνουν την ατμόσφαιρα, πριν οι λύκοι αρχίσουν να σκάβουν στη δυναμική της ατμοσφαιρικής ηρεμίας και του αναρχικού μυστικισμού. Ονειρεμένες και μεταφορικές υφές εξελίσσονται σε trippy  κρουστικές ενέργειες, και καθώς το άλμπουμ ξεδιπλώνεται, ανοίγεται ένας πλούσιος και ζωντανός, και κατά καιρούς εξωτικός χώρος. Εκτός από μερικές επαναλαμβανόμενες μακρινές φωνές και φωνητικά κοψίματα, το “Neverland” είναι ένα σε μεγάλο βαθμό ορχηστρικό άλμπουμ, που θυμίζει τη διάθεση και τη δομή εκείνου του τόπου όπου οι ήχοι IDM των τελών της δεκαετίας του ’90 συναντούσαν τις περιπλανώμενες δομές της post-rock.

Photo by Johan Lundsten

Οι REACH, με έδρα τη Στοκχόλμη, επιστρέφουν με την επόμενη μεγάλη τους επιτυχία “Hell on Earth”, που κυκλοφορεί μέσω της Icons Creating Evil Art. Το κομμάτι είναι μια αδιάκοπη σύγκρουση μελωδικών hooks, metal riffs και κραυγών, ένας ύμνος για έναν κόσμο ασταθή και άφοβο, και για όσους από εμάς είμαστε ακόμα όρθιοι όταν οι φρικιό κυβερνούν τον κόσμο με γεμάτα όπλα. Το “Hell on Earth” ασχολείται με τη λεπτή γραμμή μεταξύ γενναιοδωρίας και αυτοπεποίθησης, μεταξύ εμπιστοσύνης και εφησυχασμού, σε μια περίοδο μετάβασης και το κομμάτι πάλλεται με αυτή την επείγουσα ανάγκη. Το συγκρότημα εξηγεί:  “Το Hell on Earth είναι ένα τραγούδι για την τρέχουσα κατάσταση του κόσμου. Είναι ένα βαρύτερο τραγούδι για μια βαρύτερη εποχή.”
Οι REACH δεν είναι άγνωστοι στη διεθνή απήχηση. Το άλμπουμ τους “Prophecy” του 2024, που μπήκε στα charts, είχε έντονη παρουσία στους μεγάλους rock σταθμούς της Γερμανίας, Radio Bob, Star FM και Radio 21, ενώ η σουηδική δύναμη Bandit Rock τους υποστήριξε με τακτική airplay. Το συγκρότημα περιόδευσε επίσης εκτενώς σε όλη την Ευρώπη, οξύνοντας την ένταση των ζωντανών εμφανίσεών του σε ένα κοφτερό όπλο.
Αυτό το τελευταίο single σηματοδοτεί μια στυλιστική προσέγγιση των REACH που αγκαλιάζει βαρύτερες υφές, τεχνική ακρίβεια και συναισθηματική απήχηση, διατηρώντας παράλληλα την χαρακτηριστική μελωδική ευαισθησία και τη φωνητική τους καθαρότητα (μέσω του frontman Ludvig).
Το ταξίδι συνεχίζεται ζωντανά: υποστηρίζοντας τους ECLIPSE  σε όλη την Ευρώπη από τα τέλη Νοεμβρίου, φέρνοντας Hell on Earth από το στούντιο στη σκηνή. Αυτή είναι η πρόσκλησή σας να παρακολουθήσετε τους REACH σε πλήρη ισχύ καθώς ανοίγουν νέους δρόμους και φέρνουν στο επίκεντρο το επόμενο κεφάλαιο του άλμπουμ τους.

Το “Red divine” είναι το πρώτο επίσημο single των συμπατριωτών μας AMONGRUINS, μέσα από το επερχόμενο άλμπουμ “Advent of chaos”, που δείχνει τον διευρυμένο μελωδικό death metal ήχο του… Σκοτεινότερο, σκληρότερο και πιο συναισθηματικό.
Το “Red divine” με τα κοφτερά riffs του, τον ρυθμό και την ατμόσφαιρά του, δίνει τον τόνο για το χάος που θα επακολουθήσει. Το lyric video που ακολουθεί, μας προσκαλεί να δούμε το αποκαλυπτικό όραμα του δίσκου και τα θέματα καταστροφής, αναγέννησης κι εσωτερικής αναταραχής.

Ραντεβού την επόμενη εβδομάδα

 

A day to remember… 22/11 [SYSTEM OF A DOWN]

0
System

System

ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: “Hypnotize” – SYSTEM OF A DOWN
ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 2005
ΕΤΑΙΡΕΙΑ: American Recordings / Columbia
ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Rick Rubin & Daron Malakian
ΣΥΝΘΕΣΗ:
Φωνή / Πλήκτρα: Serj Tankian
Κιθάρα / Φωνή: Daron Malakian
Μπάσο: Shavo Odadjian
Τύμπανα: John Dolmayan

Όταν στις 22 Νοεμβρίου 2005 κυκλοφόρησε το “Hypnotize” των SYSTEM OF A DOWN, δύσκολα κάποιος μπορούσε να προβλέψει ότι θα αποτελούσε το τελευταίο πλήρες άλμπουμ του σχήματος, τουλάχιστον μέχρι σήμερα. Σήμερα, επιστρέφοντας 20 χρόνια αργότερα σε αυτή την ιστορική πλέον δισκογραφική στιγμή, θα λέγαμε ότι το «Hypnotize” δεν αποτέλεσε απλώς το κλείσιμο ενός κύκλου, αλλά το ηχητικό αποτύπωμα μιας εντελώς άλλης εποχής, όπου η μπάντα κατάφερε μέσα να ενσωματώσει με σχετική άνεση στα σχεδόν 40 λεπτα του δίσκου: το αποτέλεσμα εκπέμπει μια διάχυτη οργή, κιθάρες με riffs και μελωδικά περάσματα, χαρακτηριστικά (όσο δεν πάει) φωνητικά και βέβαια πολιτικοποιημένοι στίχοι από μια μπάντα που ποτέ δεν δίστασε να δημιουργήσει μόνη της τους κανόνες αγνοώντας της επιταγές της μουσικής βιομηχανίας.

Το υλικό του δίσκου, σε σχέση με το “Mezmerize” που προηγήθηκε και κυκλοφόρησε με διαφορά έξι μηνών, νομίζω έχει μια πιο ιδιαίτερη προσωπικότητα, όντας πιο σκοτεινό, πιο εσωτερικό και συχνά πιο μελωδικό. Η διάχυτη ενέργεια του “Mezmerize” εδώ έχει κάπως εσωτερικεύει και ταυτόχρονα απλοποιηθεί. Το ομώνυμο single “Hypnotize” αποτελεί ένα από τα πιο δημοφιλή τραγούδια της μπάντας αλλά και της δεκαετίας των ‘00s, επιβεβαιώνοντας όσα αναφέραμε παραπάνω. Στον δίσκο ξεχωρίζει κατά τη γνώμη μου επίσης το “Lonely Day” με την ιδιαίτερη ατμόσφαιρα και μελαγχολία που εκπέμπει και την τη φωνή του Daron Malakian στο επίκεντρο, track αφοπλιστικά συναισθηματικό, και βέβαια οι πιο heavy στιγμές όπως  το “Attack” ή το “Dreaming” και φυσικά το “Holy Mountains”, μια από τις πιο στιγμές της μπάντας που δείχνει ευδιάκριτα την ταυτότητά της (μουσικά και στιχουργικά).

Στο “Hypnotize” η δυναμική Serj Tankian – Daron Malakian φτάνει στο πιο ώριμο αλλά και πιο έντονο σημείο της, αφού οι δυο τους αλληλοσυμπληρώνονται ιδανικά σε μοιρασμένους ρολους: ο Serj φέρνει το πιο επιθετικό ύφος, ο Daron τη μελωδικότητα και μια πιο τεχνική -με ό,τι μπορεί να περικλείει αυτός ο όρος- προσέγγιση. Σήμερα γνωρίζουμε πλέον ότι εκείνη την εποχή είχαν ήδη αρχίσει να διαμορφώνονται οι δημιουργικές διαφορές που αργότερα θα κρατούσαν το συγκρότημα από το να ηχογραφήσει νέο άλμπουμ για σχεδόν δύο δεκαετίες. 20 χρόνια μετά, το “Hypnotize” στέκει ως η τελευταία ολοκληρωμένη δισκογραφική στιγμή μιας από τις πιο επιδραστικές μπάντες των 00s, ένας καθρέφτης μιας ταραγμένης εποχής, με πολιτικές αναφορές που ακόμη μοιάζουν επίκαιρες, παρουσιάζοντας μας μια πλήρη μουσική πρόταση που όπου ετερόκλητα είδη όπως το thrash, το folk, το alt-rock και οι αρμενικές μελωδίες συνυπάρχουν αρμονικά και δημιουργούν ένα διαχρονικό εντυπωσιακό αποτέλεσμα σε ένα δίσκο-σταθμό τόσο για τους SoaD όσο και για την rock/metal σκηνή.

Did you know that:

  • Όπως αναφέρθηκε και στο κείμενο, το “Hypnotize” ακολούθησε λίγους μήνες μετά την κυκλοφορία του “Mezmerize”. Για μια ολοκληρωμένη εικόνα της μπάντας -και της εποχής εκείνης- καλό θα ήταν οι νεότεροι σε ηλικία να ακούσουν μαζί και τα δύο άλμπουμ για την πλήρη εικόνα, καθώς μαζί σχηματίζουν μια από τις πιο φιλόδοξες και εντυπωσιακές διπλές κυκλοφορίες της ιστορίες της rock μουσικής.

Δημήτρης Μελίδης

A day to remember… 22/11 [DOKKEN]

0
Dokken

Dokken

ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΥΜ: “Under lock and key” – DOKKEN
ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 22/11/1985
ΕΤΑΙΡΙΑ: Elektra
ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Neil Kernon, Michael Wagener
ΣΥΝΘΕΣΗ:
Don Dokken – Φωνητικά
George Lynch – Κιθάρες
Jeff Pilson – Μπάσο
Mick Brown – drums

Almost there…

Η heavy metal λάμψη των 80s αντικατοπτρίζεται πολύ χαρακτηριστικά σε συγκεκριμένα άλμπουμ όπως πχ το “Number of the beast”, το “Holy diver”, το “Bark at the moon” κλπ. Υπάρχει όμως και μια σειρά από πολλά άλμπουμ, τα οποία τα δημιούργησαν μπάντες οι οποίες ήταν ένα σκαλί κάτω σε δημοτικότητα σε σχέση με τους δημιουργούς των προαναφερόμενων. Αλλά αυτό μπορεί να ήταν απλά θέμα συγκυρίας. Υπήρξαν μπάντες με θεαματικά άλμπουμ όπως πχ οι RIOT, οι LEATHERWOLF, οι FIFTH ANGEL ή οι Q5 στις οποίες και παρα τις πρόδηλες ικανότητες τους, η ζωή ήταν αρκετά πιο σκληρή απέναντι τους. Όχι άδικη, αλλά σκληρή! Πιστεύω πως εν πολύς σε αυτή τη κατηγορία ανήκουν και οι DOKKEN. Θα μου πείτε δεν γνώρισαν επιτυχία και δεν έχουν πουλήσει περί τα 10.000.000 άλμπουμ στο σύνολο; Δεν μπήκαν και δυο φορές στο Bilboard σε υψηλές σχετικά θέσεις; Θα σας απαντήσω πως έχετε δίκιο και σωστά μιλάτε, αλλά να σας θυμίσω πως για τις μεγάλες εμπορικές μπάντες των 80s τα 10.000.000 άλμπουμ ήταν μια μέρα από την ζωή τους, πόσο δε όταν μιλάμε για συνολικές πωλήσεις και όχι για ένα και μεμονωμένα άλμπουμ. Για να μην σας φέρω πολλά παραδείγματα θα σας μιλήσω μόνο για τους MOTLEY CRUE και DEF LEPPARD , οι οποίοι έχουν πωλήσεις, ο καθένας, πάνω από 100.000.000 άλμπουμ για να κατανοήσουμε την πραγματική εικόνα όταν μιλάμε για μεγάλα και …μεγάλα συγκροτήματα, αλλά και για να είμαστε και ορθολογιστές.

Τους DOKKEN, τους έχω σε μεγάλη εκτίμηση μιας και το “Tooth and nail” έτυχε να είναι ένα από τα πρώτα άλμπουμ, για τα οποία διάβασα κάποτε κριτική στο ΠΟΠ και ΡΟΚ και μου τράβηξε την προσοχή, τόσο ώστε να τους συμπαθήσω πριν καν τους ακούσω. Όταν δε τους άκουσα, η εφηβική μου τότε συμπάθεια, μετατράπηκε σε εκτίμηση. Γι’ αυτό και σας έγραψα τα παραπάνω, μιας και μου αρέσει να τα βάζουμε σε μια λογική σειρά τα πράγματα, αφού άλλο είναι το πόσο εκτιμώ και μου αρέσει μια μπάντα και άλλο το πόσο μεγάλη και σπουδαία ήταν, ή είναι. Γιατί μπορεί να μην μου αρέσουν καθόλου οι ZEPPELIN, αλλά ποιος ηλίθιος θα βγει και θα πει ότι είναι μια μπάντα ανάξιας λόγου ή μικρή;; Και αφού είπα τις φιλοσοφίες μου για ακόμα μια φορά πάμε να θυμηθούμε το “Under lock and key”, ακόμα ένα άλμπουμ που «μεγαλώνει» όμορφα για όποιον το έχει στην δισκοθήκη του.

Μελωδικό μέταλλο, μεγάλα «εγώ», και η ιστορία που θυμάται ακόμα το “Under lock and key”

Amigo studios, Los Angeles, κάπου στο 1985…

Φώτα χαμηλά, κλεισούρα, μυρωδιά από καμένο ενισχυτή, καπνός, καφέδες, ποτά, τασάκια γεμάτα και τσιγάρα παντού, ατμόσφαιρα κουρασμένη και βαριά. Νευρική ησυχία, αναμονή και ένταση. Στους τοίχους φωτογραφίες από MÖTLEY CRUE, RATT, QUIET RIOT, SCORPIONS, ACCEPT, JUDAS PRIEST κ.α. Η πίεση; Τεράστια. Η μπάντα; Κουρασμένη. Τα νεύρα τεντωμένα και οι κινήσεις νευρικές. Οι Lynch και Dokken έτοιμοι για μια ακόμα αναμέτρηση, οι Pilson και Brown αποκαμωμένοι από την συνεχώς ηλεκτρισμένη και ανταγωνιστική ατμόσφαιρα, κοιτάνε αποκαμωμένοι τον παραγωγό τους, τον Michael Wagener που κάθεται στην κονσόλα.
Ο George Lynch στο control room, ακουστικά στο ένα αυτί, ακούει το τελευταίο take..
«Μου λες δηλαδή ότι θες να το παίξω πιο απλά Don; Εντάξει, να το παίξω πιο απλά. Αλλά αυτό δεν είναι riff για τους MOTLEY CRUE γαμώτο! Είναι για τους DOKKEN!»
Ο μηχανικός κάνει mute, κοιτά τον Wagener. Μισό χαμόγελο. Ξέρει ότι αυτή η ένταση έχει συμβεί τρεις φορές σήμερα και φοβάται ότι σε λίγο θα ξεσπάσει πάλι καταιγίδα..
Don Dokken (ήρεμα, αλλά με νόημα):
«Ναι George… το τραγούδι δεν είναι μόνο κιθάρες όμως. Είναι και ψυχή»
Lynch (ήρεμα) αλλά κοφτά γρυλίζει:
«Κι η ψυχή χρειάζεται νύχια»
Ο Wagener σηκώνει τα χέρια κατευναστικά προς όλους.
«ΟΚ, ok παιδιά, το capture που πήραμε πριν ήταν τέλειο, δυνατό και καθαρό! Μην το αναλύουμε άλλο, πάμε παρακάτω σας παρακαλώ»
Σε ελεύθερη μετάφραση: Μην καταστρέψετε πάλι αυτό που μόλις χτίσαμε και είναι τόσο καλό!
Ο Lynch κοιτάζει με κοφτερό βλέμμα αλλά και θριαμβευτικά ευχαριστημένο ύφος.
Ο Dokken χαμογελά ηττημένος αλλά μέσα του ξέρει ότι το take ήταν σχεδόν τέλειο, όσο και να τον εκνευρίζει το ύφος και η συμπεριφορά του ιδιόρρυθμου Lynch! Έτσι και αλλιώς ξέρει ότι αύριο πάλι τα ίδια θα γίνουν, αλλά αυτή την φορά δεν θα χαρίσει κάστανα ξανά…
Οι Pilson και Brown ξεφυσάνε με ανακούφιση..

Και το όνομα αυτού .. “Under lock and key”!

Στα μέσα της δεκαετίας του ’80, το Los Angeles ήταν ο μουσικός φούρνος όπου έψηνε η αμερικανική βιομηχανία την πιο λαμπερή, φιλόδοξη και επικερδή εκδοχή του σκληρού ήχου. Στο Sunset Strip και στα υπόγεια γύρω από αυτό, χτίζονταν καριέρες με λακ, ύφος, στυλ, κοφτερά riff, έντονα ρεφρέν, ενισχυτές στο φουλ και τα MTV rotations μπορούσαν να αναστήσουν ή να θάψουν συγκροτήματα σε μια νύχτα. Οι DOKKEN ξεκίνησαν μέσα από το ίδιο οικοσύστημα που γεννούσε τότε φαινόμενα σαν τους RATT και τους QUIET RIOT. Σ’ αυτή την πραγματικότητα, δεν ήταν απλώς άλλη μια μπάντα με spandex και με αυτοπεποίθηση στα ύψη. Ήταν o ορισμός του συγκροτήματος όπου η τεχνική αριστοτεχνία θα συναντούσε τη μελωδικότητα, αλλά και τα μεγάλα «εγώ» θα σχημάτιζαν μια ιδιάζουσα μα δημιουργική σύγκρουση. Με το “Tooth and nail” το 1984, οι έβαλαν το όνομά τους στον χάρτη. “Just got lucky”, “Into the fire” και “Αlone again” ήταν το τρίπτυχο που τους έστειλε στο MTV και τους έδειξε το δρόμο προς την κορυφή. Αλλά για να επιβιώσει κανείς σε αυτό το επίπεδο, έπρεπε να έχει ταυτότητα, παραγωγή υψηλού επιπέδου και κυρίως σταθερότητα. Και τότε πριν το μεγάλο βήμα, ξεκίνησε το πρώτο ρήγμα.

Μεγάλα «εγώ», μεγάλες εντάσεις και το παιχνίδι της εξουσίας

Η ιστορία Lynch – Don Dokken δεν ήταν μια απλή σύγκρουση προσωπικοτήτων. Ήταν καθαρά σύγκρουση φιλοσοφίας. Ο ένας ήθελε τους DOKKEN στο ραδιόφωνο και στα charts, και ο άλλος ήθελε να είναι ο επόμενος guitar hero της εποχής, ήθελε να πάει πιο ψηλά από τον Randy Rhoads και τον Eddie Van Halen. Και όσο πιο μεγάλη γινόταν η μπάντα, τόσο πιο μικρό γινόταν το δωμάτιο που χωρούσαν και οι δύο μαζί. Αλλά η ένταση που «ακουγόταν» στον αέρα όσο ήταν στο στούντιο και έγραφαν άλλο τόσο δεν «ακούστηκε» ποτέ στις μίξεις και στο τελικό άκουσμα του δίσκου. Αλλά η μπάντα ήταν μια Ferrari σε πίστα που όλο και θα στένευε συνέχεια από εδώ και μπρος.

Η Κατασκευασμένη ισορροπία:

To “Under lock and key” ηχογραφήθηκε υπό πίεση, με στόχο ένα αποτέλεσμα που θα ήταν σε θέση να ανταγωνιστεί τους SCORPIONS ή και τους DEF LEPPARD ακόμα. Με παραγωγούς τον Neil Kernon και τον Michael Wagener, η μπάντα απέκτησε έναν ήχο τόσο εμπορικό και τόσο καθαρό που θα κοίταζε στα ίσια τον οπουδήποτε. Είναι ένα άλμπουμ όπου ο κιθαρίστας δεν θυσιάζει την ταχύτητα αλλά ούτε και την τραχύτητα, αλλά ούτε και ο τραγουδιστής θυσιάζει την εμπορική στόχευση και αυτό από μόνο του είναι άθλος. Ένας άθλος που προέκυψε από την ευθεία σύγκρουση των Dokken και Lynch, αλλά και την επεισοδιακή συνύπαρξη και λεπτή ισορροπία τους για λίγα χρόνια. Όμως αυτή η ισορροπία δεν προέκυψε αρμονικά φυσικά, υπήρξε όμως προς χάριν του συνόλου και χάρη στις φιλότιμες προσπάθειες των Jeff Pilson η “κόλλα” της μπάντας, ο πυροσβέστης των πυρκαγιών, και του Mick ”Wild” Brown. Χτίστηκε μέσα στην τριβή, πολύ συχνά με την μπάντα διαιρεμένη, με ξεχωριστές ηχογραφήσεις, με ψυχρές επαγγελματικές κινήσεις εκεί όπου κάποτε υπήρχε ενθουσιασμός. Παρόλα αυτά ακούς το άλμπουμ και δεν μπορείς παρα να «βγάλεις το καπέλο» στην μπάντα για την ποιότητα αλλά και την κοφτερή του χροιά.

“Unchain the night”, “The hunter”, “In my Dreams”, “It’s not love”, “Lightning strikes again”, είναι πεντακάθαρες συνθέσεις που εμπεριέχουν μελωδία και κρυφή κιθαριστική βία! Ο δίσκος συνολικά δεν έχει fillers, αλλά έχει αισιοδοξία, επιθετικότητα, νοσταλγία, και ένταση. Είναι δουλεμένος με ακρίβεια και η δημιουργική πλευρά της μπάντας αποτυπώνεται άψογα στα τραγούδια.

Ακριβώς πριν το peak και το burnout

Το εξαιρετικό και λαμπερό “Under lock and key” δεν είναι μόνο ο πιο ολοκληρωμένος δίσκος των DOKKEN. Είναι από τα πολύ χαρακτηριστικά άλμπουμ που διχάζονται ανάμεσα στο hard rock και στο heavy metal. Είναι το documentation, ένα πραγματικό case study, μιας μπάντας που μπορούσε να γίνει κυρίαρχη, αλλά τελικά έμεινε στην ιστορία ως “almost there”, όχι εξαιτίας της μουσικής της, αλλά εξαιτίας των μελών της και της επικά συγκρουσιακής τους διάθεσης. Παραπάνω είπα ότι οι DOKKEN δεν έγιναν ποτέ τόσο μεγάλοι, ίσως όμως έγιναν ακριβώς τόσο όσο τους επέτρεπε η χημεία τους, αφού αυτή η ένταση ανάμεσά τους, ήταν το καύσιμο και ταυτόχρονα το δηλητήριο στα σωθικά της μπάντας. Ειδικά όσον αφορά τους Dokken και Lynch, κράτησαν ακόμα λίγο την ανοχή τους ο ένας για τον άλλον, μέχρι να φτάσουν να ηχογραφήσουν το “Back for the attack” εντελώς ξεχωριστά και χωρίς καν να συναντηθούν στο στούντιο, έκαναν ακόμα μια επιτυχία με το “Dream warriors” και τελικά έμειναν για πάντα εχθροί…

Δημήτρης Σειρηνάκης

A day to remember… 21/11 [VOIVOD]

0
Voivod

Voivod

ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: “Negatron” – VOIVOD
ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 1995
ΕΤΑΙΡΙΑ: Hypnotic Records
ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: VOIVOD / Daryn Barry / Alfio Annibalini
ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ:
Φωνητικά / Μπάσο – Eric Forrest
Κιθάρα – Denis D’Amour
Τύμπανα – Michel Langevin

Μετά από μια δεκαετία γεμάτη καλλιτεχνικές αναζητήσεις, οι VOIVOD βρέθηκαν το 1994 σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι. Το “The outer limits” του 1993, που ηχογραφήθηκε με session μπασίστα τον Pierre St-Jean, είχε οδηγήσει τη μπάντα όσο πιο μακριά μπορούσε στον ψυχεδελικό και progressive ήχο, με κομμάτια όπως το 18λεπτο “Jack Luminous” να αναδεικνύουν την εξερεύνησή τους στον metal ήχο. Μετά την περιοδεία με τους FIGHT του Rob Halford σε όλη τη Βόρεια Αμερική, ο Michel “Away” Langevin συνειδητοποίησε ότι ο Denis “Snake” Bélanger είχε χάσει το ενδιαφέρον του για τη μουσική. Όπως ο ίδιος ο Snake έχει αναφέρει, αντιμετώπιζε προσωπικά προβλήματα και απογοήτευση από τη μουσική βιομηχανία, καθώς η άνοδος του grunge είχε υποβαθμίσει το ενδιαφέρον για το metal.

Είχε ενταχθεί στους VOIVOD στα δεκαοκτώ του χρόνια και δεν είχε ζήσει τίποτα άλλο πέρα από τη μουσική. Όπως δήλωσε αργότερα, ένιωθε την ανάγκη να κάνει ένα διάλειμμα για να βιώσει κάτι διαφορετικό, καθώς η πίεση και η απογοήτευση από τη μουσική βιομηχανία τον είχαν κουράσει. Δεν ήθελε να ζητήσει από το συγκρότημα να σταματήσει για χάρη του, αλλά θεωρούσε ότι χρειαζόταν να απομακρυνθεί προσωρινά. Ο Away θυμάται ότι ο Snake είχε αρχίσει να χάνει το κίνητρό του σχετικά με τους VOIVOD παρόλα αυτά η αποχώρησή του τον αιφνιδίασε, αφού η μπάντα είχε ακόμα συμβόλαιο για τρία ή τέσσερα άλμπουμ με τη MCA και τα πράγματα φαινομενικά πήγαιναν καλά. Ο Snake αργότερα σχημάτισε τους UNION MADE, ένα συγκρότημα πιο κοντά στις punk ρίζες του. Την ίδια χρονιά, οι VOIVOD συμμετείχαν με μια διασκευή του “In League With Satan” στο tribute άλμπουμ “In the Name of Satan”, αφιερωμένο στους VENOM.

Με την αποχώρηση του Snake και την ήδη προηγηθείσα φυγή του Jean-Yves “Blacky” Thériault, η μπάντα έπρεπε να ανασυνταχθεί. Η λύση ήρθε με τον Eric Forrest από τους Καναδούς LIQUID INDIAN και THUNDER CIRCUS, τον οποίο πρότεινε το management. Ο Forrest είχε εντυπωσιάσει το management των VOIVOD σε ένα club στο Toronto και σύντομα ταξίδεψε με τρένο στο Montreal για ακρόαση. Μέσα σε είκοσι λεπτά τζαμαρίσματος πάνω σε παλιό υλικό, οι VOIVOD κατάλαβαν ότι είχαν βρει τον κατάλληλο άνθρωπο. Όπως θυμάται ο Forrest, μετά από λίγα λεπτά παιξίματος, ο Piggy και ο Away του είπαν ότι ήταν μέσα και όλοι μαζί πήγαν για ποτά, ένα περιστατικό που δεν ξέχασε ποτέ. Το ψευδώνυμο “E-Force” του δόθηκε αμέσως μετά, συμβολίζοντας τη νέα του ταυτότητα μέσα στη μπάντα. Ο Away μετά την αποχώρηση του Snake συνειδητοποίησε πως αυτό που πραγματικά χρειάζονταν ήταν ένας μπασίστας που να μπορεί και να τραγουδά, ώστε να λειτουργήσουν ως power trio, μια μορφή που θεωρούσαν πιο ευέλικτη και άμεση.

Οι πρώτες πρόβες με τον E-Force έφεραν στη ζωή υλικό πολύ πιο βαρύ και επιθετικό από τα προηγούμενα άλμπουμ. Το demo στάλθηκε στη MCA, η οποία έκρινε ότι το υλικό ήταν υπερβολικά heavy και δύσκολο να προωθηθεί. Παρά τις καλές σχέσεις, αποφάσισαν από κοινού να διακόψουν το συμβόλαιο, δίνοντας στους VOIVOD την ελευθερία να κινηθούν ανεξάρτητα. Τελικά υπέγραψαν με την Hypnotic Records στο Toronto και ηχογράφησαν το “Negatron” στα Hypnotic Studios. Η διαδικασία ηχογράφησης ήταν ταχύτατη και οργανική, με τον Away να σημειώνει ότι ήθελαν έναν ήχο ωμό, ζωντανό και δυναμικό, που να θυμίζει τα χρόνια του “Killing technology”. Η μπάντα ανέλαβε την παραγωγή μαζί με τους μηχανικούς των Hypnotic Studios, Daryn Barry και Alfio Annibalini, αποκτώντας έτσι τον πλήρη καλλιτεχνικό έλεγχο του εγχειρήματος. Ο Away χαρακτήρισε αυτήν την περίοδο ως απελευθερωτική, μετά από χρόνια περιορισμών από τις εταιρείες στο παρελθόν.

Το “Negatron”, που κυκλοφόρησε το 1995, αποτελεί το όγδοο στούντιο άλμπουμ των VOIVOD και το πρώτο με τον Eric Forrest στα φωνητικά και το μπάσο. Χαρακτηρίζεται από έναν πιο σκληρό και industrial ήχο. Τα riffs του Piggy είναι παχιά, μεταλλικά και συμπαγή, ενισχυμένα από ψηφιακούς ενισχυτές και custom effects, ενώ τα φωνητικά του E-Force φέρουν την επιθετικότητα ενός industrial thrash ύφους. Ο Away στα τύμπανα συνδυάζει μηχανικό groove με χαοτικά fills, δημιουργώντας το χαρακτηριστικό ρομποτικό στυλ που ταιριάζει στο δυστοπικό concept του άλμπουμ. Το εξώφυλλο, σχεδιασμένο από τον Away, απεικονίζει μια μηχανική μυρμηγκοειδή μορφή που δημιουργήθηκε με το λογισμικό SoftImage, το ίδιο πρόγραμμα που χρησιμοποιήθηκε για τα εφέ του “Jurassic Park”. Η εικονογράφηση αυτή, που εμφανίζεται και στο βίντεο του “Insect”, αποτυπώνει τέλεια τον κυβερνο-οργανικό κόσμο του “Negatron” και τη βιομηχανική του αισθητική.

Τα industrial στοιχεία και ο πιο σύγχρονος ήχος δημιουργούν ένα πλαίσιο όπου οι αρχετυπικές αναφορές των VOIVOD, από DISCHARGE και VENOM μέχρι PINK FLOYD και VAN DER GRAAF GENERATOR, επαναπροσδιορίζονται μέσα από την εξέλιξη της μπάντας. Από την εποχή του “Rrroooaaarrr”, η ωμή ενέργεια της ηχητικής τους ταυτότητας αναβιώνει στο “Negatron” σε ένταση που δεν είχε ξαναεξερευνηθεί, συνδυάζοντας πειραματισμό, προοδευτικότητα και τη μοναδική μουσική ταυτότητα των VOIVOD.

Η θεματολογία του άλμπουμ αγγίζει την τεχνολογική αποξένωση, τις κυβερνητικές συνωμοσίες, τον κοινωνικό έλεγχο και τη μετάλλαξη της ανθρώπινης φύσης. Ο Away, ως βασικός στιχουργός μαζί με τον Forrest, εμπνέεται από θεωρίες όπως η ιδέα ότι οι κυβερνήσεις συνεργάζονται με εξωγήινους για τεχνολογική γνώση, κάτι που αντικατοπτρίζεται στα “Project X” και “Cosmic conspiracy”. Στο “D.N.A. (Don’t No Anything)” συμμετέχει ο J. G. Thirlwell των FOETUS, ο οποίος έγραψε τους στίχους και ηχογράφησε τα φωνητικά του στο studio του στο Brooklyn, ενώ ο Ivan Doroschuk των MEN WITHOUT HATS συνέβαλε στους στίχους του “Nanoman”. Ο Away ταξίδεψε μέχρι το Brooklyn για να καταγράψει τα φωνητικά του Thirlwell σε DAT machine και τα αποτελέσματα μιξαρίστηκαν στα Hypnotic Studios. Οι συνεισφορές αυτές ενίσχυσαν τον industrial χαρακτήρα του δίσκου, δίνοντας στο “Negatron” μια καλλιτεχνική πολυπλοκότητα που το διαφοροποιεί από οτιδήποτε άλλο είχαν κάνει μέχρι τότε.

Ο τίτλος του άλμπουμ προήλθε από μια φράση που έλεγαν αστειευόμενοι ο Away και ο Piggy στο στούντιο, “We are surrounded by negatrons”, αναφερόμενοι σε όσους τους αμφισβήτησαν ή τους περιέβαλαν με αρνητική ενέργεια. Επιστημονικά, ο όρος “negatron” δηλώνει το υποατομικό σωματίδιο με την ίδια μάζα και αντίθετο φορτίο από το πρωτόνιο, μια μεταφορά για τη συμπυκνωμένη, φορτισμένη ενέργεια της νέας περιόδου του συγκροτήματος. Ο Away έχει παραδεχθεί ότι σκέφτηκε να εγκαταλείψει τους VOIVOD για να ακολουθήσει καριέρα στην ψηφιακή τέχνη και τo computer animation, όμως συναυλίες των SOUNDGARDEN, SEPULTURA και RAMONES, όπου οι μπάντες αφιέρωσαν τραγούδια στους VOIVOD, τον έκαναν να αλλάξει γνώμη. Κατάλαβε ότι το συγκρότημα είχε επηρεάσει μια ολόκληρη γενιά μουσικών, από τους PANTERA και τους SONIC YOUTH μέχρι τον Dave Grohl, που είχαν εκφράσει τον θαυμασμό τους για άλμπουμ όπως τα “Killing technology” και “Dimension Hatröss”.

Η περίοδος αυτή συνοδεύτηκε από μια εκτενή περιοδεία στις Ηνωμένες Πολιτείες με τους PRO-PAIN και CRISIS και νωρίτερα από εμφανίσεις στην Ευρώπη, όπου οι VOIVOD παρουσίασαν για πρώτη φορά το νέο, πιο επιθετικό τους πρόσωπο, παίζοντας υλικό μέχρι κι από το ντεμπούτο τους “War and pain”. Ήταν μια απαιτητική εποχή, με τη μπάντα να δίνει ασταμάτητα συναυλίες, αλλά και να αντιμετωπίζει δυσκολίες, ειδικά στη Βόρεια Αμερική, όπου έπαιζε κυρίως σε μικρά club ή ως support act σε σκληρότερα σχήματα. Κατά τη διάρκεια της περιοδείας στις Η.Π.Α., το RV που χρησιμοποιούσε η μπάντα κάηκε ολοσχερώς έπειτα από ατύχημα, κάτι που ο Away περιέγραψε ως “πραγματικά hardcore”. Παρόλες τις αντιξοότητες, το άλμπουμ σημείωσε πωλήσεις μεταξύ 75.000 και 100.000 αντιτύπων παγκοσμίως, αριθμός με τον οποίο ο Away δήλωσε ικανοποιημένος, θεωρώντας τον επιτυχία για μια ανεξάρτητη και πειραματική κυκλοφορία.

Το “Negatron” θεωρείται μεταβατικό άλμπουμ και μια μεταλλική ανασύνταξη της μπάντας πριν από το “Phobos” του 1997. Ήταν το πρώτο άλμπουμ ως τρίο, μετά την αποχώρηση του Snake και την προσθήκη του Eric Forrest, και το τελευταίο υπό τη σκιά της MCA. Αν και δίχασε αρχικά τους οπαδούς, με τον Away να αναγνωρίζει ότι ο βαρύτερος ήχος του Forrest θύμιζε περισσότερο τη σχολή των SEPULTURA, το άλμπουμ επανέφερε τις σκληρές ρίζες και την ωμή ενέργεια των πρώτων χρόνων. Σήμερα, το “Negatron” αναγνωρίζεται ως τολμηρός πειραματισμός, που συνδύασε τις ρίζες του metal με την επιστημονική φαντασία, τη βιομηχανική αισθητική και τη δημιουργική επιμονή των VOIVOD.

Παρά τις αλλαγές στα μέλη και τον ήχο, το “Negatron” απέδειξε τη δημιουργική αντοχή των VOIVOD, δείχνοντας ότι δεν ακολούθησαν απλώς τις τάσεις των 90s, αλλά αντιστάθηκαν δημιουργικά, διατηρώντας τον πυρήνα του συγκροτήματος ζωντανό. Τριάντα χρόνια μετά, το άλμπουμ παραμένει σημείο αναφοράς για την πειραματική διάθεση, τον τολμηρό ήχο και την ικανότητα των VOIVOD να ανανεώνονται διαρκώς, υπενθυμίζοντας ότι η “μηχανή” τους εξακολουθεί να λειτουργεί ακούραστα.

Did you know that:

  • Πριν από την κυκλοφορία του “Negatron”, στην Αμερική κυκλοφόρησε το CD single του “Nanoman”, που περιλαμβάνει τα κομμάτια “Erosion” και “Vortex”, τα οποία εμφανίστηκαν αργότερα σε μεταγενέστερες εκδόσεις του “Negatron” και στη συλλογή “Kronik” με ανέκδοτο και ζωντανό υλικό.
  • Μετά την αποχώρησή του από τους VOIVOD, ο μπασίστας Jean-Yves Thériault ασχολήθηκε με avant-garde projects, ιδρύοντας την εταιρεία σύγχρονου χορού The Holy Body Tattoo στο Vancouver και συνέθεσε, ηχογράφησε και επιμελήθηκε τη μουσική για παραστάσεις όπως τα “White riot”, “L’Orage”, “Poetry & Apocalypse” και “Our brief eternity”, καθώς και για άλλα έργα που συνδύαζαν χορό, μουσική, κινηματογράφο και εικαστικές τέχνες, αποκτώντας διεθνή αναγνώριση μέχρι το 2005, με κορυφαίο έργο το “Monumental”, βασισμένο στη μουσική των GODSPEED YOU! BLACK EMPEROR. Ο τραγουδιστής Denis Bélanger απομονώθηκε και δημιούργησε το project UNION MADE, από το οποίο όμως κυκλοφόρησε μόνο ένα 7″ single τo 1999, ενώ νωρίτερα την άνοιξη του 1994 είχε ανακοινώσει ότι θα ανοίξει ένα εστιατόριο και θα απομακρυνθεί προσωρινά από τη μουσική.

Κώστας Αλατάς

Underground Halls Vol. 223 (AFTER EARTH, HÆRESIS, VIGLJOS, STARLIT PYRE)

0
Halls

Halls

«Πόσα αντίτυπα έχει πουλήσει το συγκρότημα; Από ποια εταιρεία κυκλοφορεί το άλμπουμ; Παίζει μέσα κανένας γνωστός;». Ερωτήματα που τουλάχιστον εδώ, δεν υφίστανται. Και δεν υφίστανται, διότι πολύ απλά, δε μας ενδιαφέρουν οι απαντήσεις τους. Η ποιότητα στη μουσική είναι αυτό που μας ενδιαφέρει. Το να ανακαλύπτει κανείς νέες αγαπημένες μπάντες εκεί που δεν το περιμένει, θα αποτελεί πάντα, εκτός από μεγάλη ικανοποίηση, την πλέον ευχάριστη πρόκληση, καθώς κι εμείς είμαστε πρωτίστως οπαδοί. Σε μια στήλη λοιπόν όπου τα «αδηφάγα» αυτιά των ολοένα και αυξανόμενων φίλων της δεν έχουν σύνορα, έτσι κι εμείς θα προσπαθούμε κάθε φορά να παρουσιάζουμε τη μεγαλύτερη δυνατή γκάμα ήχων και συγκροτημάτων. Άλλωστε, κανένα best seller δε θα υπήρχε, αν δεν υπήρχε η σκηνή του UNDERGROUND».

ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑ/ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ: AFTER EARTH
ΤΙΤΛΟΣ ΔΙΣΚΟΥ: “Dark night of the soul”
ΕΤΑΙΡΕΙΑ: Ανεξάρτητη κυκλοφορία
ΣΥΝΘΕΣΗ:
Anton Vehkaperä – Τύμπανα
Marcus Rydstedt – Φωνητικά
Olof Öman – Μπάσο
Ludvig Andersson – Κιθάρες
Jonathan Ahlin – Κιθάρες
ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ:
Bandcamp
Facebook
Instagram
X
YouTube

Το “Dark night of the soul” των AFTER EARTH είναι το δεύτερο ολοκληρωμένο άλμπουμ της μπάντας, που σχηματίστηκε το 2017 στη Σουηδία. Ένα ΕΡ και έναν δίσκο μετά, παρουσιάζει και εδώ έναν συνδυασμό μελωδικού death metal με στοιχεία που ισορροπούν ανάμεσα στην ένταση και την ατμόσφαιρα.

Ήδη από το ξεκίνημα του άλμπουμ, το σχήμα κάνει σαφή την κατεύθυνση που θέλει να ακολουθήσει. Η εισαγωγή “Shivelight” προετοιμάζει το έδαφος με ατμοσφαιρικούς ήχους και στη συνέχεια το “The lucent sun” εμφανίζει μία πιο άμεση, δυνατή ροή, με δυνατές κιθάρες και πυκνή παραγωγή. Στο “Skinwalker” η μπάντα πατάει πιο βαριά, με έντονη ρυθμική βάση και σκληρά riff, μεταδίδοντας αυτούσιο το πάθος που θέλει να περάσει στον ακροατή.

Το άλμπουμ, φέρει στο επίκεντρο έναν εσωτερικό αγώνα, έναν προβληματισμό για το αν θα μπορέσουμε να ξεπεράσουμε το σκοτάδι μέσα μας. Το ομότιτλο του δίσκου τραγούδι, συνδυάζει χορωδιακά μέρη, βαριά riff και μία αίσθηση εξελικτικής κάθαρσης.  Καθ’ όλη την διάρκεια του δίσκου, τα κομμάτια ακροβατούν μεταξύ μελωδίας και δύναμης, με πιο αργούς ρυθμούς αλλά και πιο «groovy» σημεία, δείχνοντας ότι η μπάντα δεν μένει σε ένα μοτίβο.

Τα “’Til daylight dies” και “From the ashes“ που κλείνουν τον δίσκο και είναι τα μακροσκελέστερα κομμάτια του, προσθέτουν συναισθηματικά φορτισμένες και πιο αργές, σχεδόν επικές στιγμές. Η παραγωγή του άλμπουμ είναι καλή, οι ήχοι είναι καθαροί αλλά και «γκρίζοι» όσο χρειάζεται για να διατηρούν την αίσθηση της σκληρότητας.

Συνολικά το άλμπουμ αφήνει την εντύπωση ότι η μπάντα είναι έτοιμη για το επόμενο βήμα. Δεν επανεφευρίσκει ριζικά τον ήχο της σκηνής αλλά κάνει πολύ καλά αυτό που επιχειρεί. Η μελωδία και η σκληρότητα συνδυάζονται με σεβασμό στον ήχο του μελωδικού death metal, ενώ παράλληλα υπάρχει περιθώριο για περαιτέρω πειραματισμό. Για τον ακροατή που του αρέσουν τα riff, η ένταση αλλά και η μελωδική γκάμα, το “Dark night of the soul” αποτελεί μια στιβαρή κυκλοφορία που αξίζει μια προσεκτική ακρόαση.

(7,5 / 10)

Φανούρης Εξηνταβελόνης

ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑ/ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ: HÆRESIS
ΤΙΤΛΟΣ ΔΙΣΚΟΥ: “Si vis pacem para bellvm
ΕΤΑΙΡΕΙΑ: Vendetta Records
ΣΥΝΘΕΣΗ:
M.S. – Τύμπανα
C.G. – Φωνητικά
L.C. – Μπάσο
I.C. – Κιθάρες
D.R. – Κιθάρες
ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ:
Bandcamp
Deezer
Facebook
Instagram
Spotify

Εννιά χρόνια από την ίδρυσή τους και ένα ΕΡ μετά, το “Si vis pacem para bellvm” των HÆRESIS, αποτελεί τον ντεμπούτο δίσκο του σχήματος από την Γερμανία και συνδυάζει τη σκληρότητα του ακραίου ήχου με μια έντονη αίσθηση στοχασμού και εσωτερικής έντασης, σε ένα post-black, sludge περιτύλιγμα. Ο τίτλος του, που σημαίνει «Αν θέλεις ειρήνη, προετοιμάσου για πόλεμο», αποτυπώνει εύστοχα τη διπλή φύση του έργου, Την αντιπαράθεση ανάμεσα στην καταστροφή και τη λύτρωση, τη βία και τη γαλήνη, το χάος και την τάξη.

Από τα πρώτα λεπτά, γίνεται φανερό ότι οι HÆRESIS έχουν επενδύσει στη δημιουργία μιας ηχητικής ταυτότητας με σαφή κατεύθυνση. Οι κιθάρες υφαίνουν ένα πυκνό, επιθετικό πλέγμα ήχου, που στηρίζεται σε στιβαρές ρυθμικές βάσεις και σε φωνητικά γεμάτα πάθος και ένταση (και μάλιστα αυτά τα growl είναι και γυναικεία). Παρ’ όλη τη σκληρότητα, δεν λείπει η αίσθηση της μελωδίας, η οποία εμφανίζεται σε μικρές αναλαμπές, συχνά μέσα από τα πιο αργά περάσματα του άλμπουμ.

Η παραγωγή του δίσκου είναι καθαρή, χωρίς να χάνει τη φυσικότητα και το βάθος του ήχου. Κάθε όργανο έχει τον χώρο του, επιτρέποντας στο σύνολο να αναπνεύσει. Ιδιαίτερη προσοχή έχει δοθεί στη ροή των κομματιών, καθώς το άλμπουμ ακούγεται ως ενιαίο έργο, με τις μεταβάσεις να δίνουν την εντύπωση μιας αφήγησης. Κάθε σύνθεση μοιάζει να αποτελεί κεφάλαιο ενός ευρύτερου συνόλου, που εξελίσσεται σταδιακά και κορυφώνεται προς το τέλος.

Στιχουργικά, το “Si vis pacem para bellvm”, κινείται γύρω από θέματα σύγκρουσης, εξουσίας και προσωπικής αναζήτησης. Οι στίχοι δεν είναι απλώς δηλώσεις οργής, μιας και διακρίνεται μια βαθύτερη ανάγκη κατανόησης του ανθρώπινου στοιχείου μέσα σε έναν κόσμο βίας και παρακμής. Ο δίσκος δεν προσφέρει απαντήσεις, αλλά θέτει ερωτήματα. Τι σημαίνει πραγματικά η ειρήνη, και πόσο μακριά μπορεί να φτάσει κανείς για να τη διαφυλάξει;

Το “Si vis pacem para bellvm”, είναι ένας δίσκος που απαιτεί προσοχή και διάθεση για ακρόαση χωρίς βιασύνη. Ανταμείβει τον ακροατή με ένα ταξίδι γεμάτο ένταση, σκοτάδι και στοχασμό. Είναι ένα έργο που στέκεται με αυτοπεποίθηση, δείχνοντας ότι οι HÆRESIS έχουν βρει την κατεύθυνσή τους και είναι έτοιμοι να τη χρησιμοποιήσουν με δύναμη και συνέπεια.

(8 / 10)

Φανούρης Εξηνταβελόνης

ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑ/ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ: VIGLJOS
ΤΙΤΛΟΣ ΔΙΣΚΟΥ: Tome II: Ignis sacer
ΕΤΑΙΡΕΙΑ: Les Acteurs de l’Ombre Productions
ΣΥΝΘΕΣΗ:
J – Τύμπανα
L – Φωνητικά
Aorrta – Mellotron
Xenos Iskalon – Κιθάρες
ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ:
Bandcamp 1
Bandcamp 2
Instagram
Spotify
Deezer

To “Tome II: Ignis sacer” είναι η δεύτερη ολοκληρωμένη δουλειά της ελβετο-γερμανικής μπάντας VIGLJOS, η οποία σχηματίστηκε το 2022 στη Βασιλεία και αποτελεί την φυσική συνέχεια του ντεμπούτου τους με τίτλο “Tome I: Apidæ”. Με αυτό το άλμπουμ, η μπάντα επιχειρεί να εξερευνήσει ακόμα βαθύτερα την θεματική που ανέπτυξε στην προηγούμενη δισκογραφική της απόπειρα.

Το “Tome II: Ignis sacer” ασχολείται με το φαινόμενο του εργοτισμού («ergotism»), δηλαδή της δηλητηρίασης από μύκητα που προσβάλλει το σιτάρι, με ιστορικές επιπτώσεις σε κοινωνίες. Η μπάντα, θέλει να αναδείξει την επίδραση που κάποια τοξικά ή ψυχοδραστικά στοιχεία είχαν στην τέχνη, στη μουσική αλλά και στην κοινωνία. Μουσικά, το άλμπουμ παραπέμπει σε old school black metal, με τραχύ ήχο, tremolo riffs και μελωδίες, ενώ ταυτόχρονα ενσωματώνει στοιχεία που δημιουργούν ατμόσφαιρα και πιο μελωδικές στιγμές, ειδικά με την χρήση του Mellotron.

Υπάρχουν στιγμές γρήγορες, θυμωμένες, αλλά και στιγμές πιο αργές, προβληματισμού και ηρεμίας ενώ η φωνή του τραγουδιστή εκτός από growls χρησιμοποιεί μια αξιοσημείωτη εκφραστικότητα που συνδυάζεται με τις ενορχηστρώσεις ώστε να υποστηρίξει την ατμόσφαιρα. Με αυτό το άλμπουμ, οι VIGLJOS παρουσιάζουν κάτι περισσότερο από ένα απλό φόρο τιμής στο παρελθόν του black metal. Καταφέρνουν να δημιουργήσουν ισορροπία ανάμεσα στον κλασικό ήχο και τη δική τους ταυτότητα.

Αν και κάποιες στιγμές μπορεί να φαίνεται απαιτητικό, για όσους αρέσκονται σε «βαριά» μουσική και ταυτόχρονα με χώρους για ατμόσφαιρα και πάθος, το «Tome II: Ignis Sacer» αποδεικνύεται μια ολοκληρωμένη δουλειά. Ένας καλός τρόπος να το απολαύσει κάποιος είναι σε ένα ήσυχο περιβάλλον, με καλή ακουστική, ώστε να παρακολουθήσει τις εναλλαγές, τα σημεία έντασης αλλά και ησυχίας, γιατί αυτές οι λεπτομέρειες κάνουν τη διαφορά.

Το “Tome II: Ignis sacer” είναι ένα άλμπουμ που δείχνει ότι οι VIGLJOS διαθέτουν όραμα, όχι απλώς τεχνική. Συνδυάζοντας ιστορική έμπνευση, ατμοσφαιρική μουσική και ματιά στο μέλλον, δημιουργούν ένα αποτέλεσμα που αξίζει την προσοχή. Αν ψάχνετε κάτι που να μην είναι «εύκολο» αλλά να ανταμείβει την προσοχή σας, αυτή η δουλειά είναι μια ενδιαφέρουσα επιλογή.

(8 / 10)

Φανούρης Εξηνταβελόνης

EPs / LIVES & COMPILATIONS

Το “Veins of Sulfur” είναι το πρώτο EP των STARLIT PYRE, μιας νέας μπάντας από την Γαλλία, που κινείται στο χώρο του death metal/metalcore. Με αυτή την κυκλοφορία, το συγκρότημα κάνει ένα αποφασιστικό πρώτο βήμα για να συστηθεί στο κοινό και να δείξει τη δική του ταυτότητα μέσα σε ένα απαιτητικό και συχνά κορεσμένο είδος. Το αποτέλεσμα είναι μια δυναμική, συμπαγής δουλειά, που δείχνει ότι το σχήμα έχει ξεκάθαρη άποψη για τον ήχο και το ύφος του.

Το EP αποτελείται τέσσερα καλοδουλεμένα κομμάτια, στα οποία κυριαρχεί η ένταση, ενώ από τις πρώτες νότες γίνεται φανερό ότι η μπάντα επιδιώκει να συνδυάσει την τεχνική ακρίβεια του death metal με την ωμή ενέργεια και τα ξεσπάσματα του metalcore. Τα κιθαριστικά θέματα είναι γεμάτα δύναμη, με εναλλαγές ανάμεσα σε κοφτά riff και πιο μελωδικά περάσματα που προσφέρουν ανάσες μέσα στην ένταση. Τα τύμπανα είναι σταθερά και επιθετικά, δίνοντας ρυθμό και βάρος σε κάθε σύνθεση, ενώ το μπάσο λειτουργεί δεμένα, κρατώντας ενιαίο τον ήχο.

Η φωνή είναι αυτό που περιμένει κανείς από ένα τέτοιου είδους σχήμα, με εναλλαγές ανάμεσα σε growls, τσιρίδες και πιο καθαρές φωνές, που δείχνουν διάθεση για πειραματισμό χωρίς να χάνεται η συνοχή. Οι στίχοι περιστρέφονται γύρω από έντονα συναισθήματα, εσωτερικές συγκρούσεις και εικόνες που αγγίζουν θέματα φθοράς, απομόνωσης και αναγέννησης. Παρότι το ύφος είναι σκληρό, οι στίχοι δεν μένουν μόνο στο σκοτάδι, μιας και υπάρχουν στιγμές που δίνουν μια αίσθηση δύναμης και υπέρβασης, κάτι που κάνει το EP πιο ουσιαστικό από μια απλή επίδειξη έντασης.

Η παραγωγή είναι καθαρή και ισορροπημένη, χωρίς υπερβολές. Ο ήχος παραμένει τραχύς και ζωντανός, όπως ταιριάζει σε ένα πρώτο δείγμα δουλειάς που θέλει να δείξει αυθεντικότητα. Κάθε όργανο ακούγεται στη θέση του και παρά την ένταση, το αποτέλεσμα δεν κουράζει. Είναι φανερό ότι έχει δοθεί προσοχή στη λεπτομέρεια, αλλά χωρίς να χαθεί η αίσθηση του ενθουσιασμού που συνοδεύει κάθε νέα μπάντα όταν θέλει να αποτυπώσει το πάθος της.

Συνολικά, το EP αφήνει μια πολύ θετική εντύπωση. Είναι σύντομο, αλλά ουσιαστικό, με σαφή κατεύθυνση και δυνατή παρουσία. Οι STARLIT PYRE δείχνουν ότι έχουν όλα τα στοιχεία για να εξελιχθούν. Τεχνική, ενέργεια και προσωπικότητα. Το “Veins of Sulfur” δεν είναι απλώς μια αρχή, αλλά μια υπόσχεση για το μέλλον.

Περισσότερες πληροφορίες:

Bandcamp
Facebook
Instagram
YouTube

Φανούρης Εξηνταβελόνης

FIREWIND: Υπέγραψαν νέο συμβόλαιο – Επιστροφή Henning Basse στη θέση του Herbie Langhans στα φωνητικά

0
Firewind
Photo by Akis Douzlatzis
Firewind
Photo by Akis Douzlatzis

Η BLKIIBLK με μεγάλη χαρά ανακοινώνει την υπογραφή συμβολαίου με τους Έλληνες power metallers FIREWIND. Με επικεφαλής τον κιθαριστικό βιρτουόζο Gus G. (Ozzy Osbourne, Dream Evil), το συγκρότημα έχει εξελιχθεί σε μια πραγματική δύναμη, με αφοσιωμένο διεθνές κοινό και μια σειρά από εξαιρετικά άλμπουμ.

Καθώς η μπάντα εισέρχεται σε αυτή τη συναρπαστική νέα εποχή, οι FIREWIND ανακοινώνουν επίσης σημαντικές αλλαγές στη σύνθεσή τους. Μετά την αποχώρησή του στα τέλη του 2019, ο εκρηκτικός τραγουδιστής Henning Basse επιστρέφει επίσημα στο συγκρότημα. Η ιστορία του Basse με τους FIREWIND ξεκινά το 2007, όταν εντάχθηκε ως touring vocalist στην περιοδεία του Allegiance, ενώ αργότερα αποτέλεσε καθοριστική φωνή της μετα-hiatus περιόδου (2016–2019), αφήνοντας το στίγμα του στο Immortals.

Την ίδια στιγμή, οι FIREWIND ανακοινώνουν ότι ο Herbie Langhans αποχωρεί από τα φωνητικά. «Δανειστήκαμε τον Herbie από τους Avantasia για όσο περισσότερο μπορούσαμε, αλλά τα προγράμματα και οι ανάγκες μας άρχισαν να συγκρούονται, λόγω των συνεχώς αυξανόμενων απαιτήσεων στις περιοδείες. Κατανοούμε πλήρως τη θέση του και τον ευχαριστούμε για τον χρόνο του στην μπάντα, για τη φοβερή μουσική που δημιουργήσαμε μαζί και του ευχόμαστε τα καλύτερα», σχολίασε η μπάντα.

Ο Gus G. εξέφρασε τον ενθουσιασμό του για αυτό το νέο κεφάλαιο, δηλώνοντας:
«Είμαστε όλοι πολύ ενθουσιασμένοι καθώς ξεκινάμε να δουλεύουμε στο επερχόμενο concept album, το οποίο θα είναι το μεγαλύτερο και πιο επικό που έχουμε κάνει ποτέ. Και γι’ αυτό, δεν θα μπορούσαμε να φανταστούμε καλύτερο συνεργάτη από το νέο imprint label της Frontiers Records, BLKIIBLK. Είναι τιμή μας να είμαστε στο ίδιο ρόστερ με θρύλους όπως οι Megadeth και οι Biohazard και ανυπομονούμε να μοιραστούμε τη νέα μουσική με τον κόσμο. Μείνετε συντονισμένοι για περισσότερα — και θα τα πούμε στον δρόμο το 2026!»

Ο Aldo Lonobile, Head Of A&R Europe στο Frontiers Label Group, πρόσθεσε:
«Είμαστε πραγματικά ενθουσιασμένοι και περήφανοι που καλωσορίζουμε τους FIREWIND στη BLKIIBLK. Με τα χρόνια, οι δρόμοι μου διασταυρώθηκαν με τον Gus G αρκετές φορές και τώρα έχουμε επιτέλους την ευκαιρία να συνεργαστούμε πιο στενά. Πέρα από το ότι είναι ένας από τους αγαπημένους μου κιθαρίστες, είναι ένας εξαιρετικός συνθέτης και οι FIREWIND έχουν καθιερωθεί ως μία από τις πιο συναρπαστικές metal μπάντες της σκηνής. Ανυπομονούμε να είμαστε μέρος του επόμενου κεφαλαίου τους!»

Για πάνω από δύο δεκαετίες οι FIREWIND χαράζουν τη δική τους πορεία στη διεθνή metal σκηνή, αποτελώντας πλέον θεμέλιο του σύγχρονου μελωδικού power metal. Με συνδυασμό υψωτικών ρεφρέν, εκθαμβωτικής κιθαριστικής δουλειάς και δυναμικών φωνητικών, γεφυρώνουν το κλασικό heavy metal με τις σύγχρονες power metal ευαισθησίες. Με επιρροές που φτάνουν από Rainbow και Judas Priest μέχρι Helloween και Symphony X, ο ήχος τους είναι ταυτόχρονα διαχρονικός και γεμάτος ενέργεια.

Η δισκογραφία τους περιλαμβάνει κορυφαίες κυκλοφορίες όπως τα Allegiance (2006), The Premonition (2008) και Immortals (2017), που αναδεικνύουν τη μοναδική τους ικανότητα να συνδυάζουν μελωδία και τεχνική αρτιότητα. Το αυτοτελές άλμπουμ του 2020 σηματοδότησε μια νέα αρχή — παρουσιάζοντας τον Herbie Langhans στα φωνητικά και προσφέροντας έναν πιο βαρύ και επιθετικό ήχο, χωρίς να χαθεί ο χαρακτηριστικός FIREWIND πυρήνας.

Στο κέντρο όλων βρίσκεται ο Gus G., του οποίου το εκρηκτικό, αλλά ταυτόχρονα μελωδικό κιθαριστικό ύφος του έχει χαρίσει παγκόσμια αναγνώριση: από στάδια με τον Ozzy Osbourne μέχρι headline εμφανίσεις με τους FIREWIND. Γνωστός για την ακρίβεια, τον τόνο και την ακλόνητη αγάπη του για το heavy metal, ο Gus G. είναι η καρδιά και ο αρχιτέκτονας του FIREWIND ήχου.

Οι FIREWIND συνεχίζουν να περιοδεύουν παγκοσμίως, μαγεύοντας το κοινό με τις ηλεκτρισμένες live εμφανίσεις τους και την αδιάκοπη αφοσίωση στο είδος. Με νέο υλικό στον ορίζοντα και την κληρονομιά τους πλέον ακλόνητη, οι FIREWIND παραμένουν μια αστείρευτη δύναμη στον metal κόσμο — τολμηροί, μελωδικοί και ασταμάτητοι.

Gutalax και Mortal Torment – Zωντανά σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη!

0
Gutalax

Gutalax

Οι Gutalax έρχονται στην Ελλάδα για ΔΙΠΛΗ εμφάνιση – Θεσσαλονίκη & Αθήνα, 13 & 14 Φεβρουαρίου 2026!

Η Como Esta Events παρουσιάζει μία από τις πιο εκρηκτικές συναυλιακές εμπειρίες του 2026: οι Gutalax, οι Τσέχοι ήρωες του grindcore και του toilet gore, έρχονται στην Ελλάδα για δύο μοναδικές εμφανίσεις.

Μαζί τους οι local ήρωες του grind, Mortal Torment!

  • Παρασκευή 13 Φεβρουαρίου 2026 στο Eightball Club, Θεσσαλονίκη – γιατί η παραμονή του Αγίου Βαλεντίνου θέλει χαμό, καφρίλα και… ολική απόφραξη για την πιο γρουσούζικη μέρα του χρόνου!
  • Σάββατο 14 Φεβρουαρίου 2026 στο Gagarin 205, Αθήνα – γιατί ποιος είπε ότι η Ημέρα των Ερωτευμένων δεν γιορτάζεται καλύτερα με moshpits και gutturals;

Με τον ασταμάτητο, παρανοϊκό τους ήχο και το αξεπέραστο live show που ισορροπεί ανάμεσα στο χάος, το γέλιο και τον grindcore παραλογισμό, οι Gutalax έχουν κατακτήσει τα ευρωπαϊκά φεστιβάλ και φέρνουν στην Ελλάδα την εμπειρία που κάνει κάθε εμφάνισή τους θρύλο.

Αν νομίζεις ότι έχεις δει τα πάντα… ετοιμάσου να αναθεωρήσεις!

Μαζί με τους Gutalax, οι Mortal Torment – παρόντες και στις δύο εμφανίσεις – επιστρέφουν για ακόμη μία φορά αποφασισμένοι να αποδείξουν γιατί, εδώ και είκοσι ολόκληρα χρόνια, θεωρούνται ένα από τα πιο ακραία, απρόβλεπτα και μοναδικά live acts του χώρου! Και με νέο δίσκο έτοιμο που σύντομα θα κυκλοφορήσει, δύσκολα θα μπορούσε κανείς να φανταστεί πιο ταιριαστό συνδυασμό επί σκηνής, σε μια νύχτα που προμηνύεται καταιγιστική, εκρηκτική και αξέχαστη.

Χώρος: Παρασκευή 13 Φεβρουαρίου 2026 στο Eightball Club, Θεσσαλονίκη και Σάββατο 14 Φεβρουαρίου 2026 στο Gagarin 205, Αθήνα

Ημερομηνίες:

Παρασκευή 13 Φεβρουαρίου, Eightball (Θεσσαλονίκη) 

Σάββατο 14 Φεβρουαρίου, Gagarin 205 (Αθήνα)

Ώρα έναρξης: 20:30 

Εισιτήρια:

Τιμή Εισιτηρίου:  24€ (Προπώληση) , 28€ (Ταμείο)

Online προπώληση: https://cometogether.live/event/3577/gutalax


Αθήνα Hard copy tickets:
Monsterville Athens, Le disque Noir Record Shop

Θεσσαλονίκη Hard copy Tickets: Nephilim Store

 

TROLD: Live video από το Copenhell

0
Trold
Photo by Rolf Meldgaard
Trold
Photo by Rolf Meldgaard

Κάτω από τον καυτό ήλιο του Copenhell, καθώς το πλήθος βρυχόταν και τα πνεύματα του δάσους ξυπνούσαν, οι TROLD απελευθέρωσαν μια στιγμή που χαράχτηκε στη μνήμη κάθε μάρτυρα. Το “Til Gilde Under Bøgen (Live at Copenhell ’25)” αποτυπώνει ακριβώς εκείνη τη σπίθα — μια άγρια γιορτή όπου οι folk μελωδίες συναντούσαν τη μεταλλική μανία και η ενότητα κυριαρχούσε κάτω από τον ανοιχτό ουρανό.

Αυτή η live εκτέλεση μεταμορφώνει έναν από τους πιο αγαπημένους ύμνους της μπάντας σε ένα ζωντανό τελετουργικό: τύμπανα που χτυπούν σαν αρχαίες καρδιές, leads και riffs που πλέκονται σαν ρίζες κάτω από το χώμα, και χιλιάδες φωνές να υψώνονται σε έναν εκστατικό χορό. Είναι ωμή, θριαμβευτική και ολοζώντανη. Μια υπενθύμιση ότι ο δεσμός ανάμεσα στη μπάντα και το κοινό δεν ακούγεται απλώς, αλλά αισθάνεται.

Με αυτό το νέο single, οι Trold σας προσκαλούν ξανά να σηκώσετε τα κέρατά σας, να χτυπήσετε τις μπότες σας και να μπείτε στο γλέντι, γιατί οι καλικάντζαροι συνεχίζουν να χορεύουν και το δάσος συνεχίζει να τραγουδά.

Ένα ηλιόλουστο απόγευμα, καθώς ο ουρανός έλαμπε πάνω από το Refshaleøen, χιλιάδες ψυχές συγκεντρώθηκαν για ένα γλέντι που κανείς δεν θα ξεχάσει. Στο Copenhell 2025, οι folk metal berserkers Trold κατέλαβαν τη σκηνή Hades του φεστιβάλ και, με μια έκρηξη φωτιάς, κομφετί και ακατέργαστης δύναμης, η μέρα μεταμορφώθηκε σε ένα παραμύθι από κραυγές και ξεφάντωμα!

Τώρα η μπάντα το κυκλοφορεί όλα αυτά με τον απόλυτα ταιριαστό τίτλο “Til Gilde Under Ulven (Live At Copenhell ’25)” — ένας φόρος τιμής στη γιορτή, την κοινότητα και τη raw troll μαγεία που έκανε θνητούς και απόκοσμα πλάσματα να χορεύουν στο φως του ήλιου.

Οπότε γυαλίστε τις μπότες σας, σφίξτε τις ζώνες σας και ετοιμαστείτε — γιατί το “Til Gilde Under Ulven (Live at Copenhell ’25)” έρχεται σύντομα, και το γλέντι καλεί ξανά.

Το “Til Gilde Under Ulven (Live At Copenhell ’25)” θα κυκλοφορήσει σε ψηφιακή μορφή στις 19.12.2025, μέσω της Mighty Music. Περιορισμένες, αριθμημένες στο χέρι, gatefold διπλές 180-gram fire-colored βινυλιακές εκδόσεις (μόνο 150 αντίτυπα!) και digipack CD είναι διαθέσιμα μέσω του επίσημου webshop της μπάντας.

Lineup:
Allan Madsen — φωνητικά
Jesper Myrup — lead κιθάρα
Christian Christiansen — ρυθμική κιθάρα
Frederik Weile — τύμπανα
Mathias Boe Lindgren — μπάσο

Single pre-save:
https://bfan.link/trld-tilgbo

Webshop:
https://bit.ly/trld-trg

Web:
https://www.facebook.com/troldband
https://www.instagram.com/troldband
https://troldband.bandcamp.com/
https://open.spotify.com/intl-pt/artist/6HIvZLuHKMGYGzx9oHShD9
https://music.apple.com/us/artist/trold/288015047
https://music.youtube.com/channel/UCV0EC4mU_F5RWhqFvlkufuQ
https://tidal.com/artist/3577228
https://www.qobuz.com/us-en/interpreter/trold-10003433863/3433863
https://link.deezer.com/s/31dCu3EFGjFVd2L27yd4b

  • https://noc.ezhellas.com:44450/live
  • Rock Hard Radio
  • rock hard greece